Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 13-14 — με τον Coke
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Thomas Coke για μια ευλαβική ανάγνωση των Ψαλμών 13 και 14. Ως έμπιστος συνεργάτης του Wesley και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Coke φέρνει ένα θερμά ευσεβές πνεύμα σε αυτά τα ιερά άσματα θρήνου και πεποίθησης. Η έκθεσή του μας καλεί να παραμείνουμε με τον Δαβίδ σε ειλικρινή παράπονο, να αντιμετωπίσουμε την πληγή των δικών μας καρδιών, και να αναπαυθούμε επιτέλους στο έλεος που μετατρέπει τη θλίψη σε τραγούδι. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει αυτές τις αρχαίες λέξεις εκ νέου, ώστε η εμπιστοσύνη μας να βαθαίνει και ο έπαινός μας να υψώνεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχες καρδιές ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 13 και 14 δυνατά, επιτρέποντας στις κραυγές του ψαλμωδού και στο ερευνητικό βλέμμα του Κυρίου να μας ερευνήσουν επίσης. Ακούστε τις ειλικρινείς ερωτήσεις κάποιου που νιώθει ξεχασμένος, και μετά την νηφάλια ετυμηγορία για όλη την ανθρωπότητα. Αφήστε τις λέξεις να καθίσουν· μην προσπεράσετε το σκοτάδι που ονομάζουν, γιατί μόνο τότε μπορεί να γίνει πραγματικά δεκτή η υποσχεμένη σωτηρία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Coke ξεκινάει αναλογιζόμενος την απογοητευμένη κατάσταση του ψαλμωδού και την έκφραση διαμαρτυρίας του προς τον Θεό.
Και έτσι σε αυτό το σημείο η θλίψη που βάρυνε τον Δαβίδ ήταν παράλληλη με μια λιποθυμική κρίση πείνας στο σώμα, ή με αιχμαλωσία σε μια κατάσταση, η οποία, αν δεν ανακουφιζόταν γρήγορα, θα κατέληγε σύντομα σε θάνατο. ΣΚΕΨΕΙΣ.— Αν και καταβεβλημένοι από τη θλίψη, όσο έχουμε ανοιχτό ένα θρόνο χάριτος, ποτέ δεν χρειάζεται να απελπιζόμαστε. Εδώ ο Δαβίδ καταφεύγει με τα παράπονα και τις προσευχές του. 1. Θρηνεί την παρούσα απογοητευμένη του κατάσταση, και διαμαρτύρεται στον Θεό για τη διάρκεια και τη σφοδρότητα των παθών του. Έως πότε, Κύριε, θα με ξεχνάς; Όχι ότι ο παντογνώστης νους του Θεού ξεχνά ποτέ, ή ότι ο λαός του ειδικά παραμελείται ή εγκαταλείπεται από Αυτόν· αλλά είναι η γλώσσα του άπιστου φόβου, με την οποία οι ανόητες καρδιές μας επιδεινώνουν τις θλίψεις τους. Για πάντα; Κάθε στιγμή φαίνεται μακρά στον πάσχοντα, ειδικά σε εκείνους που, ως κορύφωση των άλλων θλίψεών τους, βιώνουν σκοτάδι και εγκατάλειψη στις ψυχές τους. Έως πότε θα κρύβεις το πρόσωπό σου από εμένα;Στη συνέχεια αποκαλύπτει την καρδιά του ανόητου και την καθολική διαφθορά που ακολουθεί.
— Όσο κι αν οι εξωτερικές αμαρτίες συγκλονίζουν τη συνείδηση, κανείς δεν μπορεί πραγματικά να αδειάσει από τον εαυτό του, ή να οδηγηθεί σε αυτο-απελπισία, μέχρι ο Θεός να του ανοίξει την πληγή της καρδιάς του, και να τον κάνει να δει την απελπιστική κακία μιας πεσμένης φύσης. Αυτό γίνεται εδώ στον διακρίνοντα αμαρτωλό. 1. Η καρδιά του ανόητου αποκαλύπτεται. Ο ανόητος, ή ο αμαρτωλός, γιατί η αμαρτία είναι η ανοησία της ανοησίας, είπε στην καρδιά του, Δεν υπάρχει Θεός. Αν και είναι πράγματι εγκαταλελειμμένοι όσοι ομολογούν τον αθεϊσμό κατ' αρχήν, ωστόσο ο σκληροπυρηνικός αμαρτωλός θεωρεί συμφέρον του να μην υπάρχει Θεός, κρυφά εύχεται να μην υπάρχει κανένας, και θα ήθελε να πείσει τον εαυτό του ότι δεν υπάρχει κανένας· κανένας Θεός για να κρίνει, καμία κόλαση για να βασανίσει. Σημείωση· (1.) Αν οι σκέψεις των πολλών ήταν τόσο ανοιχτές όσο τα πρόσωπά τους, θα τρομοκρατούσαν ο ένας τον άλλον σαν τέρατα. (2.) Όλη η αμαρτία στην πράξη, προέρχεται από ένα μέτρο αθεϊσμού κατ' αρχήν. 2.Ο Coke συνεχίζει δείχνοντας πώς οι τρόποι των ανθρώπων αντιστοιχούν στην πεσμένη φύση τους.
Οι τρόποι των ανθρώπων αντιστοιχούν στη φύση τους: είναι διεφθαρμένοι, ή διαφθείρουν, είναι τέτοιοι από μόνοι τους, η φύση τους εντελώς μολυσμένη, καθώς συλλαμβάνονται και γεννιούνται στην αμαρτία, και οι εσωτερικές τους τέχνες είναι η ίδια η κακία· και διαφθείρουν άλλους, προκαλούν, υποκινούν, και ανασύρουν τη διαφθορά που υπάρχει στις καρδιές των αμαρτωλών σαν κι αυτούς. Έχουν κάνει βδελυρά έργα, δεν υπάρχει κανείς που να κάνει το καλό· η πρακτική τους αντιστοιχεί στις αρχές τους· γιατί ποιος μπορεί να βγάλει ένα καθαρό πράγμα από ένα ακάθαρτο; Και, 3. Αυτή είναι η περίπτωση εκ φύσεως καθολικά· όχι σε ένα μέρος, ή σε μια εποχή, αλλά ομοιόμορφα το ίδιο σε κάθε μέρος, σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε εποχή· έτσι μαρτυρεί ο Θεός με τη θέα όλης της ανθρωπότητας, όταν ο Κύριος κοίταξε κάτω από τον ουρανό.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Coke ολοκληρώνει τον πρώτο ψαλμό προτρέποντας σε ταπεινή εμπιστοσύνη στο θείο έλεος.
Εκφράζει την ταπεινή του εμπιστοσύνη, ότι, μέσα σε όλα όσα ένιωθε, ο Θεός θα τον στήριζε και θα τον παρηγορούσε. Αλλά εγώ έχω εμπιστευτεί το έλεός σου· αξία απορρίπτω, ελπίδα ή βοήθεια στον εαυτό μου δεν έχω· αλλά σε σένα εμπιστεύομαι· και γι' αυτό η καρδιά μου θα χαρεί στη σωτηρία σου: τη δική σου, γιατί είσαι ικανός να σώσεις στο έπακρο· και γι' αυτό θα ενθαρρύνω την ψυχή μου με ελπίδα. Θα ψάλλω στον Κύριο, η ευγνωμοσύνη της καρδιάς μου θα μιλήσει στα χαρούμενα χείλη μου, επειδή μου φέρθηκε γενναιόδωρα· το έχει κάνει, γιατί η πίστη πραγματοποιεί την υπόσχεση, και δίνει παρούσα υπόσταση στην αναμενόμενη ανακούφιση. Σημείωση· (1.) Όταν ερχόμαστε στον Θεό στις δυστυχίες μας, στην προσευχή για να εκχύσουμε τις ψυχές μας σε Αυτόν, θα μας στείλει μακριά χαρούμενους· και, όπως η Άννα, το πρόσωπό μας δεν θα είναι πλέον λυπημένο, 1 Σαμουήλ 1:18. (2.) Το ψάλσιμο των ψαλμών είναι η αρχαία πρακτική των αγίων του Θεού· και όπου υπάρχει καρδιά να τον εμπιστευτεί, εκεί θα υπάρχει στόμα να τον επαινέσει.Ολοκληρώνει τον δεύτερο ψαλμό με μια ευσεβή ευχή για τη σωτηρία που έρχεται από τη Σιών.
Εκ φύσεως δεν υπάρχει ηθική διαφορά μεταξύ ενός ανθρώπου και ενός άλλου· αν και στην εξωτερική παράβαση μπορεί να υπάρχει πολλή, στην εσωτερική αποστασία δεν υπάρχει καμία. (2.) Αν υπάρχει κάποιο καλό που γίνεται σε εμάς, ή γίνεται από εμάς, το οφείλουμε αποκλειστικά στη σωτήρια χάρη του Θεού. 4. Ο Ψαλμωδός καταλήγει με μια ευσεβή ευχή: Ω, να ερχόταν η σωτηρία του Ισραήλ από τη Σιών! ειδικά εκείνος ο Λυτρωτής που θα απομάκρυνε την ασέβεια από τον Ιακώβ, και θα έφερνε θεραπεία για την απελπιστική ασθένεια της ανθρώπινης διαφθοράς: όταν ο Κύριος θα φέρει πίσω την αιχμαλωσία του λαού του με την ισχυρή ενέργεια του Υιού του, που φανερώθηκε για να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου, και να ελευθερώσει τους αιχμαλώτους της αμαρτίας· τότε ο Ιακώβ θα χαρεί, και ο Ισραήλ θα ευφρανθεί· ο πιστός λαός του θα χαρεί στην παρούσα σωτηρία του που έχει αρχίσει· και η χαρά τους θα είναι σύντομα πλήρης, όταν Αυτός θα εμφανιστεί για να καταστρέψει όλους τους εχθρούς του και τους δικούς τους, και να ολοκληρώσει την τελική τους σωτηρία στην αιώνια δόξα.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στις παρούσες δοκιμασίες μου μπαίνω στον πειρασμό να πω, έστω και σιωπηλά, ότι ο Θεός με έχει ξεχάσει; 2. Πώς η απλή περιγραφή της καθολικής αμαρτωλότητας με οδηγεί σε βαθύτερη αυτο-απελπισία και ευγνωμοσύνη για τη χάρη; 3. Ποιο τραγούδι εμπιστοσύνης ανακινεί το Πνεύμα μέσα μου ακόμη και πριν εμφανιστεί πλήρως η απελευθέρωση;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ελεήμων Κύριε, ερχόμαστε ως εκείνοι που έχουν γνωρίσει τόσο τη μακρά νύχτα της ψυχής όσο και το φως του ελέους σου. Κράτησέ μας από την απελπισία όταν οι απαντήσεις αργούν, και δίδαξέ μας να λέμε με τον Δαβίδ, Εσύ είσαι ο Θεός μου. Ερεύνησε τις καρδιές μας μέχρι να εκτεθεί κάθε μυστικός αθεϊσμός και να αναγνωρίσουμε την απόλυτη ανάγκη μας για τη σωτήρια χάρη σου. Τότε ύψωσε τα μάτια μας, φώτισε το σκοτάδι μας, και φύτεψε μέσα μας την χαρούμενη εμπιστοσύνη που χαίρεται στη σωτηρία σου πριν αυτή φανεί πλήρως. Είθε η ελπίδα του Λυτρωτή της Σιών να μας γεμίσει με άσματα που σε τιμούν, μέχρι η πίστη να δώσει τη θέση της στην όραση και να χαρούμε με τον Ιακώβ στην αιώνια δόξα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →