Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Χρονικών
Β' Παραλειπομένων 33-36 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed βασισμένο στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στα κεφάλαια 33-36 της Β' Παραλειπομένων παρακολουθούμε τους τελευταίους βασιλείς του Ιούδα, από την επανάσταση και τη μετάνοια του Μανασσή μέχρι τις μεταρρυθμίσεις του Ιωσία και το τραγικό τέλος του έθνους. Οι διαχρονικές γνώσεις του Μακλάρεν φωτίζουν πώς το έλεος του Θεού συναντά τις ταπεινωμένες καρδιές και πώς ο Λόγος Του αναζωογονεί έναν λαό. Ας μιλήσουν αυτές οι αρχαίες ιστορίες ξανά στη δική μας πορεία με τον Κύριο σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και ανοίξτε τη Βίβλο σας στα κεφάλαια 33 έως 36 της Β' Παραλειπομένων. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις αφηγήσεις της αιχμαλωσίας του Μανασσή, των μεταρρυθμίσεων του Ιωσία και της τελικής κατάρρευσης του Ιούδα να ξεδιπλωθούν. Προσέξτε το επαναλαμβανόμενο μοτίβο της αμαρτίας, της προειδοποίησης και του ελέους. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις αλήθειες που θα ξεδιπλώσει ο Μακλάρεν από αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει παρουσιάζοντας την ιστορία του Μανασσή ως τυπικό παράδειγμα.
Η ιστορία της αμαρτίας και της μετάνοιας του Μανασσή μπορεί να σταθεί ως τυπικό παράδειγμα. Η ιστορική αυθεντικότητά της αμφισβητείται με το επιχείρημα ότι εμφανίζεται μόνο σε αυτό το Βιβλίο των Χρονικών. Αφήνω σε άλλους να συζητήσουν αυτό το ζήτημα· ο σκοπός μου είναι να αναδείξω τη διδασκαλία που περιέχεται στην ιστορία.Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στην ελεήμονα τιμωρία που προορίζεται να εξασφαλίσει ακρόαση για τη φωνή του Θεού.
Το δεύτερο βήμα σε αυτή την τυπική ιστορία είναι η ελεήμονα τιμωρία, που προορίζεται να εξασφαλίσει ακρόαση για τη φωνή του Θεού. Η Β' Βασιλειών αναφέρει την απειλή, αλλά όχι την εκπλήρωση· τα Χρονικά αναφέρουν την εκπλήρωση, αλλά όχι την απειλή. Σημειώνουμε πόσο εμφατικά αναγνωρίζεται το χέρι του Θεού πίσω από τις πολιτικές περιπλοκές που έφεραν τους Ασσυρίους στην Ιερουσαλήμ, και πόσο συγκεκριμένα δηλώνεται ότι η εισβολή δεν ηγήθηκε από τον Εσαρχαδδών, αλλά από τους στρατηγούς του. Ο τόπος της αιχμαλωσίας του Μανασσή επίσης προσδιορίζεται, όχι ως Νινευή, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά ως Βαβυλών. Αυτές οι λεπτομέρειες, ιδίως η τελευταία, μοιάζουν με γνήσια ιστορία. Είναι ιστορία που μεταφέρει ένα μάθημα. Εδώ είναι ένα εμφανές παράδειγμα της θείας μεθόδου, που εργάζεται σήμερα όπως και τότε. Το χέρι του Θεού βρίσκεται πίσω από τις δευτερεύουσες αιτίες των γεγονότων. Οι θλίψεις και οι «ατυχίες» μας αποστέλλονται σε εμάς από Αυτόν, όχι ριπτόμενες μόνο από ανθρώπινα χέρια ή συμβαίνουσες από τη λειτουργία απρόσωπων νόμων. Προορίζονται να μας κάνουν να σκεφτούμε τον εαυτό μας και να αφήσουμε τα κακά πράγματα από τα χέρια και τις καρδιές μας. Είναι καλύτερο να καθοδηγούμαστε από το μάτι Του και να μην χρειαζόμαστε «χαλινάρι και σέλα»· αλλά αν γινόμαστε πεισματάρηδες σαν «το μουλάρι, που δεν έχει κατανόηση», είναι δεύτερο καλύτερο να γευθούμε το μαστίγιο, ώστε να μας φέρει να τρέξουμε στο χαλινάρι στον δρόμο που θέλει Εκείνος. Αν συνηθίζαμε να βλέπουμε τις συμφορές ως τη φιλόστοργη τιμωρία Του, που προορίζεται να μας τραβήξει προς τον Εαυτό Του, δεν θα στεκόμασταν τόσο συχνά απορημένοι μπροστά σε ό,τι ονομάζουμε μυστήρια της πρόνοιάς Του.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ιχνηλατεί την αγαπητική απάντηση στην ταπεινωμένη καρδιά και την αποκατάσταση στη βασιλεία.
Το επόμενο βήμα στην ιστορία είναι η αγαπητική απάντηση στην ταπεινωμένη καρδιά και η αποκατάσταση στη βασιλεία. «Εισακούστηκε από αυτόν». Αναμφίβολα, πολιτικές συνθήκες προκάλεσαν την επαναφορά του Μανασσή, όπως είχαν προκαλέσει και την αιχμαλωσία του, αλλά ήταν ο Θεός που «τον επανέφερε στη βασιλεία του». Μπορεί να μην λάβουμε πίσω χαμένα αγαθά, αλλά μπορούμε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι ο Θεός ποτέ δεν αποτυγχάνει να ακούσει την κραυγή του ταπεινού, και ότι, αν υπάρχει μία φωνή που φτάνει πιο σίγουρα στο αυτί Του και κινεί την καρδιά Του από άλλη, είναι η φωνή των παιδιών Του που έχουν παιδευθεί, που κραυγάζουν προς Αυτόν από τα βάθη, και εκεί έχουν μάθει τη δική τους αμαρτία και τη μεγάλη ανάγκη τους. Θα εισακουστεί από αυτούς, και, είτε δώσει πίσω χαμένα αγαθά είτε όχι, θα δώσει τον Εαυτό Του, στον οποίο περιλαμβάνεται κάθε αγαθό. Η εμπειρία του Μανασσή μπορεί να επαναληφθεί σε εμάς.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει αντανακλώντας πώς τέτοια γνώση οδηγεί στην αποστροφή από τα είδωλα.
Και το καλύτερο μέρος του δεν ήταν ότι έλαβε πίσω τη βασιλεία του, αλλά ότι «τότε ο Μανασσής γνώρισε ότι ο Κύριος Αυτός είναι Θεός». Το όνομα ήταν μόνο όνομα γι' αυτόν, αλλά τώρα έγινε πραγματικότητα. Η παραδοσιακή, δεύτερης χειρός πίστη μας στον Θεό είναι επιφανειακή και σε μεγάλο βαθμό ανύπαρκτη μέχρι να βαθύνει και να ζωοποιηθεί από την εμπειρία. Αν κραυγάσαμε προς Αυτόν και φωτισθήκαμε, τότε έχουμε έδαφος πεποίθησης που δεν μπορεί να κλονισθεί. Προηγουμένως μπορούσαμε το πολύ να πούμε, «Πιστεύω στον Θεό», ή, «Νομίζω ότι υπάρχει Θεός», αλλά τώρα μπορούμε να πούμε, «Γνωρίζω», και καμία κριτική ή αντίφαση δεν μπορεί να κλονίσει αυτό. Τέτοια γνώση δεν είναι η γνώση που αποκτάται μόνο από τη διάνοια, αλλά είναι γνωριμία με ένα ζωντανό Πρόσωπο, όπως η γνώση που έχουν οι αγαπώντες ψυχές μεταξύ τους· και αυτός που έχει αυτή τη γνώση ως αποτέλεσμα της δικής του εμπειρίας μπορεί να χαμογελάσει στις αμφιβολίες και τα ερωτήματα, και να πει με τον Απόστολο της Αγάπης, «Γνωρίζουμε ότι είμαστε εκ του Θεού, . . . και γνωρίζουμε ότι ο Υιός του Θεού έχει έλθει, και μας έχει δώσει κατανόηση, ώστε να γνωρίσουμε Εκείνον που είναι αληθινός». Τότε, αν έχουμε αυτή τη γνώση, θα ακούσουμε την ίδια εντολή του Αποστόλου, «Φυλάξτε τον εαυτό σας από τα είδωλα», όπως ακριβώς το αποτέλεσμα της γνώσης του Θεού από τον Μανασσή ήταν ότι «αφαίρεσε τους ξένους θεούς και το είδωλο από τον οίκο του Κυρίου».
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου έχω αντισταθεί στη φωνή του Θεού μέχρις ότου οι συνθήκες με ανάγκασαν να ακούσω; Πώς μια περίοδος ταπείνωσης με προσέγγισε περισσότερο στον Κύριο αντί να σκληρύνει την καρδιά μου; Ποια είδωλα καλούμαι να αφαιρέσω τώρα που Τον γνωρίζω βαθύτερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τον ζωντανό Λόγο που αντιμετωπίζει και αποκαθιστά. Όπως ο Μανασσής, έχουμε περιπλανηθεί· όπως ο Ιωσίας, ποθούμε να επιστρέψουμε. Δίδαξέ μας να δεχόμαστε την παιδεία Σου ως έλεος και να θησαυρίζουμε κάθε ξαναβρεθείσα αλήθεια από την Αγία Γραφή. Ας μας κινήσει η γνώση Σου να καταβάλουμε κάθε είδωλο και να πορευθούμε πιστά στους δρόμους Σου. Σύναξέ μας προς τον Εαυτό Σου, και ας γίνουν οι ζωές μας ζωντανοί λίθοι στον ναό που οικοδομείς. Εν ονόματι του Ιησού, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →