← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 13 — με σχόλια Γενεύης

Α' Κορινθίους 13Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Στην απλή και ομολογιακή θέρμη της Μεταρρύθμισης, οι σχολιαστές της Γενεύης — ο Θεόδωρος Βέζας, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνεργάτες τους — παρουσίασαν τις Περιθωριακές Σημειώσεις τους για την Πρώτη Κορινθίους δεκατρία, στην Αγία Γραφή της Γενεύης του 1599. Η προσεκτική τους έκθεση αναδεικνύει την υπέρτατη υπεροχή της αγάπης ως του δεσμού που μόνος δίνει διαρκή αξία σε κάθε πνευματικό χάρισμα. Σήμερα καθόμαστε υπό την καθοδήγησή τους για να ακούσουμε πώς αυτές οι σημειώσεις κατευθύνουν την εκκλησία προς αυτό που μένει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Πρώτης Κορινθίους από την Αγία Γραφή της Γενεύης του 1599, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος μέσα από τα λόγια του αποστόλου για τα χαρίσματα και την αγάπη που τα τελειοποιεί. Διαβάστε το κείμενο αργά, επιτρέποντας στον μετρημένο ρυθμό του να προετοιμάσει την καρδιά για τις παρατηρήσεις των σχολιαστών που ακολουθούν.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι σχολιαστές της Γενεύης ξεκινούν εξηγώντας τον πρώτο στίχο. Στίχος 1. 13:1 Εάν {1} λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των {α} αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, έγινα χαλκός ηχών ή {β} κύμβαλον αλαλάζον. (1) Πρώτα συλλογίζεται για την αγάπη, την υπεροχή της οποίας δείχνει πρώτα από τούτο, ότι χωρίς αυτήν, όλα τα άλλα χαρίσματα είναι σαν τίποτα ενώπιον του Θεού. Και αυτό το αποδεικνύει εν μέρει με επαγωγή, και εν μέρει επίσης με επιχείρημα που λαμβάνεται από τον σκοπό, για ποιο λόγο δίνονται αυτά τα χαρίσματα. Διότι, σε ποιο σκοπό χρησιμεύουν αυτά τα χαρίσματα παρά για τη δόξα του Θεού, και το όφελος της Εκκλησίας όπως αποδείχθηκε προηγουμένως; Έτσι ώστε αυτά τα χαρίσματα, χωρίς αγάπη, να μην έχουν σωστή χρήση. (α) Μια πολύ έντονη ενίσχυση του θέματος, σαν να έλεγε, 'Αν υπήρχαν γλώσσες αγγέλων, και τις είχα, και δεν τις χρησιμοποιούσα προς όφελος του πλησίον μου, δεν θα ήταν τίποτα άλλο παρά ένα μάταιο και φλύαρο είδος φλυαρίας.' (β) Αυτό δίνει έναν ακατέργαστο και αβέβαιο ήχο. Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν τη δύναμη και τη φύση της ίδιας της αγάπης. Στίχος 4. 13:4 {2} Η αγάπη {δ} μακροθυμεί, [και] είναι χρηστή· η αγάπη δεν φθονεί· η αγάπη δεν καυχιέται, δεν φυσιοί, (2) Περιγράφει τη δύναμη και τη φύση της αγάπης, εν μέρει με σύγκριση αντιθέτων, και εν μέρει με τα αποτελέσματα της ίδιας της αγάπης. Και με αυτό οι Κορίνθιοι μπορούν να καταλάβουν τόσο πόσο ωφέλιμη είναι στην εκκλησία, και πόσο αναγκαία: και επίσης πόσο μακριά είναι από αυτήν, και επομένως πόσο μάταια και χωρίς αιτία είναι περήφανοι. (δ) Κυριολεκτικά, 'αναβάλλει την οργή'. Στη συνέχεια τονίζουν τη μονιμότητα της αγάπης έναντι των χαρισμάτων που παρέρχονται. Στίχος 8. 13:8 {3} Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει· είτε δε [είναι] προφητείαι, θέλουσι καταργηθή· είτε [είναι] γλώσσαι, θέλουσι παύσει· είτε [είναι] {ζ} γνώσις, θέλει καταργηθή. (3) Πάλι επαινεί την υπεροχή της αγάπης, στο ότι δεν θα καταργηθεί ποτέ στους αγίους, ενώ τα άλλα χαρίσματα που είναι αναγκαία για την οικοδομή της εκκλησίας, όσο ζούμε εδώ, δεν θα έχουν θέση στον μέλλοντα κόσμο. (ζ) Η απόκτηση γνώσης μέσω της προφητείας.
Σκεφτείτε
Τέλος, οι σχολιαστές οδηγούν όλο το επιχείρημα στο διαρκές του συμπέρασμα. Στίχος 13. 13:13 {7} Τώρα δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα· μεγαλοτέρα δε τούτων [είναι] η αγάπη. (7) Το συμπέρασμα: σαν να έλεγε ο απόστολος, 'Τέτοια λοιπόν θα είναι η κατάστασή μας τότε: αλλά τώρα έχουμε τρία πράγματα, και αυτά παραμένουν βέβαια αν είμαστε του Χριστού, χωρίς τα οποία, η αληθινή θρησκεία δεν μπορεί να υπάρξει, δηλαδή, η πίστη, η ελπίδα, και η αγάπη. Και μεταξύ αυτών, η αγάπη είναι η κυριότερη επειδή δεν παύει στην μέλλουσα ζωή όπως τα υπόλοιπα, αλλά τελειοποιείται και ολοκληρώνεται. Διότι βλέποντας ότι η πίστη και η ελπίδα τείνουν σε πράγματα που είναι υποσχεμένα και μέλλουν να έρθουν, όταν τα αποκτήσουμε αμέσως, σε ποιο σκοπό θα είχαμε πίστη και ελπίδα; Αλλά όμως εκεί τελικά θα αγαπήσουμε αληθινά και τέλεια τόσο τον Θεό όσο και ο ένας τον άλλον.'
Απαντήστε
Πού έχω εκτιμήσει τα χαρίσματα πάνω από την αγάπη που μόνη τους δίνει αξία; Σε ποια παρούσα αδυναμία με καλούν αυτές οι σημειώσεις να στηριχθώ πληρέστερα στην αγάπη που ποτέ δεν αποτυγχάνει; Πώς θα μεταφέρω αυτή την ημέρα την ελπίδα ότι η αγάπη θα τελειοποιηθεί όταν η πίστη και η ελπίδα έχουν φτάσει στο τέλος τους;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που άνοιξαν τον λόγο σου με ευλαβική σαφήνεια. Δώσε να κυβερνά τις καρδιές μας η αγάπη που τόσο επαίνεσαν, δεσμεύοντας κάθε χάρισμα στη δόξα σου και στο καλό της εκκλησίας σου. Κράτησέ μας από το να καυχιόμαστε ή να αναζητούμε τα δικά μας, και δίδαξέ μας να χαιρόμαστε στην αλήθεια. Όταν βλέπουμε αμυδρά, στήριξέ μας μέχρι να σε αντικρίσουμε πρόσωπο με πρόσωπο, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →