← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 1 — με τον Σάιμεον

Λουκάς 1Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας, και ακούμε καθώς ανοίγει το πρώτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Αγίου Λουκά με χαρακτηριστική ευλάβεια και ακρίβεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου κατά τον Άγιο Λουκά, διαβάζοντας αργά και προσευχητικά ώστε ο λόγος να προετοιμάσει τις καρδιές μας για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον ανοίγει συγκρίνοντας τον χαρακτήρα του Βαπτιστή με εκείνον του Ηλία. Ο χαρακτήρας του — Είναι σε συγκριτική θεώρηση που το κείμενο απαιτεί να εξετάσουμε αυτόν: Ήλθε 'εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού', τον οποίο έμοιαζε στενά — [Η ομοιότητα μπορεί να φανεί στα χαρίσματα του νου τους [Σημείωση: Ήταν και οι δύο άνδρες εξαίρετης ευσέβειας. Συγκρίνετε Γ' Βασιλειών 17:24 και Ιακ. 5:17 και Δ' Βασιλειών 2:9· Δ' Βασιλειών 2:11 με Λουκ. 1:15· Ιωάν. 5:35· Ματθ. 11:9· Ματθ. 11:11.] — — — τις συνήθειες της ζωής τους [Σημείωση: Ήταν αυταπαρνητικοί και νεκροί προς τον κόσμο. Συγκρίνετε Γ' Βασιλειών 17:3-6· Γ' Βασιλειών 17:10 και Δ' Βασιλειών 1:8 με Ματθ. 3:4 και Λουκ. 1:80.] — — — την άσκηση της διακονίας τους [Σημείωση: Ήταν τολμηροί ελεγκτές και επιτυχείς μεταρρυθμιστές. Συγκρίνετε Γ' Βασιλειών 18:17-40· Γ' Βασιλειών 21:19-24 και Δ' Βασιλειών 1:3-4 με Λουκ. 3:7-14· Λουκ. 3:16-19 και Ματθ. 21:32. Έπειτα ξεδιπλώνει το ιδιαίτερο αξίωμα που δόθηκε στον Ιωάννη ως πρόδρομο. Το αξίωμά του — Αυτό ήταν ιδιότυπο σε αυτόν· αυτός μόνος από όλους τους υιούς των ανθρώπων διορίστηκε να είναι ο πρόδρομος του Κυρίου του — [Ήταν συνήθεια για μεγάλες προσωπικότητες να στέλνουν αγγελιαφόρους πριν από αυτούς για να προετοιμάσουν την οδό τους: και τέτοιος αγγελιαφόρος ήταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής [Σημείωση: Μαλαχ. 3:1 με Ματθ. 11:10· Ματθ. 11:14.]. Ήταν ιδιαίτερα πρέπον ώστε τόσο ένδοξο πρόσωπο όπως ο Μεσσίας να μην φαίνεται ούτε να έρχεται με κρυφό ή λαθραίο τρόπο· αλλά οι νόες των ανθρώπων να κατευθύνονται προς αυτόν, και η άφιξή του να γίνεται αντικείμενο γενικής προσδοκίας. Ως εκ τούτου βρίσκουμε ότι το μεγάλο επιχείρημα με το οποίο ο Ιωάννης παρότρυνε τους ανθρώπους σε μετάνοια ήταν αυτό: 'Η βασιλεία των ουρανών πλησιάζει'. Διαρκώς αρνιόταν κάθε αξίωση για τον εαυτό του ως Μεσσίας και τους κατηύθυνε προς Έναν, ο οποίος επρόκειτο σύντομα να αναστηθεί μεταξύ τους, 'του οποίου τον ιμάντα του υποδήματος δεν ήταν άξιος να λύσει'. Ο Σάιμεον στη συνέχεια εξάγει το μεγαλείο του Χριστού τον οποίο ο Ιωάννης κηρύττει. ] Αλλά παρόμοιο με το δικό του είναι το αξίωμα κάθε διακόνου — [Οι νόες των πολλών είναι τόσο αδιάφοροι προς τον Χριστό σαν να μην είχε έλθει ποτέ στον κόσμο· παίρνουν το όνομά του πράγματι στα χείλη τους, αλλά δεν έχουν επιθυμία για τη σωτηρία του στις καρδιές τους. Ως εκ τούτου προκύπτει η ανάγκη να κραυγάζουμε προς αυτούς διαρκώς: 'Ιδού ο Αμνός του Θεού', 'ιδού αυτόν, ιδού αυτόν [Σημείωση: Ησ. 65:1.]!' Αυτόν πρέπει να υψώνουμε ως τον μόνο Σωτήρα του κόσμου· και να θεωρούμε τη ζωή μας καλά ξοδευμένη, αν γίνουμε τα ευνοημένα όργανα για να επιστρέψουμε λίγους μόνο προς αυτόν — — —] Δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε από αυτό το θέμα, 1. Πόσο μεγάλο πρόσωπο πρέπει να είναι ο Χριστός — [Από τις προετοιμασίες που έγιναν για την υποδοχή του, οδηγούμαστε να προσδοκούμε ότι κατείχε περισσότερη από ανθρώπινη αξιοπρέπεια: και αναλόγως τον βρίσκουμε ταυτισμένο με τον Ιεχωβά [Σημείωση: Συγκρίνετε Μαλαχ. 3:1 με Ματθ. 11:10.], και χαρακτηριζόμενο ως 'Κύριος ο Θεός ημών [Σημείωση: εδ. 16.]'.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Τελικά πιέζει επάνω μας την υπέρτατη σημασία του να γνωρίζουμε τον Χριστό. Ναι: ήταν 'Εμμανουήλ, ο Θεός μεθ' ημών', ή, όπως αλλού ονομάζεται, 'ο μέγας Θεός και Σωτήρ ημών Ιησούς Χριστός [Σημείωση: Τιτ. 2:13.]'. Ενώ λοιπόν θεωρούμε την έλευσή του, ας σκεφτούμε αυτήν με τον βαθύτατο θαυμασμό και τη ζωηρότερη ευγνωμοσύνη.] 2. Πόσο σημαντική πρέπει να είναι η γνώση αυτού — [Ο ίδιος ο σκοπός για τον οποίο ο Ιωάννης δόθηκε θαυματουργικά στον κόσμο ήταν να μαρτυρήσει για τον Χριστό και να τον συστήσει στο Ιουδαϊκό έθνος. Ήταν λοιπόν η γνώση του Χριστού τόσο σημαντική για τους Ιουδαίους; Ασφαλώς δεν είναι λιγότερο σημαντική και για εμάς: η σωτηρία μας εξαρτάται από αυτήν, όπως και η δική τους: και επομένως όλοι πρέπει να ρωτούμε τον εαυτό μας: 'Τι νομίζω για τον Χριστό; Τι είμαι καλύτερος εξαιτίας αυτού; Ποια ελπίδα έχω σε αυτόν;' Σε αυτόν μόνο μπορούμε να βρούμε αποδοχή, και 'δι' αυτού μόνο μπορούμε να δικαιωθούμε'. Προς αυτόν λοιπόν ας κατευθύνουμε την πιο επιμελή προσοχή μας, και 'να θεωρούμε όλα τα πράγματα ως σκύβαλα και κοπριά' για την υπεροχή της γνώσεως αυτού'.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς το πρότυπο του πνεύματος του Ηλία προσκαλεί παρόμοια απλότητα στη δική μου μαθητεία; Με ποιους τρόπους επιτρέπω τη γνώση του Χριστού να τακτοποιεί τις καθημερινές μου στοργές; Πού μπορεί ο Κύριος να με καλεί να φέρω ήσυχη μαρτυρία ώστε αυτός να αυξάνει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που έστειλες τον πρόδρομό σου να προετοιμάσει την οδό σου στην έρημο των καρδιών μας, χάρισε σε εμάς χάρη να δεχθούμε τον λόγον σου με την ίδια ταπείνωση που χαρακτήριζε τον δούλο σου Ιωάννη. Μόρφωσε μέσα μας ιερή αποδέσμευση από τον κόσμο και τολμηρή αγάπη για την αλήθεια σου, ώστε ο Χριστός να μεγαλύνεται σε όλους τους λόγους και τα έργα μας· δια του αυτού Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →