← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές

Κριταί 5-6 — με τον Γκιλ

Κριτές 5-6John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ. Καθώς ανοίγουμε τα κεφάλαια 5 και 6 των Κριτών, η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ μας καθοδηγεί μέσα από το άσμα της νίκης και την ανανεωμένη κλήση στην πιστότητα. Η έκθεσή του τονίζει την παράδοση του Κυρίου και την ανταπόκριση του λαού του με σαφήνεια και ευλάβεια. Ας διεγείρουν αυτά τα αρχαία λόγια, φωτισμένα από τον Γκιλ, τις καρδιές μας σε λατρεία και υπακοή σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας καθώς διαβάζουμε τα κεφάλαια 5 και 6 των Κριτών δυνατά. Ακούστε τις ηχώ της δοξολογίας μετά την παράδοση και την υπομονετική κλήση του Κυρίου προς τον Γεδεών. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ για βαθύτερη κατανόηση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά εξετάζοντας τον εναρκτήριο στίχο του άσματος. Στίχος 1. Τότε η Δεββώρα και ο Βαράκ ο υιός του Αβινεάμ έψαλαν,.... Η Δεββώρα αναφέρεται πρώτη, διότι ήταν, όπως λέγει ο Κιμχί, η ρίζα ή το θεμέλιο του έργου, το κύριο πρόσωπο σε αυτό, τόσο στην κατεύθυνση του πολέμου όσο και στη σύνθεση αυτού του άσματος· και πράγματι, όπως παρατηρεί ο Βεν Γκερσόμ, αυτή μόνη το συνέθεσε, βλέπε Κριταί 5:7· και το ρήμα είναι ενικού: 'τότε έψαλε η Δεββώρα'· και μετά από αυτήν, και με τα λόγια της, έψαλε επίσης ο Βαράκ· ενώθηκε μαζί της, όχι στη δημιουργία του άσματος, αλλά στο να το ψάλει· και ομοίως ο λαός του Ισραήλ ενώθηκε μαζί της στο ψάλσιμο, όπως έκαναν με τον Μωυσή στην Ερυθρά Θάλασσα· και αυτό το άσμα ψάλθηκε εκείνη την ημέρα· όχι ακριβώς την ημέρα κατά την οποία επιτεύχθηκε η νίκη επί του Σισάρα και του στρατού του, αλλά με αφορμή εκείνη την αξιομνημόνευτη ημέρα και ό,τι ακολούθησε: λέγοντας· τον ακόλουθο θείο ύμνο ή άσμα, γραμμένο από τη Δεββώρα, υπό θεία έμπνευση, όπως το υψηλό ύφος, οι ωραίες και ευγενείς σκέψεις και συναισθήματα που περιέχονται σε αυτό, οι όμορφες και κομψές φράσεις στις οποίες εκφράζονται, δείχνουν άφθονα· ουδεμία Σαπφώ, ή οποιαδήποτε Ελληνίδα ποιήτρια, ούτε πράγματι οποιοσδήποτε ποιητής ανέμπνευστος, είναι ίσος με τον συγγραφέα αυτού του ποιήματος. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γκιλ στη συνέχεια αναφέρεται στην κλήση προς δοξολογία στον επόμενο στίχο. Στίχος 2. Δοξολογείτε τον Κύριο για την εκδίκηση του Ισραήλ,.... Τις αδικίες που έγιναν στον Ισραήλ από οποιονδήποτε εχθρό του, και ιδιαίτερα τις αδικίες που του έγιναν από τον Ιαβίν, βασιλιά της Χαναάν, για είκοσι χρόνια παρελθόντα· αν και κάποιοι το κατανοούν ως την εκδίκηση που ο Θεός πήρε από τον Ισραήλ για τις αμαρτίες του· και αν και η δοξολογία δεν δίνεται άμεσα γι' αυτό, όμως εφόσον, όταν συνέβη αυτό, υπήρχαν κάποιοι των οποίων τα πνεύματα διεγέρθηκαν να προσφερθούν εκουσίως στη διάσωσή τους από την καταπίεση των εχθρών τους, ήταν θέμα δοξολογίας: όταν ο λαός προσφέρθηκε εκουσίως: να πάει να πολεμήσει για τον Ισραήλ εναντίον των εχθρών του, ιδιαίτερα εκείνοι των φυλών του Ζαβουλών και του Νεφθαλείμ, Κριταί 5:18· αν και δεν αποκλείονται άλλοι που ενώθηκαν, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να αναγκαστούν αν δεν είχαν προσφερθεί ελεύθερα· και αυτό οφειλόταν στη μυστική επίδραση της θείας Πρόνοιας στις καρδιές τους, κινούσας και ελκύουσας αυτούς σε αυτή την υπηρεσία· και επομένως δοξολογία οφειλόταν στον Κύριο γι' αυτόν τον λόγο, ο οποίος εργάζεται στις καρδιές των ανθρώπων τόσο για να θέλουν όσο και για να πράττουν, όπως σε πνευματικά και θρησκευτικά πράγματα, έτσι και σε φυσικά και πολιτικά. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γκιλ προχωρεί στην πρόσκληση που απευθύνεται σε βασιλείς και άρχοντες. Στίχος 3. Ακούστε, ω βασιλείς· δώστε προσοχή, ω άρχοντες,.... Όχι μόνο οι γειτονικοί, αλλά όλοι οι βασιλείς και άρχοντες της γης, μακριά και κοντά, τότε και σε επόμενες εποχές· η Δεββώρα επιθυμεί και εύχεται όλοι οι ισχυροί να ακούσουν τα θαυμαστά έργα του Θεού που έγιναν για τον λαό του, ώστε να μάθουν να γνωρίζουν ότι υπάρχει ένας υψηλότερος από αυτούς, στον οποίο όλα τα θαυμαστά πράγματα που γίνονται στον κόσμο πρέπει να αποδοθούν· και να προσέχουν πώς καταπιέζουν τον λαό του Θεού, αφού αργά ή γρήγορα θα τους εκδικηθεί γι' αυτούς. Το Ταργκούμ περιορίζει αυτό στους βασιλείς που ήρθαν με τον Σισάρα και τους κυβερνήτες με τον Ιαβίν· αλλά αν υπήρχαν τέτοιοι, όπως δεν είναι απίθανο να υπήρχαν, βλέπε Κριταί 5:19· όμως είναι πιθανότερο ότι σκοτώθηκαν μαζί τους: υπάρχουν κάποιοι, όπως παρατηρεί ο Κιμχί, που νομίζουν ότι αυτό αφορά τον λαό του Ισραήλ, οι οποίοι ήταν όλοι υιοί βασιλέων· αλλά η πρώτη έννοια είναι καλύτερη: Εγώ, [ακόμη] εγώ, θα ψάλω στον Κύριο, θα ψάλω [δοξολογία] στον Κύριο Θεό του Ισραήλ: αυτά είναι τα λόγια της Δεββώρας ιδιαίτερα, και οι επαναλήψεις χρησιμεύουν για να εκφράσουν πόσο εγκάρδια, έντονα και θερμά ήταν στη δοξολογία και ευγνωμοσύνη της προς τον Θεό· θέτοντας έτσι παράδειγμα σε άλλους, ενθαρρύνοντας αυτούς στην ίδια πρακτική, και κατευθύνοντας πρόσωπα κάθε τάξης και ποιότητας να δώσουν δοξολογία μόνο στον Ιεχωβά, το αυτοϋπάρχον, αιώνιο και αμετάβλητο Ον· σε αυτόν που είναι ο Κύριος και Θεός του Ισραήλ με ιδιαίτερο τρόπο, και όχι σε κανέναν από τους θεούς των εθνών. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ κλείνει το τμήμα αντανακλώντας στην ηγεσία που αναδείχθηκε στο Ισραήλ. Στίχος 7. Οι κάτοικοι των χωριών έπαυσαν,.... Όχι μόνο αυτοί οι Χαναναϊκοί ληστές πήγαιναν στον αυτοκινητόδρομο και λήστευαν όλους όσους συναντούσαν, γεγονός που καθιστούσε τα ταξίδια δύσκολα και επικίνδυνα· αλλά εισέρχονταν στα χωριά και τις ατείχιστες πόλεις, και έσπαγαν σε σπίτια και τα λεηλατούσαν· έτσι ώστε οι κάτοικοι αυτών να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους και να πάνε στις οχυρωμένες πόλεις για ασφάλεια· με αυτόν τον τρόπο τα χωριά αφήνονταν άδεια, και με τον καιρό έπεφταν σε ερείπια και έπαυαν: έπαυσαν στον Ισραήλ: διότι ήταν τα χωριά που ανήκαν στους Ισραηλίτες που λεηλατήθηκαν, και όχι εκείνα που ανήκαν σε οποιονδήποτε από τους Χαναναίους· και αυτές ήταν οι δυστυχείς περιστάσεις υπό τις οποίες βρισκόταν ο Ισραήλ μέχρι που εγώ η Δεββώρα ανέστησα, ότι εγώ ανέστησα μητέρα στον Ισραήλ· μέχρι που ευδόκησε ο Θεός να την αναδείξει και να την προικίσει με πολύ θαυμαστό και εξαιρετικό τρόπο με χαρίσματα που την καθιστούσαν ικανή να είναι θηλάζουσα μητέρα του Ισραήλ, να διδάσκει και να καθοδηγεί αυτούς στο νου και τη θέληση του Θεού, να απονέμει κρίση και δικαιοσύνη σε αυτούς, να τους προστατεύει και να τους υπερασπίζεται, και σε όλα αυτά έδειξε μητρική στοργή γι' αυτούς· και όπως ένας καλός κριτής και άρχοντας ενός λαού μπορεί να ονομαστεί πατέρας αυτών, έτσι και αυτή, όντας γυναίκα, καλείται με ορθότητα μητέρα στον Ισραήλ, έχοντας στοργική μέριμνα γι' αυτούς ως παιδιά της: τώρα, μέχρι που ανέστησε, δεν υπήρχε τέλεια σωτηρία και διάσωση που να επιτελέστηκε γι' αυτούς, από τον θάνατο του Αώδ, ακόμη και καθ' όλη τη διάρκεια των ημερών του Σαμγάρ και της Ιαήλ· το οποίο παρατηρείται για να διεγείρει δοξολογία και ευγνωμοσύνη στην παρούσα περίσταση, η οποία έτσι έγινε πιο ένδοξη. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πώς μιλά το πρότυπο της δοξολογίας μετά την παράδοση στις τρέχουσες περιστάσεις σας; Με ποιους τρόπους μπορεί ο Κύριος να διεγείρει πρόθυμες καρδιές γύρω σας για τους σκοπούς του; Πού έχετε δει την ανάγκη για ανανεωμένη ηγεσία ή θάρρος στη δική σας κοινότητα πίστης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ἐλεήμον, σὲ αἰνοῦμεν γιὰ τὸ νικητήριο ᾆσμα ποὺ ὑμνεῖ τὴν κραταιὰ ἀπελευθέρωσή Σου τοῦ λαοῦ Σου, καὶ παρακαλοῦμε τὸ ἴδιο Πνεῦμα ποὺ κίνησε καρδιὲς σὲ πρόθυμη διακονία νὰ κινήσει καὶ τὶς δικὲς μας σήμερα. Μὲ τὴ χάρη τοῦ Χριστοῦ ποὺ κέρδισε τὴν ἐλευθερία μας, ἀνάδειξε ἀνάμεσά μας ἡγέτες ποὺ φοβοῦνται τὸ ὄνομά Σου, καὶ χάρισέ μας καρδιὲς νὰ περπατοῦμε σ' αὐτὴ τὴν ἐλευθερία μὲ χαρούμενη ἐμπιστοσύνη καὶ εὐχαριστία. Εἴθε οἱ ζωές μας νὰ ἀντηχοῦν τὸν ἔπαινο ποὺ ἀνήκει σὲ Σένα μόνο. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →