Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Η Ξηρασία και η Ελπίδα του Ισραήλ: Τα Φάρμακα της Μετανοίας που Απορρίφθηκαν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Αυτά τα κεφάλαια δείχνουν έναν Θεό που παιδεύει για να θεραπεύσει. Η χαλασμένη λινή ζώνη, κρυμμένη στον Ευφράτη μέχρι που έγινε άχρηστη, είναι η ίδια η υπερηφάνεια του Ιούδα που χάλασε από την προσκόλληση στα είδωλα της Βαβυλώνας· και έπειτα έρχεται μια ξηρασία — οι πηγές, τα πηγάδια, ακόμα και τα άγρια θηρία που λιποθυμούν από τη δίψα — σταλμένη, όπως διδάσκει ο Μακάριος Θεοδώρητος, όχι για να καταστρέψει αλλά «για να ανακόψει την πορεία της κακίας τους». Ο Θεοδώρητος, ο αγαπητός και νηφάλιος Πατέρας της Ανατολής, ερμηνεύει όλη την θλίψη ως κάλεσμα επιστροφής στην πατρίδα. Ο Ιούδας είχε αρνηθεί το φάρμακο που του προσφέρθηκε· δεν «έκανε χρήση της μετανοίας»· όμως ακόμα και τώρα ο προφήτης κραυγάζει το μεγάλο όνομα που η Εκκλησία έχει αγαπήσει, «Ω ελπίδα του Ισραήλ, εσύ σώζεις στον καιρό των κακών», και ο Φιλάνθρωπος, ενώ προλέγει ζοφερά πράγματα, «προτρέπει στη χρήση των φαρμάκων της μετανοίας». Εδώ βρίσκεται η ανατολική ανάγνωση της παιδείας: η πειθαρχία ενός Πατέρα, μια πληγή που ζητά θεραπεία, μια πόρτα ακόμα ανοιχτή σε αυτόν που θα επιστρέψει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Ιερεμίας 13–14 — η λινή ζώνη που αγοράστηκε και φορέθηκε, έπειτα κρύφτηκε σε μια τρύπα του βράχου δίπλα στον ποταμό μέχρι που χάλασε και έγινε άχρηστη, σημείο της υπερηφάνειας του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ που δεν ήθελαν να ακούσουν· η προειδοποίηση, «Δώστε δόξα στον Κύριο τον Θεό σας, πριν προκαλέσει σκοτάδι»· ο λόγος που κλείνει, «Αλλοίμονο σε σένα, Ιερουσαλήμ! Δεν θα καθαριστείς; Πότε θα γίνει αυτό;»· έπειτα το κεφάλαιο 14, ο λόγος για την ξηρασία — οι πύλες που μαραίνονται, τα μικρά των αρχόντων στέλνονται για νερό και δεν βρίσκουν, το έδαφος ραγισμένο, η έλαφος που εγκαταλείπει το μικρό της, οι άγριοι όνοι που ρουφούν τον άνεμο· η ικεσία του λαού, «Ω η ελπίδα του Ισραήλ, ο σωτήρας του στον καιρό της θλίψης, γιατί να γίνεις σαν ξένος στη γη… μη γίνεις σαν άνθρωπος έκπληκτος, σαν δυνατός άνδρας που δεν μπορεί να σώσει;»· οι ψευδοπροφήτες που λένε, «Δεν θα δείτε το ξίφος, ούτε θα έχετε πείνα»· και τα δάκρυα του προφήτη, «Ας τρέξουν τα μάτια μου με δάκρυα νύχτα και μέρα», με την ομολογία, «Αναγνωρίζουμε, Κύριε, την κακία μας… μη μας αποστρέφεσαι, για χάρη του ονόματός σου».
Μελετήστε
Μελέτη
Η πρώτη λέξη του Θεοδωρήτου για την ξηρασία ονομάζει τον σκοπό της: ο Θεός δεν πλήττει για να καταστρέψει αλλά για να ανακόψει μια πτώση. Οι αποτυχημένες πηγές και τα πάσχοντα θηρία είναι μια παιδεία που στοχεύει στη θέληση:
Φέρνει επάνω τους παιδείες κάθε είδους, ώστε να ανακόψει την πορεία της κακίας τους. Και όμως η τραγωδία αυτών των κεφαλαίων είναι ένα φάρμακο που απορρίφθηκε. Ήδη στο κεφάλαιο 13 ο Θεοδώρητος ακούει τον Θεό να θρηνεί ότι ο λαός δεν θέλησε να λάβει τη θεραπεία που ήταν πάντα διαθέσιμη σε όσους πέφτουν:
Αφού τόλμησε πολλές παραβάσεις, δεν θέλησε να κάνει χρήση της μετανοίας. Αυτή είναι η σταθερή διδασκαλία του Αντιοχέα — ότι η πτώση είναι ανθρώπινη, αλλά η άρνηση να θεραπευτεί είναι αυτό που καταστρέφει μια ψυχή, γιατί το φάρμακο είναι πραγματικό και κοντά. Θα ήταν καλύτερο, λέει, να μην είχε πέσει ποτέ· αλλά αφού έπεσε, η πόρτα της μετανοίας παραμένει ανοιχτή:
επειδή είναι φυσικό για τους ανθρώπους να πέφτουν, ήταν πρέπον να κάνουν χρήση των φαρμάκων της μετανοίας, και έτσι να εξιλεώσουν τον Κριτή.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Στην ξηρασία ο προφήτης δεν στρέφεται στα είδωλα που απέτυχαν στον Ιούδα, αλλά στον μόνο που σώζει· και ο Θεοδώρητος σημειώνει πώς στηρίζεται στο μεγάλο όνομα:
Ω ελπίδα του Ισραήλ, εσύ σώζεις στον καιρό των κακών. Η προσευχή τολμά να ρωτήσει γιατί ο Θεός φαίνεται να κοιμάται, και ο Θεοδώρητος μετατρέπει ακόμα και αυτό το παράπονο σε ομολογία της δύναμης και της παρουσίας Του — η ικεσία δεν είναι «είσαι ανίκανος;» αλλά «μην αργείς, γιατί μπορείς»:
είσαι ικανός, και είσαι άγρυπνος, και είσαι παρών παντού, και στέκεσαι δίπλα σε όλους. Αλλά γιατί αφέθηκε η πληγή να σαπίσει; Επειδή ο λαός προτίμησε τα καθησυχαστικά ψέματα των ψευδοπροφητών από τον σωτήριο λόγο· ο Θεοδώρητος τους αποκαλύπτει ως ανθρώπους που δεν υπηρετούν τίποτα από τον Θεό:
προλέγουν ψεύδη, μη υπηρετώντας θείους λόγους, ούτε γινόμενοι όργανα χάριτος, αλλά λέγοντας ό,τι θέλουν. Και ακόμα, πάνω από τα ψέματα και πάνω από την ξηρασία, ο Φιλάνθρωπος κρατά την πόρτα ανοιχτή, καλώντας για τα δάκρυα που στρέφουν μια ψυχή:
ο Φιλάνθρωπος, αφού προλέγει τα ζοφερά πράγματα, προτρέπει στη χρήση των φαρμάκων της μετανοίας.
Απαντήστε
Απόκριση
Διάβασε τις δικές σου ξηρασίες όπως ο Θεοδώρητος διαβάζει εκείνες του Ιούδα: όχι ως κακή τύχη ή έναν απόντα Θεό, αλλά ως το χέρι ενός Πατέρα που στάλθηκε «για να ανακόψει την πορεία» μιας κακίας που ίσως δεν μπορούσες να σταματήσεις μόνος σου. Η χαλασμένη ζώνη ήταν η υπερηφάνεια του Ιούδα που χάλασε από την προσκόλληση σε αυτό που δεν είναι Θεός· σε τι προσκολλήθηκες μέχρι που έγινε άχρηστο; Το θανατηφόρο πράγμα σε αυτά τα κεφάλαια δεν είναι η ξηρασία αλλά το φάρμακο που απορρίφθηκε — η ψυχή που, «αφού τόλμησε πολλές παραβάσεις», ακόμα «δεν θέλησε να κάνει χρήση της μετανοίας». Η πτώση είναι ανθρώπινη· η άρνηση της θεραπείας είναι καταστροφή. Άρα μην ακούς τον ψευδοπροφήτη, μέσα ή έξω, που υπόσχεται «δεν θα δείτε το ξίφος» και σε κρατά κοιμισμένο. Άκου αντίθετα τον Φιλάνθρωπο που, ενώ προλέγει ζοφερά πράγματα, σε προτρέπει στα φάρμακα της μετανοίας, και κράυγασε με τον προφήτη στον μόνο Σωτήρα: «Ω ελπίδα του Ισραήλ, εσύ σώζεις στον καιρό των κακών». Είναι άγρυπνος, είναι παρών, είναι ικανός — στρέψου και θεραπεύσου.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω ελπίδα του Ισραήλ, Σωτήρα μας στον καιρό των κακών, που είσαι άγρυπνος και παρών παντού και ικανός να σώζεις: επίβλεψε στην ξηρασία της ψυχής μου, και στις παιδείες που στέλνεις για να ανακόψεις την πορεία της κακίας μου. Τόλμησα πολλές παραβάσεις και υπήρξα αργός να κάνω χρήση της μετανοίας· λύτρωσέ με από τη κολακευτική φωνή που υπόσχεται ειρήνη και με κρατά κοιμισμένο, και ας μη απορρίψω το φάρμακο που είναι κοντά. Εσύ Φιλάνθρωπε, που ενώ προλέγεις ζοφερά πράγματα προτρέπεις στη χρήση των φαρμάκων της μετανοίας, δώσε μου τώρα τα δάκρυα που στρέφουν την καρδιά, νύχτα και μέρα, ώστε να ομολογήσω την κακία μου και την ανομία των πατέρων μου και να μην αποστραφώ για χάρη του ονόματός σου. Μη γίνεις σε μένα σαν ξένος, ούτε σαν δυνατός άνδρας που δεν μπορεί να σώσει, αλλά γίνε καταφύγιό μου την ημέρα του κακού. Διά Χριστού του Θεού μας, με τον οποίο ας είναι η δόξα και η εξουσία στον Πατέρα, μαζί με το Πανάγιο Πνεύμα, τώρα και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →