Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Ιωάννης
1 Ιωάννου 2 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η Α' Ιωάννου κεφάλαιο δύο εισάγει τους πιστούς στην καρδιά της αποστολικής μαρτυρίας, όπου ο αγαπημένος μαθητής αναπτύσσει το μυστήριο της παραμονής εν Χριστώ εν μέσω των ρηγμάτων της αμαρτίας και των δελεασμάτων της εποχής. Γραμμένη εντός της ζώσας μνήμης της Εκκλησίας, η επιστολή απευθύνεται σε εκείνους που έχουν ήδη βαπτισθεί στο φως, υπενθυμίζοντάς τους ότι η χάρη που λήφθηκε στη κολυμβήθρα δεν είναι κτήμα προς προϋπόθεση αλλά ζωή προς φύλαξη μέσω υπακοής και αγάπης. Εδώ ο αιώνιος Υιός εμφανίζεται ως παράκλητος και ιλασμός, εκείνος του οποίου η εφάπαξ προσφορά στον σταυρό συνεχίζει να ικετεύει ενώπιον του Πατρός στην ουράνια λειτουργία. Το κεφάλαιο θέτει ενώπιον του αναγνώστη την αρχαία όμως πάντοτε νέα εντολή της αγάπης, την προειδοποίηση κατά ενός κόσμου ταγμένου εκτός Θεού, και τη διάκριση που απαιτείται για να αναγνωρισθεί το πνεύμα του αντίχριστου που ήδη ενεργεί. Στη μυστηριακή φαντασία της Εκκλησίας το κείμενο αντηχεί με τον ρυθμό της Θείας Λειτουργίας, όπου ο ίδιος Χριστός που μεσιτεύει άνω καθίσταται παρών επί της αγίας Τραπέζης, ενισχύοντας τους πιστούς να περιπατούν καθώς εκείνος περιεπάτησε και να μένουν εν τη κοινωνία των αγίων.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας στις ρυθμίσεις του να αντηχούν εντός της καρδίας. Προσέξτε πώς ο απόστολος μεταβαίνει από τη βεβαιότητα ενός παρακλήτου στην συγκεκριμένη απαίτηση της τηρήσεως των εντολών, έπειτα στον φωτεινό όμως απαιτητικό νόμο της αγάπης που διακρίνει το φως από το σκότος. Προσέξτε τα στάδια πνευματικής αυξήσεως που απευθύνονται σε τέκνα, πατέρες και νεανίσκους, και σημειώστε την οξεία αντίθεση μεταξύ αγάπης του Πατρός και αγάπης ενός παρερχομένου κόσμου. Προσέξτε την εμφάνιση πολλών αντιχρίστων και την κλήση να μείνει εν υμίν ό,τι ηκούσατε απ' αρχής. Αναγνώστε με τα ώτα της λειτουργίας, ακούοντας εν τοις λόγοις τούτοις την ιδία φωνή που προσκαλεί την Εκκλησία κάθε έτος κατά την Οκτάβα του Πάσχα και εν ταις εορταίς των αποστόλων, καλούσα τους βαπτισθέντας να εξετάσουν εάν αληθώς μένουν εν τω Υιώ και εν τω Πατρί.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει απευθυνόμενο προς τους βαπτισθέντας ως μικρά τέκνα που ήδη γνωρίζουν την άφεση, όμως αμέσως θέτει ενώπιόν τους τη σοβαρή δυνατότητα αμαρτίας μετά το βάπτισμα. Ο Χριστός παρουσιάζεται όχι μόνον ως παρελθών λυτρωτής αλλά ως ζων παράκλητος του οποίου η μεσιτεία ενώπιον του Πατρός συντηρεί την άπαξ ληφθείσα χάρη. Η μεσιτεία αυτή είναι αδιαχώριστη από το ότι είναι ιλασμός υπέρ των αμαρτιών όλου του κόσμου, αλήθεια που η Εκκλησία δέχεται εν τω θυσιαστικώ μνημοσύνω της Θείας Ευχαριστίας, όπου η μία προσφορά καθίσταται παρούσα ώστε οι πιστοί να προσεγγίζουν συνεχώς. Το κείμενο επιμένει έπειτα ότι η γνήσια γνώση του Θεού επαληθεύεται εν τη τηρήσει των εντολών αυτού, ιδιαιτέρως της εντολής να περιπατούμεν καθώς εκείνος περιεπάτησε. Ο περιπάτημα αυτός δεν είναι αφηρημένη μίμησις αλλά μυστηριακή μετοχή: οι βαπτισθέντες διαμορφώνονται κατά τον Υιόν διά των υδάτων της αναγεννήσεως και τρέφονται υπό του σώματος και του αίματος αυτού, καθιστώντας δυνατόν να εκπληρώσουν ό,τι άλλως θα παρέμενε αδύνατον. Ο απόστολος παρουσιάζει κατόπιν την εντολή της αγάπης ως παλαιάν και νέαν. Είναι παλαιά διότι ανήκει στον νόμον εγγεγραμμένον εν τη ανθρωπίνη καρδία απ' αρχής και εδόθη εν τη στιγμή της μετανοίας· είναι νέα διότι ο Χριστός την ενσάρκωσε εν τη ιδία σαρκί και διότι το Πνεύμα ανανεώνει συνεχώς την απαίτησίν της εντός της Εκκλησίας. Το περιπατείν εν ταύτη τη αγάπη σημαίνει μένειν εν τω φωτί· το μισείν αδελφόν σημαίνει περιπατείν εν τω σκότει και χάνειν την όρασιν της οδού. Τα στάδια πίστεως που ακολουθούν — τέκνα ων αι αμαρτίαι αφίενται, πατέρες οίτινες εγνώρισαν αυτόν απ' αρχής, νεανίσκοι οίτινες ενίκησαν τον πονηρόν — χαρτογραφούν την πορεία του χριστιανικού βίου εντός της κοινωνίας της Εκκλησίας, όπου εκάστη γενεά δέχεται τον αυτόν λόγον όμως τον ζει κατά το μέτρον αυτής. Η προειδοποίησις κατά της αγάπης του κόσμου δεν είναι απόρριψις της κτίσεως αλλά άρνησις να ταχθή η καρδία προς τα παρερχόμενα. Η επιθυμία της σαρκός, η επιθυμία των οφθαλμών και η αλαζονεία του βίου αναγνωρίζονται ως αι αιώνιαι πειρασμοί τους οποίους η παράδοσις πάντοτε συνεβούλευσε τους πιστούς να απαρνηθούν εν ταις βαπτισματικαίς υποσχέσεσιν ανανεουμέναις εκάστου Πάσχα. Τέλος το κεφάλαιο αποκαλύπτει τους αντιχρίστους οίτινες αρνούνται τον Πατέρα και τον Υιόν, δεικνύον ότι η απομάκρυνσις από την αποστολικήν ομολογίαν διασπά την κοινωνίαν μετά της Εκκλησίας αυτής. Εκείνοι οίτινες μένουν εν οις ήκουσαν απ' αρχής μένουν εν τω Υιώ και εν τω Πατρί, κεχρισμένοι υπό του Πνεύματος όστις διδάσκει πάντα και οδηγεί την Εκκλησία εις το πλήρωμα της αληθείας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Το κεφάλαιο τούτο στέκεται εν ζώση συνομιλία μετά του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, όπου ο Ιησούς διακηρύσσει εαυτόν ως την οδόν, την αλήθειαν και την ζωήν, και μετά της προς Εβραίους επιστολής, ήτις παρουσιάζει τον αυτόν Υιόν ως αιώνιον αρχιερέα μεσιτεύοντα υπέρ του λαού αυτού. Η παράδοσις πάντοτε ανεγίνωσκε τα κείμενα ταύτα ομού εν τη λειτουργία, ιδιαιτέρως κατά την πασχάλιον περίοδον ότε η Εκκλησία κηρύσσει και την νίκην του Αμνού και την αναγκαιότητα της παραμονής εν τη αγάπη αυτού. Η πατερική αίσθησις βλέπει εν τω παρακλήτω και ιλασμώ μυστήριον συνεχιζόμενον εν τοις μυστηρίοις, ενώ η προειδοποίησις κατά των αντιχρίστων αντηχεί την συμβολικήν επαγρύπνησιν διατηρουμένην εν ταις συνόδοις. Μαριάνικος αντίλαλος εμφανίζεται εμμέσως: η μήτηρ ήτις εφύλαξε τον λόγον εν τη καρδία αυτής υποτυπώνει την παραμονήν ήν απαιτεί ο απόστολος, και η Εκκλησία, παρθένος και μήτηρ, φυλάττει τον αυτόν λόγον κατά πάσης διαστρεβλώσεως. Εν τω βίω της ευλαβείας το κεφάλαιο τρέφει την πρακτικήν της συχνής εξομολογήσεως, την ημερησίαν εξέτασιν της αγάπης, και την λειτουργικήν ανανέωσιν των βαπτισματικών υποσχέσεων, αι οποίαι διατηρούν τους πιστούς από του αγαπάν ό,τι δεν δύναται να διαρκέση.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού εν τη καθημερινή σου συμπεριφορά αισθάνεσαι την ήπιαν έλξιν του παρακλήτου να σε επαναφέρει από επιλογήν ήτις θα ελύπει το ενυπάρχον Πνεύμα; Πώς η αρχαία όμως νέα εντολή της αγάπης δύναται να λάβη συγκεκριμένην μορφήν την εβδομάδα ταύτην προς κάποιον τον οποίον δυσκολεύεσαι να θεωρήσης αδελφόν ή αδελφήν εν τη κοινωνία των αγίων; Κατά τίνα κρυπτήν οδόν η στοργή προς παρερχομένην ηδονήν ή τιμήν ήρχισε να ανταγωνίζεται την αγάπην του Πατρός, και ποίαν μυστηριακήν χάριν θα ζητήσης προς αποκατάστασιν της προτεραιότητος της αγάπης ταύτης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω αιώνιε Πάτερ, όστις έδωκας ημίν τον μονογενή Σου Υιόν ως παράκλητον και ιλασμόν, δός ημίν τοις νιφθείσιν εν τοις σωτηρίοις ύδασι και τραφείσιν εν τη αγία Τραπέζη να περιπατώμεν εν τω φωτί καθώς αυτός εστιν εν τω φωτί. Διατήρησον ημάς σταθερούς εν τη εντολή της αγάπης ήτις είναι και παλαιά και πάντοτε νέα, ώστε να μη αγαπώμεν τον κόσμον τον παρερχόμενον αλλά να μένωμεν εν τω Υιώ και εν σοι. Διά της μεσιτείας της μακαρίας Παρθένου Μαρίας, μητρός της Εκκλησίας, και πάντων των αγίων οίτινες εφύλαξαν τον λόγον σου απ' αρχής, ενίσχυσον ημάς κατά παντός πνεύματος αντιχρίστου και προσάγαγον ημάς τέλος εις την θέαν της δόξης σου, ένθα ο Χριστός ο παράκλητος ημών παρίστησιν ημάς αμώμους ενώπιον του θρόνου σου, Θεός εις, ζων και βασιλεύων εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.