Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 7-8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 7 και 8 του Ιερεμία προσφέρει μια διεισδυτική εξέταση της αληθινής λατρείας και της κλήσης σε γνήσια μετάνοια. Σε αυτά τα κεφάλαια ο προφήτης αντιμετωπίζει έναν λαό που εμπιστευόταν τον Ναό ενώ η ζωή του αντέφασκε με την ομολογία του. Ο Καλβίνος αποκαλύπτει προσεκτικά τη θεία πρόσκληση να σταθεί στην πύλη και να διακηρύξει τον λόγο του Θεού, εκθέτοντας το κενό της εξωτερικής θρησκείας αποκομμένης από εσωτερική αλλαγή. Η ερμηνεία του μας υπενθυμίζει ότι ο Θεός επιθυμεί καρδιές ανανεωμένες και όχι τελετουργίες που εκτελούνται χωρίς ειλικρίνεια. Καθώς ακούμε σήμερα τη φωνή του Καλβίνου, ας εγερθούμε να εξετάσουμε τους δικούς μας τρόπους και να ζητήσουμε τον Κύριο με ακεραιότητα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα στρεφόμαστε στις ίδιες τις Γραφές. Διαβάστε τα κεφάλαια 7 και 8 του Ιερεμία αργά και προσευχητικά. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη κλήση του Κυρίου να διορθώσετε τους τρόπους και τις πράξεις σας, την προειδοποίηση κατά της ψευδούς εμπιστοσύνης στον Ναό και την επίσημη έκθεση της υποκρισίας. Αφήστε τα λόγια του προφήτη να βυθιστούν βαθιά στην καρδιά σας καθώς προετοιμάζεστε να ακούσετε την ερμηνεία του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει δίνοντας μια σύντομη περιγραφή του κηρύγματος.
Εδώ ο Προφήτης δίνει μια σύντομη περιγραφή του κηρύγματος, στο οποίο επέπληξε αυστηρά τον λαό, επειδή ο κόπος του ήταν άχρηστος, μολονότι τους είχε ελέγξει οξέως και αυστηρά. Λέει λοιπόν ότι είχε εντολή από τα άνω να σταθεί στην πύλη του Ναού. Αυτό γινόταν συνήθως από τους προφήτες· αλλά ο Θεός φαίνεται να ήθελε αυτή η επίπληξη να ακουστεί από όλους. Λέει περαιτέρω ότι διατάχθηκε να απευθυνθεί σε ολόκληρη τη φυλή του ΙούδαΟ Καλβίνος εξηγεί στη συνέχεια τον σκοπό του κηρύγματος.
Τώρα ο σκοπός του κηρύγματός του ήταν να τους προτρέψει σοβαρά σε μετάνοια, αν ήθελαν ο Θεός να συμφιλιωθεί μαζί τους. Έτσι ο Προφήτης δείχνει ότι ο Θεός δεν έδινε σημασία στις θυσίες και τις εξωτερικές τελετές τους, και ότι αυτός δεν ήταν ο τρόπος, όπως νόμιζαν, να τον εξιλεώσουν. Διότι αφού είχαν τελέσει τη γιορτή, ο καθένας επέστρεφε στο σπίτι του, σαν να είχαν όλοι, αφού έκαναν εξιλέωση, τον Θεό ευμενώς διακείμενο προς αυτούς. Ο Προφήτης δείχνει εδώ ότι ο τρόπος λατρείας του Θεού ήταν πολύ διαφορετικός, που ήταν να μεταρρυθμίσουν τη ζωή τους.Σχετικά με την υπόσχεση της κατοίκησης στον τόπο, ο Καλβίνος γράφει:
Κάντε καλούς, λέει, τους τρόπους και τις πράξεις σας, τότε θα κατοικήσω σε αυτόν τον τόπο [189]. Αυτή η υπόσχεση περιέχει μια σιωπηρή αντίθεση· διότι ο Προφήτης υπαινίσσεται ότι ο λαός δεν θα επιζούσε για πολύ, εκτός αν ζητούσε με άλλον τρόπο να εξιλεώσει τον Θεό. «Θα κατοικήσω», φαίνεται να λέει, — σε αυτόν τον τόπο, όταν η ζωή σας αλλάξει.» Στη συνέχεια ακολουθεί από την άλλη πλευρά, «Ο Θεός θα σας διώξει στην εξορία, εκτός αν αλλάξετε τη ζωή σας· μάταια λοιπόν ζητάτε μια ήρεμη και ευτυχισμένη κατάσταση προσφέροντας τις θυσίες σας. Ο Θεός πράγματι θεωρεί ως τίποτα αυτή την εξωτερική λατρεία, εκτός αν προηγείται εσωτερική ειλικρίνεια, εκτός αν η ακεραιότητα της ζωής συνοδεύει την ομολογία σας.» Αυτό είναι ένα πράγμα.Ο Καλβίνος ασχολείται με την προειδοποίηση κατά της εμπιστοσύνης σε λόγια ψεύδους.
Τότε ο Προφήτης έρχεται πιο κοντά τους όταν λέει, Μην εμπιστεύεστε σε λόγια ψεύδους. Διότι αν αυτό δεν είχε λεχθεί ρητά, οι Ιουδαίοι θα μπορούσαν, σύμφωνα με τη συνήθειά τους, να βρουν κάποια διαφυγή: «Χάσαμε λοιπόν όλο τον κόπο μας εορτάζοντας τις γιορτές μας με τόση επιμέλεια, αφήνοντας τα σπίτια και τις οικογένειές μας για να παρουσιαστούμε ενώπιον του Θεού; Δεν φεισθήκαμε εξόδων, φέραμε θυσίες και ξοδέψαμε τα χρήματά μας· και όλα αυτά δεν έχουν καμία αξία ενώπιον του Θεού;» Διότι οι υποκριτές πάντα μεγαλοποιούν τις ανοησίες τους, όπως βρίσκουμε στο πεντηκοστό όγδοο κεφάλαιο του Ησαΐα, όπου διαμαρτύρονταν προς τον Θεό, σαν να ήταν σκληρός προς αυτούς, «Από ημέρα σε ημέρα ζητούσαμε τον Κύριο.» Σε αυτό ο Κύριος απάντησε, «Μάταια με ζητάτε από ημέρα σε ημέρα και ερευνάτε τους τρόπους μου.» Γι’ αυτό ο Κύριος αγνόησε την επιμέλεια με την οποία οι υποκριτές προσπαθούσαν να τον κάνουν ευμενώς διακείμενο χωρίς πραγματική ειλικρίνεια καρδιάς. Για τον ίδιο σκοπό ο Προφήτης προσθέτει τώρα, Μην εμπιστεύεστε, κ.λπ. Είναι μια πρόληψη για να τους εμποδίσει να κάνουν τη συνήθη αντίρρησή τους, «Τι λοιπόν; Ο Ναός χτίστηκε μάταια;» Αλλά λέει, «Δεν λατρεύεται ο Θεός εδώ μάταια; Είναι λόγια ψεύδους, όταν απουσιάζει η θρησκευτική ειλικρίνεια.»
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει αυτό με την απόρριψη των εξωτερικών τελετών.
Βλέπουμε λοιπόν ότι οι εξωτερικές τελετές απορρίπτονται εδώ, όταν οι άνθρωποι ζητούν με ψευδή τρόπο να κερδίσουν εύνοια ενώπιον του Θεού, και επιδιώκουν να εξαγοράσουν τις αμαρτίες τους με ψευδείς αποζημιώσεις, ενώ όμως οι καρδιές τους παραμένουν διεστραμμένες. Αυτή η αλήθεια θα μπορούσε να αναπτυχθεί περαιτέρω, αλλά επειδή συναντάται συχνά στους προφήτες, την παρατηρώ μόνο σύντομα. Αρκεί να λάβουμε υπόψη το κύριο σημείο, — ότι ενώ οι Ιουδαίοι ήταν ικανοποιημένοι με τον Ναό, τις τελετές και τις θυσίες, ήταν αυτοεξαπατημένοι, διότι η καύχησή τους ήταν απατηλή: «τα λόγια του ψεύδους» πρέπει να εκληφθούν ως σημαίνοντα εκείνη την ψευδή και μάταιη καύχηση στην οποία επιδίδονταν οι Ιουδαίοι, ενώ προσπαθούσαν να αποτρέψουν την οργή του Θεού με εξωτερικές τελετές, και ταυτόχρονα δεν έκαναν καμία προσπάθεια να επιστρέψουν στην εύνοια βελτιώνοντας τη ζωή τους.Περαιτέρω, ο Καλβίνος στοχάζεται στον διαχωρισμό των σημείων από τους σκοπούς τους.
Διδάσκει ξανά αυτό που παρατηρήσαμε χθες, — ότι η καύχηση των Ιουδαίων ήταν ανόητη, ενώ καυχώνταν για τον Ναό και τις θυσίες τους προς τον Θεό. Ονομάζει τις καυχήσεις τους λόγια ψεύδους, όπως εξηγήσαμε, επειδή έστρεψαν εντελώς προς αντίθετο σκοπό αυτό που ο Θεός είχε θεσπίσει. Ήταν θέλημά του να προσφέρονται θυσίες σε αυτόν στον Ναό — για ποιο σκοπό; Για να διατηρηθεί η ενότητα της πίστης μεταξύ ολόκληρου του λαού. Και οι θυσίες, ποιος ήταν ο σκοπός τους; Να δείξουν στον λαό ότι άξιζαν αιώνιο θάνατο, και επίσης ότι έπρεπε να καταφύγουν στον Θεό για έλεος, αφού δεν υπήρχε άλλη εξιλέωση παρά το αίμα του Χριστού. Αλλά δεν υπήρχε μετάνοια, δεν λυπούνταν για τις αμαρτίες τους· μάλιστα, όπως θα δούμε σύντομα, έπαιρναν ελευθερία να επιδίδονται περισσότερο σε αυτές εξαιτίας των τελετών τους, οι οποίες όμως έπρεπε να ήταν το μέσο που θα τους οδηγούσε σε μετάνοια. Ήταν λοιπόν λόγια ψεύδους όταν διαχώριζαν τα σημεία από τους σκοπούς τους. Η πραγματικότητα και το σημείο έπρεπε πράγματι να διακρίνονται το ένα από το άλλο· αλλά είναι ένα αφόρητο διαζύγιο, όταν οι άνθρωποι πιάνονται από γυμνά σημεία και παραβλέπουν την πραγματικότητα. Υπήρχε στις θυσίες η πραγματικότητα που ανέφερα τώρα: τους υπενθυμιζόταν από το θέαμα ότι άξιζαν αιώνιο θάνατο· και έπειτα, έπρεπε να ασκούν μετάνοια, και έτσι να καταφεύγουν στο έλεος του Θεού. Καθώς δεν γινόταν καμία αναφορά στον Χριστό, καμία φροντίδα για μετάνοια, καμία λύπη για αμαρτίες, κανένας φόβος Θεού, καμία ταπείνωση, ήταν ένας ασεβής διαχωρισμός αυτών που έπρεπε να ήταν ενωμένα.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να βασίζομαι σε εξωτερικές θρησκευτικές πράξεις αντί για εσωτερική ειλικρίνεια;
2. Πώς η έμφαση του Καλβίνου στους διορθωμένους τρόπους προκαλεί την κατανόησή μου για τη μετάνοια;
3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να ευθυγραμμίσω τη συμπεριφορά μου με τη λατρεία που ομολογώ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐρευνῶν καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφρούς, δὸς ἡμῖν μὴ ἀναπαύεσθαι ἐν τοῖς ἐξωτερικοῖς προνομίοις τοῦ οἴκου Σου, ἐνῷ αἱ ὁδοὶ ἡμῶν παραμένουσιν ἀδιόρθωτοι, ἀλλὰ νὰ ἐπιστρέψωμεν πρὸς Σέ, ἐν εἰλικρινεῖ μετανοίᾳ. Διὰ τῆς κυριαρχικῆς Σου χάριτος, καθάρισον τὴν λατρείαν ἡμῶν, ἵνα αὕτη προέρχηται ἐκ καρδιῶν ἀνακαινισθεισῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου καὶ συμμορφωθεισῶν πρὸς τὸν ἅγιόν Σου νόμον. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ Σου πιστότητι, ἵνα ἡ ζῶσα πίστις καρποφορήσῃ δικαιοσύνην καὶ περιπατῶμεν ἐνώπιόν Σου ἀνυποκρίτως, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →