Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικό 1-2 — με τον Brown
Άνοιγμα
Στο σημερινό μάθημα αντλούμε από το Σχολιασμό της Πλήρους Βίβλου των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για να εξετάσουμε τα αρχικά κεφάλαια του Λευιτικού. Αυτή η αξιόπιστη ευαγγελική έκθεση ξεδιπλώνει τις θείες οδηγίες για τις εκούσιες προσφορές, δείχνοντας πώς το αρχαίο θυσιαστικό σύστημα προεικόνιζε το τέλειο έργο του Χριστού. Καθώς ακούμε την προσεκτική τους ανάλυση στίχο προς στίχο, είθε το Πνεύμα να κινήσει τις καρδιές μας να πλησιάσουμε τον Θεό με ευλάβεια και πίστη, προσφέροντας τους εαυτούς μας ως ζωντανές θυσίες αποδεκτές μέσω της άπαξ γενομένης εξιλέωσης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 1 και 2 του Λευιτικού. Αυτά τα κεφάλαια καταγράφουν τις οδηγίες του Κυρίου για τα ολοκαυτώματα από κοπάδια, ποιμνία και πτηνά, μαζί με τις προσφορές σιτηρών που συνοδεύουν την ευχαριστήρια λατρεία. Ακούστε με προσευχή την κλήση να προσφέρετε άψογα δώρα που δείχνουν πέρα από τον εαυτό τους στον Αμνό του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν εντοπίζοντας τη θεία φωνή που εκδίδει τους θυσιαστικούς νόμους.
Στίχος 1. 1. ο Κύριος . . . ελάλησε . . . εκ της σκηνής —Οι νόμοι που περιέχονται στην προηγούμενη καταγραφή δόθηκαν είτε στον λαό δημοσίως από το Σινά, είτε στον Μωυσή ιδιωτικώς, στην κορυφή αυτού του βουνού· αλλά με την ολοκλήρωση της σκηνής, το υπόλοιπο του νόμου ανακοινώθηκε στον Εβραίο ηγέτη με ακουστή φωνή από τη θεία δόξα, η οποία υπερέβαινε το ιλαστήριο.Στη συνέχεια περιγράφουν τα προσόντα που απαιτούνται για ένα αποδεκτό ολοκαύτωμα.
Στίχος 3. 3. θυσία ολοκαύτωμα —ονομάστηκε έτσι επειδή καταναλωνόταν ολόκληρη πάνω στο θυσιαστήριο· κανένα μέρος της δεν τρωγόταν ούτε από τους ιερείς ούτε από τον προσφέροντα. Σχεδιάστηκε για να εξιλεώσει τον θυμό του Θεού που προκλήθηκε από το προπατορικό αμάρτημα, ή από συγκεκριμένες παραβάσεις· και η πλήρης καύση της υποδήλωνε την αυτοαφιέρωση του προσφέροντος—ολόκληρη τη φύση του—το σώμα και την ψυχή του—ως απαραίτητα για να αποτελέσουν μια θυσία αποδεκτή από τον Θεό ( Ρωμαίους 12:1 · Φιλιππησίους 1:20 ). Αυτός ήταν ο αρχαιότερος καθώς και ο πιο εμφανής τρόπος θυσίας. αρσενικό άμωμο —Κανένα ζώο δεν επιτρεπόταν να προσφερθεί που είχε οποιαδήποτε παραμόρφωση ή ελάττωμα. Μεταξύ των Αιγυπτίων, γινόταν λεπτομερής επιθεώρηση από τον ιερέα· και αφού ο ταύρος δηλωνόταν τέλειος, ένα πιστοποιητικό προς τούτο στερεωνόταν στα κέρατά του με κερί, σφραγιζόταν με το δαχτυλίδι του, και κανένα άλλο δεν μπορούσε να αντικατασταθεί. Μια παρόμοια διαδικασία εξέτασης της κατάστασης των ζώων που προσφέρονταν ως προσφορές, φαίνεται να υιοθετήθηκε από τους ιερείς στον Ισραήλ ( Φιλιππησίους 1:20- : ). στην είσοδο της σκηνής —όπου βρισκόταν το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος ( Φιλιππησίους 1:20- : ). Κάθε άλλο μέρος απαγορευόταν, υπό την υψηλότερη ποινή ( Λευιτικό 17:4 ).Περνώντας στο κεφάλαιο 2, ο σχολιασμός εισάγει την αναίμακτη προσφορά σιτηρών και τα συμβολικά της στοιχεία.
Στίχος 1. 1. όταν κάποιος προσφέρει προσφορά σιτηρών —ή δώρο—διακρίνοντας μια αναίμακτη από μια αιματηρή θυσία. Η λέξη 'κρέας', ωστόσο, είναι ακατάλληλη, καθώς η σημασία της όπως χρησιμοποιείται τώρα είναι διαφορετική από αυτή που είχε κατά την ημερομηνία της αγγλικής μας μετάφρασης. Τότε εφαρμοζόταν όχι σε 'σάρκα', αλλά σε 'τροφή', γενικά, και εδώ εφαρμόζεται στο αλεύρι σίτου. Οι προσφορές σιτηρών προορίζονταν ως ευχαριστήρια αναγνώριση για τη γενναιοδωρία της Πρόνοιας· και επομένως, αν και οι προσφορές σιτηρών συνόδευαν κάποιες από τις καθορισμένες θυσίες, αυτές που περιγράφονται εδώ, όντας εκούσιες προσφορές, προσφέρονταν μόνες τους. ρίξε λάδι πάνω της —Το λάδι χρησιμοποιούνταν όπως το βούτυρο σε εμάς· συμβολικά σήμαινε τις επιρροές του Πνεύματος, του οποίου το λάδι ήταν το έμβλημα, όπως το θυμίαμα ήταν της προσευχής.
Σκεφτείτε
Κλείνουν τονίζοντας τη διαρκή σημασία του αλατιού σε κάθε προσφορά.
Στίχος 13. 13. κάθε . . . προσφορά σιτηρών θα την αλατίζεις —Οι ίδιοι λόγοι που οδήγησαν στην απαγόρευση της ζύμης, συνέστησαν τη χρήση του αλατιού—αν το ένα σαπίζει γρήγορα, το άλλο έχει μια ισχυρά συντηρητική ιδιότητα, και έτσι έγινε σύμβολο της αφθαρσίας και της αγνότητας, καθώς και μιας αιώνιας διαθήκης—μιας τέλειας συμφιλίωσης και διαρκούς φιλίας. Καμία εντολή σε ολόκληρο τον νόμο δεν τηρήθηκε πιο ιερά από αυτή την εφαρμογή του αλατιού· διότι εκτός από άλλες χρήσεις του που θα αναφερθούν αλλού, είχε μια τυπική σημασία στην οποία αναφέρθηκε ο Κύριός μας σχετικά με την επίδραση του Ευαγγελίου σε όσους το ασπάζονται ( Μάρκος 9:49 · Μάρκος 9:50 )· όπως όταν εφαρμόζεται άφθονα διατηρεί το κρέας από το να χαλάσει, έτσι και το Ευαγγέλιο θα κρατήσει τους ανθρώπους από το να διαφθαρούν από την αμαρτία. Και όπως το αλάτι ήταν απαραίτητο για να γίνουν οι θυσίες αποδεκτές από τον Θεό, έτσι και το Ευαγγέλιο, που φέρνεται στις καρδιές των ανθρώπων από το Άγιο Πνεύμα, είναι απαραίτητο για την προσφορά των εαυτών τους ως ζωντανές θυσίες [BROWN].
Απαντήστε
1. Πώς διαμορφώνει η απαίτηση μιας άψογης προσφοράς την άποψή σας για την προσέγγιση του Θεού σήμερα;
2. Με ποιους τρόπους θα μπορούσε ο εκούσιος χαρακτήρας αυτών των θυσιών να ενθαρρύνει την ολόψυχη αφοσίωση;
3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να προσφέρετε τον εαυτό σας ως ζωντανή θυσία υπό το φως αυτών των κεφαλαίων;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, καθώς μελετούμε περί της ολοκαυτώσεως εν τω Λευιτικώ, σε υμνούμεν διά την τελείαν θυσίαν του Χριστού, ήτις μόνη εξιλεώνει την αμαρτίαν και καθιστά την λατρείαν ημών αποδεκτήν. Διά του Πνεύματός Σου, χάρισον ημίν χάριν να προσφέρωμεν εαυτούς ολοψύχως και ειλικρινώς, κεκαθαρμένους διά του αίματος Αυτού και βασιζομένους επί του τετελεσμένου έργου Αυτού. Κράτησον τας καρδίας ημών μακράν υποκρισίας και πλήρωσον αυτάς ευγνώμονος αφοσιώσεως προς Σε μόνον. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →