Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Πέτρου
Α' Πέτρου 3 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην επεξεργασία του για το τρίτο κεφάλαιο της Α' Πέτρου, ο Μακλάρεν καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από την προτροπή του αποστόλου να σέβονται τον Χριστό ως Κύριο εν μέσω αυξανόμενης αντίθεσης. Η προσεκτική του ερμηνεία τονίζει πώς αρχαία λόγια από τον Ησαΐα εφαρμόζονται εκ νέου στην εσωτερική ζωή και την εξωτερική τόλμη του πιστού. Καθώς διανύουμε αυτές τις γνώσεις, προετοιμάζουμε τις καρδιές μας για να τιμήσουμε τον Ιησού στο κέντρο της ύπαρξής μας και να σταθούμε σταθεροί στην πίστη. Ας φωτίσουν τα λόγια του Μακλάρεν το μονοπάτι της ευλαβικής εμπιστοσύνης και της ιερής τόλμης για σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στην Α' Πέτρου κεφάλαιο 3 και διαβάστε το απόσπασμα αργά και προσευχητικά. Αφήστε τα λόγια του αποστόλου να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας καθώς σκέφτεστε το ευρύτερο πλαίσιο της δοκιμασίας και της μαρτυρίας. Προσέξτε ιδιαίτερα την προτροπή να αγιάσετε τον Χριστό ως Κύριο μέσα στην καρδιά και την επακόλουθη ελευθερία από τον φόβο. Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να παραμείνετε στο κείμενο πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά σημειώνοντας την αντικατάσταση του Χριστού στη θέση του Ιεχωβά.
Ι. Έχουμε πρώτα να σημειώσουμε την αντικατάσταση, ως κάτι αυτονόητο, χωρίς καμία ανάγκη για εξήγηση ή υπεράσπιση, του Ιησού Χριστού στη θέση του Ιεχωβά της Παλαιάς Διαθήκης.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια εξερευνά το νόημα του αγιασμού του Χριστού ως Κυρίου.
Αυτή είναι μια παράξενη έκφραση. Πώς μπορώ να αγιάσω τον Ιησού Χριστό; Λοιπόν, είναι η ίδια λέξη που χρησιμοποιείται στην Κυριακή Προσευχή, και ίσως η χρήση της εκεί να ρίξει φως στο νόημα του Πέτρου εδώ. «Αγιασθήτω το όνομά Σου»—εξηγεί το νόημα του αγιασμού του Χριστού ως Κυρίου στις καρδιές μας. Αγιάζουμε ή καθαγιάζουμε κάποιον που είναι ήδη άγιος, όταν αναγνωρίζουμε την αγιότητα και τιμούμε αυτό που αναγνωρίζουμε. Έτσι, το σαφές νόημα της εντολής εδώ είναι: τοποθετήστε τον Χριστό στις καρδιές σας στο βάθρο και την κορυφή που Του ανήκει, και στη συνέχεια υποκλιθείτε ενώπιόν Του με όλη την ευλάβεια και την υποταγή. Βεβαιωθείτε ότι Του δίνετε όλα όσα Του οφείλονται, και στην αγάπη των καρδιών σας, καθώς και στις σκέψεις του νου σας, αναγνωρίστε Τον για αυτό που είναι, ο Κύριος. Ας προσέξουμε ώστε οι σκέψεις μας για τον Ιησού Χριστό να είναι γεμάτες ευλαβικό δέος και σεβασμό. Τολμώ να σκεφτώ ότι μεγάλο μέρος του σύγχρονου και συναισθηματικού Χριστιανισμού είναι πολύ ελλιπές από αυτή την άποψη.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια τονίζει την τοποθέτηση αυτού του σεβασμού βαθιά μέσα στην καρδιά.
Υπάρχει ακόμη ένα σημείο που πρέπει να σημειωθεί: «Αγιάστε στις καρδιές σας τον Χριστό ως Κύριο». Αυτή είναι η προσθήκη του Πέτρου στα λόγια του Ησαΐα, και δεν είναι απλώς ένα κομμάτι ταυτολογίας, αλλά δίνει μεγάλη έμφαση στην προτροπή. Τι είναι η καρδιά ενός ανθρώπου, στη γλώσσα της Καινής Διαθήκης και της Παλαιάς Διαθήκης; Είναι το ίδιο το κεντρικό σημείο του προσωπικού εαυτού. Και όταν ο Πέτρος λέει, «Αγιάστε Τον στις καρδιές σας», εννοεί ότι, βαθιά μέσα στο ίδιο το κέντρο της προσωπικής σας ύπαρξης, κατά κάποιον τρόπο, εκεί θα πρέπει να υπάρχει, θεμελιώδες για όλα και εσωτερικό σε όλα, αυτό το ευλαβικό δέος και η απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιησού Χριστό—μια συνήθης σκέψη, ένα κεντρικό συναίσθημα, μια κυρίαρχη παρόρμηση. «Από την καρδιά προέρχονται οι πηγές της ζωής». Τοποθετήστε τον θεραπευτικό παράγοντα μέσα σε αυτήν, την πηγή, και όλα τα ρεύματα που ξεχύνονται από εκεί θα καθαριστούν και θα γλυκάνουν. Βαθιά στην καρδιά τοποθετήστε τον Χριστό, και η ζωή θα είναι καθαρή.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει δείχνοντας το θάρρος και την ηρεμία που ακολουθούν.
Ο Απόστολος πρώτα θέτει την προτροπή του: «Μη φοβηθείτε τον φόβο τους, ούτε να ταραχθείτε», και στη συνέχεια μας παρουσιάζει μια αντίθετη εντολή, η υπακοή στην οποία είναι ο μόνος τρόπος για να υπακούσουμε στην πρώτη προτροπή. Αν δεν αγιάσετε τον Χριστό στις καρδιές σας, δεν μπορείτε να αποφύγετε να φοβηθείτε τον φόβο τους και να ταραχθείτε. Αν το κάνετε, τότε δεν υπάρχει φόβος ότι θα πέσετε σε αυτή την παγίδα. Δηλαδή, το ένα πράγμα που απελευθερώνει τους ανθρώπους από τους φόβους που μας κάνουν όλους δειλούς είναι να έχουμε τον Χριστό εγκατεστημένο μέσα στις καρδιές μας. Η λιακάδα σβήνει τις φωτιές της κουζίνας. Εκείνοι που έχουν το δέος και την ευλαβική αγάπη που τους ενώνει με τον Ιησού Χριστό, και που Τον φέρουν μέσα στις καρδιές τους, δεν έχουν ανάγκη να φοβηθούν τίποτα άλλο. Μόνο αυτός που μπορεί να πει, «Ο Κύριος είναι η δύναμη της ζωής μου» μπορεί να συνεχίσει λέγοντας, «Από ποιον θα φοβηθώ;» Δεν υπάρχει τίποτα πιο μάταιο από το να απευθύνεσαι σε ανθρώπους, περικυκλωμένους από κινδύνους, με τις ανόητες προτροπές: «Κουράγιο! Μην φοβάστε», εκτός αν μπορείτε να τους πείτε κάποιο λόγο για να μην φοβούνται. Και ο ένας λόγος που θα έχει βάρος, σε όλες τις περιστάσεις, είναι η παρουσία του Ιησού.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς μπορεί ο σεβασμός του Χριστού ως Κυρίου να μεταμορφώσει τους φόβους που αντιμετωπίζετε σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορείτε να Τον τοποθετήσετε σκόπιμα στο κέντρο της καρδιάς σας αυτή την εβδομάδα; Πού σας καλεί το Πνεύμα να ανταλλάξετε την ανησυχία με το ιερό της παρουσίας Του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, ερχόμαστε ενώπιόν Σου αναγνωρίζοντας τη δίκαιη θέση Σου ως Κυρίου των πάντων. Φύτεψε μέσα στις καρδιές μας ένα βαθύ και ευλαβικό δέος που Σε τιμά πάνω από κάθε αντίπαλο φόβο. Ησύχασε τα ταραγμένα πνεύματά μας με τη βεβαιότητα της ενοίκησης παρουσίας Σου. Δώσε μας θάρρος να σταθούμε σταθεροί όταν η αντίθεση υψώνεται και ηρεμία που ρέει από την πλήρη εμπιστοσύνη στον λόγο Σου. Κάθε σκέψη και παρόρμηση να προέρχεται από το ιερό που δημιουργείς μέσα μας. Δίδαξέ μας να Σε αγιάζουμε καθημερινά ώστε οι ζωές μας να αντανακλούν την ειρήνη και τη δύναμή Σου. Στο άγιο όνομά Σου προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →