Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α΄ Βασιλειών 1-2 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην σεβάσμια παράδοση της Καθολικής μελέτης των Γραφών το Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ στέκεται ως πολύτιμη συλλογή πατερικής και επιστημονικής διορατικότητας Καθώς εισερχόμαστε στην αφήγηση των κεφαλαίων 1 και 2 των Βασιλειών αυτός ο πόρος μας προσκαλεί να στοχαστούμε την ιερή ιστορία της μοναρχίας του Ισραήλ υπό τη θεία πρόνοια Το σχόλιο συγκεντρώνει φωνές από τους αιώνες για να τονίσει θέματα διαδοχής πιστότητας και δικαιοσύνης Μέσα από τις μετρημένες σκέψεις του ελκυόμαστε στο δράμα των τελευταίων ημερών του Δαβίδ και της χρίσεως του Σολομώντος ανακαλύπτοντας πώς οι υποσχέσεις του Θεού διαμορφώνουν την πορεία των ανθρωπίνων γεγονότων Είθε αυτή η καθοδηγούμενη συνάντηση με το έργο του Χέιντοκ να βαθύνει την ευλάβειά μας για το εμπνευσμένο κείμενο και να ενισχύσει την αποφασιστικότητά μας να ζούμε σύμφωνα με τη σοφία του
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοιμαστείτε τώρα να διαβάσετε τα κεφάλαια 1 και 2 της Γ' Βασιλειών με πνεύμα προσευχητικής προσοχής. Αφήστε την αρχαία αφήγηση για την παρακμή της δύναμης του Δαβίδ, τις αντίπαλες διεκδικήσεις των γιων του και την αποφασιστική χρίση του Σολομώντα να ξεδιπλωθεί μπροστά σας. Προσέξτε την αλληλεπίδραση της ανθρώπινης φιλοδοξίας και της θείας εκλογής που διατρέχει αυτούς τους στίχους. Διαβάστε αργά, σταματώντας όπου το κείμενο συγκινεί την καρδιά σας, και ζητήστε από το Άγιο Πνεύμα να φωτίσει τα μαθήματα που περιέχονται στην ιερή ιστορία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ξεκινά εξετάζοντας τους παραδοσιακούς τίτλους και την πατρότητα αυτών των βιβλίων.
Αυτό και το επόμενο βιβλίο ονομάζονται από τους αγίους Πατέρες το Τρίτο και Τέταρτο Βιβλίο των Βασιλέων· αλλά από τους Εβραίους το Πρώτο και Δεύτερο. Περιέχουν την ιστορία των βασιλείων του Ισραήλ και του Ιούδα από την αρχή της βασιλείας του Σολομώντα μέχρι την αιχμαλωσία. Όσον αφορά τον συγγραφέα αυτών των βιβλίων φαίνεται πιθανότερο ότι δεν γράφτηκαν από έναν άνθρωπο ούτε σε μία εποχή· αλλά καθώς υπήρχε πάντοτε διαδοχή προφητών στο Ισραήλ οι οποίοι κατέγραφαν με θεία έμπνευση τα πλέον αξιοσημείωτα γεγονότα που συνέβαιναν στις ημέρες τους αυτά τα βιβλία φαίνεται ότι γράφτηκαν από αυτούς τους προφήτες. Βλέπε Βʹ Παραλειπομένων ψευδώνυμο Βʹ Χρονικών θʹ 29 ιβʹ 15 ιγʹ 22 κʹ 34 κστʹ 22 και λβʹ 32. (Χάλλονερ) --- Αυτό το βιβλίο μας πληροφορεί για τον θάνατο του Δαβίδ κεφ. βʹ 11 όπου μερικά ελληνικά αντίγραφα ολοκλήρωναν το δεύτερο βιβλίο «των βασιλειών ή βασιλειών» όπως ονομάζουν και τα τέσσερα βιβλία. Ο Θεοδώρητος και ο Διόδωρος ακολουθούν αυτή τη διαίρεση. Το ζήτημα δεν έχει καμία σημασία· και οι εβραϊκές εκδόσεις έχουν συχνά ποικίλλει. Ο Ωριγένης παρατηρεί ότι οι Ιουδαίοι δήλωναν αυτά τα δύο βιβλία από τις πρώτες λέξεις «Ουαμμελέχ Δαβίδ». (Ευσέβιος Ιστ. στʹ 25.) (Χέιντοκ) --- Στην εποχή του αγίου Ιερωνύμου τα τέσσερα βιβλία αποτελούσαν μόνο δύο. Το παρόν βιβλίο περιγράφει λεπτομερώς τις πράξεις του Σολομώντα (Καλμέτ) μέχρι το τέλος του ιβʹ κεφαλαίου. Έπειτα βλέπουμε τη διαίρεση του βασιλείου· ο Ροβοάμ ο Αβιάς ο Ασά και ο Ιωσαφάτ βασιλεύουν στον Ιούδα· ο Ιεροβοάμ κ.λπ. στο Ισραήλ· ενώ οι προφήτες Αβιάς Ηλίας Ελισσαίος εμφανίζονται στα υπόλοιπα έντεκα κεφάλαια. (Γουόρθινγκτον) --- Αν και τα απομνημονεύματα φαίνεται ότι αφέθηκαν από σύγχρονους συγγραφείς (Χέιντοκ) ένας και πιθανότατα ο Έσδρας έκανε τη σύνθεση μετά την αιχμαλωσία εισάγοντας συχνά τις ίδιες τις λέξεις των συγγραφέων του όμως έτσι ώστε να κάνει μερικές πρόσθετες παρατηρήσεις. (Καλμέτ) --- Οι Ραββίνοι γενικά αποδίδουν το έργο στον Ιερεμία. (Χέιντοκ) --- Είναι περισσότερο προσεκτικός προς τον οίκο του Δαβίδ και να δείξει τις ανταμοιβές της ευσέβειας και την τιμωρία της κακίας καθώς και τη δόξα του ναού και της θρησκείας παρά να περιγράψει τα στρατιωτικά κατορθώματα που καταλαμβάνουν τόσο πολύ της βέβηλης ιστορίας. (Καλμέτ)Σχετικά με τα γεγονότα γύρω από την Αβισάγ το σχόλιο σημειώνει περαιτέρω λεπτομέρειες.
Της. Το οποίο δείχνει την αρετή και την εγκράτεια του Δαβίδ. (Μενοχίους) --- Ήταν σύζυγός του τουλάχιστον δεύτερης τάξεως. Ο Αδωνίας κολάκευε τον εαυτό του εξαιτίας της παρθενίας της Αβισάγ ότι ο νόμος δεν τον εμπόδιζε να την παντρευτεί· (Λευιτικόν ιηʹ 8· Κιμχί) ή τυφλώθηκε από τη φιλοδοξία. (Καλμέτ) --- Οι αιρετικοί και οι διώκτες έτσι επιχειρούν μάταια (Χέιντοκ) να μολύνουν την Εκκλησία την αγνή σύζυγο του Ιησού ώστε να σφετεριστούν τον θρόνο του. (Καλμέτ)Το σχόλιο εξετάζει έπειτα τις φιλοδοξίες του Αδωνία και των υποστηρικτών του.
Αυτόν. Δεν αποτράπηκε από τη μοίρα του Αβεσσαλώμ. (Χέιντοκ) --- Ήταν τώρα ο μεγαλύτερος γιος και παρουσιαζόταν ως ο τεκμαιρόμενος διάδοχος. (Καλμέτ) --- Ο Δαβίδ κατηγορείται για κάποια αμέλεια στο να τον συγκρατήσει· (Σαλιέν) καθώς η συμπεριφορά του τείνει να προκαλέσει σύγχυση και να ματαιώσει τον διορισμό του Θεού. Αλλά ο βασιλιάς ήταν πεπεισμένος ότι τίποτε δεν θα μπορούσε να διαταράξει αυτή τη σειρά· και θα λάμβανε μέτρα στον κατάλληλο χρόνο για να χαλιναγωγήσει τη φιλοδοξία του μεγαλύτερου γιου του από την οποία μέχρι τότε δεν προέβλεπε κανέναν κίνδυνο. (Χέιντοκ) --- Το γήρας καθιστά τους ανθρώπους αργούς. (Μενοχίους)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιντοκ συνάγει μια δογματική σύνδεση σχετικά με την τήρηση του νόμου του Θεού.
Εντολή, ό,τι διατάσσει. --- Κατανοήσου. Εβραϊκά, «ενεργεί φρονίμως,» (Μενοχίου) ή «με επιτυχία,» οι ερμηνευτές των Ελληνικών (Καλμέτ) και ο Χαλδαίος. (Μενοχίου) --- Η τήρηση του νόμου του Θεού, τόσο ιδιωτικώς όσο και δημοσίως, θα εξασφαλίσει σε σένα τον τίτλο σοφού ηγεμόνος.Επί του θανάτου του Δαβίδ, το σχόλιο προσφέρει μια τελική σκέψη.
Δαβίδ. Ούτως απέθανε αυτό το τέλειο πρότυπο ηγεμόνων, και αυτός ο μέγας άγιος, του οποίου το μόνο σφάλμα, συνεπεία, προκλήθηκε από τη Βηθσαβεέ: (Β΄ Βασιλειών ια΄ 4.) και αυτό υπηρέτησε για να επιδείξει τη μετάνοιά του. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, ομιλία οζ΄.) --- Προεικόνισε τον Ιησού Χριστό κατά θαυμαστό τρόπο· κατά τη γέννησή του, στην ιδία πόλη· την εκλογή του, προτιμώμενος έναντι των αδελφών του· τους διωγμούς του, και την επακόλουθη δόξα. Ο Ιησούς προδόθηκε ομοίως από ψευδή φίλο, και υποχρεώθηκε να εξέλθει από την Ιερουσαλήμ, φορτωμένος τον σταυρό του. Αλλά απέκτησε νέα λαμπρότητα διά των παθημάτων του, και εξαγόρασε λαόν πιστότερον. Ο τάφος του Δαβίδ παρέμεινε επί πολλούς αιώνας, Πράξεις β΄ 29. Ο Ιώσηπος λέγει ότι περιείχε τεράστια πλούτη: αλλά τούτο φαίνεται μυθώδες. Ο Άγιος Ιερώνυμος συχνά μετέβαινε να προσευχηθεί στον τάφο αυτόν. (Επιστολή προς Μαρκέλλαν.) --- Εάν είναι νυν άγνωστος, το Άγιον Πνεύμα μας άφησε μνημείον λαμπρότερον προς τιμήν του μεγάλου αυτού ανδρός, στους Ψαλμούς, και Σοφία Σειράχ μζ΄ 2., κ.λπ. (Καλμέτ) --- Έχομεν νυν μόνον σύνοψιν της ιστορίας αυτού, Α΄ Παραλειπομένων κθ΄ 29.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς η μετάβαση της βασιλικής εξουσίας σε αυτά τα κεφάλαια με καλεί να εμπιστευτώ τον χρόνο του Θεού στη δική μου ζωή; Με ποιους τρόπους καλούμαι να υποστηρίξω τη δικαιοσύνη και την πιστότητα όταν οι ανθρώπινες φιλοδοξίες απειλούν την ειρήνη; Πού μπορεί να αναζητήσω τη σοφία που προέρχεται από το να κρατώ τον νόμο του Θεού στο κέντρο των αποφάσεών μου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε πάσης ἱστορίας καὶ Βασιλεῦ βασιλέων, ὡς μετέφερες τὸν θρόνον ἀπὸ Δαβὶδ εἰς τὸν κεχρισμένον σου Σολομῶντα, οὕτω καθοδήγησον τὴν διαδοχὴν τῶν ἡμερῶν ἡμῶν καὶ τὴν τάξιν παντὸς ἔθνους κατὰ τὸ ἅγιόν σου θέλημα. Δώρησαι ἡμῖν φρόνησιν τοῦ πράττειν δικαίως, θάρρος τοῦ τηρεῖν τὸν νόμον σου, καὶ ταπεινοφροσύνην τοῦ ἀποδέχεσθαι τὰς ἀλλαγὰς ἃς σὺ διατάσσεις. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς εἰς τὴν διαθήκην σου, ἕως οὗ βασιλεύσωμεν μετὰ σοῦ ἐν δόξῃ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →