Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Το Συμπόσιο της Κανά και ο Οίκος του Πατρός
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο Σχόλιό του στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ιχνηλατεί τις πρώτες δημόσιες πράξεις του Σαρκωμένου Λόγου, δείχνοντας πώς ο Κύριος που εισέρχεται στην ανθρώπινη ιστορία αγιάζει επίσης τα κατώφλια της. Σήμερα το μάθημα ακολουθεί τον Κύριλλο μέσα από τον γάμο στην Κανά και τον καθαρισμό του ναού, όπου ο ίδιος Υιός που μεταμορφώνει το νερό σε κρασί αποκαλύπτεται ως ο Μονογενής που μόνο μπορεί να αποκαλεί τον Θεό δικό του Πατέρα. Η ανάγνωση του Κυρίλλου διατηρεί το μυστήριο του Λόγου που έγινε σάρκα στο κέντρο, αφήνοντας κάθε σημείο να αποκαλύπτει τόσο την οικονομία της σωτηρίας όσο και την αιώνια σχέση του Υιού προς τον Πατέρα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας αναγνωσθεί αργά και με μία προσεκτική ακρόαση το ιερό κείμενο του κατά Ιωάννην κεφαλαίου δευτέρου. Προσέξτε την ήσυχη παρουσία της Μητέρας, τους υπηρέτες που υπακούουν, την αιφνίδια αφθονία του οίνου και τον αιφνίδιο ζήλο που διώχνει τους εμπόρους από τις αυλές. Επιτρέψτε στην αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, ώστε τα σημεία να μιλήσουν πρώτα και το σχόλιο του Κυρίλλου να αναπτύξει έπειτα το βαθύτερο νόημά τους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριλλος αρχίζει από τον γάμο στην Κανά με
Ευκαίρως επιτέλους έρχεται στην αρχή των σημείων, αν και φαίνεται να μην καλείται προς τούτο εκουσίως. Στο συμπόσιο του γάμου, το οποίο ήταν αναμφίβολα παντελώς πρέπον, ήταν παρούσα η Μήτηρ του Σωτήρος. Προσεκλήθη και Αυτός μαζί με τους μαθητάς Του, μάλλον για την τέλεση θαύματος παρά για συμπόσιο, και επιπλέον για να αγιάσει την ίδια την αρχή της ανθρώπινης υπάρξεως κατά την σάρκα. Αυτός που ήταν Κεφαλή της ανθρωπίνης φύσεως και μετέπλαττε το σύνολο προς το καλλίτερο, δεν έπρεπε μόνο να δωρίζει ευλογία σε εκείνους που ήδη είχαν κληθεί στην ύπαρξη, αλλά και να προετοιμάζει χάρη για εκείνους που επρόκειτο να γεννηθούν, και να αγιάζει την είσοδό τους στην ύπαρξη.Για την υπακοή των υπηρετών συνεχίζει:
Οι υπηρέτες εκπληρώνουν την εντολή, και το ύδωρ μετεβλήθη ανεκφράστως εις οίνον κατά δύναμιν. Τι είναι δύσκολον δι' Εκείνον που δύναται τα πάντα; Εκείνος που καλεί το ανύπαρκτο εις την ύπαρξη — θα δυσκολευθεί να μεταπλάσει αυτό που ήδη έχει γίνει εις οτιδήποτε θέλει; Θαυμάζουν το έργον ως εξαίρετον· διότι δεν μπορούσε να είναι άλλως παρά όπως το επετέλεσεν ο Χριστός. Ο άρχων του συμποσίου ελέγχει τον νυμφίον διότι εξώδευσε τον καλλίτερον οίνον εις το τέλος του συμποσίου — και όχι αλόγως, ως μου φαίνεται, κατά την ιστορικήν έννοιαν.Στρέφοντας στις αυλές του ναού, ο Κύριλλος δείχνει την πράξη του Κυρίου με
Δικαίως αγανακτεί ο Σωτήρ κατά της αφροσύνης των Ιουδαίων· διότι ο θείος ναός δεν πρέπει να γίνεται οίκος εμπορίου, αλλά οίκος προσευχής, καθώς είναι γεγραμμένον. Και όχι μόνον εν λόγω φανερώνει την οργήν Του, αλλά με πληγάς και μάστιγα τους διώκει από τα ιερά προαύλια, επιφέρων επ' αυτών την τιμωρίαν που αρμόζει εις δούλους, αφού δεν ήθελαν να δεχθούν τον Υιόν που ελευθερώνει διά της πίστεως.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Κύριλλος προβάλλει τον αποκλειστικόν υιικόν ισχυρισμόν με
Προστάζει ως Κύριος, οδηγεί προς το πρέπον ως Διδάσκαλος, και διά της παιδεύσεως αποκαλύπτει τας παραβάσεις αυτών, μη επιτρέπων, εκ σεβασμού προς τον Παιδευτήν, να υβρίζεται. Πρέπει να παρατηρήσωμεν ότι πάλιν αποκαλεί τον Θεόν Πατέρα Του κατά αποκλειστικήν έννοιαν, ως Μονογενής κατά φύσιν, αληθώς γεννηθείς εξ Αυτού. Διότι αν δεν ήτο ούτως, και ο Λόγος ήτο Υιός μεθ' ημών μόνον κατά υιοθεσίαν και κατά το θέλημα του Πατρός, διατί μόνος οικειοποιείται εις Εαυτόν αυτό που είναι κοινόν εις πάντας, λέγων 'Μη ποιείτε τον οίκον του Πατρός μου', και όχι 'του Πατρός ημών'; Επειδή λοιπόν ο Λόγος ομολογεί Εαυτόν ουχί ένα των υιών κατά χάριν, αλλά Υιόν της ουσίας του Θεού και Πατρός, αποχωρίζει Εαυτόν από τους άλλους, αποκαλών τον Θεόν ιδικόν Του Πατέρα. Εις εκείνους που καλούνται εις υιοθεσίαν και κατέχουν την αξίαν ταύτην κατά χάριν αρμόζει να κράζουν εν προσευχή 'Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς'· αλλ' εις Εκείνον που είναι ο Είς και Μόνος εκ του Ενός, τον Μονογενή, αρμόζει να αποκαλεί τον Θεόν ιδικόν Του Πατέρα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις ιδικές μου αρχές ζητεί ακόμη ο Λόγος να φέρει ευλογίαν; Πώς το σέβας προς τον οίκον του Πατρός διαμορφώνει τον τρόπον με τον οποίον προσεύχομαι και λατρεύω; Ποίον σημείον προσκαλούμαι να δεχθώ με την πίστιν των πρώτων μαθητών;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Μονογενή Υιέ, ο οποίος άλλοτε ήλθες ακάλεστος εις το συμπόσιον του γάμου και μετέβαλες ύδωρ εις οίνον, αγίασον πάλιν τας αρχάς της ζωής ημών. Καθάρισον τας αυλάς των καρδιών ημών από παν εμπόριον που βεβηλώνει τον οίκον του Πατρός σου. Δώρησαι ημίν να επικαλούμεθα τον Θεόν ως Πατέρα ημών κατά χάριν και να τιμώμεν σε ως τον Υιόν κατά φύσιν, ώστε πᾶν σημείον που εργάζεσαι μεταξύ ημών να αυξάνει την πίστιν ημών και να οδηγεί ημάς εις την χαράν της βασιλείας σου, όπου ζης και βασιλεύεις μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, εις Θεός, νυν και αεί. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →