Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 6 — Eterniseed (ευαγγελικός προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το Προς Ρωμαίους 6 έρχεται σε εμάς σαν ένα θερμό γράμμα από έναν έμπιστο φίλο που μόλις τελείωσε να εξηγεί το θαυμαστό δώρο του να γίνουμε δίκαιοι ενώπιον του Θεού μέσω του Ιησού. Ο Παύλος γνωρίζει πόσο εύκολα οι καρδιές μας μπορούν να διαστρέψουν αυτή την είδηση σε μια δικαιολογία για να συνεχίσουμε να ζούμε με τον παλιό τρόπο, γι’ αυτό πλησιάζει κοντά και ρωτά τι σημαίνει πραγματικά αυτή η χάρη για τον τρόπο που περπατάμε κάθε μέρα. Το κεφάλαιο ανοίγει την πόρτα σε μια ζωή που δεν κυβερνάται πλέον από τα παλιά πρότυπα αλλά αντίθετα έλκεται στην ίδια τη ζωή του αναστημένου Χριστού. Εδώ ανακαλύπτουμε ότι η δικαίωση και η καθημερινή πορεία της ακολουθίας του Ιησού ανήκουν μαζί, σαν δύο ρεύματα που ρέουν από την ίδια τρυπημένη πλευρά. Καθώς ακούμε, αισθανόμαστε τον ίδιο τον Ιησού να μας προσκαλεί να αφήσουμε πίσω ό,τι κάποτε μας κυριαρχούσε και να μπούμε στην ελευθερία που μοιάζει περισσότερο με σπίτι από οτιδήποτε έχουμε γνωρίσει πριν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο στο Προς Ρωμαίους 6 και αφήστε τις λέξεις να καθίσουν σαν μια προσωπική συνομιλία. Παρατηρήστε πώς ο Παύλος επιστρέφει συνεχώς στην εικόνα της ένωσης με τον Ιησού τόσο στον θάνατό του όσο και στην ανάστασή του. Προσέξτε την ήπια αλλά σταθερή άρνηση κάθε σκέψης ότι η χάρη μπορεί να μας δώσει άδεια να παραμείνουμε μπλεγμένοι στην αμαρτία. Ακούστε τη μετάβαση από αυτό που ήμασταν κάποτε σε αυτό που είμαστε τώρα εν Χριστώ, και δώστε προσοχή στην απλή πρόσκληση να παρουσιάσουμε τον εαυτό μας στον Θεό ως ζωντανούς από τους νεκρούς. Αφήστε το κεφάλαιο να σας διαβάζει όσο εσείς το διαβάζετε, παρατηρώντας πού συναντά η δική σας ιστορία τη νέα ζωή που περιγράφεται.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Παύλος ξεκινά συναντώντας το ερώτημα που αναδύεται φυσικά μόλις κηρυχθεί η χάρη: αν περισσότερη αμαρτία κάνει μόνο τη χάρη να φαίνεται μεγαλύτερη, γιατί να μην συνεχίσουμε να αμαρτάνουμε; Η απάντηση έρχεται όχι ως κανόνας αλλά ως υπενθύμιση του σε ποιον ανήκουμε τώρα. Έχουμε ενωθεί με τον Ιησού στον θάνατό του, ώστε ο παλιός εαυτός που κάποτε απαντούσε στην κλήση της αμαρτίας έχει πεθάνει μαζί του. Αυτή η ένωση δεν είναι ένα μακρινό γεγονός αλλά μια παρούσα πραγματικότητα που διαμορφώνει τον τρόπο που κινούμαστε μέσα από τις συνηθισμένες ώρες. Επειδή συμμετέχουμε στην ανάστασή του, είμαστε επίσης ζωντανοί στον Θεό με νέο τρόπο, ικανοί να περπατάμε στην ελευθερία που μας έχει δώσει. Το κεφάλαιο επιστρέφει συνεχώς σε αυτή την ανήκουσα. Η αμαρτία δεν έχει πλέον τον τελευταίο λόγο επειδή η δύναμή της συντρίφθηκε όταν ο Ιησούς πέθανε και αναστήθηκε. Επομένως, καλούμαστε να θεωρούμε τον εαυτό μας νεκρό σε ό,τι κάποτε μας κυβερνούσε και ζωντανό σε Εκείνον που τώρα μας κρατά. Αυτή η θεώρηση δεν είναι προσποίηση· είναι η ειλικρινής αναγνώριση αυτού που ο Θεός έχει ήδη κάνει ενώνοντάς μας με τον Υιό του. Από αυτό το σημείο μαθαίνουμε να προσφέρουμε τον εαυτό μας στον Θεό κάθε μέρα, όχι ως δούλοι που επιστρέφουν σε έναν βαρύ αφέντη αλλά ως άνθρωποι που έχουν επιστρέψει στο σπίτι στη ζωή που πραγματικά ικανοποιεί. Οι παλιοί τρόποι χάνουν τη λαβή τους καθώς συνεχίζουμε να στρεφόμαστε προς τον Ιησού, ο οποίος είναι τόσο ο λόγος που είμαστε ελεύθεροι όσο και ο σύντροφος που περπατά μαζί μας σε αυτή την ελευθερία. Ο αγιασμός ξεδιπλώνεται καθώς ζούμε αυτή την ένωση, αφήνοντας τον θάνατο και τη ζωή του Χριστού να διαμορφώνουν τις επιλογές μας, τα λόγια μας και τις αγάπες μας μέχρι η νέα κτίση να γίνει πιο πραγματική για εμάς από ό,τι ήταν ποτέ τα παλιά πρότυπα.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Αυτή η ίδια κίνηση από τον θάνατο στη ζωή αντηχεί μέσα από την ευρύτερη ιστορία της Αγίας Γραφής. Την βλέπουμε στα Ευαγγέλια όταν ο Ιησούς καλεί ανθρώπους να αφήσουν τα δίχτυα τους ή τα τελωνεία τους και να τον ακολουθήσουν σε μια ζωή που δεν μπορούσαν να φανταστούν. Την ακούμε ξανά στις επιστολές όταν οι πιστοί προτρέπονται να βγάλουν τον παλιό εαυτό και να ντυθούν τον νέο, ο οποίος ανανεώνεται κατά την εικόνα Εκείνου που τους δημιούργησε. Το Προς Ρωμαίους 6 βρίσκεται στο κέντρο αυτής της γραμμής, δείχνοντας πώς ο σταυρός και η ανάσταση δεν είναι μόνο γεγονότα που θυμόμαστε αλλά πραγματικότητες με τις οποίες είμαστε ενωμένοι τώρα. Η ευαγγελική τάση πάντα εκτιμούσε αυτό το κεφάλαιο επειδή αρνείται να διαχωρίσει το δώρο του να κηρυχθούμε δίκαιοι ενώπιον του Θεού από την καθημερινή πορεία του να γινόμαστε περισσότερο σαν τον Ιησού. Τα δύο ανήκουν μαζί στον ίδιο Σωτήρα, και το Πνεύμα συνεχίζει να μας τραβά βαθύτερα και στα δύο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην ημέρα σας ακούτε ακόμα την παλιά φωνή που κάποτε σας κυριαρχούσε, και πώς μπορεί η ανάμνηση της ένωσής σας με τον Ιησού να αλλάξει τον τρόπο που απαντάτε; Πώς θα ήταν σήμερα να προσφέρετε τον εαυτό σας στον Θεό ως κάποιον ζωντανό από τους νεκρούς αντί για κάποιον που ακόμα διαπραγματεύεται με το παρελθόν; Πώς μπορείτε να εξασκηθείτε στο να βασίζεστε στη ζωή του Ιησού ως πιο πραγματική και πιο παρούσα από τις συνήθειες που κάποτε ένιωθαν αναπόφευκτες;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που μας ένωσες με τον θάνατό σου και την ανάστασή σου ώστε η αμαρτία να μην κατέχει πλέον τον τελευταίο λόγο πάνω μας. Κράτα τις καρδιές μας κοντά σου σήμερα ώστε να μην ολισθήσουμε πίσω σε παλιούς τρόπους που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν. Βοήθησέ μας να βασιζόμαστε στη ζωή που μας έδωσες και να προσφέρουμε τον εαυτό μας ελεύθερα στον Πατέρα ως εκείνους που είναι πραγματικά ζωντανοί. Περπάτα μαζί μας μέσα από κάθε συνηθισμένη στιγμή, υπενθυμίζοντάς μας ότι ανήκουμε σε εσένα τώρα και για πάντα. Διαμόρφωσε τις επιλογές μας, τα λόγια μας και τις αγάπες μας μέχρι η ελευθερία σου να μοιάζει με το πιο φυσικό σπίτι που έχουμε γνωρίσει ποτέ. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.