Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Προς Γαλάτας 5 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο πέμπτο κεφάλαιο των Προς Γαλάτας προσφέρει μια βαθιά εξερεύνηση της χριστιανικής ελευθερίας και της υπεράσπισής της ενάντια σε νομικιστικές διαστρεβλώσεις. Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Καλβίνο καθώς αποκαλύπτει την επείγουσα έκκληση του αποστόλου Παύλου να στεκόμαστε στερεά στην ελευθερία που κέρδισε ο Χριστός. Τα λόγια του μας καθοδηγούν μέσα από τους κινδύνους της ανάμειξης της χάριτος με τα έργα και την ορθή άσκηση αυτής της ελευθερίας στην αγάπη. Ακούμε προσεκτικά ώστε η αλήθεια του ευαγγελίου να ριζώσει βαθύτερα στις καρδιές μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε το πέμπτο κεφάλαιο των Προς Γαλάτας αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην ελευθερία, την προειδοποίηση κατά του ζυγού της δουλείας και την έκκληση να περπατάμε κατά το Πνεύμα. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει τον νου σας για την προσεκτική έκθεση αυτών των θεμάτων από τον Καλβίνο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εκθέτοντας την έκκληση να στεκόμαστε στερεά στην ελευθερία.
1. Στεκόμαστε λοιπόν στερεά. Αφού τους είπε ότι είναι παιδιά της ελεύθερης γυναίκας, τους υπενθυμίζει τώρα ότι δεν πρέπει να περιφρονούν ελαφρά μια τόσο πολύτιμη ελευθερία. Και σίγουρα είναι μια ανεκτίμητη ευλογία, για την υπεράσπιση της οποίας είναι καθήκον μας να αγωνιστούμε, ακόμη και μέχρι θανάτου· αφού όχι μόνο οι υψηλότερες προσωρινές σκέψεις, αλλά και τα αιώνια συμφέροντά μας μας εμψυχώνουν στον αγώνα. [81] Πολλοί άνθρωποι, που δεν είδαν ποτέ το θέμα υπό αυτό το φως, μας κατηγορούν για υπερβολικό ζήλο, όταν μας βλέπουν να αγωνιζόμαστε τόσο θερμά και σοβαρά για την ελευθερία της πίστης ως προς εξωτερικά ζητήματα, σε αντίθεση με την τυραννία του Πάπα. Υπό αυτό το πρόσχημα, οι αντίπαλοί μας δημιουργούν προκατάληψη εναντίον μας μεταξύ αμαθών ανθρώπων, σαν ολόκληρος ο στόχος της επιδίωξής μας να ήταν η ακολασία, που είναι η χαλάρωση κάθε πειθαρχίας. Αλλά σοφοί και ικανοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά δόγματα που συνδέονται με τη σωτηρία. Αυτό δεν είναι ζήτημα αν θα φάτε αυτό ή εκείνο το φαγητό, -- αν θα τηρήσετε ή θα παραλείψετε μια συγκεκριμένη ημέρα, (που είναι η ανόητη ιδέα που έχουν πολλοί, και η συκοφαντία που εκφράζεται από κάποιους,) αλλά ποιο είναι το θετικό σας καθήκον ενώπιον του Θεού, τι είναι απαραίτητο για τη σωτηρία, και τι δεν μπορεί να παραλειφθεί χωρίς αμαρτία. Εν ολίγοις, η διαμάχη αφορά την ελευθερία της συνείδησης, όταν τοποθετείται ενώπιον του δικαστηρίου του Θεού.Στρεφόμενος στον στίχο 2, ο Καλβίνος εκφωνεί μια αυστηρή προειδοποίηση σχετικά με την περιτομή.
2. Ιδού, εγώ Παύλος. Δεν θα μπορούσε να έχει εκφωνήσει πιο αυστηρή απειλή από το ότι θα τους απέκλειε εντελώς από τη χάρη του Χριστού. Αλλά ποια είναι η σημασία αυτού, ότι ο Χριστός δεν θα ωφελήσει τίποτα σε όλους όσους περιτέμνονται; Ωφέλησε ο Χριστός τίποτα στον Αβραάμ; Όχι, ήταν για να ωφελήσει ο Χριστός αυτόν που έλαβε την περιτομή. Αν πούμε ότι ήταν σε ισχύ μέχρι την έλευση του Χριστού, τι απάντηση θα δώσουμε στην περίπτωση του Τιμοθέου; Πρέπει να παρατηρήσουμε, ότι η συλλογιστική του Παύλου κατευθύνεται όχι τόσο κατά του εξωτερικού τύπου ή τελετουργίας, όσο κατά της πονηρής διδασκαλίας των ψευδοαποστόλων, οι οποίοι προσποιούνταν ότι ήταν αναγκαίο μέρος της λατρείας του Θεού, και ταυτόχρονα το έκαναν βάση εμπιστοσύνης ως αξιόμισθο έργο. Αυτές οι διαβολικές μηχανορραφίες έκαναν τον Χριστό να μην ωφελεί τίποτα· όχι ότι οι ψευδοαπόστολοι αρνήθηκαν τον Χριστό, ή ήθελαν να τεθεί εντελώς κατά μέρος, αλλά ότι έκαναν μια τέτοια διαίρεση μεταξύ της χάρης του και των έργων του νόμου ώστε να αφήνουν όχι περισσότερο από το μισό της σωτηρίας οφειλόμενο στον Χριστό. Ο απόστολος υποστηρίζει ότι ο Χριστός δεν μπορεί να διαιρεθεί με αυτόν τον τρόπο, και ότι «δεν ωφελεί τίποτα», εκτός αν αγκαλιαστεί ολόκληρος.Στον στίχο 5, ο Καλβίνος εξηγεί πώς η δικαιοσύνη αποκτάται μέσω του Πνεύματος δια πίστεως.
5. Διότι εμείς δια του Πνεύματος. Τώρα προλαμβάνει μια ένσταση που θα μπορούσε εύκολα να προκύψει. «Θα είναι τότε η περιτομή άχρηστη;» Στον Ιησού Χριστό, απαντά, δεν ωφελεί τίποτα. Η δικαιοσύνη, επομένως, εξαρτάται από την πίστη, και αποκτάται, δια του Πνεύματος, χωρίς τελετουργίες. Το να περιμένουμε την ελπίδα της δικαιοσύνης, είναι να τοποθετούμε την εμπιστοσύνη μας σε αυτό ή εκείνο το αντικείμενο, ή, να αποφασίζουμε από ποια πλευρά πρέπει να αναμένεται η δικαιοσύνη· αν και τα λόγια πιθανώς περιέχουν την προτροπή, «Ας παραμείνουμε σταθεροί στην ελπίδα της δικαιοσύνης που αποκτούμε δια πίστεως.» Όταν λέει ότι αποκτούμε δικαιοσύνη δια πίστεως, αυτό ισχύει εξίσου για εμάς και για τους πατέρες μας. Όλοι τους, όπως μαρτυρεί η Γραφή, (Εβραίους 11:5,) «ευαρέστησαν τον Θεό·» αλλά η πίστη τους ήταν κρυμμένη από το πέπλο των τελετουργιών, και επομένως μας διακρίνει από αυτούς με τη λέξη Πνεύμα, που αντιτίθεται στις εξωτερικές σκιές. Η σημασία του επομένως είναι, ότι ό,τι είναι τώρα απαραίτητο για την απόκτηση δικαιοσύνης είναι μια απλή πίστη, που αρνείται τη βοήθεια των λαμπρών τελετουργιών, και ικανοποιείται με την πνευματική λατρεία του Θεού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος εξετάζει περαιτέρω τη σχέση μεταξύ πίστεως και αγάπης στο πλαίσιο της δικαίωσης.
Δεν θα υπήρχε δυσκολία σε αυτό το χωρίο, αν δεν ήταν ο ανέντιμος τρόπος με τον οποίο έχει βασανιστεί από τους Παπιστές για να υποστηρίξουν τη δικαιοσύνη των έργων. Όταν προσπαθούν να αντικρούσουν τη διδασκαλία μας, ότι δικαιωνόμαστε δια πίστεως μόνης, ακολουθούν αυτή τη γραμμή επιχειρημάτων. Αν η πίστη που μας δικαιώνει είναι εκείνη «που εργάζεται δια της αγάπης», τότε η πίστη μόνη δεν δικαιώνει. Απαντώ, δεν κατανοούν την ίδια τους την ανόητη ομιλία· πολύ λιγότερο κατανοούν τις δηλώσεις μας. Δεν είναι η διδασκαλία μας ότι η πίστη που δικαιώνει είναι μόνη· υποστηρίζουμε ότι συνοδεύεται πάντα από καλά έργα· μόνο υποστηρίζουμε ότι η πίστη μόνη είναι επαρκής για τη δικαίωση. Οι ίδιοι οι Παπιστές συνηθίζουν να διασπούν την πίστη με φονικό τρόπο, μερικές φορές παρουσιάζοντάς την εκτός κάθε σχήματος και χωρίς συνοδεία αγάπης, και άλλες φορές, στον αληθινό της χαρακτήρα. Εμείς, πάλι, αρνούμαστε να δεχθούμε ότι, σε οποιαδήποτε περίπτωση, η πίστη μπορεί να διαχωριστεί από το Πνεύμα της αναγέννησης· αλλά όταν το ζήτημα έρχεται στο πώς δικαιωνόμαστε, τότε παραμερίζουμε όλα τα έργα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η ελευθερία που περιγράφει ο Καλβίνος αμφισβητεί οποιεσδήποτε περιοχές όπου ακόμα αισθάνεστε δεσμευμένοι από την επίδοση; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να προσθέσετε κάτι στο ολοκληρωμένο έργο του Χριστού; Πού σας προσκαλεί το Πνεύμα να αφήσετε την πίστη να εργαστεί μέσω αγάπης αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἐλευθερίαν τὴν ἀγορασθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Υἱοῦ σου, ὅστις ἐλυτρώσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου καὶ ἐκάλεσεν ἡμᾶς νὰ σταθῶμεν στερεοὶ ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ τοῦ εὐαγγελίου. Διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός σου, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἐπιστροφῆς εἰς δουλείαν, ἵνα περιπατῶμεν διὰ πίστεως, προσμένοντες τὴν ἐλπίδα τῆς δικαιοσύνης καὶ διακονοῦντες ἀλλήλους ἐν ἀγάπῃ. Ἐνίσχυσον τὸν λαόν σου τῆς διαθήκης νὰ ἀνθίσταται εἰς πᾶσαν ψευδῆ πειθὼ καὶ νὰ φέρῃ τὸν καρπὸν τὸν δοξάζοντα μόνην τὴν κυρίαρχον χάριν σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →