Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 18 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ στις Πράξεις των Αποστόλων. Στο κεφάλαιο δεκαοκτώ συνοδεύουμε τον Άγιο Παύλο μέσω της Κορίνθου της Εφέσου και πίσω προς την Ιερουσαλήμ παρακολουθώντας πώς το ευαγγέλιο ριζώνει εν μέσω εμπορίου δοκιμασίας και απροσδόκητων συμμάχων. Το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ συγκεντρώνει τη σοφία προηγούμενων Καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει κάθε στίχο αποκαλύπτοντας τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και τα πνευματικά μαθήματα για την Εκκλησία σήμερα. Ας αφήσουμε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον απόστολο να καθοδηγήσει τώρα τον διαλογισμό μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε το κεφάλαιο 18 των Πράξεων αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την ταπεινή εργασία του Παύλου, το θάρρος ενώπιον του Γαλλίωνα, τον όρκο που εκπληρώθηκε και την άφιξη του Απολλώ. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας σε κάθε σκηνή να μιλήσει στο δικό σας ταξίδι πίστης. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε εδώ για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιγντοκ ανοίγει τη μελέτη εξετάζοντας τη φύση της εργασίας του Αγίου Παύλου στις Πράξεις 18:3.
Ο σχολιαστής Χέιγντοκ διαιρείται ως προς τη γνώμη του σχετικά με τη φύση της εργασίας του Αγίου Παύλου· γενικώς όμως θεωρείται ότι επρόκειτο για την κατασκευή σκηνών από δέρματα, όπως χρησιμοποιούνταν παλαιότερα από οδοιπόρους και στρατιώτες. (Τιρίνους) — Εξ ου και η έκφρασις «ἔσεσθαι ὑπὸ πέλλας». Ο Απόστολος υπεβλήθη σε αυτόν τον κόπο για να μην αποτελέσει βάρος σε εκείνους προς τους οποίους εκήρυττε το Ευαγγέλιον. (Άγιος Αυγουστίνος, ομιλία εις τον Ιωάννην) — Οι Ιουδαίοι, με τη χαρακτηριστική τους καλή κρίση σε τέτοια ζητήματα, θεωρούσαν πρώτο καθήκον των γονέων να διδάσκουν στα τέκνα τους κάποια τέχνη, δι’ ης να κερδίζουν τον βίον των. Η παράλειψις αυτού θεωρείτο ισοδύναμη με το να τους διδάσκουν να κλέπτουν. Εξ αυτού οι λόγιοι άνδρες ήσαν συγχρόνως και ασκούμενοι σε κάποια χειρωνακτική τέχνη. Ηγνόουν τη διάκριση μεταξύ ταπεινών και εντίμων επαγγελμάτων, την οποία εισήγαγον μεταξύ ημών η πολυτέλεια και η ματαιότης. Πάσα απασχόλησις ήτο έντιμος, εφόσον συνετέλει εις το αγαθόν του πλησίον και ήτο συμβατή με την αρετήν και τη σεμνότητα· και τούτο τόσον περισσότερον, όσον αι ανάγκαι της ανθρωπότητος την καθίστων αναγκαιοτέραν. Βλέπε τα Ήθη των Ισραηλιτών του Φλερύ. (Πανταχού.)Το σχόλιον στη συνέχεια αναφέρεται εις την ευχήν που καταγράφεται εις τον στίχον 18.
Εκουρεύθη, κ.λπ. Ήτο συνήθεια μεταξύ των Ιουδαίων να κάμνουν ευχάς αποχής από πάσαν μεθυστικήν πόσιν, να μη κόπτουν τας τρίχας των επί ωρισμένον χρόνον, κ.λπ. Αύτη ήτο η ευχή των Ναζιραίων, η αναφερομένη εις τους Αριθμούς στ΄ 18· Πράξεις κβ΄ 24. Ο Άγιος Παύλος πιθανώς ανέλαβεν επί του εαυτού του κάποιαν τοιαύτην υποχρέωσιν· ίσως εκ συγκαταβάσεως προς τους Ιουδαίους, οι οποίοι ήσαν ακόμη ασθενείς εις την πίστιν. Ο χρόνος έχων ήδη λήξει, εκούρευσε τας τρίχας του ως πρότερον. Ήτο νόμιμον διά τους προσελθόντας να τηρούν τας νομικάς ταύτας τελετάς, έως ότου το Ευαγγέλιον εστερεώθη τελείως, υπό τον όρον να μη στηρίζουν τας ελπίδας της σωτηρίας των επ’ αυτών, ούτε να πιστεύουν ότι η πίστις και η χάρις του Χριστού ήσαν ανεπαρκείς άνευ αυτών. (Διονύσιος ο Καρθουσιανός) — Διότι είχεν ευχήν, τουτέστιν ο Παύλος, ουχί ο Ακύλας. Αύτη φαίνεται να ήτο ευχή τοιαύτη, οίαν συνήθιζον να κάμνουν οι καλούμενοι Ναζαρηνοί, αποχής από οίνου επί τινα χρόνον, μη κοπής των τριχών, και προσφοράς τινών δώρων εν τω ναώ των Ιεροσολύμων. (Ουίθαμ)Ο Χέιγντοκ έπειτα εξετάζει το πρόσωπον του Απολλώ και την γραφικήν αυτού κατάρτισιν.
Απολλώς…δυνατός εν τη Γραφή. Κατά λέξιν, ισχυρός εν τη Γραφή, πλην εγνώριζεν ουδέν βάπτισμα, ειμή εκείνο του Ιωάννου. (Ουίθαμ) — Όταν θεωρήσωμεν την μεγάλην συγκομιδήν και τους ολίγους εργάτας, και τον μικρόν χρόνον τον οποίον οι απόστολοι ηδύναντο να αφιερώσουν εις οιανδήποτε θέσιν διά διδασκαλίαν, δεν θα εκπλαγώμεν τόσον πολύ, ότι ο ζηλωτής ούτος προσήλυτος δεν ήτο ακόμη τελείως κατηχημένος εις πάσαν διδασκαλίαν του Χριστιανισμού. Τούτο συνέβη περίπου είκοσι έτη μετά την Ανάληψιν του Κυρίου ημών. Είναι το αυτό πρόσωπον με εκείνο το οποίον μνημονεύεται εις την Α΄ Κορινθίους γ΄ 7. (Χέιγντοκ)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιγντοκ προσκαλεί σε περαιτέρω εξέταση του ρόλου του Γαλλίωνος στον στίχο 12.
Πρξ 18:12 Ο Γαλλίων ήτο αδελφός του μεγάλου Σενέκα, του παιδαγωγού του Νέρωνος, καθώς ο ίδιος ο συγγραφεύς μας βεβαιώνει. (Προοίμ. βιβλ. ε΄ Φυσ. Ζητ.) Εκαλείτο Ανναίος Νοβάτος, αλλά έλαβε το όνομα Γαλλίων διά υιοθεσίας, και κατέστη ανθύπατος διά της επιρροής του αδελφού του, του οποίου τας τιμάς και τας ατιμίας μετέσχεν εξίσου. Καταδικασθείς εις θάνατον υπό του Νέρωνος, επέθεσεν επί εαυτού βιαίας χείρας. Είναι πιθανόν ότι ο Απόστολος Παύλος εγνώρισε τον Σενέκαν. Ο Άγιος Ιερώνυμος και ο Άγιος Αυγουστίνος λέγουν ότι πολλαί επιστολαί διήλθον μεταξύ αυτών, αι οποίαι δεν σώζονται σήμερον. (Τιρίνους) Βλέπε επίσης Ευσέβιον. Έτ. Χρ. 66. [Το έτος 66 μ.Χ.]
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς θα μπορούσε η αξιοπρέπεια της συνηθισμένης εργασίας, όπως φαίνεται στην κατασκευή σκηνών από τον Παύλο, να μεταμορφώσει την άποψή σας για την καθημερινή εργασία; Με ποιους τρόπους ωφελείται ακόμη η Εκκλησία όταν οι πιστοί, όπως ο Απολλώς, προοδεύουν από μερική σε πληρέστερη γνώση της πίστης; Πού αισθάνεστε ότι ο Κύριος σας προσκαλεί να τηρήσετε έναν ιερό όρκο ή δέσμευση με ανανεωμένη πιστότητα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, περπάτησες με τον Παύλο μέσα από αγορές και αίθουσες δικαστηρίων· περπάτησε μαζί μας. Χάρισε ώστε η καθημερινή μας εργασία να κηρύττει το ευαγγέλιο τόσο σίγουρα όσο και τα λόγια μας. Ενίσχυσέ μας να τηρούμε τους όρκους που έχουμε κάνει σε εσένα και να προοδεύουμε, όπως ο Απολλώς, από όσα ήδη γνωρίζουμε στην πληρότητα της αλήθειας. Ας καθοδηγήσει το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πρώτη Εκκλησία τις οικογένειες και τις ενορίες μας σήμερα. Αυτό ζητούμε δια του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →