Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Τα Χέρια Γεμάτα για το Θυσιαστήριο: Η Αφιέρωση του Ιερέα και η Γλυκιά Ευωδία
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τώρα ο Θεός διατάσσει την αφιέρωση των ιερέων Του και του θυσιαστηρίου του θυμιάματος, και ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου διαβάζει την τελετή με τη φροντίδα του Αντιοχέα για την ηθική και εσωτερική σημασία κάθε μέρους. Ο κριός της αφιέρωσης προσφέρεται, και από αυτόν λαμβάνεται ο δεξιός βραχίονας· οι νεφροί και ο λοβός του ήπατος καίγονται επάνω στο θυσιαστήριο· ο άρτος και η άζυμη πλάκα και η σπονδή του οίνου παρουσιάζονται ως απαρχές. Ο Θεοδώρητος ρωτά τι σημαίνουν αυτά τα μέρη και απαντά ότι οι νεφροί σημαίνουν τις κατώτερες ηδονές και ο λοβός του ήπατος το θυμώδες μέρος της ψυχής, και τα δύο να αφιερωθούν και να παραδοθούν, ως νεκρά· ο δεξιός βραχίονας που προσφέρεται είναι η πρακτική αρετή, που στέκεται στη δεξιά πλευρά και είναι ευάρεστη στον Θεό· ο άρτος και ο οίνος είναι οι καρποί της γης, των οποίων τις απαρχές είναι άγιο να προσφέρουμε στον Θεό. Ζυγίζει επίσης τη δυσνόητη φράση 'για οσμή ευωδίας', αρνούμενος το γυμνό γράμμα — διότι ο Θεός είναι ασώματος και δεν ευαρεστείται από τη δυσοσμία των καμένων οστών — και εξηγώντας ότι ο Θεός διδάσκει τα θεία πράγματα μέσω των ανθρώπινων πραγμάτων, ονομάζοντας την ιερή τελετή ευωδία επειδή εμείς οι ίδιοι ευχαριστούμαστε από τις γλυκές οσμές. Και στο στήθος και τον δεξιό βραχίονα που λαμβάνονται από κάθε θυσία ειρήνης ο Θεοδώρητος ακούει όλο το σχήμα της χριστιανικής ζωής: μέσω του στήθους, που καλύπτει την καρδιά, ο Θεός απαιτεί τη θεωρητική ικανότητα· μέσω του δεξιού βραχίονα, τη σωστή πράξη — διότι η πίστη μόνη δεν αρκεί για τη σωτηρία, αλλά τελειοποιείται από τα έργα. Όλη η αφιέρωση δείχνει έτσι πέρα από τον Ααρών στον Χριστό τον Μέγα Αρχιερέα μας, στον οποίο η πίστη και τα έργα, η θεωρία και η αρετή, ενώνονται και προσφέρονται στον Θεό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Έξοδος 29–30 — ο Κύριος διατάσσει την αφιέρωση του Ααρών και των υιών του: 'Λάβε έναν νεαρό μόσχο, και δύο κριούς αμώμους, και άζυμο άρτο… Και θα προσάξεις τον Ααρών και τους υιούς του στην πόρτα της σκηνής… και θα τον χρίσεις, για να τον αφιερώσεις.' Από τον κριό της αφιέρωσης: 'Τότε θα λάβεις από τον κριό… και τους δύο νεφρούς, και το λίπος που είναι επάνω τους, και τον δεξιό ώμο… Και θα τα κάψεις επάνω στο θυσιαστήριο… είναι προσφορά πυρός προς τον Κύριο.' Το στήθος και ο ώμος δίνονται ως αιώνιο μερίδιο: 'Και το στήθος του κριού της αφιέρωσης του Ααρών θα το κινήσεις… και θα είναι το μερίδιό σου.' Η καθημερινή προσφορά ορίζεται, 'μια συνεχής ολοκαύτωμα σε όλες τις γενεές σας', και η υπόσχεση δίνεται: 'Και θα κατοικήσω μεταξύ των υιών Ισραήλ, και θα είμαι Θεός τους. Και θα γνωρίσουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός τους.' Έπειτα το τριάντα: 'Και θα κατασκευάσεις θυσιαστήριο για να καίς θυμίαμα επάνω… Και ο Ααρών θα καίει επάνω του γλυκό θυμίαμα κάθε πρωί… αιώνιο θυμίαμα ενώπιον του Κυρίου σε όλες τις γενεές σας', με τα λύτρα του εξιλασμού και το άγιο χριστήριο έλαιο και το μέτρο του ιν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοδώρητος διαβάζει τα μέρη της αφιέρωσης ως χάρτη της ψυχής που πρέπει να προσφερθεί στον Θεό. Τα εσωτερικά μέρη που τοποθετούνται στο θυσιαστήριο είναι τα πάθη που πρέπει να νεκρωθούν — οι νεφροί οι κατώτερες ηδονές, ο λοβός του ήπατος η έδρα του θυμού:
Οι δύο νεφροί σημαίνουν τις ηδονές κάτω από την κοιλιά, ενώ ο λοβός του ήπατος σημαίνει το θυμώδες μέρος της ψυχής, διότι σε αυτό είναι προσαρτημένο το αγγείο που περιέχει τη χολή. Ο δεξιός βραχίονας που προσφέρεται είναι η ενεργός αρετή, τοποθετημένη στη δεξιά πλευρά και ευάρεστη στον Θεό:
διατάσσοντας να προσφερθεί η πρακτική αρετή, όντας στη δεξιά πλευρά και ευάρεστη στον Θεό. Και όταν ο Θεός ονομάζει την τελετή 'οσμή ευωδίας', ο Θεοδώρητος αρνείται το χονδροειδές γράμμα και διαβάζει την παιδαγωγία του Θεού, που μιλά σε εμάς με τους δικούς μας όρους:
Διδάσκει τα θεία πράγματα μέσω των ανθρώπινων πραγμάτων. Πιο αιχμηρό από όλα είναι η ανάγνωσή του για το στήθος και τον δεξιό βραχίονα που λαμβάνονται από κάθε θυσία ειρήνης, διότι σε αυτά ακούει όλο το σχήμα της χριστιανικής ζωής. Το στήθος, που καλύπτει την καρδιά, είναι η θεωρητική και λογική ικανότητα που ο Θεός απαιτεί από τον ιερέα:
Μέσω του στήθους, απαιτεί από τον ιερέα τη λογική και θεωρητική ικανότητα, διότι το στήθος είναι το κάλυμμα της καρδιάς. Και ο δεξιός βραχίονας είναι η σωστή πράξη, χωρίς την οποία η πίστη δεν είναι πλήρης:
Και μέσω του δεξιού βραχίονα, τη σωστή πράξη. Διότι η πίστη δεν αρκεί για τη σωτηρία, αλλά απαιτεί έργα για την τελείωση.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η όλη ανάγνωση του Θεοδώρητου για την ιερατική αφιέρωση στρέφεται προς την αλήθεια που διακηρύττει η Προς Εβραίους: ότι η Λευιτική ιερωσύνη ήταν σκιά του Χριστού, 'αρχιερέα των μελλόντων αγαθών', ο οποίος πρόσφερε όχι αίμα ταύρων και τράγων αλλά τον Εαυτό Του, 'άπαξ δι' όλων' (Εβρ 9:11–12). Τα χέρια του Ααρών και των υιών του 'γεμίστηκαν' — αφιερώθηκαν — για ένα θυσιαστήριο που δεν μπορούσε να τελειοποιήσει τον προσκυνητή· αλλά ο Χριστός ο Αρχιερέας μας, αφιερωμένος αιωνίως, εισήλθε στο αληθινό αγιαστήριο και ζει πάντοτε για να μεσιτεύει. Και η ηθική ανάγνωση του Θεοδώρητου βαθαίνει, αντί να εκτοπίζει, αυτή τη χριστολογική. Διότι το στήθος που ο Θεός απαιτεί — η θεωρητική καρδιά — και ο δεξιός βραχίονας που απαιτεί — η σωστή πράξη — ενώνονται και τελειοποιούνται στον Χριστό, στον οποίο η πίστη και τα έργα δεν διαιρούνται ποτέ. Η επιμονή του Αντιοχέα ότι 'η πίστη δεν αρκεί για τη σωτηρία, αλλά απαιτεί έργα για την τελείωση' είναι ακριβώς αυτό που διδάσκει η Εκκλησία για τη ζωή εν Χριστώ: μια πίστη που είναι ζωντανή φέρει τον καρπό της αγάπης. Οι νεφροί και το ήπαρ που καίγονται στο θυσιαστήριο είναι οι ηδονές και ο θυμός που πρέπει να νεκρώσουμε, 'σταυρώνοντας τη σάρκα με τα πάθη και τις επιθυμίες' (Γαλ 5:24)· οι απαρχές του άρτου και του οίνου που προσφέρονται στον Θεό λαμβάνονται και εκπληρώνονται στο χριστιανικό θυσιαστήριο, όπου ο άρτος και ο οίνος γίνονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Έτσι η αφιέρωση του Ααρών, διαβασμένη νηφάλια μέρος προς μέρος, γίνεται πορτρέτο του Χριστού του Αρχιερέα μας και του ιερατικού λαού που προσφέρεται μαζί Του — θεωρία και αρετή, πίστη και έργα, νους και χέρι, όλα αφιερωμένα και τοποθετημένα στο θυσιαστήριο ως ευωδία προς τον Θεό.
Απαντήστε
Απόκριση
Άκουσε τι ζητά ο Θεός από εσένα στην αφιέρωση του ιερέα Του, διότι εν Χριστώ εσύ επίσης γίνεσαι 'βασιλική ιερωσύνη'. Ο Θεοδώρητος διδάσκει ότι τα εσωτερικά μέρη που τοποθετούνται στο θυσιαστήριο είναι τα πάθη που πρέπει να θανατωθούν: οι κατώτερες ηδονές και ο θυμός της ψυχής. Μην τα φεισθείς· φέρε τους νεφρούς και το ήπαρ της δικής σου καρδιάς στο θυσιαστήριο, και ας γίνει ό,τι είναι άτακτο μέσα σου, ως νεκρό, ώστε να αφιερωθεί στον Θεό. Έπειτα πρόσφερε τον δεξιό βραχίονα — την πρακτική αρετή, την ενεργό καλοσύνη που στέκεται στη δεξιά πλευρά του Θεού και είναι ευάρεστη σε Αυτόν. Και κράτα ενωμένα όσα ο Θεός έχει ενώσει: το στήθος και τον δεξιό βραχίονα, την θεωρητική καρδιά και το εργαζόμενο χέρι. Ο Θεοδώρητος δεν θα σε αφήσει να αναπαυθείς σε πίστη που δεν φέρει καρπό, διότι λέει σαφώς ότι η πίστη δεν αρκεί για τη σωτηρία αλλά απαιτεί έργα για την τελείωση. Έτσι μην διαιρείς όσα ο Θεός απαιτεί ολόκληρα: πίστευε, και εργάζου· θεώρει, και πράττε· αγάπα τον Θεό στο μυστικό της καρδιάς, και υπηρέτει Αυτόν με τη δύναμη του χεριού. Πρόσφερε όλο τον εαυτό σου — νου, θέληση, πάθη, έργα — στο θυσιαστήριο μιας ζωντανής θυσίας, ενωμένος με την μία προσφορά του Χριστού του Μεγάλου Αρχιερέα μας. Έτσι η ζωή σου θα ανέλθει στον Θεό όχι ως δυσοσμία νεκρών οστών αλλά ως αληθινή ευωδία, το άρωμα μιας ψυχής αφιερωμένης σε Αυτόν και φέρουσας τον καρπό της δικαιοσύνης.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε που διέταξες να αφιερωθούν οι ιερείς Σου και τα χέρια τους να γεμίσουν για το θυσιαστήριο, και προεικόνισες σε αυτό τον Χριστό τον Μέγα Αρχιερέα μας, ο οποίος πρόσφερε όχι αίμα ταύρων αλλά τον Εαυτό Του άπαξ δι' όλων: αφιέρωσέ με ολόκληρο σε Σένα. Λάβε τους νεφρούς και το ήπαρ της καρδιάς μου — τις ηδονές που με σύρουν κάτω και τον θυμό που με φλογίζει — και τοποθέτησέ τα στο θυσιαστήριό Σου, ώστε ό,τι είναι άτακτο μέσα μου να θανατωθεί και να αγιασθεί. Δέξου τον δεξιό βραχίονα της πρακτικής αρετής, την ενεργό καλοσύνη που στέκεται στη δεξιά Σου πλευρά και είναι ευάρεστη σε Σένα. Και ένωσε μέσα μου όσα έχεις ενώσει στον νόμο Σου: το στήθος που σε θεωρεί και το χέρι που σε υπηρετεί, διότι δίδαξες ότι η πίστη μόνη δεν αρκεί για τη σωτηρία, αλλά απαιτεί έργα για την τελείωση. Ας ανέλθει όλη η ζωή μου σε Σένα όχι ως δυσοσμία νεκρών πραγμάτων αλλά ως ευωδία, το άρωμα μιας ψυχής προσφερόμενης με τον Χριστό τον Μέγα Αρχιερέα μας. Σε Σένα, ω Χριστέ ο Θεός μας, τον Μέγα Αρχιερέα που ζεις πάντοτε για να μεσιτεύεις υπέρ ημών, με τον Πατέρα και το Πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →