Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 16 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για το Προς Ρωμαίους 16 μας καλεί να παραμείνουμε στους χαιρετισμούς και τις προειδοποιήσεις του αποστόλου στο τέλος. Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Καλβίνο καθώς δείχνει πώς οι προσωπικές συστάσεις και οι ποιμαντικές προφυλάξεις μαζί υπηρετούν την ενότητα και την καθαρότητα της εκκλησίας. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι κάθε όνομα και κάθε προτροπή στην Αγία Γραφή έχει βάρος για τον λαό του Θεού. Ακούμε προσεκτικά, προσδοκώντας τόσο ενθάρρυνση όσο και σοβαρή διδασκαλία. Είθε οι γνώσεις του Καλβίνου να μας βοηθήσουν να δεχόμαστε ο ένας τον άλλον εν Κυρίω και να φυλάττουμε το ευαγγέλιο που μάθαμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε το κεφάλαιο 16 της Προς Ρωμαίους αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τους πολλούς προσωπικούς χαιρετισμούς, τη σύσταση της Φοίβης, την προειδοποίηση κατά εκείνων που προκαλούν διχασμούς, και την τελική δοξολογία. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα· έπειτα θα ακούσουμε το σχόλιο του Καλβίνου σε επιλεγμένα αποσπάσματα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει το κεφάλαιο σημειώνοντας τον χαρακτήρα και τον σκοπό του.
1. Σας συνιστώ, κ.λπ. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του κεφαλαίου καταλαμβάνεται από χαιρετισμούς· και επειδή δεν περιέχουν δυσκολίες, θα ήταν άχρηστο να σταθούμε πολύ σε αυτούς. Θα αγγίξω μόνο εκείνα τα πράγματα που απαιτούν κάποιο φως με μια εξήγηση.Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στη σύσταση της Φοίβης από τον Παύλο.
Πρώτα συνιστά σε αυτούς τη Φοίβη, στην οποία έδωσε αυτή την Επιστολή για να τη φέρει σε αυτούς· και, πρώτα απ' όλα, τη συνιστά εξαιτίας του αξιώματός της, γιατί εκτελούσε μια πολύ τιμητική και πολύ ιερή λειτουργία στην Εκκλησία· και έπειτα προβάλλει έναν άλλο λόγο για τον οποίο όφειλαν να τη δεχτούν και να της δείξουν κάθε καλοσύνη, γιατί υπήρξε πάντα βοηθός σε όλους τους ευσεβείς. Εφόσον λοιπόν ήταν βοηθός [469] της Εκκλησίας των Κεγχρεών, διατάζει να γίνει δεκτή γι' αυτόν τον λόγο εν Κυρίω· και προσθέτοντας όπως αρμόζει σε αγίους, υπαινίσσεται ότι θα ήταν ανάρμοστο για τους υπηρέτες του Χριστού να μην της δείξουν τιμή και καλοσύνη. Και επειδή μας συμφέρει να αγκαλιάσουμε με αγάπη όλα τα μέλη του Χριστού, οφείλουμε σίγουρα να σεβόμαστε και ιδιαίτερα να αγαπάμε και να τιμούμε εκείνους που εκτελούν δημόσιο αξίωμα στην Εκκλησία. Και επιπλέον, όπως υπήρξε πάντα γεμάτη καλοσύνη προς όλους, έτσι διατάζει να δοθεί τώρα βοήθεια και συνδρομή σε αυτήν σε όλες τις υποθέσεις της· γιατί αυτό απαιτεί η ευγένεια, ότι αυτός που είναι φυσικά διατεθειμένος στην καλοσύνη δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί όταν χρειάζεται βοήθεια, και για να κλίνει περισσότερο τις καρδιές τους, αριθμεί τον εαυτό του ανάμεσα σε εκείνους που είχε βοηθήσει.Για την προειδοποίηση κατά των ψευδοδιδασκάλων ο Καλβίνος γράφει:
17. Και σας παρακαλώ, κ.λπ. Προσθέτει τώρα μια προτροπή, με την οποία όλες οι Εκκλησίες έχουν συχνά ανάγκη να εγερθούν· γιατί οι υπηρέτες του Σατανά είναι πάντα έτοιμοι να αρπάξουν την ευκαιρία για να διαταράξουν τη βασιλεία του Χριστού· και επιχειρούν να προκαλέσουν διαταραχές με δύο τρόπους· γιατί είτε σπέρνουν διχόνοια, με την οποία οι καρδιές των ανθρώπων αποσπώνται από την ενότητα της αλήθειας, είτε προκαλούν σκανδαλισμούς, με τους οποίους οι άνθρωποι αποξενώνονται από την αγάπη του ευαγγελίου. [480] Το πρώτο κακό γίνεται όταν η αλήθεια του Θεού αναμειγνύεται με νέα δόγματα που επινοήθηκαν από ανθρώπους· και το δεύτερο συμβαίνει, όταν με διάφορες τέχνες γίνεται μισητό και περιφρονητέο. Γι' αυτό διατάζει να παρατηρούνται όλοι όσοι έκαναν είτε το ένα είτε το άλλο από αυτά τα δύο πράγματα, μήπως εξαπατήσουν και πιάσουν τους απρόσεκτους· και επίσης να αποφεύγονται, γιατί ήταν βλαβεροί. Ούτε ήταν χωρίς λόγο που απαιτούσε αυτή την προσοχή από τους πιστούς· γιατί συχνά συμβαίνει μέσω της αμέλειας ή της έλλειψης φροντίδας μας, τέτοιοι πονηροί άνθρωποι να προκαλούν μεγάλη βλάβη στην Εκκλησία, πριν αντιμετωπιστούν· και επίσης εισχωρούν, με εκπληκτική πονηριά, για τον σκοπό του κακού, εκτός αν παρακολουθούνται προσεκτικά.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει την υπόσχεση της νίκης κατά του Σατανά με την επιμονή του πιστού.
20. Αυτό που ακολουθεί, ο Θεός θα συντρίψει τον Σατανά, κ.λπ., είναι μια υπόσχεση για να τους ενισχύσει, παρά μια προσευχή. Πράγματι τους προτρέπει να πολεμήσουν ανδρείως κατά του Σατανά, και υπόσχεται ότι σύντομα θα είναι νικητές. Αυτός πράγματι νικήθηκε κάποτε από τον Χριστό, αλλά όχι με τέτοιο τρόπο ώστε να μην ανανεώνει τον πόλεμο συνεχώς. Τότε υπόσχεται την τελική ήττα, η οποία δεν φαίνεται στη μέση της μάχης. Ταυτόχρονα δεν μιλά μόνο για την τελευταία ημέρα, όταν ο Σατανάς θα συντριβεί εντελώς· αλλά επειδή ο Σατανάς τότε συνέχεε όλα τα πράγματα, μαίνονταν, σαν με χαλαρά ή σπασμένα χαλινάρια, υπόσχεται ότι ο Κύριος σύντομα θα τον υποτάξει, και θα τον κάνει να πατηθεί, σαν να λέμε, κάτω από τα πόδια. Αμέσως ακολουθεί μια προσευχή, -- ότι η χάρη του Χριστού θα είναι μαζί τους, δηλαδή ότι θα απολαύσουν όλες τις ευλογίες που είχαν εξασφαλιστεί γι' αυτούς από τον Χριστό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η προσοχή του Καλβίνου στη διακονία της Φοίβης διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο τιμάτε τους συνεργάτες στο ευαγγέλιο; Με ποιους τρόπους μπορείτε να είστε πιο άγρυπνοι στις λεπτές τακτικές που ο Καλβίνος εντοπίζει σε εκείνους που προκαλούν διχασμούς; Τι εμπιστοσύνη σας δίνει η υπόσχεση ότι ο Θεός θα συντρίψει τον Σατανά για τη δική σας πορεία πίστης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεὲ τῆς εἰρήνης, ὁ καταστήσας τὸν λαόν σου τῆς διαθήκης ἐν Χριστῷ καὶ καλέσας αὐτοὺς ἀλλήλους ἐν ἀγάπῃ, φύλαξον τὴν ἐκκλησίαν σου ἀπὸ πάσης διδασκαλίας διαιρούσης καὶ ἀπὸ παντὸς λόγου ἀπατῶντος. Δὸς ἡμῖν σοφίαν ἐν τῷ ἀγαθῷ καὶ ἀκακίαν ἐν τῷ κακῷ, ἵνα σταθῶμεν στερεοὶ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ. Ἀναπαυόμεθα ἐν τῇ κυρίαρχῳ ὑποσχέσει σου νὰ συντρίψῃς τὸν Σατανᾶν ὑπὸ τοὺς πόδας ἡμῶν καὶ νὰ διατηρήσῃς ἡμᾶς ἀκλονήτους διὰ τῆς χάριτός σου μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →