Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 41-42 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σαφές ερμηνευτικό πνεύμα του Άλμπερτ Μπάρνς, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του για τη Βίβλο για τους Ψαλμούς 41 και 42. Αυτά τα κεφάλαια ξεδιπλώνουν την καρδιά ενός πάσχοντος που βρίσκει το μόνο του καταφύγιο στον Κύριο εν μέσω προδοσίας και σωματικής θλίψης. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από το κείμενο με ακρίβεια και ευλάβεια, δείχνοντας πώς οι δοκιμασίες του ψαλμωδού μας δείχνουν στο έλεος και την πιστότητα του Θεού. Η προσεκτική του έκθεση μας προσκαλεί να διαβάσουμε την Γραφή με νου και καρδιά αφοσιωμένους, εμπιστευόμενοι ότι ο ίδιος Θεός που στήριξε τον Δαβίδ στηρίζει ακόμη τον λαό του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήρεμη προσοχή, ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 41 και 42 δυνατά. Ακούστε τη φωνή εκείνου που υποφέρει αλλά προσκολλάται στο έλεος της διαθήκης. Σημειώστε την αντίθεση μεταξύ ανθρώπινης προδοσίας και θείας συμπόνιας. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά καθώς προετοιμαζόμαστε να τα μελετήσουμε μαζί υπό την καθοδήγηση του Άλμπερτ Μπάρνς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει θέτοντας το ιστορικό πλαίσιο του ψαλμού.
Εισαγωγή. Αυτός ο ψαλμός, που αποδίδεται στον Δαβίδ, έχει στον γενικό του σχεδιασμό και πνεύμα ισχυρή ομοιότητα με τον Ψαλμό 38. Η περίσταση κατά την οποία συντέθηκε δεν είναι σίγουρα γνωστή· αλλά, όπως εκείνος, φαίνεται να ήταν όταν ο συγγραφέας υπέφερε από σωματική ασθένεια, πιθανότατα προκληθείσα από ψυχικές θλίψεις που προκάλεσε η αχαριστία των φίλων του, ή εκείνων που σχετίζονταν στενά μαζί του στη ζωή. Είναι βέβαιο ότι οι σωματικές του δοκιμασίες είτε προκλήθηκαν είτε επιδεινώθηκαν από την παραμέληση των φίλων του· από την ψυχρή τους συμπεριφορά απέναντί του· από την αχαριστία τους προς αυτόν· από τις αναφορές που κυκλοφορούσαν γι' αυτόν. Δείτε Ψαλμό 38:11-12· συγκρίνετε Ψαλμό 41:5-9. Αυτή η αγένεια σίγουρα αύξησε πολύ την ταλαιπωρία του, και πιθανότατα έδωσε αφορμή για τον ψαλμό.Ο Μπάρνς στη συνέχεια σκιαγραφεί την τετραμερή δομή του ψαλμού.
Ποιοι ήταν οι άνθρωποι που τον αντιμετώπισαν έτσι με παραμέληση και ψυχρότητα δεν μπορεί τώρα να εξακριβωθεί· ούτε είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε ποιοι ήταν για να εκτιμήσουμε το νόημα και την ομορφιά του ψαλμού. Η συμπεριφορά τους περιγράφεται τόσο ακριβώς και με τόση συγκίνηση, ώστε δεν θα ήταν ιδιαίτερο πλεονέκτημα να γνωρίσουμε τα ονόματά τους. Η περίπτωση, επομένως, στον ψαλμό είναι εκείνη ενός ανθρώπου που είναι άρρωστος· που εγκαταλείπεται από τους φίλους του· που υπόκειται σε άσχημα σχόλια τόσο όταν είναι μαζί του όσο και όταν απουσιάζει· ενός ανθρώπου, επομένως, του οποίου το μόνο καταφύγιο είναι ο Θεός, και που προσβλέπει σε Αυτόν για συμπόνια. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, ο ψαλμός μπορεί να διαιρεθεί βολικά σε τέσσερα μέρη: Ι. Ο ψαλμωδός ασχολείται με τον μακάριο χαρακτήρα εκείνου που δείχνει συμπόνια ή καλοσύνη προς τους φτωχούς και τους πάσχοντες· τη μακαριότητα του ανθρώπου που είναι ελεήμων, Ψαλμός 41:1-3.Ο Μπάρνς στη συνέχεια ερμηνεύει τη μακαριότητα της αρχής για το έλεος προς τους θλιμμένους.
Στίχος 1. Μακάριος είναι αυτός - Δείτε τις σημειώσεις στον Ψαλμό 1:1. Κυριολεκτικά, «Ω οι ευλογίες εκείνου που φροντίζει τον φτωχό». Ο σκοπός είναι να περιγράψει τα πλεονεκτήματα του να κάνει κανείς αυτό που λέγεται εδώ· ή την αρετή του πνεύματος που θα εκδηλωνόταν σε τέτοια περίπτωση, και το αποτέλεσμα που αυτό θα είχε στην ίδια του την ευτυχία. Αυτά τα ευτυχή αποτελέσματα περιγράφονται στο υπόλοιπο αυτού του στίχου, και στους δύο επόμενους στίχους. Που φροντίζει - Η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ - από το שׂכל śâkal - σημαίνει κυρίως να κοιτάζει, να παρατηρεί· έπειτα, να είναι συνετός ή προσεκτικός· έπειτα, να προσέχει· και γενικά να ενεργεί συνετά, σοφά, έξυπνα, σε οποιαδήποτε περίπτωση. Εδώ σημαίνει να προσέχει· να δείχνει ενδιαφέρον· να φροντίζει. Η ιδέα είναι να μην παραμελεί· να μην περνάει· να μην είναι αδιάφορος· να μην είναι σκληρόκαρδος και ανελεήμων. Τον φτωχό - Περιθώριο, «τον αδύναμο», ή «τον άρρωστο».Ο Μπάρνς στρέφεται στην ομολογία αμαρτίας του ψαλμωδού και στην ικεσία για θεραπεία.
Στίχος 4. Είπα, Κύριε - Είπα στην ασθένειά μου, ή στη δοκιμασία που αναφέρεται στον ψαλμό. Επικαλέστηκα τον Θεό να είναι ελεήμων προς εμένα όταν οι άλλοι δεν είχαν έλεος· να είναι κοντά μου όταν οι άλλοι αποστρέφονταν· να με σώσει όταν πιεζόμουν από την ασθένεια εξαιτίας των αμαρτιών μου. Όλα όσα ακολουθούν σχετίζονται, όπως αυτό το απόσπασμα, με ό,τι συνέβη όταν ήταν άρρωστος· με τις σκέψεις που περνούσαν από το νου του, και με τη μεταχείριση που τότε δεχόταν από τους άλλους. Γίνε ελεήμων προς εμένα - Συγχωρώντας τις αμαρτίες μου, και αποκαθιστώντας με στην υγεία. Θεράπευσε την ψυχή μου - Αποκαθιστώντας την ψυχή μου σε πνευματική υγεία συγχωρώντας την αμαρτία που είναι η αιτία της ασθένειάς μου· ή μπορεί να σημαίνει, Αποκατάστησε τη ζωή μου - θεωρώντας τη ζωή του ως (κατά κάποιον τρόπο) άρρωστη και σε κίνδυνο εξαφάνισης. Η πιθανότητα, ωστόσο, είναι ότι είχε ιδιαίτερη αναφορά στην ψυχή όπως η λέξη συνήθως εννοείται, ή ως προσδιορίζουσα τον εαυτό του· θεράπευσε, ή αποκατάστησέ με. Διότι αμάρτησα εναντίον σου - Θεωρώντας την αμαρτία του ως την αιτία της ασθένειάς του. Δείτε τις σημειώσεις στον Ψαλμό 38:3-5.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς κλείνει την έκθεση υπογραμμίζοντας τη διαρκή χρησιμότητα του ψαλμού για τους θλιμμένους.
(ε) Όλα αυτά επιδεινώθηκαν από το γεγονός ότι ο ίδιος ο οικείος φίλος του, κάποιος που είχε απολαύσει την εμπιστοσύνη του, και είχε μετάσχει στη φιλοξενία του τραπεζιού του, είχε καταχραστεί τη φιλία του, και βρέθηκε ανάμεσα στους επικριτές και συκοφάντες του, Ψαλμός 41:9. IV. Μια ειλικρινής επίκληση του ελέους του Θεού, και μια έκφραση της βέβαιης πεποίθησης της εύνοιάς Του, κλείνει τον ψαλμό, Ψαλμός 41:10-13. Αυτός ο ψαλμός, όπως ο Ψαλμός 38, στον οποίο μοιάζει τόσο πολύ, είναι ένας που θα είναι πάντα ιδιαίτερα χρήσιμος σε εκείνους που επισκέπτονται με ασθένεια, και που, ταυτόχρονα, στερούνται τη συμπάθεια στις δοκιμασίες τους που οι θλιμμένοι τόσο πολύ χρειάζονται και επιθυμούν, και που, αντί για συμπάθεια, υπόκεινται σε συκοφαντία και κατηγορία - οι εχθροί τους εκμεταλλεύονται την κατάστασή τους για να κυκλοφορούν δυσμενείς αναφορές γι' αυτούς, και οι μέχρι τότε ομολογημένοι φίλοι τους απομακρύνονται από αυτούς, και ενώνονται με τους συκοφάντες και επικριτές τους.Ο Μπάρνς τελικά μας υπενθυμίζει πώς η έμπνευση δέχεται ειλικρινείς εκφράσεις συναισθήματος.
Μπορεί να προστεθεί εδώ ότι δεν απαιτείται να δικαιολογήσουμε όλες τις εκφράσεις προσωπικού συναισθήματος που βρίσκονται στους Ψαλμούς για να έχουμε μια δίκαιη άποψη της έμπνευσης. Δείτε Γενική Εισαγωγή, 6 (6).
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού έχετε βιώσει το τσίμπημα της προδοσίας ή της παραμέλησης, και πώς το παράδειγμα του ψαλμωδού σας κατευθύνει στον Κύριο; 2. Με ποιους τρόπους η επίδειξη ελέους προς τους πάσχοντες αντανακλά τον χαρακτήρα του Θεού που βλέπετε σε αυτούς τους ψαλμούς; 3. Πώς μπορεί η ανάμνηση της ίδιας της εμπειρίας του Χριστού από προδοσία να ενισχύσει την εμπιστοσύνη σας όταν οι φίλοι αποδεικνύονται άπιστοι;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τῇ ἀμετακινήτῳ ἀγάπῃ σου βλέπεις τοὺς πτωχοὺς καὶ συντηρεῖς τὸν λαόν σου ἐπὶ τῆς κλίνης τοῦ πάθους, ἀκόμη καὶ ὅταν οἱ φίλοι ἀποδεικνύονται ἄπιστοι. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ρίπτουμε τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐπὶ σὲ μόνον, νὰ διψοῦμε διὰ τὴν παρουσίαν σου ὡς ἡ ἔλαφος διψᾷ διὰ ὕδατα, καὶ νὰ ἐλπίζωμεν εἰς τὰς διαθηκικὰς ὑποσχέσεις σου διὰ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ δεικνύωμεν ἔλεος καθὼς ἐλάβομεν ἔλεος, καὶ ἀποκατάστησον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἐνώπιόν σου ἐν τῇ γῇ τῶν ζώντων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →