Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 7 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα προς τις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ερμηνείας που ξεδιπλώνει τα πλούτη του κεφαλαίου έβδομου της Προς Ρωμαίους με ποιμαντική σοβαρότητα και ευαγγελική σαφήνεια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας προσέξουμε εν ησυχία το έβδομο κεφάλαιο της Επιστολής προς Ρωμαίους, επιτρέποντας στα ερευνητικά λόγια του Αποστόλου να προετοιμάσουν την καρδιά για το φως που αντλεί από αυτά ο Σάιμεον.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει θέτοντας ενώπιον την απελευθέρωση του πιστού από τον νόμο ως διαθήκη.
Υπό αυτή τη διαθήκη γεννιόμαστε όλοι: και με τους όρους που αυτή ορίζει προσδοκούμε ευτυχία ή δυστυχία στον μέλλοντα κόσμο. Ο δεσμός μεταξύ ημών και αυτής είναι αδιάλυτος, όπως εκείνος του συζύγου, του οποίου τις υποχρεώσεις τίποτε άλλο εκτός από τον θάνατο δεν μπορεί να διαλύσει.] Αλλά διά του θανάτου του Χριστού απελευθερωνόμαστε από αυτήν— [Ο Χριστός, ο ενσαρκωμένος Κύριός μας, εκπλήρωσε κάθε μέρος του νόμου του Θεού, υπομένοντας τις ποινές του, καθώς και εκτελώντας τις εντολές του: και τούτο έπραξε ως Εγγυητής μας: ώστε, εάν πιστεύουμε σε αυτόν, να μπορούμε να επικαλούμαστε την υπακοή του μέχρι θανάτου προς άρση κάθε ποινής που καταγγέλλει εναντίον μας, και να μπορούμε επίσης να την επικαλούμαστε ως έχουσα εξασφαλίσει για εμάς δικαίωμα σε όλες τις επαγγελθείσες ευλογίες της. Ο μακάριος Κύριός μας, εκπληρώνοντας τον νόμο, τον κατήργησε ως διαθήκη, και απέκτησε για εμάς νέα και καλλίτερη διαθήκη, της οποίας ο ίδιος είναι ο Εγγυητής [Σημείωση: Προς Εβραίους 8:6, 8:8, 8:13.].Προχωρεί να παρουσιάσει την εσωτερική απαίτηση του νόμου επί της καρδιάς.
Αλλά, αποστρεφόμενος μια τέτοια βλάσφημη σκέψη, αναιρεί την ένσταση, και δείχνει ότι, αντί να είναι προαγωγός της αμαρτίας, αυτή ανεκάλυπτε και απαγόρευε την αμαρτία στις πρώτες και πλέον κρυφές ενέργειές της.]. και, στην υπεράσπισή του, ανοίγει ενώπιόν μας, Ι. Τη φύση του— Ο νόμος εδώ λεγόμενος πρέπει να είναι ο ηθικός νόμος, διότι αυτός απαγορεύει την άτακτη επιθυμία. Η πνευματικότητά του φαίνεται εξετάζοντας, 1. Τις εντολές γενικώς— [Ο Κύριός μας τις συνοψίζει όλες σε δύο, δηλαδή την αγάπη προς τον Θεό και την αγάπη προς τον άνθρωπο [Σημείωση: Ματθαίος 22:37-40.]. Η αγάπη μας προς τον Θεό πρέπει να είναι υπέρτατη, χωρίς διακοπή ή επιφύλαξη. Η ελάχιστη έλλειψη στον βαθμό ή στον τρόπο της αγάπης μας αποτελεί παράβαση του καθήκοντός μας προς αυτόν: η αγάπη μας προς τον πλησίον πρέπει να ομοιάζει με την αγάπη προς τον εαυτό μας: πρέπει να είναι εξίσου εκτεταμένη, σταθερή, ομοιόμορφη και επιδραστική. Αυτό παραβαίνεται όχι μόνο με φανερές πράξεις, αλλά και με κρυφές σκέψεις.Ο Σάιμεον στη συνέχεια διακρίνει τη σύγκρουση του αληθινού χριστιανού από κάθε Αντινομιανή διαστρέβλωση.
Αλλά ενώ αποδοκιμάζουμε με απόλυτη αποστροφή την ιδέα του αμαρτάνειν ώστε η χάρις να περισσεύσει, δεν τολμούμε, όπως μερικοί, να αρνηθούμε ή να διαστρέψουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού. Πρέπει να βεβαιώσουμε ότι το Ευαγγέλιο προσφέρει σε εμάς ελεύθερη και πλήρη σωτηρία διά του αίματος του Χριστού, και ότι όσοι πιστεύουν στον Χριστό είναι εντελώς νεκροί ως προς τον νόμο, ώστε να μην έχουν τίποτε να ελπίζουν από τις υποσχέσεις του, ούτε να φοβούνται από τις απειλές του. Εάν, από αυτή τη διαβεβαίωση, κάποιος συμπεράνει ότι θεωρούμε τους εαυτούς μας ελεύθερους να παραβαίνουμε τις εντολές του νόμου, θα πλανάται πολύ. Υπήρχαν μερικοί που έδωσαν αυτή την ερμηνεία στις δηλώσεις του Αγίου Παύλου, προς τους οποίους αυτός απάντησε: 'Μήπως λοιπόν θα συνεχίσουμε στην αμαρτία, ώστε η χάρις να περισσεύσει;' και πάλι, 'Μήπως λοιπόν θα αμαρτήσουμε, επειδή δεν είμαστε υπό τον νόμο αλλά υπό τη χάριν [Σημείωση: Προς Ρωμαίους 6:1, 6:15.];'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμεον καταλήγει πιέζοντας την καθημερινή υπακοή που ακόμη απαιτείται υπό τον νόμο ως κανόνα.
Αλλά παραμένουμε υποκείμενοι στις εντολές του, και οφείλουμε να τον δεχόμαστε ως κανόνα ζωής. Εάν είμαστε ειλικρινείς, δεν θα θεωρήσουμε ούτε τις αυστηρότερες εντολές του ως βαρύ φορτίο [Σημείωση: Α' Ιωάννου 5:3.]. Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι ακόμη μας λέγει: 'Ουκ επιθυμήσεις.' Ας τον υπακούσουμε, νεκρώνοντας κάθε δυσαρέσκεια και φθόνο, κάθε ακατάλληλη και άτακτη επιθυμία: και ας είναι ο κόπος της ζωής μας να δοξάζουμε τον Θεό με την ομολογημένη υποταγή μας σε αυτόν.Καταλήγει κατευθύνοντας κάθε συνειδητοποιημένο αμαρτωλό προς τον Λυτρωτή που παρέχεται στο Ευαγγέλιο.
Εάν λοιπόν αυτός, όταν ανοίχθηκαν τα μάτια του, είδε ότι ήταν 'νεκρός' καταδικασμένος αμαρτωλός, ας μην πλανήσει κανένας από εμάς τον εαυτό του με την ιδέα ότι βρισκόμαστε σε καλύτερη κατάσταση — — —] 2. Πόσο κατάλληλο είναι το Ευαγγέλιο για εκείνους που αισθάνονται την ενοχή και την αθλιότητά τους! [Είμαστε χαμένοι; για τέτοια πρόσωπα ήλθε ο Χριστός να ζητήσει και να σώσει. Δεν έχουμε τίποτε να προσφέρουμε στον Θεό για να αποκτήσουμε σωτηρία; Δεν απαιτεί τίποτε από τα χέρια μας, παρά μόνο να το δεχθούμε ελεύθερα από αυτόν 'άνευ αργυρίου και άνευ τιμής' — — — Ας είναι λοιπόν ο νόμος για εμάς ως παιδαγωγός, για να μας φέρει στον Χριστό, και ας προσβλέπουμε στον 'Χριστό ως το τέλος του νόμου προς δικαιοσύνη σε κάθε πιστεύοντα.'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού ακόμη επικαλούμαι τον νόμο σαν να μπορούσε να με δικαιώσει; Σε ποια κρυφή κίνηση επιθυμίας ο πνευματικός χαρακτήρας του νόμου εκθέτει περισσότερο την ανάγκη μου για τον Χριστό; Πώς, ενωμένος με αυτόν, θα καρποφορήσω προς τον Θεό αυτή την ημέρα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που μας ένωσες με τον Υιόν σου στη διαθήκη της χάριτος, χάρισε ώστε ο νόμος, αν και δεν είναι πλέον σύζυγός μας, να κυβερνά όμως τις διαθέσεις μας ως το άγιο θέλημά σου, και το ίδιο Πνεύμα που ανέστησε τον Χριστό εκ νεκρών να ζωογονήσει τον εσωτερικό μας άνθρωπο, ώστε κάθε κίνηση αμαρτίας να υποταχθεί και κάθε επιθυμία να καμφθεί προς τη δόξα σου, διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →