← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 11 — με τον Whedon

Α' Κορινθίους 11Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής έρευνας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στην απλή έννοια της Γραφής, στρεφόμαστε σήμερα στο «Commentary on the Old and New Testaments» του Daniel D. Whedon. Η κατά στίχο έκθεση του Whedon για την ενδέκατη κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους επιστολής καθοδηγεί την Εκκλησία μέσα από ερωτήματα τάξης στη λατρεία και πίστης στο αποστολικό παράδειγμα. Η προσέγγισή του συνδυάζει την προσεκτική προσοχή στα αρχαία έθιμα με την ακλόνητη εκτίμηση για τις μόνιμες αρχές της σεμνότητας, της κεφαλής και της μυστηριακής ευλάβειας. Καθώς ανοίγουμε αυτές τις σελίδες, ζητούμε από το Πνεύμα να μας χαρίσει τόσο την ευθυμία της ακάλυπτης τόλμης ενώπιον του Θεού όσο και το ταπεινό κάλυμμα που αρμόζει σε κάθε θυγατέρα του Κυρίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα μαζί ολόκληρο το ενδέκατο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους. Ακούστε τις προσεκτικές διακρίσεις του αποστόλου μεταξύ αυτού που είναι σταθερός θείος νόμος και αυτού που ανήκει στην αρμόζουσα έκφραση της σεμνότητας σε μια δεδομένη εποχή. Δεχθείτε τον λόγο ως εκείνοι που επιθυμούν τόσο την ελευθερία του ευαγγελίου όσο και την ομορφιά της αγίας τάξης μέσα στην οικία της πίστης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας το Κορινθιακό ζήτημα μέσα στα ποικίλα έθιμα της κάλυψης της κεφαλής μεταξύ Εβραίων, Ελλήνων και Ρωμαίων. Στίχοι 2-16. Η ΕΚΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ: ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΥΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΦΥΛΩΝ ΣΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ, Α' Κορινθίους 11:2-16. Ο Stanley περιγράφει καλά την έντονη θρησκευτική σημασία των τρόπων ενδυμασίας στην αρχαιότητα. Στην παλαιότερη Ελλάδα το μήκος του ενδύματος καθόριζε αν ένας άνδρας ήταν Ίωνας, με ένα σύνολο θεών και τελετών, ή Δωριέας, με άλλο. Αλλά στις θρησκευτικές υποχρεώσεις η ενδυμασία της κεφαλής είχε ιδιαίτερη σημασία. Οι Εβραίοι, όπως λέει ο Grotius, συνήθιζαν να εκτελούν τις υπηρεσίες του ναού με καλυμμένο κεφάλι, αναφέροντας ως λόγο για τη συμβολική πράξη ότι τα ανάξια μάτια τους δεν έπρεπε να δουν τη μεγαλοπρέπεια του Θεού. Αυτόν τον τρόπο ευλάβειας τον μετέφεραν στη συναγωγή· έτσι, ακολουθώντας το εβραϊκό έθιμο, ο Άγιος Παύλος θα απαιτούσε από τους άνδρες καθώς και από τις γυναίκες να λατρεύουν με καλυμμένο κεφάλι. Οι αρχαίοι Έλληνες, αντίθετα, θυσίαζαν με ακάλυπτα κεφάλια. Στη συνέχεια αναπτύσσει τη βιβλική τάξη της κεφαλής που υποστηρίζει την αποστολική οδηγία. Στίχος 3. 3. Κεφαλή παντός ανδρός. Κάθε Χριστιανού, λέει ο Grotius. Ωστόσο, στην απολύτρωση ο Χριστός έχει την κεφαλή της φυλής. Βλέπε σημειώσεις στους Ρωμαίους 5:12-21. Εδώ, όμως, καθώς υπονοείται μια αρμονική κυβερνώσα και υπακούουσα κεφαλή, ο περιορισμός του Grotius είναι σωστός. Κάθε άνδρα, στον οποίο απευθύνεται ο Παύλος, η Κεφαλή ήταν ο Χριστός. Η κεφαλή του Κυρίου μας πάνω στον Χριστιανό άνδρα είναι μια κεφαλή θείας εξουσίας, στην οποία, ωστόσο, όταν είναι πλήρης και τέλεια, η εξουσία συγχωνεύεται σε μια ευλογημένη αυθορμησία και σύμπτωση βουλήσεων. Τέτοια είναι η άποψη του αποστόλου για τον γάμο, του οποίου η ένωση του Χριστού και της Εκκλησίας του είναι ο τύπος. Μια θεία-συσταθείσα κεφαλή ανήκει ομοίως στον σύζυγο στην οικογένεια· αλλά η αληθινή ιδέα της οικογένειας είναι μια ενότητα αγάπης, στην οποία η εντολή είναι η έκφραση της κοινής ευτυχίας, και η υπακοή είναι μια αγαπητική σύμπτωση βουλήσεων. Ο Whedon στρέφεται έπειτα στις αναφορές που έλαβε ο Παύλος σχετικά με άνδρες που προσεύχονταν με καλυμμένα κεφάλια. Στίχος 4. 4. Πας ανήρ προσευχόμενος… καλυμμένος. Είτε από την Κορινθιακή επιστολή είτε από τους αγγελιοφόρους που την έφεραν, ο Παύλος έμαθε ότι ο χριστιανικός κανόνας λατρείας ήταν ασταθής. Άνδρες που ακολουθούσαν το εβραϊκό ή ρωμαϊκό έθιμο πιθανώς προσεύχονταν με καλυμμένο κεφάλι. Γυναίκες, αμφιβάλλοντας ποιος ήταν ο νόμος για το φύλο τους υπό το χριστιανικό σύστημα, σε αυτό που ίσως θεωρούσαν χριστιανική ελευθερία, αφαίρεσαν το συνηθισμένο κάλυμμα από τα κεφάλια τους. Η ιδέα του Ruckart και άλλων, ότι το κίνητρο αυτών των γυναικών που αποκαλύπτονταν ήταν να επιδείξουν την ομορφιά τους, δεν έχει ούτε μία συλλαβή στην επίπληξη ή το επιχείρημα του αποστόλου για να την υποστηρίξει. Αντίθετα, όλη η δύναμη του συλλογισμού του αποσκοπεί στο να δείξει ότι μια σωστή υποταγή ανήκει πραγματικά στο γυναικείο φύλο· και είναι αποκλειστικά μια αμφισβήτηση αυτής της αλήθειας που προϋποθέτει το επιχείρημά του. Δεν φαίνεται να συνέβησαν πραγματικές διαταραχές. Συνεχίζει εξετάζοντας την περίπτωση των γυναικών που προσεύχονταν και προφήτευαν στη συνάθροιση. Στίχος 5. 5. Πάσα γυνή προσευχομένη… προφητεύουσα. Ο Grotius σχολιάζει ως εξής: 'Έτσι και στην Παλαιά Διαθήκη υπήρχαν προφήτισσες, όπως η Μαριάμ, αδελφή του Μωυσή, Έξοδος 15:20· η Δεββώρα, Κριταί 4:1· Κριταί 4:5· η σύζυγος του Ησαΐα, Ησαΐας 8:3· η Χούλδα, Β' Βασιλέων 22:14· έτσι και στην Καινή Διαθήκη, οι θυγατέρες του Φιλίππου, Πράξεις 21:9, και άλλες. Τέτοιες συνήθιζαν επίσης να εξηγούν δημόσια τις ιερές προφητείες, όπως φαίνεται από τα παραπάνω αναφερόμενα χωρία της Παλαιάς Διαθήκης. Γι' αυτό η απαγόρευση του Παύλου στις γυναίκες να εκτελούν το έργο της διδασκαλίας, πρέπει να γίνει κατανοητή με αυτή την εξαίρεση, εκτός αν έχουν την ειδική εντολή του Θεού.' Ο Wetstein λέει, ομοίως: 'Δεν επιτρεπόταν στις γυναίκες να διδάσκουν ή να ηγούνται προσευχών στην εκκλησία, (ιδ, 34,) εκτός αν, για εξαιρετικό λόγο και με ειδικό τρόπο, ωθούνταν να το κάνουν από το Πνεύμα του Θεού.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Whedon πιέζει το συμπέρασμα ότι η αποστολική εξουσία και το εκκλησιαστικό έθιμο μαζί διευθετούν το ζήτημα ενάντια στην επίμαχη καινοτομία. Στίχος 16. 16. Φιλονεικία. Ολόκληρο το ζήτημα, φαίνεται, είχε αποτελέσει αντικείμενο Κορινθιακής συζήτησης. Οι άνδρες, ίσως, υποστήριζαν ότι σύμφωνα με το εβραϊκό και ρωμαϊκό έθιμο τα κεφάλια τους έπρεπε να είναι ακάλυπτα στη λατρεία. Οι γυναίκες, ίσως, υποστήριζαν ότι ο Χριστός είχε απελευθερώσει τη γυναίκα από την επιφύλαξη και την υποταγή της. Ο απόστολος αποκαθιστά τον νόμο της ευπρέπειας και του Θεού στην αρμόζουσα εξουσία τους. Τέτοιο έθιμο. Όπως θα εισήγαγαν αυτοί οι λανθασμένοι μεταρρυθμιστές. Εκκλησίες. Η συζήτηση, πιθανώς, είχε μόλις επεκταθεί πέρα από την Κόρινθο. Τουλάχιστον η ευπρέπεια και η αποστολική και εκκλησιαστική εξουσία είχαν αλλού διευθετήσει το ζήτημα. Η εξουσία των εκκλησιών του Θεού σε αυτήν, την εποχή της χαρισματικής Εκκλησίας, ήταν συντονισμένη με την εξουσία των εμπνευσμένων αποστόλων. Τέλος, στρέφει την προσοχή στις διαταραχές που είχαν προκύψει στο ίδιο το Δείπνο του Κυρίου. Στίχοι 17-34. Η ΕΒΔΟΜΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ: ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, Α' Κορινθίους 11:17-34. Το δείπνο του Κυρίου μας τη νύχτα της προδοσίας του διαιρούνταν σε τρία μέρη: Πρώτον, η κατάλληλη υπηρεσία του Πάσχα, σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή· δεύτερον, ένα συνηθισμένο γεύμα για τη φυσική ικανοποίηση της πείνας, σύμφωνα με το έθιμο· και, τρίτον, ο ευχαριστιακός άρτος και ο οίνος που τότε καθιέρωσε για πρώτη φορά ως ανάμνηση του θανάτου του. Φυσικά, το πρώτο από τα τρία εξαφανίστηκε στην αρχή του Χριστιανισμού, αφήνοντας τα άλλα δύο. Από αυτά τα δύο, το πρώτο έγινε η αγάπη, ή το δείπνο αγάπης· το τελευταίο παρέμεινε, για πάντα, το δείπνο του Κυρίου. Στην Κόρινθο η αγάπη φαίνεται να είχε τροποποιηθεί ελαφρώς από δύο ελληνικά έθιμα. Ένα από αυτά τα έθιμα ήταν ο έρανος, ή συμπόσιο· ένα συμπόσιο στο οποίο οι καλεσμένοι έφερναν ο καθένας ένα μέρος του φαγητού και του ποτού όπως στο σύγχρονο πικνίκ μας. Εκλεγόταν ένας αρχηγός του συμποσίου.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Σε ποια σημερινά έθιμα λατρείας χρειάζεται ακόμα να διακρίνουμε μεταξύ του αμετάβλητου νόμου του Θεού και της αρμόζουσας έκφρασης της σεμνότητας; 2. Πώς διαμορφώνει η αρχή της κεφαλής τόσο την ελευθερία όσο και την τακτοποιημένη ομορφιά των χριστιανικών νοικοκυριών σήμερα; 3. Πού μπορεί οι συναθροίσεις μας στην τράπεζα του Κυρίου να διατρέχουν τον κίνδυνο των ίδιων διαιρέσεων που ο Παύλος επέπληξε τόσο έντονα;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τον αποστολικό λόγο που διατηρήθηκε για την καθοδήγησή μας. Χάρισέ μας, κατά το φρόνημα του Χριστού, τόσο την ακάλυπτη τόλμη των υιών όσο και το σεμνό κάλυμμα που τιμά την τάξη που έχεις καθιερώσει. Είθε κάθε συνάθροιση του λαού σου να αντανακλά την αρμονία της κεφαλής και της αγάπης, και είθε η τραπεζική μας κοινωνία να φυλάσσεται από κάθε υπερηφάνεια και μεροληψία. Ενδύσου μας με το Πνεύμα της ταπεινοφροσύνης, ώστε να διακρίνουμε ορθά το σώμα του Υιού σου και να δείχνουμε άξια τον θάνατό του μέχρι να έρθει. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →