Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Ὁ Πατὴρ τῶν Οἰκτιρμῶν καὶ ὁ Θεὸς Πάσης Παρακλήσεως
Άνοιγμα
Ἄνοιγμα
Ὁ Παῦλος εἶχε ὑποσχεθεῖ στοὺς Κορινθίους ἐπίσκεψιν καὶ δὲν ἦλθεν· μερικοὶ μεταξὺ αὐτῶν ἐλυποῦντο, ἄλλοι — οἱ ψευδαπόστολοι — ἦσαν ἕτοιμοι νὰ ἑρμηνεύσουν τὴν καθυστέρησιν ὡς περιφρόνησιν. Οὕτως ὁ Παῦλος ἀνοίγει τὴν δευτέραν ἐπιστολήν του ὄχι μὲ ἀπολογίαν ἀλλὰ μὲ δοξολογίαν: 'Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως.' Ὁ Χρυσόστομος, ὁ μέγας κήρυξ τῆς Χριστιανικῆς Ἀνατολῆς, ἀκούει εἰς αὐτὴν τὴν ἀρχὴν ἕνα ἄνθρωπον ἀναληφθέντα ἐκ 'τῶν πυλῶν αὐτῶν τοῦ θανάτου,' ὀνομάζων τὸν Θεὸν διὰ τοῦ τίτλου ὃν ἡ ἀπελευθέρωσίς του ἐδίδαξεν αὐτόν. Ὅλον τὸ πρῶτον κεφάλαιον ἀναπτύσσεται ἔπειτα ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦτο. Ἡ παράκλησις ἡ ὑπερχειλίζουσα ἐκ θλίψεως, ἡ ἀπελευθέρωσις ἡ οὖσα καθημερινὴ ἀνάστασις, ἡ συνείδησις ἡ δυναμένη νὰ καυχᾶται καὶ ὑπὸ διωγμόν, καὶ Θεὸς οὗ πᾶσα ἐπαγγελία εἶναι 'ναὶ καὶ ἀμήν' ἐν Χριστῷ — ὁ Παῦλος συνάγει ταῦτα πάντα ὑπὸ τὸ ἔλεος τοῦ Πατρὸς τοῦ παρακαλοῦντος τὸν λαὸν αὐτοῦ οὐχὶ νῦν καὶ τότε, ἀλλὰ ἀδιαλείπτως.
Διαβάστε
Ἀνάγνωσις
Ἀναγίνωσκε Βʹ Κορινθίους 1 — Παῦλος καὶ Τιμόθεος πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ ἐν Κορίνθῳ· ἡ μεγάλη εὐλογία 'τοῦ Πατρὸς τῶν οἰκτιρμῶν καὶ τοῦ Θεοῦ πάσης παρακλήσεως, τοῦ παρακαλοῦντος ἡμᾶς ἐν πάσῃ θλίψει ἡμῶν, ὥστε δυναμένους ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει'· ἡ θλῖψις ἡ συμβᾶσα αὐτοῖς ἐν Ἀσίᾳ, 'καθ' ὑπερβολὴν ὑπὲρ δύναμιν,' ὥστε 'μὴ πεποιθέναι ἐφ' ἑαυτοῖς, ἀλλ' ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ ἐγείροντι τοὺς νεκρούς'· ἡ καύχησις καθαρᾶς συνειδήσεως· ὁ Θεὸς ὁ 'βεβαιῶν ἡμᾶς... καὶ χρίσας ἡμᾶς'· 'ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν'· καὶ ὁ ἀσφαλὴς λόγος, διότι 'πᾶσαι αἱ ἐπαγγελίαι τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ναί, καὶ ἐν αὐτῷ ἀμήν, πρὸς δόξαν τοῦ Θεοῦ δι' ἡμῶν.'
Μελετήστε
Μελέτη
Διὰ τί ὁ Παῦλος φθάνει πρῶτον εἰς τὸν τίτλον 'Πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν'; Διότι, λέγει ὁ Χρυσόστομος, τὸ ἔλεος δὲν εἶναι ἓν γνώρισμα τοῦ Θεοῦ μεταξὺ πολλῶν ἀλλὰ τὸ μάλιστα οἰκεῖον αὐτῷ:
Καὶ οὕτω τὸ ἐλεεῖν ἴδιον καὶ ἐξαίρετον γνώρισμα τοῦ Θεοῦ ἐστὶ καὶ μάλιστα ἐνυπάρχον τῇ φύσει αὐτοῦ· ὅθεν καὶ Θεὸν οἰκτιρμῶν αὐτὸν καλεῖ.Καὶ ἡ παράκλησις ἡ ἐκ τοῦ ἐλέους τούτου ῥέουσα δὲν εἶναι περιστασιακὴ ἀλλ' ἀδιάλειπτος. Ὁ Παῦλος γράφει ὅτι ὁ Θεὸς 'παρακαλεῖ ἡμᾶς,' οὐχὶ 'παρεκάλεσεν' — ἐνεστὼς καὶ συνεχής — καὶ ὁ Χρυσόστομος ἐπιλαμβάνεται τοῦ χρόνου:
Οὐ γὰρ νῦν μὲν παρακαλεῖ, νῦν δὲ οὔ, ἀλλ' ἀεὶ καὶ συνεχῶς.Τοῦτο ἐστὶν ὁ βράχος ὑπὸ ὅλον τὸ κεφάλαιον. Ἡ θλῖψις εἶναι πραγματική, 'ὑπὲρ δύναμιν,' μέχρι ἀπογνώσεως ζωῆς· ἀλλὰ ἐπετράπη ὑπὸ ἑνὸς οὗ τὸ ἔλεος οὐδέποτε ἐκλείπει καὶ οὗ ἡ παράκλησις οὐδέποτε ἐξαντλεῖται, ὥστε ἡ ψυχὴ ἡ προσκολλωμένη αὐτῷ 'ἐλευθεροῦται' ἐν αὐτῇ τῇ δοκιμασίᾳ.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ἐκ τοῦ ἐλέους ὁ Παῦλος μεταβαίνει εἰς τὴν πιστότητα. Οἱ Κορινθῖοι εἶχον ταραχθῆ διὰ τὴν ἀλλαγὴν τῶν ὁδοιπορικῶν του σχεδίων — μήπως τοῦτο ἐσήμαινεν ὅτι ὁ λόγος αὐτοῦ δὲν ἠδύνατο νὰ πιστευθῇ; Ὁ Παῦλος ἀποκρίνεται ὅτι αἱ ὁδοιπορίαι αὐτοῦ ὑπόκεινται εἰς τὴν ὁδήγησιν τοῦ Πνεύματος, ἀλλ' ὁ Εὐαγγέλιον ὃ ἐκήρυξεν δὲν ἔχει 'ναὶ καὶ οὔ' ἐν αὐτῷ: 'πᾶσαι αἱ ἐπαγγελίαι τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ναί, καὶ ἐν αὐτῷ ἀμήν.' Ὁ Χρυσόστομος ἐπιμένει ἐπὶ τῆς βεβαιότητος ταύτης: αἱ ἐπαγγελίαι δὲν ἐξαρτῶνται ἐκ τοῦ ἀγγέλου ἀλλ' ἐκ τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ.
Σημαίνει τὸ μέλλον γενέσθαι ἀσφαλῶς. Ἐν αὐτῷ γάρ, οὐκ ἐν ἀνθρώπῳ, αἱ ἐπαγγελίαι τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν ἐκπλήρωσιν ἔχουσιν.Καὶ ἵνα μὴ φοβηθῇ ὁ πιστὸς μήπως καὶ ἡ ἰδία αὐτοῦ στάσις ἐν τῇ πίστει ἀποτύχῃ, ὁ Παῦλος προσθέτει ὅτι ὁ Θεὸς 'ἐβεβαίωσεν,' 'ἔχρισεν,' καὶ 'ἐσφράγισεν' ἡμᾶς, καὶ ἔδωκεν 'τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος.' Ὁ ἀρραβὼν εἶναι ἡ προκαταβολὴ ἡ ἐγγυωμένη τὸ ὅλον: ὁ Θεὸς δὲν ἤθελεν δοῦναι τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ καὶ ἔπειτα ἀφήσει τὴν ἐπαγγελίαν ἀνεκπλήρωτον. Ἔλεος ὃ οὐδέποτε ἐκλείπει, λόγος ὃς οὐ δύναται ψεύδεσθαι, σφραγὶς ἣν οὐ δύναται ἐξαλειφθῆναι — τοῦτο ἐστὶν τὸ ἔδαφος ἐφ' οὗ ὁ θλιβόμενος Χριστιανὸς ἵσταται.
Απαντήστε
Ἀπόκρισις
Ὅταν ἡ θλῖψις ἔρχεται 'ὑπὲρ δύναμιν,' ποῖον ὄνομα φθάνεις; Ὁ Παῦλος φθάνει εἰς 'τὸν Πατέρα τῶν οἰκτιρμῶν καὶ τὸν Θεὸν πάσης παρακλήσεως,' καὶ ὁ Χρυσόστομος ἤθελεν ἵνα μάθῃς τὴν αὐτὴν συνήθειαν. Τὸ ἔλεος εἶναι ὅπερ ὁ Θεὸς μάλιστα βαθύτατα εἶναι· ἡ παράκλησις εἶναι ὅπερ ποιεῖ 'ἀεὶ καὶ συνεχῶς,' οὐχὶ νῦν καὶ τότε. Μὴ μετρῇς οὖν τὴν φροντίδα αὐτοῦ ἐκ τῆς ἀνακουφίσεως τῆς δοκιμασίας — πολλάκις 'ἐλευθεροῖ ἡμᾶς' ἐνῷ ἡ κάμινος ἔτι καίει. Καὶ ὅταν ἡ ἰδία σου πίστις φαίνηται ἀσθενής, ἐνθυμοῦ ὅπερ λέγει ὁ Παῦλος ὅτι ὁ Θεὸς ἐποίησεν: ἐβεβαίωσέν σε, ἔχρισέν σε, ἐσφράγισέν σε, ἔδωκεν τὸ Πνεῦμα ὡς ἀρραβῶνα πάντων τῶν λοιπῶν. Αἱ ἐπαγγελίαι εἶναι ἀσφαλεῖς διότι 'ἐν αὐτῷ, οὐκ ἐν ἀνθρώπῳ,' ἔχουσι τὴν ἐκπλήρωσιν αὐτῶν. Σὺ δὲν ἔδωκας εἰς σεαυτὸν τὸ Πνεῦμα· ὁ Θεὸς δὲν θέλει ἀπολέσει τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἐνέχυρον. Δέξαι τὴν παράκλησιν αὐτοῦ καθὼς προωρίζετο — οὐ μόνον ἵνα σε παρηγορήσῃ, ἀλλ' ἵνα σε καταστήσῃ, ἐν τῇ σειρᾷ σου, ἕνα τῶν δυναμένων 'παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει.'
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὢ Θεὲ καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, Πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεὲ πάσης παρακλήσεως, ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς οὐχὶ νῦν καὶ τότε ἀλλ' ἀεὶ καὶ συνεχῶς: ὅταν πιέζωμαι καθ' ὑπερβολὴν ὑπὲρ δύναμιν, δίδαξόν με μὴ πεποιθέναι ἐπ' ἐμαυτῷ ἀλλ' ἐπὶ σοὶ τῷ ἐγείροντι τοὺς νεκρούς. Ἄφες με φθάνειν εἰς τὸ ἔλεός σου ὡς τὸ ἀληθέστατον περὶ σοῦ, καὶ ἀναπαύεσθαι ἐπὶ ταῖς ἐπαγγελίαις σου αἵτινες ἐν Χριστῷ εἰσι ναὶ καὶ ἀμήν, ἔχουσαι τὴν ἐκπλήρωσιν αὐτῶν οὐκ ἐν ἀνθρώπῳ ἀλλ' ἐν σοί. Σὺ ἐβεβαίωσάς με, ἔχρισάς με, ἐσφράγισάς με, καὶ ἔδωκας τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματός σου ἐν τῇ καρδίᾳ μου· τελείωσον τὸ ἔργον ὃ ἤρξω, καὶ ποίησόν με παράκλησιν εἰς ἑτέρους διὰ τῆς παρακλήσεως ᾗ παρεκλήθην ὑπὸ σοῦ. Σοὶ τῷ Πατρὶ τῶν οἰκτιρμῶν, σὺν τῷ Υἱῷ σου καὶ τῷ Ἁγίῳ σου Πνεύματι, ἡ δόξα νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →