Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Από την Υπερηφάνεια της Βαβέλ στην Κλήση του Αβραάμ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στα γραπτά της για τη Γένεση 11-12, η Έλεν Γ. Γουάιτ αποκαλύπτει τη μεγάλη διαμάχη μεταξύ επανάστασης και λύτρωσης. Ιχνηλατεί την υπερήφανη προσπάθεια της ανθρωπότητας να αψηφήσει τον Δημιουργό στη Βαβέλ και στη συνέχεια στρέφεται στην ήσυχη πιστότητα ενός ανθρώπου που επιλέχθηκε να μεταφέρει την υπόσχεση της σωτηρίας. Μέσα από αυτά τα κεφάλαια η Γουάιτ δείχνει πώς ο Θεός διασκορπίζει τα ανθρώπινα σχέδια αλλά διατηρεί ένα υπόλοιπο μέσω του οποίου θα ερχόταν ο Χριστός. Τα λόγια της μας προσκαλούν να δούμε την αγάπη του Θεού που καλεί τους αμαρτωλούς από το σκοτάδι στην ελπίδα της διαθήκης. Σήμερα ακούμε ξανά την ίδια φωνή που κάλεσε τον Αβραάμ, λαχταρώντας την ευλογημένη ελπίδα του Λυτρωτή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανοίξτε τη Βίβλο σας στη Γένεση 11 και 12. Διαβάστε αργά την αφήγηση των οικοδόμων του πύργου και την κλήση του Αβραάμ. Προσέξτε την αντίθεση μεταξύ της ανθρώπινης υπερηφάνειας που επιδιώκει να φτάσει στον ουρανό χωρίς τον Θεό και της απλής υπακοής εκείνου που ακολουθεί εκεί όπου δεν μπορεί ακόμη να δει. Αφήστε τον Λόγο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που φέρνει η Έλεν Γουάιτ από αυτά τα ίδια κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ μας οδηγεί στην πεδιάδα του Σενναάρ:
Οι κάτοικοι της πεδιάδας του Σενναάρ απιστούσαν στη διαθήκη του Θεού ότι δεν θα έφερνε ξανά κατακλυσμό στη γη. Πολλοί από αυτούς αρνούνταν την ύπαρξη του Θεού και απέδιδαν τον Κατακλυσμό στη λειτουργία φυσικών αιτιών. Άλλοι πίστευαν σε ένα Υπέρτατο Ον, και ότι αυτός ήταν που είχε καταστρέψει τον προκατακλυσμιαίο κόσμο· και οι καρδιές τους, όπως εκείνη του Κάιν, υψώθηκαν σε επανάσταση εναντίον Του. Ένας στόχος μπροστά τους στην ανέγερση του πύργου ήταν να εξασφαλίσουν τη δική τους ασφάλεια σε περίπτωση άλλου κατακλυσμού. Μεταφέροντας τη δομή σε πολύ μεγαλύτερο ύψος από αυτό που έφτασαν τα νερά του Κατακλυσμού, νόμιζαν ότι θα τοποθετούσαν τον εαυτό τους πέρα από κάθε δυνατότητα κινδύνου. Και καθώς θα μπορούσαν να ανέβουν στην περιοχή των νεφών, ήλπιζαν να διαπιστώσουν την αιτία του Κατακλυσμού. Όλη η επιχείρηση σχεδιάστηκε για να εξυψώσει ακόμη περισσότερο την υπερηφάνεια των εμπνευστών της και να απομακρύνει το νου των μελλοντικών γενεών από τον Θεό και να τους οδηγήσει στην ειδωλολατρία.Στη συνέχεια στρέφεται στην εκλογή του Αβραάμ:
Θα μιλήσει ο Θεός σε εμάς σήμερα όπως μίλησε στον Αβραάμ; Εικονογράφηση © Review and Herald Publ. Assoc. Μετά τη διασπορά από τη Βαβέλ η ειδωλολατρία έγινε και πάλι σχεδόν καθολική, και ο Κύριος τελικά άφησε τους σκληρυμένους παραβάτες να ακολουθήσουν τους πονηρούς τρόπους τους, ενώ επέλεξε τον Αβραάμ, από τη γενιά του Σημ, και τον έκανε φύλακα του νόμου Του για τις μελλοντικές γενιές. Ο Αβραάμ είχε μεγαλώσει μέσα σε δεισιδαιμονία και ειδωλολατρία. Ακόμη και το σπιτικό του πατέρα του, από το οποίο είχε διατηρηθεί η γνώση του Θεού, υποχωρούσε στις σαγηνευτικές επιρροές που το περιέβαλλαν, και 'υπηρετούσαν άλλους θεούς' εκτός από τον Ιεχωβά. Αλλά η αληθινή πίστη δεν επρόκειτο να εκλείψει. Ο Θεός έχει πάντοτε διατηρήσει ένα υπόλοιπο για να Τον υπηρετεί. Ο Αδάμ, ο Σηθ, ο Ενώχ, ο Μαθουσάλα, ο Νώε, ο Σημ, σε αδιάσπαστη γραμμή, είχαν διατηρήσει από γενιά σε γενιά τις πολύτιμες αποκαλύψεις του θελήματός Του. Ο γιος του Θάρα έγινε κληρονόμος αυτής της ιερής εμπιστοσύνης. Η ειδωλολατρία τον προσκαλούσε από παντού, αλλά μάταια. Πιστός ανάμεσα στους απίστους, αδιάφθορος από την επικρατούσα αποστασία, προσκολλήθηκε σταθερά στη λατρεία του ενός αληθινού Θεού. 'Ο Κύριος είναι πλησίον πάντων εκείνων που Τον επικαλούνται, σε όλους που Τον επικαλούνται εν αληθεία.' Ψαλμοί 145:18. Κοινοποίησε το θέλημά Του στον Αβραάμ, και του έδωσε σαφή γνώση των απαιτήσεων του νόμου Του και της σωτηρίας που θα πραγματοποιούνταν μέσω του Χριστού.Η Γουάιτ αποκαλύπτει την αδιαμφισβήτητη πίστη του πατριάρχη:
'Διά πίστεως ο Αβραάμ, όταν εκλήθη να εξέλθη εις τόπον τον οποίον έμελλε να λάβη εις κληρονομίαν, υπήκουσε· και εξήλθεν, μη γινώσκων που υπάγει.' Προς Εβραίους 11:8. Η αδιαμφισβήτητη υπακοή του Αβραάμ είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές αποδείξεις πίστεως που βρίσκονται σε όλη τη Βίβλο. Γι' αυτόν, η πίστη ήταν 'η υπόστασις των ελπιζομένων, η έλεγχος των μη βλεπομένων.' Στίχος 1. Βασιζόμενος στη θεία υπόσχεση, χωρίς την ελάχιστη εξωτερική διαβεβαίωση της εκπλήρωσής της, εγκατέλειψε το σπίτι και τους συγγενείς και την πατρίδα του, και εξήλθεν, δεν ήξερε που, για να ακολουθήσει όπου ο Θεός θα οδηγούσε. 'Διά πίστεως έγεινεν οικητής εν τη γη της επαγγελίας, ως εν αλλοτρία γη, κατοικών εν σκηναίς, μετά Ισαάκ και Ιακώβ, των συγκληρονόμων της αυτής επαγγελίας.' Προς Εβραίους 11:9, R.V.Για τις δοκιμασίες που έρχονται ακόμη στον λαό του Θεού, στοχάζεται:
Πολλοί δοκιμάζονται ακόμη όπως ο Αβραάμ. Δεν ακούν τη φωνή του Θεού να μιλά απευθείας από τους ουρανούς, αλλά τους καλεί με τις διδασκαλίες του Λόγου Του και τα γεγονότα της πρόνοιάς Του. Μπορεί να απαιτηθεί να εγκαταλείψουν μια σταδιοδρομία που υπόσχεται πλούτο και τιμή, να αφήσουν οικείες και επικερδείς σχέσεις [σ. 127] και να χωριστούν από συγγενείς, για να εισέλθουν σε αυτό που φαίνεται να είναι μόνο ένα μονοπάτι αυταπάρνησης, δυσκολιών και θυσίας. Ο Θεός έχει έργο για αυτούς να κάνουν· αλλά μια ζωή άνεσης και η επιρροή φίλων και συγγενών θα εμπόδιζε την ανάπτυξη των ακριβώς εκείνων των χαρακτηριστικών που είναι ουσιώδη για την εκπλήρωσή του. Τους καλεί μακριά από ανθρώπινες επιρροές και βοήθεια, και τους οδηγεί να αισθανθούν την ανάγκη της βοήθειάς Του, και να εξαρτώνται από Αυτόν μόνο, ώστε να αποκαλύψει τον Εαυτό Του σε αυτούς. Ποιος είναι έτοιμος στην κλήση της Πρόνοιας να απαρνηθεί αγαπημένα σχέδια και οικείες σχέσεις; Ποιος θα δεχθεί νέα καθήκοντα και θα εισέλθει σε αδοκίμαστα πεδία, κάνοντας το έργο του Θεού με σταθερή και πρόθυμη καρδιά, για χάρη του Χριστού θεωρώντας τις απώλειές του κέρδος; Εκείνος που θα το κάνει αυτό έχει την πίστη του Αβραάμ, και θα μοιραστεί μαζί του εκείνο 'το υπερβαλλόντως υπερβάλλον αιώνιον βάρος δόξης,' με το οποίο 'τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθώσι.' Β' Κορινθίους 4:17· Ρωμαίους 8:18.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η Γουάιτ στρέφει τις καρδιές μας στον υποσχεμένο Λυτρωτή:
Από την άλλη πλευρά, η ευλάβεια που εκδηλώθηκε από τον Σημ και τον Ιάφεθ προς τον πατέρα τους, και έτσι προς τα θεία διατάγματα, υποσχόταν ένα λαμπρότερο μέλλον για τους απογόνους τους. Για αυτούς τους γιους δηλώθηκε: 'Ευλογητός ο Ιεχωβά, ο Θεός του Σημ· και ο Χαναάν θα είναι δούλος του. Ο Θεός θα μεγαλύνει τον Ιάφεθ, και αυτός θα κατοικήσει εν ταις σκηναίς του Σημ· και ο Χαναάν θα είναι δούλος του.' Η γενιά του Σημ επρόκειτο να είναι εκείνη του εκλεκτού λαού, της διαθήκης του Θεού, του υποσχεμένου Λυτρωτή. Ο Ιεχωβά ήταν ο Θεός του Σημ. Από αυτόν θα κατέβαινε ο Αβραάμ, και ο λαός του Ισραήλ, μέσω του οποίου επρόκειτο να έλθει ο Χριστός. 'Μακάριος ο λαός ούτος, του οποίου ο Κύριος είναι ο Θεός αυτού.' Ψαλμοί 144:15. Και ο Ιάφεθ 'θα κατοικήσει [σ. 118] εν ταις σκηναίς του Σημ.' Στις ευλογίες του ευαγγελίου οι απόγονοι του Ιάφεθ επρόκειτο ιδιαίτερα να μετέχουν.Για την ευλογία που θα έρεε μέσω της γενιάς του Αβραάμ, στοχάζεται:
Δόθηκε στον Αβραάμ η υπόσχεση, ιδιαίτερα αγαπητή στους ανθρώπους εκείνης της εποχής, πολυάριθμης απογόνων και εθνικού μεγαλείου: 'Θέλω σε κάμει εις έθνος μέγα, και θέλω σε ευλογήσει, και θέλω κάμει το όνομά σου μέγα· και θέλεις είσθαι ευλογία.' Και σε αυτό προστέθηκε η διαβεβαίωση, πολύτιμη πάνω από κάθε άλλη για τον κληρονόμο της πίστεως, ότι από τη γενιά του θα ερχόταν ο Λυτρωτής του κόσμου: 'Εν σοι θέλουσιν ευλογηθή πάσαι αι οικογένειαι της γης.' Ωστόσο, ως πρώτη προϋπόθεση εκπλήρωσης, επρόκειτο να υπάρξει δοκιμασία πίστεως· απαιτήθηκε θυσία. [σ. 126]
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου χτίζω ακόμη πύργους αυτοπεποίθησης αντί να παραδοθώ στην κλήση του Θεού; Πώς με έχει ζητήσει ο Κύριος να αφήσω οικείους τόπους ή σχέδια για να Τον ακολουθήσω πιο πλήρως; Με ποιους τρόπους μπορώ καθημερινά να θυμάμαι ότι ο ίδιος Λυτρωτής που υποσχέθηκε στον Αβραάμ είναι η ζωντανή ελπίδα μου σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, λύτρωσαι ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας τῆς Βαβέλ, τῆς ζητούσης νὰ ἀνέλθῃ διὰ μόνης τῆς ἀνθρωπίνης δυνάμεως, καὶ χάρισον ἡμῖν τὴν πίστιν τοῦ Ἀβραὰμ νὰ ἀποκριθῶμεν εἰς τὴν κλῆσίν Σου μετὰ προθύμου ὑπακοῆς. Φύτευσον τὴν παροῦσαν ἀλήθειάν Σου βαθέως ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ σαββατικῇ ὑποσχέσει τοῦ ἀψευδοῦς λόγου Σου, ἐνῷ προσδοκῶμεν τὴν μακαρίαν ἐλπίδα τῆς ταχείας ἐπιστροφῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν. Ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →