Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 23-24 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Expositions of Holy Scripture του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στους πλούσιους στοχασμούς του στους Ψαλμούς 23 και 24, ο Μακλάρεν μας καθοδηγεί μέσα από την οικεία αλλά βαθιά εικόνα του Κυρίου ως Ποιμένα και Οικοδεσπότη. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παραμείνουμε στην μαρτυρία του Δαβίδ για τη θεία φροντίδα σε κάθε εποχή της ζωής. Καθώς ακούμε, ας γρηγορήσει το Πνεύμα αυτές τις αρχαίες αλήθειες για το παρόν ταξίδι μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 23 και 24 δυνατά ή σιωπηλά. Αφήστε τα πράσινα λιβάδια του ποιμένα και τον άγιο λόφο του Βασιλιά να μιλήσουν στην καρδιά σας. Προσέξτε πώς κάθε ψαλμός μεταβαίνει από την παρούσα εμπιστοσύνη στην μελλοντική ελπίδα. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει το πνεύμα σας για να δεχθεί εκ νέου την καθοδήγηση και την παρουσία Του σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά διαιρώντας τον ψαλμό σε δύο μισά υπό διαφορετικές εικόνες.
Ο ψαλμός χωρίζεται σε δύο μισά, και στα δύο από τα οποία παρουσιάζεται η ίδια γενική σκέψη της φύλαξης φροντίδας του Θεού, αν και υπό διαφορετικές εικόνες και με κάποια ποικιλία λεπτομερειών. Το πρώτο μισό Τον παρουσιάζει ως ποιμένα, και εμάς ως τα πρόβατα της βοσκής Του. Το δεύτερο Τον δίνει ως τον Οικοδεσπότη, και εμάς ως τους φιλοξενούμενους στο τραπέζι Του και τους κατοίκους του οίκου Του.Στη συνέχεια ιχνηλατεί τη διπλή πρόοδο της σκέψης μέσα από την εικόνα του ποιμένα.
Καταλαμβάνει τους πρώτους τέσσερις στίχους του ψαλμού. Υπάρχει μια διπλή πρόοδος σκέψης σε αυτόν. Ανεβαίνει, από τις αναμνήσεις του παρελθόντος και τις εμπειρίες της παρούσας φροντίδας του Θεού, στην ελπίδα για το μέλλον. 'Ο Κύριος είναι ο Ποιμένας μου'-'Δεν θα φοβηθώ κακό.' Έπειτα, πέρα από αυτή την πρόοδο από ό,τι ήταν και είναι, σε ό,τι θα είναι, υπάρχει μια άλλη χορδή, ας πούμε, πάνω στην οποία είναι κρεμασμένα τα πετράδια. Οι διάφορες μέθοδοι της καθοδήγησης του Θεού στο ποίμνιό Του, ή μάλλον, θα έπρεπε να πούμε, οι διάφορες περιοχές στις οποίες οδηγεί αυτό, περιγράφονται με τη σειρά. Αυτές είναι η Ανάπαυση, η Εργασία, η Θλίψη-και αυτή η σειρά συνδυάζεται έτσι με την τάξη του χρόνου που ήδη αναφέρθηκε, ώστε το παρελθόν και το παρόν να θεωρούνται ως οι περιοχές της ανάπαυσης και της εργασίας, ενώ το μέλλον προβλέπεται ως έχον μέσα του την κοιλάδα της σκιάς του θανάτου.Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στη δεύτερη εικόνα του Θεού ως οικοδεσπότη και εμάς ως φιλοξενούμενων.
Το δεύτερο μέρος αυτού του ψαλμού μας δίνει ουσιαστικά τις ίδιες σκέψεις υπό διαφορετική εικόνα. Θεωρεί τον Θεό ως τον οικοδεσπότη, και εμάς ως τους φιλοξενούμενους στο τραπέζι Του και τους κατοίκους του οίκου Του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν κλείνει υψώνοντας τα μάτια μας στον αιώνιο τόπο κατοικίας του Κυρίου.
Τόσα για το επίγειο μέλλον. Αλλά υψηλότερα από όλα αυτά υψώνεται η εμπιστοσύνη των τελευταίων λόγων, 'Θα κατοικήσω στον οίκο του Κυρίου για πάντα.' Αυτό πρέπει να είναι ταυτόχρονα το στεφάνι όλων των ελπίδων μας για το μέλλον, και το ένα μεγάλο μάθημα που μας διδάσκουν όλες οι εναλλαγές της ζωής. Οι θλίψεις και οι χαρές, το ταξίδι και η ανάπαυση, η προσωρινή ανάπαυση και οι συχνοί αγώνες, όλα αυτά πρέπει να μας κάνουν βέβαιους ότι υπάρχει ένα τέλος που θα τα ερμηνεύσει όλα, προς το οποίο όλα δείχνουν, για το οποίο όλα μπορεί να προετοιμάσουν. Λαμβάνουμε το τραπέζι στην έρημο εδώ. Είναι σαν όταν ο γιος κάποιου μεγάλου βασιλιά επιστρέφει από ξένο έδαφος στις κυριαρχίες του πατέρα του, και υποδέχεται σε κάθε στάδιο του ταξιδιού του προς την πρωτεύουσα με πομπή εορτής, και απεσταλμένους από τον θρόνο, μέχρι να εισέλθει επιτέλους στο παλάτι του σπίτι του, όπου το λεκιασμένο από το ταξίδι ένδυμα αποτίθεται, και κάθεται με τον πατέρα του στο τραπέζι του. Ο Θεός φροντίζει για εμάς εδώ παρουσία των εχθρών μας· είναι τροφή ερήμου που λαμβάνουμε, μάννα από τον ουρανό, και νερό από τον βράχο. Τρώμε βιαστικά, με το ραβδί στο χέρι, και όρθιοι γύρω από το γεύμα. Αλλά εκεί κάτω καθόμαστε με τον Ποιμένα, τον Δεσπότη του οίκου, στο τραπέζι Του στη βασιλεία Του. Αποθέτουμε το ένδυμα του προσκυνητή, και φορούμε τη βασιλική στολή· αποθέτουμε το ξίφος, και κρατούμε τον φοίνικα. Μακριά, και χαμένα από τα μάτια, είναι όλα τα εχθρικά. Δεν φοβόμαστε αλλαγή. 'Δεν θα εξέλθουμε πλέον.'
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια τρέχουσα περίοδο της ζωής σας οδηγεί ο Ποιμένας σε ανάπαυση ή μέσα από εργασία; Πώς αλλάζει η υπόσχεση της καλοσύνης και του ελέους που σας ακολουθούν τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τη σύγκρουση; Τι θα σήμαινε για εσάς να ζείτε σήμερα ως κάποιος που θα κατοικήσει στον οίκο του Κυρίου για πάντα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Καλὲ Ποιμήν, ὁδήγησον ἡμᾶς παρὰ ὕδατα ἀναπαύσεως καὶ ἀνάπαυσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν κατὰ τὸν πιστόν Σου Λόγον. Ἐν πάσῃ κοιλάδι σκιᾶς, ἡσύχασον τοὺς φόβους ἡμῶν διὰ τῆς παρουσίας Σου, καὶ ἑτοίμασον τράπεζαν ἔμπροσθεν ἡμῶν ἀκόμη καὶ ἐν μέσῳ ἐχθρῶν, χρίων ἡμᾶς δι' ἐλαίου προσφάτου. Φέρε ἡμᾶς τέλος νὰ κατοικήσωμεν ἐν τῷ οἴκῳ Σου εἰς τοὺς αἰῶνας, διὰ τοῦ θριάμβου τοῦ Χριστοῦ τοῦ Βασιλέως τῆς δόξης ἡμῶν, διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →