Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 9 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στη δραματική μεταστροφή του Σαύλου στις Πράξεις κεφάλαιο 9, καθοδηγούμενοι από την προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου. Το σχόλιό του τονίζει το κυρίαρχο έλεος του Θεού που διακόπτει την πορεία ενός διώκτη και τον μεταμορφώνει σε απόστολο. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο πραγματεία του Καλβίνου, παρακολουθούμε το χέρι του Κυρίου να υποτάσσει την υπερηφάνεια, να σπάζει την ανταρσία και να προετοιμάζει ένα εκλεκτό όργανο για το ευαγγέλιο. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να θαυμάσουμε την θεία πρωτοβουλία και να σκεφτούμε πώς η ίδια χάρη φτάνει ακόμη σε ανθεκτικές καρδιές. Ας μας οδηγήσουν οι γνώσεις του Καλβίνου βαθύτερα στο θαύμα της απροσδόκητης κλήσης του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Βρείτε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 9 των Πράξεων. Προσέξτε την άγρια πρόθεση του Σαύλου, το ξαφνικό ουράνιο φως και τη φωνή που τον ονομάζει. Παρατηρήστε πώς η αφήγηση μετακινείται από την απειλή στον τρόμο, από την τύφλωση στην προσευχή. Αφήστε το κείμενο να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη ώστε το βάρος της παρέμβασης του Θεού να αναπαυθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στο σχόλιο του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει εισάγοντας την αξιοσημείωτη ιστορία της μεταστροφής του Παύλου.
1. Και ο Σαύλος. Ο Λουκάς παραθέτει εδώ μια ένδοξη ιστορία, και ιστορία άξια να μνημονεύεται, σχετικά με τη μεταστροφή του Παύλου· με ποιον τρόπο ο Κύριος όχι μόνο τον υπέταξε και τον έκανε υπήκοο στην εντολή Του, όταν μαινόταν σαν ατίθασο θηρίο, αλλά και πώς τον έκανε άλλον και νέο άνθρωπο. Επειδή όμως ο Λουκάς παραθέτει όλα τα πράγματα με τάξη σαν σε ένδοξο έργο του Θεού, θα είναι πιο βολικό να ακολουθήσουμε το κείμενό του, ώστε να έρθουν όλα με τάξη ό,τι αξίζει να σημειωθεί. Όταν λέει ότι ακόμη ανέπνεε απειλές και σφαγή, εννοεί ότι αφού τα χέρια του μια φορά βάφτηκαν με αθώο αίμα, προχώρησε με παρόμοια σκληρότητα και ήταν πάντα άγριος και αιμοβόρος εχθρός της Εκκλησίας, αφού έκανε εκείνη την είσοδο για την οποία γίνεται λόγος στον θάνατο του Στεφάνου. Γι' αυτό ήταν ακόμη πιο απίστευτο ότι μπορούσε να δαμαστεί τόσο ξαφνικά. Και ενώ ένας τόσο σκληρός λύκος όχι μόνο μετατράπηκε σε πρόβατο, αλλά και έντυσε τη φύση του ποιμένα, το θαυμαστό χέρι του Θεού φανερώθηκε εκεί φανερά.Ο Καλβίνος περιγράφει στη συνέχεια το ουράνιο φως που αντιμετωπίζει τον Σαύλο στον δρόμο της Δαμασκού.
Έλαμψε γύρω του. Επειδή δεν ήταν εύκολο να κατεβάσει τόση υπερηφάνεια, να σπάσει τόσο υψηλό θάρρος, να ειρηνεύσει τόση τυφλή θερμότητα πονηρού ζήλου και, τέλος, να χαλιναγωγήσει ένα αχαλίνωτο θηρίο, ο Χριστός έπρεπε να δείξει κάποιο σημείο της μεγαλειότητάς Του, ώστε ο Παύλος να αντιληφθεί ότι είχε να κάνει με τον ίδιο τον Θεό και όχι με θνητό άνθρωπο· αν και υπήρχε κάποια μέριμνα για την ταπείνωσή του, (επειδή ήταν ανάξιος να έχει τον Χριστό), για να τον συνηθίσει αμέσως στην υπακοή, βάζοντας στον λαιμό του τον πράο και γλυκό ζυγό του Πνεύματός Του. Και μόλις ήταν ικανός για τόση πραότητα, μέχρι να σπάσει η σκληρότητά του. Η ανθρώπινη αίσθηση δεν μπορεί να συλλάβει τη Θεία δόξα του Χριστού όπως είναι· αλλά όπως ο Θεός πολλές φορές του έβαζε μορφές στις οποίες φανερωνόταν, έτσι και ο Χριστός τώρα δήλωσε και φανέρωσε τη θεότητά Του στον Παύλο και έδειξε κάποιο σημείο της παρουσίας Του, για να τον τρομάξει. Διότι αν και οι ευσεβείς φοβούνται και τρέμουν στη θέα του Θεού, ήταν απαραίτητο ο Παύλος να φοβηθεί πολύ περισσότερο όταν αντιλήφθηκε ότι η θεία δύναμη του Χριστού ήταν στραμμένη εναντίον του.Στον στίχο 5, ο Καλβίνος γράφει για την ταπεινωμένη ερώτηση του Σαύλου και την αυτοαποκάλυψη του Χριστού.
5. Ποιος είσαι, Κύριε; Έχουμε τώρα τον Παύλο κάπως δαμασμένο, αλλά δεν είναι ακόμη μαθητής του Χριστού. Η υπερηφάνεια διορθώνεται σε αυτόν και η μανία του καταστέλλεται. Αλλά δεν είναι ακόμη τόσο πλήρως θεραπευμένος ώστε να υπακούει στον Χριστό· είναι μόνο έτοιμος να δεχθεί εντολές, ενώ πριν ήταν βλάσφημος. Επομένως, αυτή είναι η ερώτηση ενός ανθρώπου που φοβάται και έχει καταβληθεί από έκπληξη. Γιατί δεν γνωρίζει, από τόσα σημεία της παρουσίας του Θεού, ότι είναι ο Θεός που μιλά; Επομένως, εκείνη η φωνή προήλθε από μια λαχανιασμένη και αμφιταλαντευόμενη διάνοια· επομένως, ο Χριστός τον ωθεί πιο κοντά στη μετάνοια. Όταν προσθέτει, Εγώ είμαι ο Ιησούς, ας θυμηθούμε ότι εκείνη η φωνή ήχησε από τον ουρανό. Επομένως, έπρεπε να διαπεράσει τον νου του Παύλου όταν σκεφτόταν ότι είχε κάνει πόλεμο εναντίον του Θεού μέχρι τώρα. Έπρεπε να τον οδηγήσει αμέσως σε αληθινή υποταγή, όταν σκεφτόταν ότι δεν θα ξέφευγε ατιμώρητος, αν συνέχιζε να επαναστατεί εναντίον Εκείνου του οποίου το χέρι δεν μπορούσε να αποφύγει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξάγει την δογματική παρηγοριά και προειδοποίηση που περιέχεται στα λόγια του Χριστού προς τον Σαύλο.
Αυτό το χωρίο περιέχει μια πολύ ωφέλιμη διδασκαλία, και το όφελός της είναι πολλαπλό, διότι ο Χριστός δείχνει πόσο μεγάλη σημασία δίνει στο ευαγγέλιό Του, όταν διακηρύττει ότι είναι η δική Του υπόθεση, από την οποία δεν θα χωριστεί. Επομένως, δεν μπορεί πλέον να αρνηθεί να το υπερασπιστεί παρά να αρνηθεί τον εαυτό Του. Δεύτερον, οι ευσεβείς μπορούν να αντλήσουν μεγάλη παρηγοριά από αυτό, ακούγοντας ότι ο Υιός του Θεού είναι συμμέτοχος μαζί τους στον σταυρό, όταν υποφέρουν και κοπιάζουν για τη μαρτυρία του ευαγγελίου, και ότι, σαν να λέμε, βάζει κάτω από τους ώμους Του, για να σηκώσει κάποιο μέρος του βάρους. Διότι δεν είναι άσκοπο που λέει ότι υποφέρει στο πρόσωπό μας· αλλά θέλει να είμαστε βέβαια πεπεισμένοι γι' αυτό, ότι υποφέρει μαζί μας, σαν να τραυμάτιζαν οι εχθροί του ευαγγελίου εμάς διαμέσου της πλευράς Του. Γι' αυτό ο Παύλος λέει ότι αυτό που λείπει στα παθήματα του Χριστού είναι όσες διώξεις κι αν υποφέρουν οι πιστοί σήμερα για την υπεράσπιση του ευαγγελίου, (Κολοσσαείς 1:24). Επιπλέον, αυτή η παρηγοριά δεν αποσκοπεί μόνο στο να μας παρηγορήσει, ώστε να μην μας είναι ενοχλητικό να υποφέρουμε με την Κεφαλή μας, αλλά ώστε να ελπίζουμε ότι θα εκδικηθεί τις δυστυχίες μας, Εκείνος που κραυγάζει από τον ουρανό ότι όλα όσα υποφέρουμε είναι κοινά σε Αυτόν όπως και σε εμάς. Τέλος, μαθαίνουμε γενικά από αυτό τι φοβερή κρίση ετοιμάζεται για τους διώκτες της Εκκλησίας, οι οποίοι σαν γίγαντες πολιορκούν τον ίδιο τον ουρανό και κουνάνε τα βέλη τους, που θα διαπεράσουν αμέσως το δικό τους κεφάλι· ναι, ταράζοντας τους ουρανούς, προκαλούν τον κεραυνό της οργής του Θεού εναντίον τους. Επίσης, διδασκόμαστε όλοι γενικά ότι κανείς δεν πρέπει να τρέχει εναντίον του Χριστού βλάπτοντας άδικα τον αδελφό του, και ιδιαίτερα ότι κανείς δεν πρέπει να αντιστέκεται στην αλήθεια με βιασύνη και με τυφλή τρέλα, με πρόσχημα ζήλου.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην δική σας ιστορία έχει διακόψει ο Κύριος μια πορεία που κάποτε υπερασπιζόσασταν σθεναρά; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην πρωτοβουλία του Θεού αλλάζει την άποψή σας για τη μεταστροφή; Σε ποια περιοχή της ζωής μπορεί να 'κλοτσάτε ακόμη ενάντια στα κέντρα', και πώς θα έμοιαζε η ταπεινή παράδοση εκεί;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για το έλεος που σταμάτησε τον Σαύλο στα βήματά του και για το ίδιο έλεος που ακόμη φτάνει σε ανθεκτικές καρδιές σήμερα. Δίδαξέ μας να αναγνωρίζουμε τη φωνή Σου όταν αντιμετωπίζει την υπερηφάνειά μας και να απαντούμε με την ετοιμότητα που τελικά έδειξε ο Παύλος. Μόρφωσε μέσα μας την ταπείνωση που υποδέχεται τη διόρθωσή Σου και το θάρρος που ακολουθεί όπου κι αν μας στείλεις. Ας μας κρατά η ανάμνηση της κυρίαρχης χάρης Σου από την απόγνωση για οποιονδήποτε αμαρτωλό και από το καύχημα στη δική μας στροφή. Χρησιμοποίησέ μας, όπως χρησιμοποίησες τον Ανανία, για να μιλήσουμε τον λόγο Σου σε εκείνους που ήδη ετοίμασες. Στο όνομα του Ιησού, που καλεί τους δικούς Του, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →