← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Η Ομολογία της Άουγκσμπουργκ

Ομολογία του Άουγκσμπουργκ XXI — Περί της Λατρείας των Αγίων — Βιβλίο της Συμφωνίας

Η Ομολογία της Άουγκσμπουργκ 22Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord)15 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στην Ομολογία του Άουγκσμπουργκ, Άρθρο XXI, με τίτλο Περί της Λατρείας των Αγίων. Αυτό το τμήμα των Λουθηρανικών Ομολογιών διακρίνει προσεκτικά την ορθή τιμή προς τους αγίους από κάθε πρακτική που θα εκτόπιζε τον Χριστό ως τον μοναδικό Μεσίτη. Γραμμένο για να παρουσιάσει την πίστη των μεταρρυθμιστών ενώπιον του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε', το άρθρο θεμελιώνει τη διδασκαλία του στην Αγία Γραφή ενώ απορρίπτει μεταγενέστερες προσθήκες που επισκιάζουν το ευαγγέλιο. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δούμε πώς η Ομολογία τόσο εκτιμά το παράδειγμα των πιστών πιστών όσο και κατευθύνει κάθε προσευχή προς τον έναν Συνήγορο που κάθεται στα δεξιά του Πατρός.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε την ίδια την Ομολογία του Άουγκσμπουργκ XXI. Το άρθρο στηρίζεται ιδιαίτερα στη μαρτυρία της 1 Ιωάννου 2:1, η οποία παρουσιάζει τον Χριστό ως Συνήγορό μας προς τον Πατέρα. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε πώς η Ομολογία συνιστά τη μνήμη των αγίων για μίμηση ενώ κατευθύνει σταθερά κάθε επίκληση και εμπιστοσύνη στον έναν Μεσίτη που υποσχέθηκε η Γραφή.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία ανοίγει θέτοντας τη διδασκαλία της για τη μνήμη των αγίων. Περί της Λατρείας των Αγίων διδάσκουν ότι η μνήμη των αγίων μπορεί να τεθεί ενώπιόν μας, ώστε να ακολουθούμε την πίστη και τα καλά έργα τους, σύμφωνα με την κλήση μας, όπως ο Αυτοκράτορας μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμα του Δαβίδ κάνοντας πόλεμο για να διώξει τον Τούρκο από τη χώρα του. Διότι και οι δύο είναι βασιλείς. Αλλά η Γραφή δεν διδάσκει την επίκληση των αγίων ούτε να ζητούμε βοήθεια από αγίους, αφού θέτει ενώπιόν μας τον έναν Χριστό ως τον Μεσίτη, τον Εξιλαστή, τον Αρχιερέα και τον Συνήγορο. Σε Αυτόν πρέπει να προσευχόμαστε, και έχει υποσχεθεί ότι θα ακούσει την προσευχή μας· και αυτή τη λατρεία εγκρίνει πάνω από όλα, δηλαδή ότι σε όλες τις θλίψεις να επικαλούμαστε Αυτόν, 1 Ιωάννου 2:1: 'Εάν τις αμαρτήση, έχουμε Παράκλητο προς τον Πατέρα, κ.λπ.' Στη συνέχεια δηλώνει τη σαφή μαρτυρία της Γραφής σχετικά με την επίκληση. Περί της Λατρείας των Αγίων διδάσκουν ότι η μνήμη των αγίων μπορεί να τεθεί ενώπιόν μας, ώστε να ακολουθούμε την πίστη και τα καλά έργα τους, σύμφωνα με την κλήση μας, όπως ο Αυτοκράτορας μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμα του Δαβίδ κάνοντας πόλεμο για να διώξει τον Τούρκο από τη χώρα του. Διότι και οι δύο είναι βασιλείς. Αλλά η Γραφή δεν διδάσκει την επίκληση των αγίων ούτε να ζητούμε βοήθεια από αγίους, αφού θέτει ενώπιόν μας τον έναν Χριστό ως τον Μεσίτη, τον Εξιλαστή, τον Αρχιερέα και τον Συνήγορο. Σε Αυτόν πρέπει να προσευχόμαστε, και έχει υποσχεθεί ότι θα ακούσει την προσευχή μας· και αυτή τη λατρεία εγκρίνει πάνω από όλα, δηλαδή ότι σε όλες τις θλίψεις να επικαλούμαστε Αυτόν, 1 Ιωάννου 2:1: 'Εάν τις αμαρτήση, έχουμε Παράκλητο προς τον Πατέρα, κ.λπ.' Το άρθρο ολοκληρώνεται αντιπαραβάλλοντας αυτή τη διδασκαλία με μεταγενέστερες καταχρήσεις. Αυτές, εφόσον δεν μπορούσαν να εγκριθούν με καλή συνείδηση, έχουν διορθωθεί σε κάποιο βαθμό.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Συνοψίζοντας, η Ομολογία επιστρέφει στον έναν Χριστό ως το μοναδικό αντικείμενο προσευχής. Περί της Λατρείας των Αγίων διδάσκουν ότι η μνήμη των αγίων μπορεί να τεθεί ενώπιόν μας, ώστε να ακολουθούμε την πίστη και τα καλά έργα τους, σύμφωνα με την κλήση μας, όπως ο Αυτοκράτορας μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμα του Δαβίδ κάνοντας πόλεμο για να διώξει τον Τούρκο από τη χώρα του. Διότι και οι δύο είναι βασιλείς. Αλλά η Γραφή δεν διδάσκει την επίκληση των αγίων ούτε να ζητούμε βοήθεια από αγίους, αφού θέτει ενώπιόν μας τον έναν Χριστό ως τον Μεσίτη, τον Εξιλαστή, τον Αρχιερέα και τον Συνήγορο. Σε Αυτόν πρέπει να προσευχόμαστε, και έχει υποσχεθεί ότι θα ακούσει την προσευχή μας· και αυτή τη λατρεία εγκρίνει πάνω από όλα, δηλαδή ότι σε όλες τις θλίψεις να επικαλούμαστε Αυτόν, 1 Ιωάννου 2:1: 'Εάν τις αμαρτήση, έχουμε Παράκλητο προς τον Πατέρα, κ.λπ.'
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η τιμή του παραδείγματος των αγίων ενισχύει τη δική σας κλήση χωρίς να σας οδηγεί να ζητάτε τη βοήθειά τους; Με ποιους τρόπους η υπόσχεση του Χριστού ως Συνήγορου διαμορφώνει τις προσευχές σας κατά τη διάρκεια θλίψης; Πού μπορεί η διάκριση του άρθρου μεταξύ μνήμης και επίκλησης να χρειάζεται ακόμη να ακουστεί στην εκκλησία σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τη μαρτυρία της Ομολογίας του Άουγκσμπουργκ και για το καθαρό φως που ρίχνει στη λατρεία των αγίων. Φύλαξέ μας από κάθε πρακτική που θα απέστρεφε τις καρδιές μας από τον Χριστό, και χάρισε να ακολουθούμε την πίστη και τα καλά έργα των αγίων σύμφωνα με τις δικές μας κλήσεις. Δίδαξέ μας να επικαλούμαστε Εσένα μόνο σε κάθε θλίψη, εμπιστευόμενοι τον Συνήγορο που έδωσες. Διατήρησε την εκκλησία Σου στην καθαρή διδασκαλία του ευαγγελίου, και ας υπηρετεί κάθε τελετουργία για να θρέψει ευλάβεια και αληθινή λατρεία. Διά του Ιησού Χριστού, του μόνου Μεσίτη μας, προσευχόμαστε. Αμήν.

Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →