← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 7 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)

Ματθαίος 7Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το έβδομο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ματθαίου συνεχίζει τη διδασκαλία του Κυρίου για τον χαρακτήρα της βασιλείας, κατευθύνοντας τον λαό της διαθήκης να τακτοποιήσουν τη ζωή τους υπό την κυρίαρχη διακυβέρνηση του Πατέρα που βλέπει εν κρυπτώ. Εδώ ο Σωτήρας απευθύνεται στην επίμονη ανθρώπινη τάση να ελέγχουν τους άλλους ενώ παραμελούν το δοκάρι στο δικό τους μάτι, την ανάγκη για επίμονη αίτηση που αναγνωρίζει τη θεία πρωτοβουλία, τον στενό δρόμο που λίγοι βρίσκουν, και τον αποφασιστικό διαχωρισμό μεταξύ εκείνων που ακούν και κάνουν τον λόγο και εκείνων που απλώς ομολογούν. Το απόσπασμα ξεδιπλώνεται όχι ως απομονωμένες ρήσεις αλλά ως ένα ενιαίο επιχείρημα ριζωμένο στη δικαιοσύνη που υπερβαίνει εκείνη των γραμματέων και Φαρισαίων, μια δικαιοσύνη μετρημένη από το τέλειο πρότυπο του Πατέρα και δυνατή μόνο από την εκλεκτική χάρη του. Οι αναγνώστες καλούνται να εξετάσουν τον εαυτό τους ενώπιον του θρόνου του Θεού, να διακρίνουν τον αληθινό καρπό μόνο από τον λόγο, και να οικοδομήσουν πάνω στον βράχο που δεν μπορεί να μετακινηθεί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθώς διαβάζεται το κεφάλαιο, προσέξτε την πρόοδο από την απαγόρευση της επικριτικής κρίσης στην πρόσκληση για αυτοεξέταση υπό τον νόμο του Θεού, έπειτα στην υπόσχεση ότι ο Πατέρας δίνει καλά δώρα σε εκείνους που ζητούν, την περίληψη του νόμου στον χρυσό κανόνα, την αντίθεση μεταξύ των πλατιών και στενών πυλών, τη δοκιμασία των προφητών από τους καρπούς τους, τη σοβαρή δήλωση εκείνων που είναι άγνωστοι στον Χριστό παρά τα έργα τους, και την παραβολή των δύο οικοδόμων. Σημειώστε πώς κάθε ενότητα επαναφέρει τον ακροατή στην ανάγκη να κάνει το θέλημα του Πατέρα που είναι στους ουρανούς και στην τελική κρίση που θα αποκαλύψει το θεμέλιο πάνω στο οποίο έχει ανεγερθεί κάθε ζωή.
Μελετήστε

Μελέτη

Το κεφάλαιο ανοίγει απαγορεύοντας εκείνη την απερίσκεπτη και περίεργη κρίση που προέρχεται από υπερηφάνεια παρά από τον λόγο. Ο Χριστός δεν απαγορεύει κάθε διάκριση, διότι η ίδια ομιλία αργότερα απαιτεί από τους πιστούς να δοκιμάζουν τους προφήτες από τους καρπούς τους και να αρνούνται το άγιο στα σκυλιά· μάλλον καταδικάζει τη διάθεση που μετρά τους άλλους με ένα πρότυπο που αρνείται να εφαρμόσει στον εαυτό του. Το μέτρο που χρησιμοποιεί κανείς θα μετρηθεί πίσω, διότι ο Θεός κυριαρχικά κυβερνά ακόμη και τις κρίσεις που περνούν οι άνθρωποι, αποδίδοντας σε καθέναν σύμφωνα με την ισότητα της δικής του απόφασης. Η εικόνα του δοκαριού και του κάρφους πιέζει το σημείο ότι η αληθινή διάκριση αρχίζει με μετάνοια ενώπιον του αγίου νόμου, μήπως γίνει κανείς υποκριτής που διορθώνει τους άλλους ενώ παραμένει ανεξέταστος. Η επόμενη εντολή να μην δίνουμε άγια πράγματα στα σκυλιά ή να ρίχνουμε μαργαριτάρια μπροστά σε χοίρους συνεχίζει την ίδια αρχή: η κρίση σύμφωνα με τον λόγο απαιτείται, όμως πρέπει να ασκείται από εκείνους που έχουν πρώτα υποταχθεί στον ίδιο τον λόγο. Η πρόσκληση να ζητάμε, να αναζητούμε και να κρούουμε ακολουθεί άμεσα, διότι ο ίδιος Πατέρας που κρίνει δικαίως δίνει επίσης το Άγιο Πνεύμα σε εκείνους που τον ικετεύουν. Αυτή η αίτηση δεν είναι ανεξάρτητο ανθρώπινο έργο αλλά το διορισμένο μέσο με το οποίο οι εκλεκτοί λαμβάνουν ό,τι υπόσχεται η διαθήκη. Ο χρυσός κανόνας τότε συνοψίζει τον νόμο και τους προφήτες, όχι ως νέα αρχή αλλά ως την πρακτική έκφραση της αγάπης που ρέει από καρδιές ανανεωμένες από τη χάρη. Η στενή πύλη και ο δύσκολος δρόμος στέκονται σε κυρίαρχη αντίθεση προς τον πλατύ δρόμο που οδηγεί στην απώλεια· η είσοδος χορηγείται μόνο σε εκείνους που ο Πατέρας ελκύει, και η επιμονή χαρακτηρίζει εκείνους που έχουν δοθεί στον Υιό. Οι ψευδοπροφήτες αναγνωρίζονται από τους καρπούς τους διότι το δέντρο είναι γνωστό από ό,τι παράγει υπό το ερευνητικό μάτι του Θεού· η ομολογία χωρίς υπακοή θα συναντήσει τη δήλωση «Ποτέ δεν σας γνώρισα», αποκαλύπτοντας ότι τα εξωτερικά έργα δεν μπορούν να θεμελιώσουν αξίωση στη διαθήκη όταν η καρδιά παραμένει άγνωστη στον Κύριο. Το κεφάλαιο κλείνει με τους δύο οικοδόμους: ο σοφός άνθρωπος ακούει τα λόγια του Χριστού και τα κάνει, θέτοντας το θεμέλιό του πάνω στον βράχο της υπάκουης πίστης· ο ανόητος άνθρωπος ακούει όμως δεν κάνει, και το σπίτι του πέφτει όταν κατέρχεται η θύελλα της θείας κρίσης. Έτσι ολόκληρη η ομιλία ωθεί την κοινότητα της διαθήκης στην αυτοεξέταση, στην εξάρτηση από τη δόση του Πατέρα, και στην υπακοή που μόνο μαρτυρεί την ένωση με τον Χριστό.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αυτή η διδασκαλία στέκεται σε αρμονία με την επιστολή του Ιακώβου, η οποία ομοίως προειδοποιεί κατά του να γινόμαστε πολλοί διδάσκαλοι ενώ παροτρύνει τους πιστούς να είναι ποιητές του λόγου και όχι μόνο ακροατές. Απηχεί την προφητική επιμονή του Ιεζεκιήλ ότι ο δίκαιος πρέπει να επιμένει και ότι η παρελθούσα δικαιοσύνη δεν θα ωφελήσει αν κάποιος απομακρυνθεί. Η ίδια έμφαση εμφανίζεται στις επιστολές προς τις επτά εκκλησίες, όπου ο Χριστός ερευνά τους νεφρούς και τις καρδιές και αποδίδει σε καθέναν σύμφωνα με τα έργα. Μέσα στην παράδοση της Μεταρρύθμισης το απόσπασμα έχει αναγνωστεί ως επιβεβαιώνοντας τόσο την αναγκαιότητα της συνεχούς χρήσης του νόμου στη ζωή του πιστού για έλεγχο και κατεύθυνση όσο και την απόλυτη αδυναμία του φυσικού ανθρώπου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του χωρίς αναγεννητική χάρη. Η κυριαρχία του Θεού στην εκλογή και την επιμονή υποστηρίζεται έτσι ακόμη και καθώς η ανθρώπινη ευθύνη να ακούει και να υπακούει πιέζεται χωρίς μετρίαση.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποια συγκεκριμένη περιοχή λόγου ή σκέψης είμαι τώρα διατεθειμένος να εφαρμόζω αυστηρότερο πρότυπο στους άλλους από ό,τι πρόθυμα εφαρμόζω στον εαυτό μου υπό τον λόγο του Θεού; Πώς διαμορφώνει η υπόσχεση ότι ο Πατέρας δίνει καλά δώρα την πρακτική μου της αίτησης, και μήπως η αίτησή μου προκύπτει από αναγνώριση της κυρίαρχης πρωτοβουλίας του ή από αίσθημα δικαιώματος; Πάνω σε ποιο θεμέλιο οικοδομώ, και ποια απόδειξη στην καθημερινή μου υπακοή επιβεβαιώνει ότι είμαι μεταξύ εκείνων που κάνουν το θέλημα του Πατέρα παρά απλώς ομολογούν το όνομά του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κυρίαρχε Πατέρα, που ερευνάς την καρδιά και αποδίδεις κρίση σύμφωνα με την αλήθεια, χάρισε στον λαό της διαθήκης σου χάρη να εξετάζουν τον εαυτό τους προτού τολμήσουν να διακρίνουν τους άλλους. Ας αφαιρεθεί το δοκάρι από τα δικά μας μάτια από το ερευνητικό φως του νόμου σου και το ανανεωτικό έργο του Πνεύματός σου. Διαφύλαξέ μας από τον πλατύ δρόμο που οδηγεί στην απώλεια και στήριξέ μας πάνω στον βράχο του να ακούμε και να κάνουμε τον λόγο σου. Δώσε μας τα καλά δώρα που χρειαζόμαστε, πάνω απ' όλα το Πνεύμα της υιοθεσίας, ώστε να ζητούμε σύμφωνα με το θέλημά σου και να επιμένουμε στον στενό δρόμο. Φύλαξέ μας από ψευδή ομολογία και χάρισε να μαρτυρούν οι καρποί μας την ένωση με τον Υιό σου, στον οποίο ανήκει η δόξα μαζί σου και το Άγιο Πνεύμα, έναν Θεό, εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.