Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη
Αποκ 2 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το κλασικό υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στην Αποκάλυψη κεφάλαιο 2 ανοίγει ένα παράθυρο στη ζωντανή φωνή του Χριστού που απευθύνεται στις εκκλησίες του. Με ποιμαντική θέρμη και ερμηνευτική ακρίβεια ο Χένρι παρακολουθεί τα λόγια του Σωτήρα για έπαινο, διόρθωση και υπόσχεση προς την Έφεσο και πέρα από αυτήν. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι ο αναστημένος Κύριος περπατά ακόμη ανάμεσα στις λυχνίες, ζυγίζοντας έργα, φυλάγοντας την αλήθεια και καλώντας κάθε γενιά σε σταθερή αγάπη. Μέσα από την προσεκτική έκθεση του Χένρι ακούμε τόσο την τρυφερότητα όσο και τον επείγοντα τόνο αυτών των αρχαίων επιστολών, ανακαλύπτοντας πώς συνεχίζουν να ερευνούν καρδιές και να ενισχύουν την πίστη σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 2 της Αποκάλυψης. Ακούστε τον ιδιαίτερο τόνο που χρησιμοποιεί ο Χριστός προς κάθε εκκλησία — τον έπαινο που ενθαρρύνει, την προειδοποίηση που αφυπνίζει και την υπόσχεση που στηρίζει. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι, παρατηρώντας πώς το Πνεύμα εξακολουθεί να απευθύνεται στις εκκλησίες κάθε εποχής.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την επιγραφή της επιστολής προς την Έφεσο.
Ι. Η επιγραφή, όπου παρατηρούμε, 1. Σε ποιον απευθύνεται η πρώτη από αυτές τις επιστολές: προς την εκκλησία της Εφέσου, μια ένδοξη εκκλησία που φυτεύτηκε από τον απόστολο Παύλο (Πράξεις ιθ΄) και αργότερα ποτίστηκε και κυβερνήθηκε από τον Ιωάννη, ο οποίος διέμενε εκεί κατά το πλείστον. Δύσκολα μπορούμε να σκεφτούμε ότι ο Τιμόθεος ήταν ο άγγελος, ή ο μοναδικός ποιμένας και επίσκοπος, αυτής της εκκλησίας εκείνη την εποχή — ότι αυτός που είχε εξαίρετο πνεύμα και φρόντιζε φυσικά για την καλή κατάσταση των ψυχών του λαού, θα γινόταν τόσο αμελής ώστε να αξίζει τις επιπλήξεις που δίνονται στη διακονία αυτής της εκκλησίας. Παρατηρούμε, 2. Από ποιον στάλθηκε αυτή η επιστολή προς την Έφεσο· και εδώ έχουμε έναν από εκείνους τους τίτλους που δόθηκαν στον Χριστό κατά την εμφάνισή του στον Ιωάννη στο προηγούμενο κεφάλαιο: Αυτός που κρατά τους επτά αστέρες στο δεξί του χέρι και περπατά ανάμεσα στις επτά χρυσές λυχνίες, κεφ. α΄ 13, 16. Αυτός ο τίτλος αποτελείται από δύο μέρη: —(1.) Αυτός που κρατά τους αστέρες στο δεξί του χέρι. Οι διάκονοι του Χριστού βρίσκονται υπό την ιδιαίτερη φροντίδα και προστασία του. Είναι τιμή του Θεού ότι γνωρίζει τον αριθμό των αστέρων, τους καλεί με τα ονόματά τους, δένει τις γλυκές επιρροές των Πλειάδων και λύνει τους δεσμούς του Ωρίωνα· και είναι τιμή του Κυρίου Ιησού Χριστού ότι οι διάκονοι του ευαγγελίου, που είναι μεγαλύτερες ευλογίες για την εκκλησία από ό,τι οι αστέρες για τον κόσμο, βρίσκονται στο χέρι του. Κατευθύνει όλες τις κινήσεις τους· τους τοποθετεί στους διάφορους κύκλους τους· τους γεμίζει με φως και επιρροή· τους στηρίζει, αλλιώς θα γίνονταν σύντομα πεσόντες αστέρες· είναι όργανα στο χέρι του και όλο το καλό που κάνουν γίνεται από το χέρι του μαζί τους. (2.) Περπατά ανάμεσα στις χρυσές λυχνίες. Αυτό υποδηλώνει τη σχέση του με τις εκκλησίες του, όπως το άλλο τη σχέση του με τους διακόνους του. Ο Χριστός είναι παρών και συναναστρέφεται με τις εκκλησίες του με οικείο τρόπο· γνωρίζει και παρατηρεί την κατάστασή τους· ευαρεστείται σε αυτές, όπως ευαρεστείται ο άνθρωπος να περπατά στον κήπο του. Αν και ο Χριστός είναι στον ουρανό, περπατά ανάμεσα στις εκκλησίες του στη γη, παρατηρώντας τι είναι λάθος σε αυτές και τι τους λείπει. Αυτό είναι μεγάλη ενθάρρυνση για όσους έχουν τη φροντίδα των εκκλησιών, ότι ο Κύριος Ιησούς τις έχει χαράξει στις παλάμες των χεριών του.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τους επαίνους που αποδίδει ο Χριστός στην εκκλησία.
1. Ο έπαινος που έδωσε ο Χριστός σε αυτή την εκκλησία, διακόνους και μέλη, τον οποίο πάντα εισάγει δηλώνοντας ότι γνωρίζει τα έργα τους, και γι' αυτό τόσο ο έπαινος όσο και η επίπληξη πρέπει να λαμβάνονται αυστηρά υπόψη· διότι δεν μιλά και στα δύο κατά τύχη: γνωρίζει τι λέει. Τώρα η εκκλησία της Εφέσου επαινείται, (1.) Για την επιμέλειά της στο καθήκον: Γνωρίζω τα έργα σου και τον κόπο σου, εδ. 2. Αυτό μπορεί να σχετίζεται πιο άμεσα με τη διακονία αυτής της εκκλησίας, η οποία υπήρξε κοπιώδης και επιμελής. Η αξιοπρέπεια απαιτεί καθήκον. Εκείνοι που είναι αστέρες στο χέρι του Χριστού πρέπει να βρίσκονται πάντα σε κίνηση, διανέμοντας φως σε όλους γύρω τους. Για το όνομά μου κοπίασες και δεν απέκαμες, εδ. 3. Ο Χριστός κρατά λογαριασμό για κάθε ημέρας έργο και κάθε ώρας έργο που κάνουν οι υπηρέτες του γι' αυτόν, και ο κόπος τους δεν θα είναι μάταιος εν Κυρίω. (2.) Για την υπομονή τους στο πάθος: Ο κόπος σου και η υπομονή σου, εδ. 2. Δεν αρκεί να είμαστε επιμελείς, αλλά πρέπει να είμαστε υπομονετικοί και να υπομένουμε κακουχίες ως καλοί στρατιώτες του Χριστού. Οι διάκονοι πρέπει να έχουν και να ασκούν μεγάλη υπομονή, και κανένας χριστιανός δεν μπορεί να είναι χωρίς αυτήν. Πρέπει να υπάρχει υπομονή αντοχής, για να υπομένουμε τις αδικίες των ανθρώπων και τις επιπλήξεις της Πρόνοιας· και πρέπει να υπάρχει υπομονή αναμονής, ώστε, όταν έχουν κάνει το θέλημα του Θεού, να λάβουν την επαγγελία: Υπέμεινες και υπέμεινες, εδ. 3. Θα συναντήσουμε τέτοιες δυσκολίες στον δρόμο και το έργο μας που απαιτούν υπομονή για να προχωρήσουμε και να τελειώσουμε καλά. (3.) Για τον ζήλο τους κατά του κακού: Δεν ανέχεσαι εκείνους που είναι κακοί, εδ. 2. Συμβαδίζει πολύ καλά με τη χριστιανική υπομονή το να μην ανέχεσαι την αμαρτία, πολύ περισσότερο να μην την επιτρέπεις· αν και πρέπει να δείχνουμε όλη την πραότητα προς τους ανθρώπους, πρέπει όμως να δείχνουμε δίκαιο ζήλο κατά των αμαρτιών τους. Αυτός ο ζήλος τους ήταν περισσότερο άξιος επαίνου επειδή ήταν σύμφωνα με τη γνώση, ένας συνετός ζήλος μετά από προηγούμενη δοκιμασία των προσχημάτων, των πρακτικών και των δογμάτων των κακών ανθρώπων: Δοκίμασες εκείνους που λέγουν ότι είναι απόστολοι και δεν είναι, και τους βρήκες ψεύτες. Ο αληθινός ζήλος προχωρεί με σύνεση· κανείς δεν πρέπει να απορρίπτεται πριν δοκιμαστεί. Κάποιοι είχαν αναδυθεί σε αυτή την εκκλησία που ισχυρίζονταν ότι δεν είναι απλοί διάκονοι, αλλά απόστολοι· και οι ισχυρισμοί τους είχαν εξεταστεί αλλά βρέθηκαν μάταιοι και ψευδείς. Εκείνοι που αναζητούν αμερόληπτα την αλήθεια μπορούν να φτάσουν στη γνώση της.Στη συνέχεια ο Χένρι στρέφεται στην επίσημη επίπληξη σχετικά με την απώλεια της πρώτης αγάπης τους.
2. Η επίπληξη που δόθηκε σε αυτή την εκκλησία: Πλην έχω κάτι εναντίον σου, εδ. 4. Εκείνοι που έχουν πολλά καλά μέσα τους μπορεί να έχουν κάτι πολύ λάθος μέσα τους, και ο Κύριός μας Ιησούς, ως αμερόληπτος Δεσπότης και Κριτής, παρατηρεί και τα δύο· αν και πρώτα παρατηρεί τι είναι καλό και είναι πιο πρόθυμος να το αναφέρει, όμως παρατηρεί επίσης τι είναι λάθος και θα τους ελέγξει πιστά γι' αυτό. Η αμαρτία με την οποία κατηγόρησε ο Χριστός αυτή την εκκλησία ήταν η παρακμή και η οπισθοδρόμησή τους στην αγία αγάπη και τον ζήλο: Άφησες την πρώτη σου αγάπη· δεν άφησες και εγκατέλειψες το αντικείμενό της, αλλά έχασες τον θερμό βαθμό της που εμφανιζόταν αρχικά. Παρατηρούμε, (1.) Οι πρώτες στοργές των ανθρώπων προς τον Χριστό, και την αγιότητα, και τον ουρανό, είναι συνήθως ζωηρές και θερμές. Ο Θεός θυμήθηκε την αγάπη των αρραβώνων του Ισραήλ, όταν θα τον ακολουθούσε όπου κι αν πήγαινε. (2.) Αυτές οι ζωηρές στοργές θα μειωθούν και θα ψυχρανθούν αν δεν ληφθεί μεγάλη προσοχή και δεν χρησιμοποιηθεί επιμέλεια για να διατηρηθούν σε συνεχή άσκηση. (3.) Ο Χριστός λυπάται και δυσαρεστείται με τον λαό του όταν τους βλέπει να γίνονται αμελείς και ψυχροί προς αυτόν, και θα τους κάνει με κάποιον τρόπο να αισθανθούν ότι δεν το δέχεται καλά από αυτούς.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα της Εφέσου ξεδιπλώνοντας την υπόσχεση που δίνεται σε όσους νικούν.
2. Μια υπόσχεση μεγάλης ελέους σε όσους νικούν. Η χριστιανική ζωή είναι πόλεμος κατά της αμαρτίας, του Σατανά, του κόσμου και της σάρκας. Δεν αρκεί να εμπλακούμε σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά πρέπει να τον συνεχίσουμε μέχρι τέλους, δεν πρέπει ποτέ να υποκύψουμε στους πνευματικούς εχθρούς μας, αλλά να αγωνιστούμε τον καλό αγώνα, μέχρι να κερδίσουμε τη νίκη, όπως θα κάνουν όλοι οι επιμένοντες χριστιανοί· και ο πόλεμος και η νίκη θα έχουν ένδοξο θρίαμβο και ανταμοιβή. Αυτό που υπόσχεται εδώ στους νικητές είναι ότι θα φάνε από το δέντρο της ζωής που είναι στο μέσο του παραδείσου του Θεού. Θα έχουν εκείνη την τελειότητα αγιότητας, και εκείνη την επιβεβαίωση σε αυτήν, που ο Αδάμ θα είχε αν είχε περάσει καλά την πορεία της δοκιμασίας του: τότε θα έτρωγε από το δέντρο της ζωής που ήταν στο μέσο του παραδείσου, και αυτό θα ήταν το μυστήριο της επιβεβαίωσης γι' αυτόν στην αγία και ευτυχή κατάστασή του· έτσι όλοι όσοι επιμένουν στη χριστιανική τους δοκιμασία και πόλεμο θα αντλήσουν από τον Χριστό, ως το δέντρο της ζωής, τελειότητα και επιβεβαίωση στην αγιότητα και την ευτυχία στον παράδεισο του Θεού· όχι στον επίγειο παράδεισο, αλλά στον ουράνιο, κεφ. κβ΄ 1, 2.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αισθανθήκατε ότι η δική σας πρώτη αγάπη αρχίζει να ψυχραίνεται, και ποιο απλό βήμα μετάνοιας μπορεί να σας προτρέπει το Πνεύμα; Πώς η οικεία γνώση του Χριστού τόσο για τα έργα σας όσο και για την κατάστασή σας σας ενθαρρύνει να παραμείνετε πιστοί; Σε ποια περιοχή της ζωής η υπόσχεση του δέντρου της ζωής διεγείρει φρέσκια ελπίδα και επιμονή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, εσύ κρατάς τους αστέρες και περπατάς ανάμεσα στις λυχνίες· ερεύνησε τις καρδιές μας όπως ερεύνησες την εκκλησία στην Έφεσο. Αποκατάστησε σε εμάς τη θέρμη και τον ζήλο που χάσαμε, και δώσε μετάνοια που μας επιστρέφει στα πρώτα μας έργα. Ενίσχυσε κάθε πιστό που κοπιάζει υπό πίεση ή πενία, και κράτα μας πιστούς μέχρι θανάτου. Ας κόψει ο λόγος σου κάθε συμβιβασμό και ας μας θρέψει με κρυμμένο μάννα μέχρι να φάμε από το δέντρο της ζωής στον παράδεισό σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →