Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 1 — με τον Όουεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στην μεγαλειώδη Έκθεση της Επιστολής προς Εβραίους του Ιωάννη Όουεν, κεφάλαιο πρώτο. Ο Όουεν, ο πρίγκιπας των πουριτανών θεολόγων, αναπτύσσει την υπερβατική δόξα του Υιού δια του οποίου ο Θεός έχει ομιλήσει εν ταις εσχάταις ημέραις. Η πραγματεία του έλκει την εκκλησία να στερεώσει το βλέμμα της στο πρόσωπο, την εξουσία και την υπεροχή του Χριστού, ενισχύοντας έτσι την πιστότητα στη διαθήκη. Καθώς ακούμε, ας χορηγήσει το Πνεύμα καρδιές δεκτικές του λόγου με ευλάβεια και ανάπαυση στην τετελεσμένη αποκάλυψη που δόθηκε εν τω Υιώ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας αφιερώσουμε τώρα τον εαυτό μας στην ανάγνωση της Αγίας Γραφής. Με ήσυχη προσοχή και προσευχητική προσδοκία, ακούστε την αρχή της επιστολής προς Εβραίους, κεφάλαιο πρώτο. Προσέξτε τη φωνή του Θεού που έχει ομιλήσει, και ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά για την ερμηνεία που ακολουθεί από την πένα του Όουεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Όουεν ανοίγει δηλώνοντας το γενικό πεδίο και τον σκοπό του αποστόλου σε αυτό το κεφάλαιο.
Εισαγωγή. ΤΟ γενικό πεδίο και ο σκοπός του αποστόλου σε ολόκληρη την επιστολή έχουν δηλωθεί προηγουμένως και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν εδώ. Σε αυτό το πρώτο κεφάλαιο στερεώνει και προάγει την κύρια θεώρηση στην οποία σκοπεύει να επιμείνει σε όλη την επιστολή, για να παρακινήσει τους Εβραίους σε σταθερότητα και επιμονή στη διδασκαλία του ευαγγελίου. Και αυτό λαμβάνεται από τον άμεσο συγγραφέα του, τον υποσχεθέντα Μεσσία, τον Υιό του Θεού. Αυτόν λοιπόν περιγράφει εκτενώς σε αυτό το κεφάλαιο· και αυτό με δύο τρόπους, 1. Απολύτως, δηλώνοντας τι είναι στο πρόσωπο και τα αξιώματά του, καθώς και τι έχει κάνει για την εκκλησία· και, 2. Συγκριτικώς, σε σχέση με άλλους υπηρετικούς αποκαλυπτές του νου και της βουλήσεως του Θεού, επιμένοντας ιδιαίτερα στην υπεροχή και την υπεροχή του πάνω από τους αγγέλους, όπως θα δούμε στην εξήγηση των επιμέρους μερών και εδαφίων του.Ο Όουεν στη συνέχεια εκθέτει τη συμφωνία μεταξύ του νόμου και του ευαγγελίου ως προς τον θεϊκό τους συγγραφέα.
Ο απόστολος, σκοπεύοντας μια σύγκριση μεταξύ του μωσαϊκού νόμου και του ευαγγελίου, την αναφέρει σε δύο κεφάλαια, πρώτον, την αποκάλυψη και την καθίδρυσή τους, από όπου προέκυψε η υποχρέωση για την τήρηση του ενός και του άλλου· και, δεύτερον, ολόκληρη τη φύση, τη χρήση και την αποτελεσματικότητά τους. Το πρώτο το εισέρχεται με αυτά τα λόγια, και προτάσσοντας εκείνο στο οποίο συμφωνούσαν, εκθέτει διακριτά τα επιμέρους σημεία στα οποία συνίσταται η διαφορά μεταξύ τους· και τα δύο ήταν αναγκαία για να ολοκληρωθεί η σκοπούμενη σύγκριση. Εκείνο στο οποίο συμφωνούν είναι η κύρια αποτελεσματική αιτία της αποκάλυψής τους, ή ο πρώτος συγγραφέας από τον οποίο προήλθαν. Αυτός είναι ο Θεός. Ήταν ο συγγραφέας του νόμου και του ευαγγελίου. Ομίλησε παλαιά «εν τοις προφήταις», ομίλησε εν ταις εσχάταις ημέραις «εν τω Υιώ». Ούτε το ένα ούτε το άλλο προήλθε από ανθρώπους· ούτε το ένα από μία αρχή και το άλλο από άλλη, και τα δύο έχουν την ίδια θεϊκή προέλευση. Βλέπε Β' Τιμόθεον 3:16· Β' Πέτρου 1:20-21. Σε αυτό συμφωνούν και τα δύο.Σχετικά με τα πρόσωπα δια των οποίων έγιναν αυτές οι αποκαλύψεις, ο Όουεν εισέρχεται στην περαιτέρω περιγραφή του Υιού.
Τέταρτον, και κυρίως, τα πρόσωπα δια των οποίων έγιναν αυτές οι αποκαλύψεις. Εκείνο ήταν δια «των προφητών»· αυτό δια «του Υιού». Ο Θεός ομίλησε τότε εν τοις προφήταις· τώρα ομίλησε εν τω Υιώ. Όλο το βάρος του επιχειρήματος του αποστόλου στηρίζεται σε αυτό το τελευταίο παράδειγμα, παραλείποντας την επεξεργασία όλων των άλλων επιμέρους σημείων, εισέρχεται στην περαιτέρω περιγραφή αυτού του άμεσου αποκαλυπτή του ευαγγελίου εν τω οποίω ο Θεός ομίλησε, του Υιού, και εκθέτει γενικώς, 1. Την εξουσία που του εμπιστεύθηκε, ο Θεός τον κατέστησε «κληρονόμον πάντων»· 2. Τη βάση και τη δικαιοσύνη της εμπιστοσύνης αυτής της μεγάλης εξουσίας και εμπιστοσύνης σε αυτόν, με αυτά τα λόγια, «δι' ου και τους αιώνας εποίησεν»· δια των οποίων ανοίγει τον δρόμο του για την περαιτέρω δήλωση των θείων και ασυγκρίτων αρετών του, στις οποίες υψώνεται πολύ πάνω από όλους ή οποιονδήποτε που απασχολήθηκε στην αποκάλυψη ή τη διοίκηση του νόμου του Μωυσέως και της αγίας λατρείας που καθιδρύθηκε δι' αυτού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Όουεν θεμελιώνει ότι το όνομα Θεός εδώ δηλώνει το πρόσωπο του Πατρός κατά τρόπο εξοχότητας.
Αυτό ο απόστολος το εκθέτει ως αναγνωρισμένη αρχή με τους περισσότερους, ότι τόσο ο νόμος όσο και το ευαγγέλιο έλαβαν την προέλευσή τους από τον ίδιο τον Θεό· αποδεικνύοντας επίσης, όπως θα δούμε στην πρόοδο του λόγου μας, προς την πεποίθηση άλλων, ότι μια τέτοια αποκάλυψη όπως εκείνη του ευαγγελίου είχε προφητευθεί και αναμενόταν, και ότι αυτή ήταν ιδιαιτέρως εκείνη που κηρύχθηκε σε αυτούς. Τώρα, ο Θεός που ομιλείται εδώ σε διάκριση από τον Υιό ρητώς, και από το Άγιον Πνεύμα με σαφή υπόδειξη, όντας εκείνος δια του οποίου ομίλησε εν τοις προφήταις, το όνομα αυτό δεν λαμβάνεται οὐσιωδῶς, ουσιαστικώς, για να δηλώσει πρωτίστως την ουσία ή το είναι της Θεότητος, και κάθε πρόσωπο ως μετέχον στην ίδια φύση, αλλά ὑποστατικῶς, δηλώνοντας πρωτίστως ένα ορισμένο πρόσωπο, και τη θεία φύση μόνο ως υφισταμένη σε εκείνο το πρόσωπο.Ο Όουεν δείχνει ότι θείες ιδιότητες αποδίδονται σε άλλο πρόσωπο σαφώς διακεκριμένο από τον Πατέρα.
Αυτό είναι το πρόσωπο του Πατρός· όπως αλλού το πρόσωπο του Υιού σημαίνεται έτσι με το όνομα εκείνο, Πράξεις 20:28· Ιωάννης 1:1· Ρωμαίους 9:5· Α' Τιμόθεον 3:16· Α' Ιωάννου 3:16· Α' Ιωάννου 5:20· όπως επίσης το πρόσωπο του Αγίου Πνεύματος, Πράξεις 5:3-4· Α' Κορινθίους 12:6· Α' Κορινθίους 12:11· Κολοσσαείς 2:2. Ώστε ο Θεός, ακόμη και ο Πατήρ, κατά τρόπο εξοχότητας, ήταν ο ιδιαίτερος συγγραφέας τόσο του νόμου όσο και του ευαγγελίου· περί των οποίων αργότερα. Και αυτή η παρατήρηση καθίσταται αναγκαία από τούτο, ακόμη και επειδή αμέσως αποδίδει θείες ιδιότητες και αρετές σε άλλο πρόσωπο, σαφώς διακεκριμένο από εκείνον τον οποίο σκοπεύει να δηλώσει με το όνομα Θεός σε αυτό το χωρίο· το οποίο δεν θα μπορούσε να κάνει αν το όνομα εκείνο εξέφραζε πρωτίστως, όπως χρησιμοποιείται εδώ από αυτόν, τη θεία φύση απολύτως, αλλά μόνο ως υφισταμένη στο πρόσωπο του Πατρός.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς η μοναδικότητα της ομιλίας του Θεού εν τω Υιώ βαθαίνει την ευγνωμοσύνη σας για την τελειωτικότητα της αποκάλυψης του ευαγγελίου;
2. Με ποιους τρόπους ο διορισμός του Υιού ως κληρονόμου πάντων από τον Πατέρα διαμορφώνει την άποψή σας για την παρούσα εξουσία του Χριστού;
3. Πού μπορεί το Πνεύμα να σας καλεί σε μεγαλύτερη σταθερότητα στη διδασκαλία του ευαγγελίου αυτή την ημέρα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ, ὁ ἐν ταῖς ἐσχάταις ταύταις ἡμέραις λαλήσας ἡμῖν ἐν Υἱῷ, ὃν ἔθηκας κληρονόμον πάντων δι’ οὗ καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησας, δὸς ἡμῖν ἰδεῖν αὐτὸν ὡς ἀπαύγασμα τῆς δόξης σου καὶ χαρακτῆρα τῆς ὑποστάσεώς σου. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος καὶ τῆς πιστότητος τῆς διαθήκης σου, ἵνα τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον στερεώσῃ τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τὴν πρωτοκαθεδρίαν αὐτοῦ, συντηρήσῃ ἡμᾶς ἐν τῷ εὐαγγελίῳ, καὶ ἐνδυναμώσῃ ἡμᾶς νὰ ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ τετελεσμένῃ αὐτοῦ ἀποκαλύψει. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →