← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες

Παροιμίαι 11-12 — με τον Συμεών

Παροιμίες 11-12Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα προς τις Ομιλητικές Ώρες του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο ερμηνευτικών κηρυγμάτων που διαμορφώθηκε από υπομονετική μελέτη της Αγίας Γραφής. Στις Παροιμίες 11–12 ο Συμεών ιχνηλατεί την αιώνια αντίθεση μεταξύ του δικαίου και του ασεβούς, δείχνοντας πώς κάθε επιλογή φέρει καρπό στον χρόνο και στην αιωνιότητα. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τη σπορά μας με νηφάλια ελπίδα, πεπεισμένοι ότι ο Θεός που υπόσχεται βέβαιη ανταμοιβή δεν θα απογοητεύσει εκείνους που πορεύονται στους δρόμους του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Κυρίου στις Παροιμίες κεφάλαια έντεκα και δώδεκα. Καθώς αυτά τα κεφάλαια ξεδιπλώνουν την πρακτική σοφία που δόθηκε στον Ισραήλ, προσέξτε την ήσυχη επιμονή ότι η δικαιοσύνη αποδίδει σοδειά ενώ κάθε δόλια εργασία καταλήγει στο μηδέν. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ερευνήσει την καρδιά και να αφυπνίσει την επιθυμία για την βέβαιη ανταμοιβή που περιμένει εκείνους που σπέρνουν στο Πνεύμα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ανοίγει θέτοντας το μερίδιο του ασεβούς απέναντι στο μερίδιο του δικαίου. Στίχος 18. ΟΜΙΛΙΑ: 776 ΤΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΣΕΒΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΝΤΙΠΑΡΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟ Παροιμίαι 11:18 . Ο ασεβής εργάζεται δόλια εργασία· αλλά σε αυτόν που σπέρνει δικαιοσύνη θα είναι βέβαιη ανταμοιβή . Σε έναν επιφανειακό παρατηρητή οι ασεβείς φαίνεται να έχουν πολύ καλύτερο μερίδιο από τους δικαίους· διότι είναι βέβαιο ότι, όσον αφορά τα επίγεια πράγματα, οι ασεβείς έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο· ενώ οι δίκαιοι, είτε πτωχοί είτε όχι στα αγαθά αυτού του κόσμου, είναι αντικείμενα γενικού μίσους και περιφρόνησης. Αλλά, αν εξετάσουμε πιο προσεκτικά, θα διαπιστώσουμε ότι το πλεονέκτημα είναι αποφασιστικά και καθολικά με το μέρος του δικαίου· διότι ο ασεβής άνθρωπος, όσο ευημερών και αν είναι, «εργάζεται δόλια εργασία», αλλά στον δίκαιο, όσο καταπιεσμένος και αν είναι για μια εποχή, θα είναι βέβαιη ανταμοιβή. Ας προσέξουμε την αντίθεση που σχηματίζεται εδώ μεταξύ του δικαίου και του ασεβούς· Ι. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την εσωτερική διάκριση μεταξύ εκείνων που σπέρνουν δικαιοσύνη και εκείνων που δεν το κάνουν. Στους χαρακτήρες τους— Αν και «οι ασεβείς» δεν διακρίνονται σε αυτό το σημείο με κάποια κατάλληλη περιγραφή, εντούτοις σημειώνονται επαρκώς από το ότι στέκονται σε αντίθεση με τους δικαίους, των οποίων οι χαρακτήρες ορίζονται με ακρίβεια. Ο ένας «σπέρνει δικαιοσύνη», την οποία ο άλλος παραλείπει να σπείρει. 1. Ας εξετάσουμε αυτή τη διάκριση— [Η σπορά δικαιοσύνης σημαίνει ότι το πρόσωπο που ασχολείται έτσι σκόπιμα και με επιμέλεια προσπαθεί να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού· και ότι το κάνει αυτό με σκοπό μια μελλοντική σοδειά. Η μεγάλη «εντολή» υπό το Ευαγγέλιο είναι «να πιστεύουμε στο όνομα του μονογενούς Υιού του Θεού [Σημείωση: Α' Ιωάννου 3:23 .]», και αυτός το καθιστά πρώτο του μέλημα. Έρχεται στον Χριστό καθημερινά ως αμαρτωλός που έχει καταστραφεί από τον εαυτό του, και τον βλέπει ως τον ορισμένο Σωτήρα του κόσμου. Ζητά να πλυθεί στο αίμα του από όλες τις αμαρτίες του, και να ανακαινισθεί από το Πνεύμα του κατά την θεία εικόνα. Ο Συμεών δείχνει στη συνέχεια πώς ο δίκαιος λαμβάνει ανταμοιβή που είναι και παρούσα και μέλλουσα. ] Ο δίκαιος, αντίθετα, έχει βέβαιη ανταμοιβή— [Ο σπόρος που σπέρνει μπορεί να μείνει πολύ καιρό κάτω από τους βώλους, και μπορεί να φαίνεται σαν να θάφτηκε για πάντα· αλλά θα φυτρώσει στην κατάλληλη εποχή, και θα φέρει μαζί του σοδειά στέρεας χαράς. Η Γραφή μαρτυρεί ότι «το έργο της δικαιοσύνης είναι ειρήνη [Σημείωση: Ησαΐας 32:17 .]», και ότι «στην τήρηση των εντολών του Θεού υπάρχει μεγάλη ανταμοιβή [Σημείωση: Ψαλμοί 19:11 .]». Και έτσι βρίσκεται πάντοτε. Αυτή η «ανταμοιβή είναι βέβαιη» για δύο λόγους: ένας είναι ότι η επιτυχία του είναι ανεξάρτητη από όλες τις τυχαίες συγκυρίες· και ο άλλος είναι ότι εξασφαλίζεται σε αυτόν από την υπόσχεση του ίδιου του Θεού. Η ευτυχία που προέρχεται από επίγεια πράγματα μπορεί να καταστραφεί εντελώς από ασθένεια ή ατύχημα, ή πόνους είτε σώματος είτε ψυχής· αλλά η πνευματική ευτυχία είναι ανεξάρτητη από όλα αυτά τα πράγματα, και συχνά αντλεί ζωντάνια από εκείνα ακριβώς τα πράγματα που φαίνονται περισσότερο ικανά να την ανατρέψουν. Πιέζει την αντίθεση στην αιώνια έκβασή της την ημέρα της αναστάσεως. Αν κοιτάξουμε σε μια μελλοντική κατάσταση, όπου οι ασεβείς, παρά την παραμέληση των ουρανίων πραγμάτων, ελπίζουν να έχουν μερίδιο με τους δικαίους, θα δούμε το κείμενο να εκπληρώνεται σε όλη του την έκταση. Τι έκπληξη και αγωνία θα αρπάξει τους ασεβείς τη στιγμή ακριβώς που ανοίγει τα μάτια του στον αιώνιο κόσμο! Σκεφθείτε «τον πλούσιο» να καλείται από τις σαρκικές του απολαύσεις ενώπιον του Θεού του· πόσο λίγο φανταζόταν λίγες ημέρες πριν σε τι θα κατέληγε μια τέτοια ζωή [Σημείωση: Λουκάς 16:23 .]! Πόσο δόλια είχε υπάρξει η εργασία του, και πόσο απατηλές όλες οι ελπίδες του! Αλλά ο δίκαιος είναι βέβαιο ότι θα βρει τις ελπίδες του πραγματοποιημένες, και τις υψηλότερες προσδοκίες του απείρως υπερβλημένες· διότι η ρητή απόφαση του Θεού είναι ότι «ό,τι σπέρνει άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει· αυτός που σπέρνει στη σάρκα θα θερίσει από τη σάρκα φθορά· και αυτός που σπέρνει στο Πνεύμα θα θερίσει από το Πνεύμα ζωή αιώνια [Σημείωση: Προς Γαλάτας 6:7-8 .]».] Δείτε λοιπόν, 1.
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Συμεών καταλήγει διακηρύσσοντας τη σοφία της αληθινής ευσέβειας. Η σοφία της αληθινής ευσέβειας— [Η σοφία συνίσταται στο να επιδιώκει κανείς τους καλύτερους σκοπούς με τα καταλληλότερα μέσα. Τώρα θα ρωτούσα, Ποιος σκοπός μπορεί να συγκριθεί με την αιώνια ζωή; Και με ποια άλλα μέσα μπορεί να επιδιωχθεί, παρά με εκείνα που αναφέρονται στο κείμενο; Ας σας παρακαλέσω λοιπόν να «περιπατείτε, όχι ως άσοφοι, αλλά ως σοφοί, εξαγοράζοντας τον καιρό»· διότι τώρα είναι ο καιρός της σποράς· και θα θερίσετε στην αιωνιότητα σύμφωνα με ό,τι σπείρετε· «αν σπείρετε ανομία, θα θερίσετε ματαιότητα [Σημείωση: Ιώβ 4:8 . Παροιμίαι 22:8 .]»· «αν σπείρετε τον άνεμο, θα θερίσετε την ανεμοθύελλα [Σημείωση: Ωσηέ 8:7 .]»· αλλά αν «οργώσετε τη χέρσο γη σας, και σπείρετε εν δικαιοσύνη, θα θερίσετε εν ελέει», τόσο σε αυτόν τον κόσμο όσο και στον μέλλοντα [Σημείωση: Ωσηέ 10:12 .]. Ας προσθέσω όμως ότι δεν πρέπει να φειδωθεύετε τον σπόρο σας· διότι, «αν σπείρετε με φειδώ, θα θερίσετε με φειδώ· αλλά αν σπείρετε με αφθονία, θα θερίσετε επίσης με αφθονία [Σημείωση: Β' Προς Κορινθίους 9:6 .]».] 2. Κλείνει με μια επίσημη προειδοποίηση κατά της ανοησίας της παραμέλησης της αθάνατης ψυχής. Η ανοησία της παραμέλησης της αθάνατης ψυχής— [Οι άνθρωποι θα χλευάσουν την ευσέβεια, επειδή καλλιεργείται από λίγους· και θα επαινέσουν την κοσμικότητα, επειδή οι υποστηρικτές της είναι πολλοί. Αλλά ο πλατύς δρόμος δεν είναι καθόλου ασφαλέστερος επειδή πατιέται από τόσους πολλούς, ούτε ο στενός δρόμος λιγότερο ασφαλής επειδή πατιέται από τόσο λίγους. Κάθε δρόμος θα έχει την κατάλληλη κατάληξή του, και θα καταλήξει στην κατάσταση που του έχει ορίσει ο Θεός [Σημείωση: Ματθαίος 7:13-14 .]. Μπορεί λοιπόν να συλληφθεί κάτι πιο ανόητο από το να θέσουμε την αιώνια ευτυχία μας σε τέτοια έκβαση, ώστε να μην μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με το τίμημα της αλήθειας του Θεού; Αληθώς, αν τέτοια συμπεριφορά επιδιωκόταν σε σχέση με αυτόν τον κόσμο, θα λογιζόταν όχι μόνο ανοησία, αλλά τρέλα η ίδια. Παριστάνεται από τον Σολομώντα ως «ενέδρα για το ίδιο μας το αίμα, και κρυφή παραμονή για τις ίδιες μας τις ζωές [Σημείωση: Παροιμίαι 1:18 .]», ναι, και ως «αγάπη προς τον ίδιο τον θάνατο [Σημείωση: Παροιμίαι 8:36 .].
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή μου σπορά εμπιστεύομαι ακόμη μια δόλια εργασία αντί για την υπόσχεση μιας βέβαιης ανταμοιβής; Πώς μπορεί το Πνεύμα να με προσκαλεί να ποτίσω μια άλλη ψυχή ενώ η δική μου καρδιά αισθάνεται άγονη; Σε ποια συγκεκριμένη πράξη γενναιοδωρίας ή μαρτυρίας αυτή την εβδομάδα θα αποδείξω ότι ο δίκαιος είναι πιο εξαίρετος από τον πλησίον του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὁ σταθμίζων καρδίας δικαίων καὶ ποιῶν τὸν καρπὸν αὐτῶν γενέσθαι δένδρον ζωῆς, χάρισον ἡμῖν χάριν σπείρειν δικαιοσύνην μετὰ ὑπομονετικῆς ἐπιμελείας καὶ φέρειν εὐλογίαν ἐπὶ τοὺς πέριξ ἡμῶν. Ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀπατηλῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης εἰς λύπην, καὶ στερέωσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐν τῇ σοφίᾳ σου, ἵνα περιπατῶμεν εὐθέως ἐνώπιόν σου καὶ δοξάζωμεν τὸ ἅγιόν σου Ὄνομα· διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →