← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερ 19-20 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιερεμίας 19-20Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για τους Ιερ 19–20 μας εισάγει στην αυστηρή πραγματικότητα ενός προφήτη που οφείλει να μιλήσει σκληρή αλήθεια σε έναν σκληραγωγημένο λαό. Μέσα από την προσεκτική ερμηνεία του Χένρι παρακολουθούμε τόσο τις σοβαρές προειδοποιήσεις που δόθηκαν στην κοιλάδα του Τοφεθ όσο και το βαρύ τίμημα που πληρώνει ο Ιερεμίας για την υπακοή του. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι οι απεσταλμένοι του Θεού συχνά στέκονται ανάμεσα στη θεία δικαιοσύνη και την ανθρώπινη πείσμωνα, καλώντας σε μετάνοια ακόμη και όταν η απόρριψη φαίνεται βέβαιη. Καθώς ακούμε σήμερα, ας παραμείνουν οι καρδιές μας ανοιχτές στον ίδιο λόγο που αντήχησε κάποτε στην αρχαία Ιερουσαλήμ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ξεκινήστε διαβάζοντας αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 19 και 20 του Ιερεμία. Προσέξτε το δραματικό σημείο του σπασμένου αγγείου και την επακόλουθη ταλαιπωρία του προφήτη. Αφήστε το βάρος των προειδοποιήσεων και το κόστος της πιστότητας να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφείτε στις σκέψεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι αρχίζει σημειώνοντας τη θεία πρόνοια για επαναλαμβανόμενη διδασκαλία. Η διαφθορά του ανθρώπου κατέστησε αναγκαίο να δίνεται εντολή επί εντολή και γραμμή επί γραμμής (τόσο ανέτοιμοι είμαστε να δεχθούμε και τόσο πολύ έτοιμοι να αφήσουμε να ξεφύγουν τα πράγματα του Θεού), η χάρη του Θεού έχει προβλέψει ώστε να υπάρχει, αναλόγως, εντολή επί εντολή και γραμμή επί γραμμής, ώστε όσοι είναι αδιόρθωτοι να είναι και ανένοχοι. Για αυτόν τον λόγο ο προφήτης αποστέλλεται εδώ με μήνυμα ίδιου περιεχομένου με αυτό που είχε συχνά παραδώσει, αλλά με ορισμένες περιστάσεις που μπορεί να το κάνουν να γίνει περισσότερο αντιληπτό, πράγμα που οι λειτουργοί οφείλουν να μελετούν, διότι μια μικρή περίσταση μπορεί μερικές φορές να αποτελέσει μεγάλο πλεονέκτημα, και όσοι θέλουν να κερδίσουν ψυχές πρέπει να είναι σοφοί. Συνεχίζει περιγράφοντας το σκηνικό της κοιλάδας του γιου του Εννόμ. ΙΙ. Πρέπει να πάει στην κοιλάδα του γιου του Εννόμ και να παραδώσει εκεί αυτό το μήνυμα· διότι ο λόγος του Κυρίου δεν είναι δεσμευμένος σε κανέναν τόπο· τόσο καλό κήρυγμα μπορεί να γίνει στην κοιλάδα του Τοφεθ όσο και στην πύλη του ναού. Ο Χριστός κήρυξε σε βουνό και από πλοίο. Αυτή η κοιλάδα βρισκόταν εν μέρει στη νότια πλευρά της Ιερουσαλήμ, αλλά ο δρόμος του προφήτη προς αυτήν ήταν από την ανατολική πύλη — την πύλη του ήλιου (εδ. 2), όπως την αποδίδουν μερικοί, και υποθέτουν ότι δεν κοιτάζει προς την ανατολή αλλά προς τον μεσημβρινό ήλιο — την πύλη του κεραμέα, όπως λένε μερικοί. Αυτό το κήρυγμα πρέπει να γίνει σε εκείνο τον τόπο, στην κοιλάδα του γιου του Εννόμ, 1. Διότι εκεί είχαν διαπράξει τις χειρότερες ειδωλολατρίες τους, τη θυσία των παιδιών τους στον Μολόχ, ένα φρικτό κομμάτι ασεβείας, το οποίο η θέα του τόπου μπορούσε να τους υπενθυμίσει και να τους ελέγξει. 2. Διότι εκεί θα ένιωθαν τις σκληρότερες συμφορές τους· εκεί θα γινόταν η μεγαλύτερη σφαγή ανάμεσά τους· και, όντας ο κοινός υπόνομος της πόλης, ας το δουν και ας καταλάβουν τι θλιβερό θέαμα θα γινόταν αυτή η μεγαλόπρεπη πόλη όταν θα έμοιαζε όλη με την κοιλάδα του Τοφεθ. Ο Θεός του λέει να πάει εκεί και να κηρύξει εκεί τα λόγια που θα του πω, όταν έρθεις εκεί· από όπου φαίνεται (όπως καλά παρατήρησε ο κ. Γκάτακερ) ότι τα μηνύματα του Θεού συχνά δεν αποκαλύπτονταν στους προφήτες πριν από την ίδια τη στιγμή κατά την οποία έπρεπε να τα παραδώσουν. Ο Χένρι στη συνέχεια αναλύει το νόημα του σπασμένου αγγείου ως σημείου. Ι. Με ορατό σημείο. Ο προφήτης έπρεπε να πάρει μαζί του ένα πήλινο αγγείο (εδ. 1), και, όταν είχε παραδώσει το μήνυμά του, έπρεπε να σπάσει το αγγείο σε κομμάτια (εδ. 10), και οι ίδιοι που άκουσαν το κήρυγμα έπρεπε να γίνουν θεατές του σημείου. Είχε συγκρίνει αυτόν τον λαό, στο προηγούμενο κεφάλαιο, με τον πηλό του κεραμέα, που εύκολα αλλοιώνεται κατά την κατασκευή. Αλλά μερικοί μπορεί να έλεγαν, 'Έχει περάσει αυτό για εμάς· έχουμε γίνει και σκληρυνθεί από καιρό.' 'Και τι κι αν είστε,' λέει, 'το αγγείο του κεραμέα σπάει εξίσου εύκολα στο χέρι οποιουδήποτε ανθρώπου όσο το αγγείο ενώ είναι μαλακός πηλός αλλοιώνεται στο χέρι του κεραμέα, και η περίπτωσή του είναι, από αυτή την άποψη, πολύ χειρότερη, ότι το αγγείο ενώ είναι μαλακός πηλός, αν και αλλοιωθεί, μπορεί να πλάσει ξανά, αλλά αφού σκληρυνθεί, όταν σπάσει δεν μπορεί ποτέ να κολληθεί ξανά.' Ίσως αυτό που βλέπουν να τους επηρεάσει περισσότερο από αυτό για το οποίο μόνο ακούν να μιλούν· αυτός είναι ο σκοπός των μυστηριακών σημείων, και η διδασκαλία με σύμβολα χρησιμοποιούνταν από παλιά. Στην εξήγηση αυτού του σημείου πρέπει να επαναλάβει αυτό που είχε πει προηγουμένως, με περαιτέρω αναφορά στον τόπο όπου έγινε αυτό, στην κοιλάδα του Τοφεθ. 1. Όπως το αγγείο σπάστηκε εύκολα, ακαταμάχητα και ανεπανόρθωτα από τον χαλδαϊκό στρατό, εδ. 11. Βασίζονταν πολύ στην σταθερότητα της συγκρότησής τους και στην αμετακίνητη τόλμη τους, που νόμιζαν ότι τους σκλήρυνε σαν αγγείο από ορείχαλκο· αλλά ο προφήτης δείχνει ότι όλα αυτά τους σκλήρυναν μόνο σαν αγγείο από γη, που, αν και σκληρό, είναι εύθραυστο και σπάει πιο εύκολα από αυτό που δεν είναι τόσο σκληρό. Αν και έγιναν αγγεία τιμής, παρέμεναν αγγεία από γη, και έτσι θα μάθουν αν ατιμάσουν τον Θεό και τον εαυτό τους και δεν υπηρετούν τους σκοπούς για τους οποίους έγιναν. Είναι ο ίδιος ο Θεός, που τους έκανε, που αποφασίζει να τους ξαναφτιάξει: Θα σπάσω αυτόν τον λαό και αυτή την πόλη, θα τους συντρίψω σαν αγγείο κεραμέα· η καταδίκη των εθνών (Ψαλμ. β' 9, Αποκ. β' 27), αλλά τώρα η καταδίκη της Ιερουσαλήμ, Ησ. λ' 14. Ένα αγγείο κεραμέα, όταν σπάσει μία φορά, δεν μπορεί να γίνει ολόκληρο ξανά, δεν μπορεί να θεραπευτεί, έτσι λέει η λέξη. Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ θα είναι ολοκληρωτική καταστροφή· κανένα χέρι δεν μπορεί να την επισκευάσει παρά μόνο αυτό που την έσπασε· και αν επιστρέψουν σε αυτόν, αν και έχει σχίσει, θα θεραπεύσει. 2. Αυτό έγινε στο Τοφεθ, για να σημάνει δύο πράγματα:—(1.) Ότι το Τοφεθ θα είναι ο τόπος υποδοχής των σκοτωμένων: Θα θάψουν στο Τοφεθ μέχρι να μην υπάρχει πια τόπος για να θάψουν άλλον εκεί· θα σπρώχνονται για χώρο να βάλουν τους νεκρούς τους, και πολύ λίγος χώρος θα εξυπηρετήσει τότε αυτούς που, ενώ ζούσαν, έβαζαν σπίτι σε σπίτι και χωράφι σε χωράφι. Αυτοί που θα ήθελαν να τοποθετηθούν μόνοι στη μέση της γης ενώ ήταν πάνω από το έδαφος, και υποχρέωναν όλους γύρω τους να κρατούν απόσταση, πρέπει να κείτονται με το πλήθος όταν είναι κάτω από το έδαφος, διότι υπάρχουν αμέτρητοι πριν από αυτούς. (2.) Ότι το Τοφεθ θα είναι ομοίωμα ολόκληρης της πόλης (εδ. 12): Θα κάνω αυτή την πόλη σαν Τοφεθ. Όπως είχαν γεμίσει την κοιλάδα του Τοφεθ με τους σκοτωμένους που θυσίαζαν στα είδωλά τους, έτσι ο Θεός θα γεμίσει ολόκληρη την πόλη με τους σκοτωμένους που θα πέσουν ως θυσίες στη δικαιοσύνη του Θεού. Διαβάζουμε (Β' Βασ. κγ' 10) για την μόλυνση του Τοφεθ από τον Ιωσία, επειδή είχε χρησιμοποιηθεί για ειδωλολατρία, την οποία έκανε (όπως φαίνεται, εδ. 14) γεμίζοντάς το με οστά ανθρώπων· και, ό,τι κι αν ήταν πριν, από τότε και μετά θεωρούνταν αποτρόπαιο μέρος. Νεκρά πτώματα και άλλα ακάθαρτα της πόλης μεταφέρονταν εκεί, και φωτιά κρατιόταν συνεχώς εκεί για την καύση τους. Αυτή ήταν η κατάσταση εκείνης της κοιλάδας όταν ο Ιερεμίας στάλθηκε εκεί για να προφητεύσει· και τόσο απαίσιο μέρος θεωρούνταν ώστε, στη γλώσσα της εποχής του Σωτήρα μας, η κόλαση ονομαζόταν, σε αναφορά σε αυτό, Γέεννα, η κοιλάδα του Εννόμ. 'Τώρα' (λέει ο Θεός) 'αφού αυτή η ευλογημένη μεταρρύθμιση, όταν το Τοφεθ μολύνθηκε, δεν προχώρησε όπως έπρεπε ούτε αποδείχθηκε πλήρης μεταρρύθμιση, αλλά αν και τα είδωλα στο Τοφεθ καταργήθηκαν και έγιναν μισητά, αυτά στην Ιερουσαλήμ παρέμειναν, γι' αυτό θα κάνω με την πόλη όπως έκανε ο Ιωσίας με το Τοφεθ, θα την γεμίσω με σώματα ανθρώπων και θα την κάνω σωρό από ερείπια.' Ακόμη και τα σπίτια της Ιερουσαλήμ, και αυτά των βασιλέων του Ιούδα, τα βασιλικά ανάκτορα μη εξαιρουμένων, θα μολυνθούν όπως ο τόπος του Τοφεθ (εδ. 13), και για τον ίδιο λόγο, εξαιτίας των ειδωλολατριών που διαπράχθηκαν εκεί· αφού δεν θα τα μολύνουν με μεταρρύθμιση, ο Θεός θα τα μολύνει με καταστροφή, επειδή στις στέγες των σπιτιών τους έκαψαν θυμίαμα στον στρατό του ουρανού. Οι επίπεδες στέγες των σπιτιών τους χρησιμοποιούνταν μερικές φορές από ευλαβείς ανθρώπους ως βολικοί τόποι για προσευχή (Πράξ. ι' 9), και από ειδωλολάτρες χρησιμοποιούνταν ως υψηλοί τόποι, στους οποίους θυσίαζαν σε ξένους θεούς, ιδιαίτερα στον στρατό του ουρανού, τον ήλιο, τη σελήνη και τα αστέρια, ώστε να είναι τόσο πιο κοντά σε αυτούς και να έχουν καθαρότερη και πληρέστερη θέα τους. Διαβάζουμε για αυτούς που προσκυνούσαν τον στρατό του ουρανού στις στέγες των σπιτιών (Σοφ. α' 5), και για βωμούς στην οροφή του ανώτερου δωματίου του Άχαζ, Β' Βασ. κγ' 12. Αυτή η αμαρτία στις στέγες έφερε κατάρα στο σπίτι, που το κατανάλωσε και το έκανε σωρό κοπριάς σαν Τοφεθ.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι μετατοπίζει την εστίαση στις συνέπειες που αντιμετώπισε ο προφήτης. Τέτοια ευθεία ομιλία όπως χρησιμοποίησε ο Ιερεμίας στο προηγούμενο κεφάλαιο, εύκολα μπορούσε κανείς να προβλέψει, αν δεν έπειθε και δεν ταπεινώνει τους ανθρώπους, θα τους προκαλούσε και θα τους εξόργιζε· και έτσι έγινε· διότι εδώ βρίσκουμε, Ι. Τον Ιερεμία διωκόμενο από τον Πασχώρ επειδή κήρυξε εκείνο το κήρυγμα, εδ. 1, 2. ΙΙ. Τον Πασχώρ απειλούμενο γι' αυτό, και τον λόγο που είχε κηρύξει ο Ιερεμίας επιβεβαιωμένο, εδ. 3-6. ΙΙΙ. Τον Ιερεμία παραπονούμενο στον Θεό γι' αυτό, και για τα άλλα παραδείγματα σκληρής μεταχείρισης που είχε από τότε που άρχισε να είναι προφήτης, και τους βαρείς πειρασμούς με τους οποίους πάλεψε (εδ. 7-10), ενθαρρύνοντας τον εαυτό του στον Θεό, καταθέτοντας την έφεσή του σε αυτόν, χωρίς αμφιβολία ότι θα τον αινέσει ακόμη, από όπου φαίνεται ότι είχε πολλή χάρη (εδ. 11-13) και όμως καταριόταν πεισματικά την ημέρα της γέννησής του (εδ. 14-18), από όπου φαίνεται ότι είχε θλιβερές υπολείμματα διαφθοράς μέσα του επίσης, και ήταν άνθρωπος υποκείμενος σε παρόμοια πάθη όπως εμείς. Λεπτομερεί την άδικη μεταχείριση που δέχεται ο Ιερεμίας από τον Πασχώρ. Εδώ είναι, Ι. Η άδικη δυσαρέσκεια του Πασχώρ κατά του Ιερεμία, και οι καρποί αυτής της δυσαρέσκειας, εδ. 1, 2. Αυτός ο Πασχώρ ήταν ιερέας, και επομένως, θα νόμιζε κανείς, θα έπρεπε να προστατεύσει τον Ιερεμία, που ήταν της ίδιας τάξης, ιερέας επίσης, και περισσότερο επειδή ήταν προφήτης του Κυρίου, του οποίου τα συμφέροντα οι ιερείς, οι λειτουργοί του, οφείλουν να συμβουλεύονται. Αλλά αυτός ο ιερέας ήταν διώκτης εκείνου που θα έπρεπε να προστατεύσει. Ήταν γιος του Ιμμέρ· δηλαδή ήταν της δέκατης έκτης σειράς των ιερέων, της οποίας ο Ιμμέρ, όταν αυτές οι σειρές εγκαταστάθηκαν πρώτα από τον Δαβίδ, ήταν πατέρας (Α' Χρον. κδ' 14), όπως ο Ζαχαρίας ήταν της τάξης του Αβιά, Λουκ. α' 5. Έτσι αυτός ο Πασχώρ διακρίνεται από έναν άλλο του ίδιου ονόματος που αναφέρεται στο κεφ. κα' 1, που ήταν της πέμπτης σειράς. Αυτός ο Πασχώρ ήταν αρχιφύλακας στον ναό· ίσως ήταν μόνο προσωρινά — για σύντομη περίοδο, η σειρά του που ήταν επικεφαλής να είναι τώρα σε υπηρεσία, ή ήταν βοηθός του αρχιερέα, ή ίσως καπετάνιος του ναού ή των φρουρών γύρω του. Πράξ. δ' 1. Αυτός ήταν ο μεγάλος εχθρός του Ιερεμία. Η μεγαλύτερη κακία προς τους προφήτες του Θεού βρέθηκε ανάμεσα σε αυτούς που ομολογούσαν αγιότητα και μέριμνα για τον Θεό και την εκκλησία. Δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Πασχώρ ήταν ένας από εκείνους τους πρεσβυτέρους των ιερέων που πήγαν με τον Ιερεμία στην κοιλάδα του Τοφεθ για να τον ακούσουν να προφητεύει, εκτός αν ήταν με κακόβουλο σχέδιο να πάρουν πλεονέκτημα εναντίον του· αλλά, όταν ήρθε στις αυλές του οίκου του Κυρίου, είναι πιθανό ότι ήταν ο ίδιος μάρτυρας αυτών που είπε, και έτσι μπορεί να διαβαστεί (εδ. 1), Άκουσε τον Ιερεμία να προφητεύει αυτά τα πράγματα. Όπως το διαβάζουμε, η πληροφορία δόθηκε σε αυτόν από άλλους, των οποίων τις εξετάσεις πήρε: Άκουσε ότι ο Ιερεμίας προφήτευε αυτά τα πράγματα, και δεν μπορούσε να το αντέξει, ιδιαίτερα ότι τολμούσε να κηρύξει στις αυλές του οίκου του Κυρίου, όπου ήταν αρχιφύλακας, χωρίς την άδειά του. Όταν η εξουσία στην εκκλησία καταχράται, είναι η πιο επικίνδυνη εξουσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον της. Εξοργισμένος με τον Ιερεμία, 1. Τον χτύπησε, τον χτύπησε με το χέρι ή το ραβδί της εξουσίας. Ίσως ήταν ένα χτύπημα που σκόπευε μόνο να τον ατιμάσει, όπως αυτό που ο αρχιερέας διέταξε να δοθεί στον Παύλο (Πράξ. κγ' 2), τον χτύπησε στο στόμα, και του είπε να σταματήσει την φλυαρία του. Ή ίσως του έδωσε πολλά χτυπήματα που σκόπευαν να τον βλάψουν· τον έδειρε σοβαρά, ως κακοποιό. Κατηγορείται στους γεωργούς (Ματθ. κα' 35) ότι χτύπησαν τους υπηρέτες. Η μέθοδος προχώρησης εδώ ήταν παράνομη· ο αρχιερέας, και οι υπόλοιποι ιερείς, θα έπρεπε να έχουν συμβουλευτεί, τα διαπιστευτήρια του Ιερεμία να εξεταστούν, και το θέμα να ερευνηθεί, αν είχε εξουσία να πει αυτό που είπε. Αλλά αυτοί οι κανόνες δικαιοσύνης παραμερίζονται και περιφρονούνται, ως απλές τυπικότητες· σωστό ή λάθος, ο Ιερεμίας πρέπει να καταρριφθεί. Οι εχθροί της ευσέβειας δεν θα επέτρεπαν ποτέ στον εαυτό τους να δεσμευτούν από τους νόμους της ισότητας. 2. Τον έβαλε στα δεσμά. Κάποιοι το κάνουν μόνο τόπο περιορισμού· τον φυλάκισε. Μάλλον φαίνεται να είναι όργανο στενότερου περιορισμού, και σκοπεύει να τον βάλει τόσο σε πόνο όσο και σε ντροπή. Κάποιοι νομίζουν ότι ήταν κλοιός για τον λαιμό και τα χέρια· άλλοι (όπως εμείς) ένα ζευγάρι δεσμά για τα πόδια: όποιο μηχάνημα κι αν ήταν, παρέμεινε σε αυτό όλη τη νύχτα, και σε δημόσιο τόπο επίσης, στην υψηλή πύλη του Βενιαμίν, που ήταν μέσα ή δίπλα στον οίκο του Κυρίου, πιθανώς μια πύλη από την οποία περνούσαν μεταξύ της πόλης και του ναού. Ο Πασχώρ σκόπευε έτσι να τον τιμωρήσει, ώστε να τον αποτρέψει από το να προφητεύει· και έτσι να τον εκθέσει σε περιφρόνηση και να τον κάνει μισητό, ώστε να μην λαμβάνεται υπόψη αν προφήτευε. Έτσι οι καλύτεροι άνθρωποι συνάντησαν την χειρότερη μεταχείριση από αυτόν τον αχάριστο αχάριστο κόσμο· και οι μεγαλύτερες ευλογίες της εποχής τους θεωρήθηκαν ως τα αποβράσματα όλων των πραγμάτων. Δεν θα προκαλούσε ευσεβή αγανάκτηση να δει κανείς έναν τέτοιο άνθρωπο όπως ο Πασχώρ στον πάγκο και έναν τέτοιο άνθρωπο όπως ο Ιερεμίας στα δεσμά; Είναι καλό που υπάρχει άλλη ζωή μετά από αυτήν, όταν πρόσωπα και πράγματα θα εμφανιστούν με άλλο πρόσωπο.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου ο Θεός επανέλαβε μια προειδοποίηση που ήμουν αργός να προσέξω; 2. Πώς αντιδρώ όταν η πιστότητα στον λόγο του Θεού φέρνει παρεξήγηση ή αντίθεση; 3. Ποια σημεία ή σύμβολα μπορεί να χρησιμοποιεί ο Θεός σήμερα για να με καλέσει πίσω σε ολόψυχη υπακοή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ἄνοιξε τὰ αὐτιά μας νὰ τρέμουμε στὸν λόγο Σου καὶ κράτησε τὶς καρδιές μας ἀπὸ τὸ νὰ σκληρυνθοῦν ἐνάντια στὶς προειδοποιήσεις Σου. Ὅταν ἡ πιστότητα φέρνει ὀνειδισμό, ἐνδυνάμωσέ μας μὲ τὸ Πνεῦμά Σου νὰ ὑπομείνουμε καὶ νὰ λέμε τὴν ἀλήθεια μὲ θάρρος. Πλάσε μας ὡς σκεύη ἀφιερωμένα στοὺς σκοπούς Σου, γιὰ νὰ ἀναπαυόμαστε στὸ ἔλεος καὶ τὴ δικαιοσύνη ποὺ συναντῶνται στὸν σταυρό. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →