← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 135-136 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 135-136Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική έκθεση του Ιωάννη Καλβίνου στους Ψαλμούς 135 και 136. Ο Καλβίνος δείχνει πώς η επαναλαμβανόμενη πρόσκληση σε αίνεση πηγάζει από την εκλεκτική αγάπη του Θεού και την κυρίαρχη διακυβέρνησή Του σε όλη τη δημιουργία. Το σχόλιό του οδηγεί τον αναγνώστη από τη γενική πρόσκληση σε λατρεία στην ειδική ιστορία της απολύτρωσης και στην ανοησία των ειδώλων. Μέσα από την κατά στίχο πραγματεία του καλούμαστε να δούμε ότι η αληθινή αίνεση ριζώνεται στη γνώση του ποιος είναι ο Θεός και τι έχει κάνει για τον λαό Του. Οι γνώσεις του Καλβίνου παραμένουν φρέσκες για κάθε γενιά που επιζητά να λατρεύει τον Κύριο με κατανόηση και ευγνωμοσύνη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον λόγο του Θεού στους Ψαλμούς 135 και 136. Διάβασε τα κεφάλαια αργά, σημειώνοντας το επαναλαμβανόμενο εφύμνιο του αιώνιου ελέους και τον κατάλογο των ισχυρών έργων του Θεού. Άφησε το κείμενο να αφυπνίσει ευγνωμοσύνη για την εκλογή, την πρόνοια και την απελευθέρωση. Καθώς διαβάζεις, σκέψου πώς αυτά τα αρχαία άσματα εξακολουθούν να προσκαλούν την Εκκλησία σε ολόψυχη αίνεση σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει διευκρινίζοντας το εύρος της αρχικής πρόσκλησης σε αίνο. 1. Αινείτε το όνομα του Ιεχωβά Αν και αυτός ο Ψαλμός αρχίζει σχεδόν με τον ίδιο τρόπο με τον προηγούμενο ο Ψαλμωδός δεν θα φαινόταν να απευθύνεται αποκλειστικά στους Λευίτες αλλά γενικά στον λαό αφού οι λόγοι που δίνονται για την αίνεση του Θεού είναι εξίσου εφαρμόσιμοι σε όλα τα παιδιά του Θεού Δεν γίνεται καμία αναφορά σε νυχτερινή φύλαξη ή σε στάση τους συνεχώς στον Ναό Αλλά πράγματι καθώς ήταν ειδικό καθήκον των ιερέων να προηγούνται σε αυτήν την λατρευτική άσκηση να δίνουν αν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τέτοια έκφραση και να ψάλλουν τους αίνους του Θεού ενώπιον του λαού δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο να μην υποθέσουμε ότι απευθύνονται πρωτίστως σε αυτούς και παροτρύνονται στο καθήκον τους Χρειάζεται μόνο να εξετάσουμε τα λόγια πιο προσεκτικά για να πεισθούμε ότι ο λαός περιλαμβάνεται ως επόμενος κατά σειρά στους ιερείς Για τον Ψαλμωδό απευθύνεται στους δούλους του Θεού που στέκονται στον ναό έπειτα σε εκείνους που βρίσκονται στις αυλές ενώ δεν δόθηκε καμία προσοχή στις αυλές στον προηγούμενο Ψαλμό Η αναφορά φαίνεται να γίνεται στις αυλές στον πληθυντικό αριθμό επειδή οι ιερείς είχαν την αυλή τους και έπειτα υπήρχε άλλη κοινή σε όλον τον λαό διότι από τον νόμο που αναφέρεται Λευιτικόν δεν επιτρεπόταν να εισέρχονται στο αγιαστήριο Για να αποτραπεί οποιοδήποτε αίσθημα αηδίας που μπορεί να προκύψει από την πολύ συχνή επανάληψη αυτής της προτροπής στους αίνους του Θεού είναι μόνο απαραίτητο να θυμόμαστε όπως παρατηρήθηκε ήδη ότι δεν υπάρχει θυσία στην οποία ευαρεστείται περισσότερο από την έκφραση της ευγνωμοσύνης μας Έτσι Στον στίχο γράφει ο Καλβίνος για τη γνώση του μεγαλείου του Θεού. 5. Διότι γνωρίζω ότι ο Ιεχωβά είναι μέγας Έχουμε εδώ μια γενική περιγραφή της δυνάμεως του Θεού για να δείξει στους Ισραηλίτες ότι ο Θεός τον οποίο προσκυνούσαν ήταν ο ίδιος που έκανε τον κόσμο και κυβερνά τα πάντα σύμφωνα με το θέλημά του ούτε υπάρχει άλλος εκτός από αυτόν Δεν θα απέκλειε άλλους όταν μιλά για το ότι γνώρισε ο ίδιος το μέγεθος του Θεού αλλά μάλλον πρέπει να θεωρείται ότι παίρνει αφορμή από τη δική του εμπειρία για να παροτρύνει τους ανθρώπους γενικά να προσέξουν αυτό το θέμα και να αφυπνιστούν στην αναγνώριση αυτού που βρίσκεται άφθονα ανοιχτό στην παρατήρηση Το απέραντο του Θεού είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει παρόλα αυτά η δόξα του όσο κρίθηκε κατάλληλο έχει φανερωθεί επαρκώς ώστε να αφήσει όλον τον κόσμο χωρίς δικαιολογία για άγνοια Πώς μπορεί κάποιος που έχει απολαύσει θέα των ουρανών και της γης να κλείσει τα μάτια του ώστε να παραβλέψει τον Δημιουργό τους χωρίς αμαρτία του βαθύτερου χρώματος Είναι με σκοπό λοιπόν να μας παροτρύνει πιο αποτελεσματικά ότι ο Ψαλμωδός αναφέρεται στον εαυτό του προσκαλώντας μας στη γνώση της δόξας του Θεού ή μάλλον ελέγχει την αμέλειά μας που δεν είμαστε αρκετά ζωντανοί στην εξέτασή της Το δεύτερο μέρος του στίχου καθιστά την αλήθεια της παρατήρησης που έχω ήδη δηλώσει ακόμη πιο φανερή ότι ο σκοπός του Ψαλμωδού ήταν να διατηρήσει τους Ισραηλίτες στην υπηρεσία και τον φόβο του ενός αληθινού Θεού με μια δήλωση προς το αποτέλεσμα ότι ο Θεός που συνθήκευσε με τους Πατέρες τους ήταν ο ίδιος που δημιούργησε τον ουρανό και τη γη Μόλις ανέφερε τον Ιεχωβά προσθέτει ότι είναι ο Θεός του Ισραήλ Ακολουθεί ως αναγκαία συνέπεια ότι όλοι όσοι απομακρύνονται από αυτόν τον Θεό προτιμούν έναν θεό που δεν έχει καμία αξίωση στον τίτλο και ότι οι Ιουδαίοι και οι Τούρκοι για παράδειγμα στην εποχή μας είναι ένοχοι απλής ασημαντολογίας όταν προσποιούνται ότι προσκυνούν τον Θεό τον Δημιουργό του κόσμου Όπου πρόσωπα έχουν αποκλίνει από τον νόμο και από το ευαγγέλιο οποιαδήποτε επίδειξη ευσέβειας μπορεί να έχουν ισοδυναμεί με αποκήρυξη του αληθινού Θεού Ο Ψαλμωδός είχε επομένως στο βλέμμα του όταν έντυσε τον Θεό με έναν συγκεκριμένο τίτλο για να περιορίσει τους Ισραηλίτες σε εκείνον τον Θεό που παρουσιαζόταν στη διδασκαλία του Νόμου Αν με ελοχίμ εννοούμε τους ψεύτικους θεούς των εθνών ο τίτλος δίνεται σε αυτούς μόνο κατ παραχώρηση διότι δεν μπορούσε να αποδοθεί ορθά σε ό,τι είναι απλώς ψεύτικες ματαιότητες και το νόημα είναι ότι το μέγεθος του Θεού επισκιάζει εντελώς οποιαδήποτε προσποιητή θεότητα Αλλά η έκφραση θα φαινόταν να περιλαμβάνει τους αγγέλους όπως έχει ήδη παρατηρηθεί στους οποίους υπάρχει κάποια αντανάκλαση της θεότητας ως ουράνιες αρχές και εξουσίες αλλά οι οποίοι εξυψώνονται από τον Θεό και τους αποδίδεται τέτοια υποδεέστερη θέση ώστε να μην παρεμβαίνει στη δόξα του Έπειτα ο Καλβίνος στρέφεται στην καταγραφή των κρίσεων του Θεού επί της Αιγύπτου. 8. Επάταξε τον πρωτότοκον της Αιγύπτου Επανέρχεται τώρα σε εκείνα τα πιο ειδικά ευεργετήματα με τα οποία ο Θεός είχε θέσει την Εκκλησία και τον εκλεκτό λαό υπό υποχρέωση στην υπηρεσία του Καθώς ήταν μόνο ο πιστεύων λαός του Κυρίου στον οποίο απευθυνόταν το κύριο σημείο που επιλέχθηκε ως θέμα αίνου είναι ότι ο Θεός τους υιοθέτησε μικρούς καθώς ήταν σε αριθμούς από τη μάζα της ανθρώπινης οικογένειας Πάλι υπήρχε το γεγονός ότι είχε τεθεί σε αντίθεση για χάρη τους σε μεγάλα βασίλεια και ισχυρά έθνη Τα θαυμαστά έργα που έκανε ο Θεός στην Αίγυπτο και στη Χαναάν ήταν όλα ακριβώς τόσες πολλές αποδείξεις εκείνης της πατρικής αγάπης που έτρεφε για αυτούς ως εκλεκτό λαό του Δεν είναι αυστηρά σύμφωνα με την ιστορική τάξη να αρχίζει με την αναφορά της καταστροφής του πρωτοτόκου της Αιγύπτου αλλά αυτό αναφέρεται ως αξιομνημόνευτη απεικόνιση της μεγάλης φροντίδας που είχε ο Θεός για την ασφάλεια του λαού του η οποία ήταν τέτοια ώστε δεν θα λυπόταν ούτε τόσο ισχυρό και πλούσιο έθνος Το εύρος του χωρίου είναι να δείξει ότι ο Θεός στην απελευθέρωση του λαού του είχε μαρτυρήσει άφθονα τη δύναμή του και το έλεός του
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναπτύσσει το δόγμα της ιδιαίτερης πρόνοιας. 6. Ό,τι ευαρεστεί αυτόν, κ.λπ. Αυτή είναι εκείνη η αμέτρητη μεγαλειότητα του θείου όντος, για την οποία μόλις είχε μιλήσει. Αυτός όχι μόνο ίδρυσε τον ουρανό και τη γη στην αρχή, αλλά κυβερνά όλα τα πράγματα σύμφωνα με τη δύναμή του. Το να παραδεχθεί κανείς ότι ο Θεός έκανε τον κόσμο, αλλά να διατηρεί ότι κάθεται αδρανής στον ουρανό και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τη διαχείρισή του, σημαίνει να ρίχνει μια ασεβή συκοφαντία στη δύναμή του· και όμως η ιδέα, όσο παράλογη κι αν είναι, αποκτά ευρεία κυκλοφορία μεταξύ των ανθρώπων. Δεν θα έλεγαν, ίσως, με τόσα λόγια, ότι πίστευαν πως ο Θεός κοιμόταν στον ουρανό, αλλά φανταζόμενοι, όπως κάνουν, ότι παραδίδει τα ηνία στην τύχη ή τη μοίρα, του αφήνουν την απλή σκιά μιας δύναμης, τέτοιας που δεν εκδηλώνεται σε αποτελέσματα· ενώ η Γραφή μας διδάσκει ότι είναι μια πραγματική πρακτική δύναμη, με την οποία κυβερνά ολόκληρο τον κόσμο όπως κάνει σύμφωνα με το θέλημά του. Ο Ψαλμωδός διακηρύττει ρητά ότι κάθε μέρος του κόσμου βρίσκεται υπό τη θεία φροντίδα, και ότι τίποτα δεν συμβαίνει από τύχη ή χωρίς απόφαση. Σύμφωνα με μια πολύ κοινή γνώμη, όλη η δύναμη που είναι απαραίτητο να αποδοθεί στον Θεό στο ζήτημα, είναι εκείνη μιας καθολικής πρόνοιας, την οποία δεν ισχυρίζομαι ότι κατανοώ. Η διάκριση που γίνεται εδώ μεταξύ των ουρανών, της γης και των υδάτων, δηλώνει μια ιδιαίτερη διακυβέρνηση. Ο όρος χφρ, χαφέτς, είναι εμφατικός. Το Άγιο Πνεύμα δηλώνει ότι αυτός κάνει ό,τι ευαρεστεί αυτόν. Εκείνος ο συγκεχυμένος τύπος θείας διακυβέρνησης για τον οποίο πολλοί μιλούν, δεν ανέρχεται σε τίποτε περισσότερο από μια ορισμένη διατήρηση της τάξης στον κόσμο, χωρίς δέουσα βουλή. Κανένας λογαριασμός δεν γίνεται καθόλου για το θέλημά του με αυτόν τον τρόπο, διότι το θέλημα συνεπάγεται βουλή και μέθοδο. Συνεπώς υπάρχει μια ειδική πρόνοια που ασκείται στη διακυβέρνηση των διαφόρων μερών του κόσμου, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η τύχη, και ό,τι φαίνεται πιο τυχαίο, στην πραγματικότητα διατάσσεται από τη μυστική σοφία του. Δεν καλούμαστε να ερευνήσουμε γιατί θέλει γεγονότα που αντιφάσκουν με την αίσθησή μας για το τι πρέπει να είναι η διακυβέρνησή του, αλλά αν δεν θέλαμε να ανατρέψουμε τα ίδια τα θεμέλια της θρησκείας, πρέπει να κρατήσουμε αυτό ως σταθερή αρχή, ότι τίποτα δεν συμβαίνει χωρίς το θείο θέλημα και διάταγμα. [161] Το θέλημά του μπορεί να είναι μυστηριώδες, αλλά πρέπει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό, ως η πηγή όλης της δικαιοσύνης και ορθότητας, αναμφισβήτητα δικαιούμενο όπως είναι στην υπέρτατη εκτίμησή μας. Για περαιτέρω πληροφορίες επί του θέματος ο αναγνώστης μπορεί να συμβουλευθεί τον Ψαλμό 115.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει η γνώση της εκλεκτικής αγάπης του Θεού τον τρόπο με τον οποίο προσφέρεις αίνεση σήμερα; Σε ποιους τομείς της ζωής χρειάζεται να θυμάσαι ότι τίποτα δεν συμβαίνει εκτός από το σκόπιμο θέλημα του Θεού; Πού μπορεί να πειρασθείς να εμπιστευθείς κάτι άλλο εκτός από τον ζωντανό Θεό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Παντοδύναμε Θεέ, ὁ ὁποῖος ἐπέλεξας λαὸν διὰ τὸν ἑαυτόν σου ἐν κυρίαρχον ἔλεος καὶ τοῦ ὁποίου ἡ ἀκλόνητος ἀγάπη διαρκεῖ εἰς τοὺς αἰῶνας, διαμόρφωσε τὰς καρδίας μας νὰ σὲ αἰνοῦν ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀπόστρεψον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς εἰδώλου. Στήριξον τὴν ἐμπιστοσύνην μας ὁλοκληρωτικῶς εἰς σέ, τὸν Δημιουργὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ἵνα τὸ ἐφύμνιον τῆς διαθηκικῆς σου πιστότητος ἀντηχῇ καθ' ὅλας τὰς ἡμέρας μας, μέχρις ὅτου ἐνωθῶμεν μὲ τὸ αἰώνιον ᾆσμα τῶν λυτρωμένων. Ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ προσευχόμεθα, Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →