← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς

Γ' Βασιλειών 19-20 — με τον Barnes

Α' Βασιλείς 19-20Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο του Άλμπερτ Μπάρνες, το μάθημα αυτό αντλεί από τις Σημειώσεις του στην Αγία Γραφή για να παρακολουθήσει τις ενέργειες του Κυρίου προς τον Ηλία μετά τον Κάρμηλ και προς τον Αχαάβ εν μέσω της συριακής απειλής. Οι σημειώσεις ξεδιπλώνουν την αποθάρρυνση του προφήτη, την ήπια αποκάλυψη στον Χωρήβ και το εσφαλμένο έλεος του βασιλιά, όλα μέσα στο σταθερό φως της Γραφής. Ακούμε με ευλάβεια, επιτρέποντας στο κείμενο και την έκθεσή του να διαμορφώσουν την καρδιά και τη συμπεριφορά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα Γ' Βασιλειών 19–20, προσέχοντας την φυγή του Ηλία, την ήσυχη μικρή φωνή, την εντολή να χρίσει τον Αζαήλ, τον Ιηού και τον Ελισσαί, και τις δύο εκστρατείες κατά του Βεν-αδάδ. Ας μιλήσει πρώτα ο Λόγος· οι σημειώσεις θα φωτίσουν αργότερα το νόημά του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνες ξεκινά παρακολουθώντας την ταχεία νότια φυγή του προφήτη μετά την απειλή της Ιεζάβελ. Στίχος 3. Η ταχεία κίνηση του πρωτοτύπου είναι πολύ εντυπωσιακή. «Και είδε (ή «εφοβήθη», όπως διαβάζουν μερικοί), και σηκώθηκε, και πορεύθηκε, κ.λπ.» Ο φόβος και η φυγή του Ηλία είναι πολύ αξιοσημείωτα. Η απειλή της Ιεζάβελ μόνη της δεν είχε, κατά πάσα πιθανότητα, προκαλέσει την εξαιρετική αλλαγή, αλλά εν μέρει η σωματική αντίδραση από την υπερδιέγερση της προηγούμενης ημέρας· και εν μέρει η εσωτερική ανησυχία και αμφιβολία ως προς τη σοφία της πορείας που είχε υιοθετήσει. Η Βηρσαβεέ απέχει περίπου 95 μίλια από την Ιεζραέλ, στα ίδια τα σύνορα της ερήμου ετ-Τιχ. Ο Ηλίας δεν μπορεί πιθανώς να την έχει φθάσει παρά μόνο στο τέλος της δεύτερης ημέρας. Φαίνεται ότι ταξίδεψε και νύχτα και ημέρα, και δεν αναπαύθηκε μέχρι να φθάσει τόσο μακριά στον δρόμο του. Ήταν μία από τις πόλεις που αποδόθηκαν στη φυλή του Συμεών Ιησούς του Ναυή 19:2. Οι Συμεωνίτες όμως είχαν ήδη απορροφηθεί στον Ιούδα. Στη συνέχεια εκθέτει την θεία πρόνοια τροφής και την εντολή να σηκωθεί για το μακρύτερο ταξίδι. Στίχος 7. Σήκω και φάγε ... - δηλαδή «Φάγε δεύτερη φορά, διότι αλλιώς το ταξίδι θα υπερβεί τις δυνάμεις σου». «Το ταξίδι» δεν ήταν απλώς προσκύνημα στον Χωρήβ, που απείχε λιγότερο από 200 μίλια και μπορούσε να φθάσει σε έξι ή επτά ημέρες. Έπρεπε να είναι περιπλάνηση στην έρημο, όχι ανόμοια με εκείνη των Ισραηλιτών όταν εξήλθαν από την Αίγυπτο· μόνο που θα διαρκούσε σαράντα ημέρες αντί σαράντα ετών. Ο Μπάρνες δείχνει έπειτα την άμεση ερώτηση του Κυρίου προς τον Ηλία μέσα στη σπηλιά στον Χωρήβ. Στίχος 13. Μανδύας - Το επάνω ένδυμα, ένα είδος κοντού χλαμύδος ή κάπας - ίσως από ακατέργαστο δέρμα προβάτου, που ήταν, εκτός από τη λωρίδα δέρματος γύρω από τους λαγόνες του, το μοναδικό ένδυμα του προφήτη (συγκρίνετε Ματθαίος 3:4). Για την πράξη συγκρίνετε τις παραπομπές στο περιθώριο. Ήλθε φωνή προς αυτόν ... - Η ερώτηση που ακούστηκε προηγουμένως σε όραμα τίθεται τώρα πάλι στον προφήτη από τον ίδιο τον Κύριο. Ο Ηλίας δεν δίνει ταπεινότερη και πιο ήπια απάντηση. Είναι ακόμη ικανοποιημένος με τη δική του έκθεση της υπόθεσής του. Προχωρεί καταγράφοντας τις νέες εντολές που δόθηκαν για τον Αζαήλ, τον Ιηού και τον Ελισσαί. Στίχος 15. Η απάντηση δεν είναι δικαίωση των οδών του Θεού, ούτε άμεση επίπληξη της αδυναμίας και της αθυμίας του προφήτη, ούτε εξήγηση ή εφαρμογή αυτού που είχε δει ο Ηλίας. Προς το παρόν, απλώς κατευθύνεται πίσω στον δρόμο της πρακτικής υπηρεσίας. Η αποστολή του δεν έχει ακόμη τελειώσει, υπάρχει ακόμη έργο για αυτόν να κάνει. Λαμβάνει ειδικές εντολές σχετικά με τον Αζαήλ, τον Ιηού και τον Ελισσαί· και παρηγορείται με μια αποκάλυψη καλά προσαρμοσμένη να τον ξυπνήσει από την αθυμία του: υπάρχουν επτά χιλιάδες που θα συμπαθήσουν μαζί του στις δοκιμασίες του, και που χρειάζονται τη φροντίδα και την προσοχή του. Η έρημος της Δαμασκού - Πιθανώς η περιοχή βόρεια της ίδιας της χώρας του προφήτη, μεταξύ Βασάν και της ίδιας της Δαμασκού, και που ήταν γνωστή σε μεταγενέστερους χρόνους ως Ιτουραία και Γαυλανίτιδα. Εδώ ο προφήτης θα μπορούσε να είναι ασφαλής από την Ιεζάβελ, ενώ θα μπορούσε εύκολα να επικοινωνήσει και με τον Ισραήλ και με τη Δαμασκό, και να εκτελέσει τις εντολές με τις οποίες είχε εμπιστευθεί. Όταν έλθεις, χρίσε - Μάλλον «και θα πορευθείς και θα χρίσεις», ο Ηλίας εκτέλεσε μόνο μία από τις τρεις εντολές που του δόθηκαν. Φαίνεται ότι του αφέθηκε ελεύθερος να επιλέξει τον χρόνο για την εκτέλεση των εντολών του, και φαίνεται ότι θεώρησε ότι η κατάλληλη περίσταση δεν είχε προκύψει ούτε για την πρώτη ούτε για τη δεύτερη πριν από τη μετάστασή του. Αλλά φρόντισε να μεταδώσει τις θεϊκές εντολές στον διάδοχό του, ο οποίος τις εκτέλεσε την κατάλληλη στιγμή (παραπομπές στο περιθώριο).
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνες τονίζει την αποκάλυψη των επτά χιλιάδων που δεν είχαν προσκυνήσει τον Βάαλ. Στίχος 18. Ακόμη έχω αφήσει για τον εαυτό μου ... - Μάλλον, όπως στο περιθώριο. «Επτά χιλιάδες» πιστοί Ισραηλίτες θα επιζήσουν από όλους τους διωγμούς του Αχαάβ και της Ιεζάβελ, και θα μεταφέρουν τη λατρεία του Γιαχβέ σε άλλη γενιά. Ο Ηλίας πλανάται νομίζοντας ότι μόνο αυτός έχει μείνει. Ο αριθμός είναι προφανώς «στρογγυλός» αριθμός, όχι ακριβής εκτίμηση. Ίσως είναι, επιπλέον, μυστικιστικός ή συμβολικός αριθμός. Συγκρίνετε Αποκάλυψη 7:5-8. Από όλους τους συμβολικούς αριθμούς που χρησιμοποιούνται στην Γραφή, το επτά είναι ο πιο συνηθισμένος. Κάθε στόμα που δεν τον έχει φιλήσει - Οι ειδωλολάτρες μερικές φορές φιλούσαν το χέρι προς το αντικείμενο της λατρείας τους Ιώβ 31:26-27· άλλες φορές φιλούσαν την ίδια την εικόνα (παραπομπή στο περιθώριο). Κλείνει το κεφάλαιο ζυγίζοντας τη συνθήκη του Αχαάβ με τον σωσμένο Σύριο βασιλιά. Στίχος 34. Ο Βεν-αδάδ, ασφαλής για τη ζωή του, προτείνει όρους ειρήνης ως τιμή της ελευθερίας του. Θα αποδώσει στον Αχαάβ τις ισραηλιτικές πόλεις που πήρε από τον Όμρι ο πατέρας του, μεταξύ των οποίων η Ραμώθ Γαλαάδ ήταν πιθανώς η πιο σημαντική Γ' Βασιλειών 22:3· και θα επιτρέψει στον Αχαάβ το προνόμιο να φτιάξει για τον εαυτό του «δρόμους», ή μάλλον πλατείες, στη Δαμασκό, προνόμιο που ο ίδιος ο πατέρας του είχε κατέχει σε σχέση με τη Σαμάρεια. Εμπορικά πλεονεκτήματα, μάλλον παρά οποιοδήποτε άλλο, επιδιώκονταν πιθανώς από αυτή τη ρύθμιση. Έτσι έκανε συνθήκη μαζί του ... - Ο Αχαάβ, χωρίς «να ερωτήσει τον Κύριο», συμφώνησε αμέσως στους όρους που προσφέρθηκαν· και, χωρίς καν να λάβει καμία ασφάλεια για την τήρησή τους, επέτρεψε στον Σύριο μονάρχη να αναχωρήσει. Θεωρούμενο πολιτικά, το έργο ήταν ένα από αξιόμεμπτη αμέλεια και απροσεξία. Ο Βεν-αδάδ δεν θεωρούσε τον εαυτό του δεσμευμένο από τους όρους μιας συνθήκης που έγινε όταν ήταν αιχμάλωτος - όπως δείχνει η μεταγενέστερη συμπεριφορά του Γ' Βασιλειών 22:3. Η συμπεριφορά του Αχαάβ ήταν ακόμη πιο αδικαιολόγητη σε κάποιον που κρατούσε το στέμμα του υπό θεοκρατία. «Ερώτηση κατά τον λόγο του Κυρίου» ήταν ακόμη δυνατή στον Ισραήλ Γ' Βασιλειών 22:5, Γ' Βασιλειών 22:8, και θα φαινόταν ότι ήταν η πορεία που η συνηθισμένη ευγνωμοσύνη θα μπορούσε να έχει προτείνει.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη δική μας αποθάρρυνση χρειαζόμαστε, όπως ο Ηλίας, τον ήσυχο λόγο του Κυρίου αντί για τον άνεμο ή τη φωτιά; Πώς η γνώση ενός πιστού υπολοίπου μας σταθεροποιεί όταν η ορατή Εκκλησία φαίνεται μικρή; Σε ποια παρούσα υπηρεσία μας έχει ήδη κατευθύνει ο Κύριος, ακόμη και ενώ περιμένουμε μεγαλύτερες απαντήσεις;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, που μίλησες στον δούλο Σου στον Χωρήβ όχι στην καταιγίδα αλλά στην ήσυχη μικρή φωνή, ησύχασε τις καρδιές μας εν μέσω αντίδρασης και φόβου. Διατήρησε σε εμάς ζήλο που είναι υπομονετικός και ευγενής, και ανάστησε πιστούς μάρτυρες που δεν έχουν προσκυνήσει τα είδωλα της εποχής μας. Δώσε σοφία στους άρχοντες και θάρρος στον λαό Σου, ώστε συνθήκες που γίνονται βιαστικά να υποβληθούν στον Λόγο Σου. Διά του Χριστού του Λυτρωτή μας, αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →