← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

Β' Σαμουήλ 9-10 — με τον Μάθιου Χένρι

Β' Σαμουήλ 9-10Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Μάθιου Χένρι για τη Β' Σαμουήλ 9–10 μας καλεί να παρακολουθήσουμε την καρδιά ενός βασιλιά εν δράσει. Μέσα από προσεκτική ερμηνεία ο Χένρι δείχνει πώς η πιστότητα στη διαθήκη και η γενναιόδωρη ευσπλαχνία διαμορφώνουν τις σχέσεις του Δαβίδ τόσο με φίλους όσο και με εχθρούς. Το σημερινό μάθημα εστιάζει σε αυτά τα δύο θέματα ώστε να μάθουμε να επεκτείνουμε την ίδια καλοσύνη που έχουμε λάβει. Καθώς παρακολουθούμε τις παρατηρήσεις του Χένρι, ανακαλύπτουμε νέους λόγους να εμπιστευόμαστε τον Θεό που τηρεί τις υποσχέσεις του από γενιά σε γενιά. Ας αφήσουμε το αρχαίο κείμενο και τις γνώσεις του Χένρι να εμπνεύσουν μαζί την δική μας πρακτική της σταθερής αγάπης.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθίστε άνετα στη Β' Σαμουήλ 9–10 και ακούστε τον ρυθμό της βασιλικής γενναιοδωρίας και της μετρημένης δικαιοσύνης. Προσέξτε πώς ο Δαβίδ θυμάται μια διαθήκη και πώς απαντά σε μια προσβολή. Αφήστε την αφήγηση να ξυπνήσει τη φαντασία σας για το πώς μοιάζει η πιστή φιλία όταν η εξουσία και η μνήμη συναντώνται. Διαβάστε αρκετά αργά ώστε να νιώσετε τόσο την τρυφερότητα όσο και την ένταση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά τοποθετώντας την έρευνα του Δαβίδ στο ιστορικό της πλαίσιο. Εδώ έχουμε, Ι. Την έρευνα του Δαβίδ για τα υπολείμματα του κατεστραμμένου οίκου του Σαούλ, εδ. 1. Αυτό έγινε πολύ καιρό μετά την άνοδό του στον θρόνο, διότι φαίνεται ότι ο Μεμφιβοσθέ, που ήταν μόλις πέντε ετών όταν πέθανε ο Σαούλ, είχε τώρα γεννήσει γιο, εδ. 12. Ο Δαβίδ είχε ξεχάσει για πολύ καιρό τις υποχρεώσεις του προς τον Ιωνάθαν, αλλά τώρα, επιτέλους, έρχονται στο νου του. Είναι καλό μερικές φορές να σκεφτόμαστε αν υπάρχουν υποσχέσεις ή δεσμεύσεις που έχουμε παραμελήσει να εκπληρώσουμε· καλύτερα αργά παρά ποτέ. Η σύνοψη που μας δίνει ο Παύλος για τη ζωή του Δαβίδ είναι αυτή (Πράξεις ιγ΄ 36), ότι υπηρέτησε τη γενιά του σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, δηλαδή ήταν άνθρωπος που έκανε σκοπό του να κάνει το καλό· μάρτυρας αυτού του παραδείγματος, όπου μπορούμε να παρατηρήσουμε, Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει πώς ο Δαβίδ αναζήτησε ενεργά ευκαιρία να κάνει το καλό. 1. Ότι αναζήτησε ευκαιρία να κάνει το καλό. Θα μπορούσε ίσως να ικανοποιήσει τη συνείδησή του με την εκπλήρωση της υπόσχεσής του προς τον Ιωνάθαν αν ήταν μόνο έτοιμος, κατόπιν αιτήματος ή προσέγγισης από κάποιον από τους απογόνους του, να τους βοηθήσει και να τους στηρίξει. Αλλά κάνει περισσότερα, ρωτά πρώτα αυτούς γύρω του (εδ. 1), και όταν συνάντησε πρόσωπο που ήταν πιθανό να τον ενημερώσει, τον ρώτησε συγκεκριμένα, Υπάρχει κανείς ακόμη από τον οίκο του Σαούλ, για να του δείξω καλοσύνη; εδ. 3. «Υπάρχει κανείς, όχι μόνο προς τον οποίο μπορώ να αποδώσω δικαιοσύνη (Αριθμοί ε΄ 8), αλλά προς τον οποίο μπορώ να δείξω καλοσύνη;» Σημείωσε, οι καλοί άνθρωποι πρέπει να αναζητούν ευκαιρίες να κάνουν το καλό. Ο ελεύθερος σκέφτεται ελεύθερα πράγματα, Ησαΐας λβ΄ 8. Διότι, τα πιο κατάλληλα αντικείμενα της καλοσύνης και της ελεημοσύνης μας είναι τέτοια που δεν θα συναντώνται συχνά χωρίς έρευνα. Οι πιο ανήμποροι είναι οι λιγότερο φωνακλάδικοι. Στη συνέχεια ο Χένρι εξερευνά το κίνητρο που ριζώνει στη φιλία του Ιωνάθαν. 2. Αυτούς που αναζήτησε ήταν τα υπολείμματα του οίκου του Σαούλ, προς τους οποίους θα έδειχνε καλοσύνη για χάρη του Ιωνάθαν: Υπάρχει κανείς από τον οίκο του Σαούλ; Ο Σαούλ είχε πολύ πολυάριθμη οικογένεια (Α' Παραλειπομένων η΄ 33), αρκετή για να γεμίσει μια χώρα, και όμως είχε αδειάσει τόσο που κανείς από αυτήν δεν εμφανιζόταν· αλλά ήταν θέμα έρευνας, Υπάρχει κανείς; Δείτε πώς η πρόνοια του Θεού μπορεί να αδειάσει πλήρεις οικογένειες· δείτε πώς η αμαρτία του ανθρώπου θα το κάνει αυτό. Ο οίκος του Σαούλ ήταν αιματηρός, δεν είναι παράξενο που μειώθηκε έτσι, κεφ. κα΄ 1. Αλλά, αν και ο Θεός επισκέφθηκε την ανομία του πατέρα στα παιδιά, ο Δαβίδ δεν θα το έκανε. «Υπάρχει κανείς που μπορώ να δείξω καλοσύνη, όχι για χάρη του Σαούλ, αλλά για χάρη του Ιωνάθαν;» (1.) Ο Σαούλ ήταν ορκισμένος εχθρός του Δαβίδ, και όμως θα έδειχνε καλοσύνη στον οίκο του με όλη του την καρδιά και ήταν πρόθυμος να το κάνει. Δεν λέει, «Υπάρχει κανείς από τον οίκο του Σαούλ, για να βρω κάποιον τρόπο να τους απομακρύνω, και να αποτρέψω να προκαλέσουν αναστάτωση σε εμένα ή στον διάδοχό μου;» Ήταν ενάντια στη γνώμη του Αβιμέλεχ να μείνει κανείς από τον οίκο του Γεδεών (Κριταί θ΄ 5), και ενάντια στη γνώμη της Αθαλίας να μείνει κανείς από τον βασιλικό σπόρο, Β' Παραλειπομένων κβ΄ 10, 11. Αυτές ήταν σφετερισμένες κυβερνήσεις. Η δική του δεν χρειαζόταν τέτοια άθλια στηρίγματα. Ήταν πρόθυμος να δείξει καλοσύνη στον οίκο του Σαούλ, όχι μόνο επειδή εμπιστευόταν στον Θεό και δεν φοβόταν τι μπορούσαν να του κάνουν, αλλά επειδή είχε φιλανθρωπική διάθεση και συγχωρούσε ό,τι του είχαν κάνει. Σημείωσε, Πρέπει να αποδείξουμε την ειλικρίνεια της συγχώρεσής μας προς εκείνους που μας αδίκησαν με οποιονδήποτε τρόπο, δείχνοντας πρόθυμα, όταν έχουμε ευκαιρία, καλοσύνη τόσο σε αυτούς όσο και στους δικούς τους. Δεν πρέπει μόνο να μην εκδικούμαστε τον εαυτό μας εναντίον τους, αλλά πρέπει να τους αγαπάμε, και να τους κάνουμε καλό (Ματθαίος ε΄ 44), και να μην είμαστε απρόθυμοι να κάνουμε οποιαδήποτε υπηρεσία αγάπης και καλής θέλησης προς εκείνους που μας έχουν κάνει πολλές αδικίες. Α' Πέτρου γ΄ 9, —αλλά, αντίθετα, ευλογώντας. Αυτός είναι ο τρόπος να νικήσουμε το κακό, και να βρούμε έλεος για τον εαυτό μας και τους δικούς μας, όταν εμείς ή αυτοί το χρειαζόμαστε. (2.) Ο Ιωνάθαν ήταν ορκισμένος φίλος του Δαβίδ, και επομένως θα έδειχνε καλοσύνη στον οίκο του. Αυτό μας διδάσκει, [1.] Να θυμόμαστε τη διαθήκη μας. Την καλοσύνη που υποσχεθήκαμε πρέπει να την εκτελούμε συνειδητά, ακόμη κι αν δεν ζητηθεί. Ο Θεός είναι πιστός σε εμάς· ας μην είμαστε άπιστοι ο ένας στον άλλον. [2.] Να θυμόμαστε τις φιλίες μας, τις παλιές φιλίες. Σημείωσε, Η καλοσύνη προς τους φίλους μας, ακόμη και προς αυτούς και τους δικούς τους, είναι ένας από τους νόμους της αγίας μας θρησκείας. Αυτός που έχει φίλους πρέπει να δείχνει τον εαυτό του φιλικό, Παροιμίες ιη΄ 24. Αν η Πρόνοια μας έχει υψώσει, και οι φίλοι μας και οι οικογένειές τους έχουν ταπεινωθεί, όμως δεν πρέπει να ξεχάσουμε την παλιά γνωριμία, αλλά μάλλον να το δούμε ως μας δίνοντας τόσο πιο δίκαιη ευκαιρία να είμαστε καλοί προς αυτούς: τότε οι φίλοι μας έχουν περισσότερο ανάγκη από εμάς και εμείς είμαστε στην καλύτερη θέση να τους βοηθήσουμε. Αν και δεν υπάρχει επίσημη συμμαχία φιλίας που μας δεσμεύει σε αυτή τη σταθερότητα αγάπης, όμως υπάρχει ένας ιερός νόμος φιλίας όχι λιγότερο δεσμευτικός, ότι σε αυτόν που βρίσκεται σε δυστυχία πρέπει να δείχνεται οίκτος από τον φίλο του, Ιώβ στ΄ 14. Ένας αδελφός γεννιέται για την αντιξοότητα. Η φιλία μας υποχρεώνει να λάβουμε υπόψη τις οικογένειες και τους επιζώντες συγγενείς εκείνων που αγαπήσαμε, οι οποίοι, όταν μας άφησαν, άφησαν πίσω τους τα σώματά τους, τα ονόματά τους, και τους απογόνους τους, για να είμαστε καλοί προς αυτούς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα τραβώντας παράλληλο με την καλοσύνη του Χριστού προς τους ανάξιους. Το ζήτημα εδώ διευθετείται σχετικά με τον Μεμφιβοσθέ. 1. Αυτή η παραχώρηση της πατρικής του περιουσίας επιβεβαιώνεται σε αυτόν, και ο Σιβά καλείται να είναι μάρτυρας σε αυτήν (εδ. 9)· και, φαίνεται, ο Σαούλ είχε πολύ καλή περιουσία, διότι ο πατέρας του ήταν ισχυρός άνθρωπος σε αγαθά (Α' Σαμουήλ θ΄ 1), και είχε χωράφια και αμπέλια να παραχωρήσει, Α' Σαμουήλ κβ΄ 7. Όσο και αν είναι, ο Μεμφιβοσθέ είναι τώρα κύριος όλων. 2. Η διαχείριση της περιουσίας ανατίθεται στον Σιβά, που ήξερε τι ήταν και πώς να την αξιοποιήσει στο έπακρο, στον οποίο, έχοντας υπηρετήσει τον πατέρα του, μπορούσε να εμπιστευθεί, και ο οποίος, έχοντας πολυάριθμη οικογένεια γιων και υπηρετών, είχε αρκετά χέρια για να απασχοληθούν με αυτήν, εδ. 10. Έτσι ο Μεμφιβοσθέ γίνεται πολύ άνετος, έχοντας καλή περιουσία χωρίς φροντίδα, και βρίσκεται σε καλό δρόμο να γίνει πολύ πλούσιος, έχοντας πολλά εισοδήματα και λίγη αφορμή να ξοδέψει, ο ίδιος διατηρούμενος στο τραπέζι του Δαβίδ. Ωστόσο πρέπει να έχει τροφή να φάει εκτός από το δικό του ψωμί, προμήθειες για τον γιο και τους υπηρέτες του· και οι γιοι και οι υπηρέτες του Σιβά θα έρχονταν για το μερίδιό τους από τα έσοδά του, για τον οποίο λόγο ίσως αναφέρεται εδώ ο αριθμός τους, δεκαπέντε γιοι και είκοσι υπηρέτες, που θα απαιτούσαν σχεδόν όλα όσα υπήρχαν· διότι καθώς αυξάνονται τα αγαθά, αυξάνονται και αυτοί που τα τρώνε, και τι καλό έχει ο ιδιοκτήτης τους εκτός από το να τα βλέπει με τα μάτια του; Εκκλησιαστής ε΄ 11. Όλοι όσοι κατοικούσαν στον οίκο του Σιβά ήταν υπηρέτες του Μεμφιβοσθέ (εδ. 12), δηλαδή όλοι ζούσαν από αυτόν, και έκαναν λεία την περιουσία του, με το πρόσχημα ότι τον υπηρετούσαν και του έκαναν υπηρεσία. Οι Εβραίοι έχουν μια παροιμία, «Αυτός που πολλαπλασιάζει τους υπηρέτες πολλαπλασιάζει τους κλέφτες.» Ο Σιβά είναι τώρα ευχαριστημένος, διότι αγαπά τον πλούτο, και θα έχει αφθονία. «Όπως διέταξε ο βασιλιάς, έτσι θα κάνει ο δούλος σου, εδ. 11. Άφησέ με μόνο με την περιουσία: και όσο για τον Μεμφιβοσθέ» (φαίνεται να είναι τα λόγια του Σιβά), «αν ευαρεστείται ο βασιλιάς, δεν χρειάζεται να ενοχλήσει την αυλή, θα τρώει στο τραπέζι μου, και θα αντιμετωπίζεται τόσο καλά όσο ένας από τους γιους του βασιλιά.» Αλλά ο Δαβίδ θα τον έχει στο δικό του τραπέζι, και ο Μεμφιβοσθέ είναι τόσο ευχαριστημένος με τη θέση του όσο ο Σιβά με τη δική του. Πόσο άπιστος ήταν ο Σιβά προς αυτόν θα το βρούμε αργότερα, κεφ. ιστ΄ 3. Τώρα επειδή ο Δαβίδ ήταν τύπος του Χριστού, του Κυρίου και γιου του, της ρίζας και του απογόνου του, ας χρησιμεύσει η καλοσύνη του προς τον Μεμφιβοσθέ για να απεικονίσει την καλοσύνη και την αγάπη του Θεού του Σωτήρα μας προς τον πεσμένο άνθρωπο, την οποία όμως δεν ήταν υποχρεωμένος, όπως ο Δαβίδ προς τον Ιωνάθαν. Ο άνθρωπος καταδικάστηκε για επανάσταση κατά του Θεού, και, όπως ο οίκος του Σαούλ, υπό ποινή απόρριψης από αυτόν, όχι μόνο ταπεινώθηκε και έγινε φτωχός, αλλά χωλός και ανήμπορος, έτσι έγινε από την πτώση. Ο Υιός του Θεού ερευνά αυτή τη διεφθαρμένη φυλή, που δεν ερεύνησε αυτόν, έρχεται να ζητήσει και να σώσει αυτούς. Σε εκείνους από αυτούς που ταπεινώνονται ενώπιόν του, και εμπιστεύονται τον εαυτό τους σε αυτόν, αποκαθιστά την κατασχεθείσα κληρονομιά, τους δίνει δικαίωμα σε καλύτερο παράδεισο από αυτόν που έχασε ο Αδάμ, και τους παίρνει σε κοινωνία με τον εαυτό του, τους τοποθετεί με τα παιδιά του στο τραπέζι του, και τους τρέφει με τα εδέσματα του ουρανού. Κύριε, τι είναι ο άνθρωπος, που τον μεγαλύνεις έτσι!
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχω καθυστερήσει να τηρήσω μια υπόσχεση καλοσύνης; Πώς θα μπορούσα να αναζητήσω ενεργά κάποιον που δεν μπορεί να ζητήσει βοήθεια; Σε ποια σχέση καλούμαι να επεκτείνω έλεος που αντανακλά την ίδια την αγάπη της διαθήκης του Θεού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το παράδειγμα της πιστότητας στη διαθήκη που έθεσες στην καρδιά του Δαβίδ. Δίδαξέ μας να θυμόμαστε εκείνους που υποσχεθήκαμε να αγαπήσουμε και να τους αναζητούμε με γενναιοδωρία. Ας αντηχεί η καλοσύνη μας στην καλοσύνη του Θεού που επιδιώκει τον χωλό και τον ξεχασμένο. Φύλαξέ μας από την καχυποψία που ατιμάζει τους άλλους και από την υπερηφάνεια που αρνείται το έλεος. Ας γίνουν τα τραπέζια μας και οι πόροι μας τόποι υποδοχής. Ενίσχυσέ μας να ενεργούμε δίκαια όταν αδικούμαστε, όμως πάντα με την ελπίδα της συμφιλίωσης. Στο όνομα του Ιησού που μας αναζήτησε και μας έσωσε, αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →