Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 15 — με τον Benson
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αδελφότητας στρεφόμαστε σήμερα στο έργο του Joseph Benson, 'Commentary on the Old and New Testaments'. Η προσεκτική ερμηνεία του Benson στο 15ο κεφάλαιο των Πράξεων μας καλεί να παρακολουθήσουμε την καθοδήγηση του Πνεύματος μέσω της Συνόδου της Ιερουσαλήμ, όπου η πρώιμη εκκλησία έμαθε να περπατά στην ελευθερία και την αγάπη. Η ποιμαντική του διορατικότητα μας βοηθά να λάβουμε την ίδια ευαγγελική ελευθερία που κάποτε ένωσε Εβραίους και Εθνικούς σε ένα σώμα. Καθώς ακούμε, είθε οι καρδιές μας να σταθεροποιηθούν από την ίδια χάρη που έλυσε την αρχαία διαμάχη και εξακολουθεί να ενώνει τον λαό του Χριστού σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το 15ο κεφάλαιο των Πράξεων, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος που οδήγησε τους αποστόλους στην αλήθεια. Καθώς ξεδιπλώνονται τα λόγια, παρατηρήστε πώς η διένεξη δίνει τη θέση της στη συμβουλή και πώς η εκκλησία ανακαλύπτει την ελευθερία που ανήκει σε όλους όσοι εμπιστεύονται μόνο τον Χριστό. Λάβετε το απόσπασμα ως ζωντανή Γραφή που εξακολουθεί να μιλά για την ενότητα και τη μαρτυρία μας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ξεκινά προσδιορίζοντας τους άνδρες από την Ιουδαία και το αίτημά τους.
Στίχος 1. Πράξεις 15:1. Και τινὲς κατελθόντες ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας. Πιθανώς εκείνοι που ανήκαν στους Φαρισαίους (Πράξεις 15:5), ή, ίσως, σε εκείνους τους ιερείς που ήταν υπάκουοι στην πίστη, Πράξεις 6:7. Καθώς ήρθαν από την Ιουδαία, είναι πιθανό να προσποιήθηκαν ότι στάλθηκαν από τους αποστόλους στην Ιερουσαλήμ, ή, τουλάχιστον, ότι είχαν την υποστήριξή τους. Σκοπεύοντας να διαδώσουν τις ιδέες τους μεταξύ των Εθνικών, ήρθαν στην Αντιόχεια, επειδή αυτή η πόλη αφθονούσε σε προσήλυτους Εθνικούς και ήταν η έδρα εκείνων που κήρυτταν στους Εθνικούς· και αν μπορούσαν να κάνουν μια εντύπωση εκεί, υπέθεταν ότι η ζύμη τους θα διαδιδόταν σύντομα σε όλες τις εκκλησίες των Εθνικών. Και είπαν, Ἐὰν μὴ περιτμηθῆτε κατὰ τὸ ἔθος Μωϋσέως. Δηλαδή, εκτός αν τηρήσετε τον νόμο του Μωυσή (βλ. Πράξεις 15:5· Γαλάτες 5:3), οὐ δύνασθε σωθῆναι. Δεν μπορείτε ούτε να απολαύσετε την εύνοια του Θεού εδώ, ούτε τη βασιλεία του στο μέλλον.Στη συνέχεια αφηγείται τη συγκέντρωση των αποστόλων και των πρεσβυτέρων στην Ιερουσαλήμ.
Στίχοι 6-11. Πράξεις 15:6-11. Καὶ συνήχθησαν οἱ ἀπόστολοι, κ.λπ., συνήχθησαν ἰδεῖν περὶ τοῦ λόγου τούτου. Καθώς οι απόστολοι συνήθως κατοικούσαν στην Ιερουσαλήμ, το μεγαλύτερο μέρος τους μπορεί να είχε συγκεντρωθεί σε αυτή την περίσταση· και οι πρεσβύτεροι επίσης, άνδρες πολύ αξιοσέβαστοι για τη χάρη και τα χαρίσματά τους, έχοντας εκλεγεί στο αξίωμα των πρεσβυτέρων από εκείνους στους οποίους κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής. Πολλοί από τους αδελφούς, επίσης, της εκκλησίας της Ιερουσαλήμ ήταν παρόντες σε αυτή τη συνέλευση. Διότι το διάταγμα, το οποίο ψηφίστηκε επί του ζητήματος, φέρει το όνομα ολόκληρης της εκκλησίας. Καὶ πολλῆς ζητήσεως γενομένης. Προκλήθηκε από εκείνους της αίρεσης των Φαρισαίων, οι οποίοι υποστήριζαν την αναγκαιότητα της περιτομής. Δεν φαίνεται ότι αυτή η συζήτηση ήταν μεταξύ των ίδιων των αποστόλων· αλλά αν ήταν, αν οι ίδιοι πραγματικά συζήτησαν το θέμα πρώτα, ωστόσο η τελική τους απόφαση μπορεί να ήταν από αλάνθαστη κατεύθυνση.Ο Benson στη συνέχεια παρουσιάζει την κρίση του Ιακώβου επί του ζητήματος ενώπιον της συνόδου.
Στίχοι 19-21. Πράξεις 15:19-21. Διὸ ἐγὼ κρίνω. Η κρίση μου σε αυτό το θέμα· είναι, μὴ παρενοχλεῖν. Με τέτοιες παρατηρήσεις όπως αυτές που τίθενται τώρα υπό συζήτηση· τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν. Τους αμαθείς και ειδωλολάτρες Εθνικούς· ἐπιστρέφοντας ἐπὶ τὸν Θεόν. Έχουν μεταστραφεί με θεία χάρη στη γνώση και τη λατρεία του αληθινού Θεού, και στην υπακοή στο ευαγγέλιό του. Ἀλλὰ ἐπιστεῖλαι αὐτοῖς, ἀπέχεσθαι ἀπὸ τῶν ἀλισγημάτων τῶν εἰδώλων. Από κάθε είδος ειδωλολατρίας: να μην έχουν καμία κοινωνία με ειδωλολάτρες στην ειδωλολατρική τους λατρεία, ή στα συμπόσια που κάνουν με τις θυσίες τους· βλ. 1 Κορινθίους 10:14· 2 Κορινθίους 6:14. Καὶ τῆς πορνείας. Την οποία ακόμη και οι φιλόσοφοι μεταξύ των ειδωλολατρών δεν θεωρούσαν σφάλμα. Ήταν ιδιαίτερα συχνή στη λατρεία των ειδώλων τους, γι' αυτό και αυτές οι αμαρτίες αναφέρονται εδώ μαζί.Καταγράφει περαιτέρω την επιστολή που στάλθηκε στις εκκλησίες των Εθνικών.
Στίχοι 22-23. Πράξεις 15:22-23. Τότε ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις, κ.λπ. Αυτή η συμβουλή ήταν πολύ ευπρόσδεκτη στους αποστόλους και τους πρεσβυτέρους, οι οποίοι ομόφωνα δήλωσαν την έγκρισή τους· σὺν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ. Η οποία επομένως είχε μέρος σε αυτή την υπόθεση· πέμψαι ἄνδρας ἐκλεγμένους. Οι οποίοι θα μπορούσαν να βεβαιώσουν ότι αυτή ήταν η κρίση των αποστόλων και όλων των αδελφών. Καὶ ἔγραψαν ἐπιστολὰς δι' αὐτῶν. Η όλη διεξαγωγή αυτής της υπόθεσης δείχνει σαφώς ότι η εκκλησία, εκείνες τις ημέρες, δεν είχε καμία αντίληψη του πρωτείου του Αγίου Πέτρου, ή του ότι ήταν ο κύριος κριτής σε διαφωνίες. Διότι το διάταγμα συντάσσεται, όχι σύμφωνα με τη δική του, αλλά με την πρόταση και την κατεύθυνση του Αποστόλου Ιακώβου: και αυτό στο όνομα, όχι του Αγίου Πέτρου, αλλά όλων των αποστόλων και πρεσβυτέρων, και ολόκληρης της εκκλησίας. Μάλιστα, το όνομα του Αγίου Πέτρου δεν αναφέρεται καθόλου, ούτε στην εντολή για αποστολή στην Ιερουσαλήμ για το ζήτημα (Πράξεις 15:2), ούτε στην προσφώνηση των αγγελιοφόρων σχετικά με αυτό (Πράξεις 15:4), ούτε στην επιστολή που γράφτηκε ως απάντηση. Οἱ ἀπόστολοι, οἱ πρεσβύτεροι, καὶ οἱ ἀδελφοί. Αυτοί οι αδελφοί, όντες ούτε απόστολοι ούτε πρεσβύτεροι, ήταν αναμφίβολα ιδιώτες Χριστιανοί, τους οποίους οι απόστολοι, με τη μεγάλη τους συγκατάβαση, συνέδεσαν με τον εαυτό τους σε αυτή την περίσταση, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η δηλωμένη συγκατάθεσή τους θα ενίσχυε την υποχρέωση της εκκλησίας στην Αντιόχεια, όχι μόνο να αποδεχθεί αυτό το διάταγμα, αλλά και να το υποστηρίξει· και ήταν πιο συνετό να το κάνουν, καθώς η ελευθερία που έδινε στους Χριστιανούς των Εθνικών θα επηρέαζε κάπως τα κοσμικά συμφέροντα των κατοίκων της Ιερουσαλήμ.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Benson καταλήγει σταθμίζοντας τη διαρκή δύναμη του διατάγματος που δόθηκε μέσω του Αγίου Πνεύματος.
Τόσο μακριά ήταν από το να χαίρονται να επιβάλλουν στις εκκλησίες οποιουσδήποτε απλούς ανθρώπινους και περιττούς θεσμούς, που φοβόντουσαν να επιβάλλουν οτιδήποτε ο Θεός δεν είχε απαιτήσει, και δεν ήταν υπολογισμένο να προωθήσει την πίστη και την αγιότητα των νέων προσήλυτων· παρά αυτά τα αναγκαία πράγματα. Μερικά από τα πράγματα που αναφέρονται εδώ είναι διαρκούς υποχρέωσης για τους Χριστιανούς όλων των εθνών και εποχών, και όλα ήταν απαραίτητα για την ειρήνη της εκκλησίας εκείνη την εποχή, δηλαδή, για να αποφευχθεί η προσβολή των προσήλυτων Εβραίων, και για να προωθηθεί η αδελφική αγάπη μεταξύ αυτών και των προσήλυτων Εθνικών. Το πρώτο από αυτά, ωστόσο, δεν ήταν απαραίτητο για πολύ, και η οδηγία σχετικά με αυτό ανακλήθηκε αργότερα από το ίδιο Πνεύμα, όπως διαβάζουμε στην πρώτη επιστολή προς τους Κορινθίους.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στη ζωή μου μπαίνω στον πειρασμό να προσθέσω βάρη που ο Χριστός δεν έχει επιβάλει στον λαό του; 2. Πώς με ενθαρρύνει το παράδειγμα της συνόδου να αναζητώ το νου του Πνεύματος μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές μου; 3. Με ποιους τρόπους μπορώ να βοηθήσω να διαφυλάξω την ελευθερία και την ενότητα της εκκλησίας σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξες στην πρώιμη εκκλησία μέσω της Συνόδου της Ιερουσαλήμ. Χάρισέ μας την ίδια ταπεινή προθυμία να ακούμε ο ένας τον άλλον και να ακολουθούμε την καθοδήγηση του Πνεύματός σου. Κράτησέ μας από το να επιβάλλουμε σε οποιαδήποτε ψυχή έναν ζυγό που δεν έχεις απαιτήσει. Είθε η ελευθερία που αγοράστηκε από τον Χριστό να αγαπηθεί μεταξύ μας, και είθε η αγάπη να μας ενώνει σε ένα σώμα. Είθε οι εκκλησίες μας να περπατούν στη χαρά του ευαγγελίου, φέρνοντας πιστή μαρτυρία σε όλα τα έθνη. Μέσω του Ιησού Χριστού του Σωτήρα μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →