Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφία Σολομώντος
Ευμενής και Αληθινός: Ο Πλάστης που μας Έπλασε και το Σημείο που Έδειχνε προς τον Σταυρό
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο του Βιβλίου της Σοφίας ανοίγει με μία από τις τρυφερότερες ομολογίες σε όλη την Αγία Γραφή: αλλά Εσύ, Θεέ μας, είσαι ευμενής και αληθινός, μακρόθυμος, και τακτοποιείς τα πάντα με έλεος. Ο Άγιος Ραβανός Μαύρος, ηγούμενος της Φούλντα και πατέρας της αδιαίρετης Εκκλησίας, αργοπορεί σε κάθε λέξη σαν πάνω σε πολύτιμο πράγμα, διότι εδώ η καρδιά που περιπλανήθηκε ανάμεσα στα είδωλα επιστρέφει και θεάται τον ζωντανό Θεό. Το κεφάλαιο αντιπαραθέτει την νεκρή, άλαλη εικόνα που πλάστηκε από θνητό χέρι προς τον Θεό που έπλασε το ίδιο το χέρι — τον αληθινό Πλάστη που έπλασε τον άνθρωπο από τη γη και εμφύσησε μέσα του ζωντανό πνεύμα. Έπειτα το δέκατο έκτο κεφάλαιο μας μεταφέρει στην έρημο, όπου ο Θεός παιδεύει τον λαό Του για το καλό του και τον τρέφει με άρτο από τον ουρανό, και όπου ένας χάλκινος όφις υψώνεται ώστε οι ετοιμοθάνατοι να κοιτάξουν και να ζήσουν. Παρακολούθησε πώς ο Ραβανός ερμηνεύει αυτό το υψωμένο σημείο: όχι τον χαλκό, αλλά τον Σωτήρα που προεικόνιζε. Έλα και μάθε να γνωρίζεις τον Θεό που είναι ευμενής και αληθινός, διότι να Τον γνωρίζεις, λέει το κεφάλαιο, είναι η ίδια η ρίζα της αθανασίας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε πρώτα το κεφάλαιο 15 της Σοφίας ως στροφή του προσώπου: η ψυχή ομολογεί τον Θεό ευμενή και αληθινό, γνωρίζει ότι να Τον γνωρίζει είναι τέλεια δικαιοσύνη, και έπειτα κοιτάζει κάτω τον ειδωλοποιό που πλάθει θεό από τον ίδιο πηλό από τον οποίο πάρθηκε ο ίδιος. Έπειτα ανάγνωσε το κεφάλαιο 16 ως ιστορία δύο αποτελεσμάτων τοποθετημένων πλάι πλάι — οι ασεβείς βασανίζονται από τα ίδια τα κτίσματα που δεν τίμησαν, και ο λαός του Θεού παιδεύεται για μια στιγμή, δίνεται σημείο σωτηρίας, θεραπεύεται όχι από αυτό που είδε αλλά από τον Σωτήρα όλων, και τρέφεται με την τροφή των αγγέλων. Παρατήρησε πώς ο χάλκινος όφις και το μάννα στέκονται στην καρδιά του κεφαλαίου ως δύο σημεία που δείχνουν πέρα από τον εαυτό τους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ραβανός αρχίζει εκεί όπου αρχίζει το κεφάλαιο, με τον χαρακτήρα του Θεού, και ζυγίζει κάθε τίτλο σαν κοσμηματοπώλης.
Ο Θεός μας είναι ευμενής, διότι η αγάπη Του είναι ανέκφραστη. Είναι αληθινός, διότι δεν εξαπατά κανέναν, και δεν εξαπατάται από κανέναν.Αυτός είναι ο Θεός του οποίου η μακροθυμία αναμένει τη μετάνοιά μας, μη θέλοντας να απολεσθεί κανείς· και να Τον γνωρίζει κανείς δεν είναι μικρό επίτευγμα αλλά η κορυφή της μακαριότητας αυτής καθ' εαυτής. Ο Ραβανός πιέζει τον στίχο στο σπίτι:
να γνωρίζει κανείς τον Θεό είναι τέλεια δικαιοσύνη, δηλαδή η υψίστη τελειότητα της μακαριότητας· και να γνωρίζει την δικαιοσύνη και τη δύναμή Του είναι η ρίζα της αθανασίας.Ενάντια σε αυτόν τον ζωντανό και ζωοδότη Θεό το κεφάλαιο αντιπαραθέτει το είδωλο — ένα νεκρό πράγμα πλάσμενο από θνητό του οποίου η ίδια η ψυχή του δανείστηκε και θα κληθεί πίσω. Η ανοησία δεν είναι μόνο ότι η εικόνα είναι άψυχη, αλλά ότι ο πλάστης έχει λησμονήσει τον αληθινό Πλάστη, τον Θεό που τον έπλασε και εμφύσησε μέσα του ζωντανό πνεύμα, επιλέγοντας αντί αυτού να προσκυνήσει το έργο των ιδίων χεριών του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το δέκατο έκτο κεφάλαιο μας φέρνει στην έρημο, στους πύρινους όφεις και στον χάλκινο όφι που ο Μωυσής ύψωσε πάνω σε πάσσαλο, και εδώ ο Ραβανός διαβάζει το βαθύτερο μυστήριο ολόκληρου του βιβλίου. Οι Ισραηλίτες που κοίταξαν τον χαλκό και έζησαν δεν σώθηκαν από το μέταλλο, αλλά από Εκείνον που προεικόνιζε.
δεν ήταν ο χάλκινος όφις, ο οποίος στήθηκε εικονικά ως σημείο, που τους έσωσε, αλλά το μυστήριο του μυστηρίου, δηλαδή ο θάνατος του Χριστού, ο οποίος προεικονίστηκε σε εκείνον τον όφι· αυτός έσωσε το ανθρώπινο γένος. Ο υψωμένος όφις ήταν εικόνα του υψωμένου Κυρίου, και ο ίδιος ο Σωτήρας μας το επιβεβαίωσε όταν είπε ότι όπως ο Μωυσής ύψωσε τον όφι στην έρημο, έτσι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου. Ο Ραβανός ενώσει το θαύμα του:
τώρα, στον τύπο του Σωτήρος, ο οποίος θριάμβευσε επί του άγριου και αρχαίου όφεως στο ικρίωμα του σταυρού, τα δηλητήρια του διαβόλου νικούνται. Το ίδιο κεφάλαιο έπειτα στρέφεται από το σημείο στην τροφή, το μάννα που έβρεχε από τον ουρανό, και ο Ραβανός ακούει σε αυτό τον Άρτο του Ευαγγελίου — τη σάρκα που δόθηκε για τη ζωή του κόσμου — ώστε
Οι αποδοκιμασμένοι, λοιπόν, βασανίζονται από πνευματική πείνα, ενώ τα τέκνα του Θεού τρέφονται στο τραπέζι του ουρανού.
Απαντήστε
Απόκριση
Δύο κινήσεις συναντώνται σε αυτά τα κεφάλαια, και αμφότερες προορίζονται για εσένα. Η πρώτη είναι η στροφή του προσώπου: όπως η ψυχή στο κεφάλαιο 15, απομάκρυνε τα μάτια σου από τα άψυχα πράγματα που έπλασαν τα χέρια σου — τα μικρά είδωλα της άνεσης, της φήμης και του ελέγχου που υπόσχονται ζωή και δεν μπορούν να τη δώσουν — και στρέψε τα στον Θεό που είναι ευμενής και αληθινός, τον Πλάστη που σε έπλασε και γνωρίζει τη χρήση του ιδίου αγγείου Του. Η δεύτερη είναι η άνω βλέψη: όταν το δηλητήριο του αρχαίου όφεως εργάζεται μέσα σου, όταν η ενοχή ή η απόγνωση δαγκώνει βαθιά, κάνε ό,τι έκαναν οι ετοιμοθάνατοι στην έρημο και ύψωσε τα μάτια σου στον υψωμένο Κύριο, διότι δεν είναι η θέα που θεραπεύει αλλά ο Σωτήρας προς τον οποίο κοιτάς. Και μην περάσεις ημέρα χωρίς την τροφή που έχει ετοιμάσει — το ίδιο Του το Σώμα και Αίμα, τον αληθινό Άρτο από τον ουρανό — διότι η ψυχή νηστεύει και λιμοκτονεί χωρίς αυτόν. Στρέψου, κοίταξε πάνω, και τράφηκε.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ μας Θεέ, ευμενής και αληθινός, μακρόθυμος και τακτοποιών τα πάντα με έλεος: Εσύ είσαι ο αληθινός Πλάστης που μας έπλασες από τη γη και εμφύσησες μέσα μας ζωντανό πνεύμα· στρέψε τα πρόσωπά μας από κάθε άψυχο πράγμα που έπλασαν τα χέρια μας, και ας σε γνωρίσουμε, διότι να σε γνωρίζουμε είναι η ρίζα της αθανασίας. Καθώς ύψωσες το σημείο της σωτηρίας στην έρημο, έτσι ύψωσες τον Υιό Σου επί του Σταυρού· δώσε μας, όταν το δηλητήριο του αρχαίου όφεως είναι μέσα μας, να κοιτάξουμε Εκείνον και να ζήσουμε. Τρέφε μας, Κύριε, με τον αληθινό Άρτο του ουρανού, ώστε να μη λιμοκτονήσουμε στην έρημο αυτού του κόσμου, αλλά να τραφούμε υγιώς προς ζωή αιώνιο· διά του αυτού Χριστού του Σωτήρος μας, προς τον οποίο με Σένα και το παναγία και ζωοδόχο Πνεύμα ανήκουν πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →