Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ
Α' Σαμουήλ 19-20 — με τον Brown
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της προσεκτικής, στίχο προς στίχο έκθεσης που έχει θρέψει γενιές πιστών, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό της Πλήρους Βίβλου των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown. Η προσέγγισή τους στα κεφάλαια δεκαεννέα και είκοσι του Πρώτου Σαμουήλ ανιχνεύει τον αυξανόμενο κίνδυνο που περιβάλλει τον Δαβίδ, ενώ υπογραμμίζει την ακλόνητη πίστη του Ιωνάθαν και το κυρίαρχο χέρι του Θεού. Αυτό το κλασικό έργο μας προσκαλεί να ακούσουμε ξανά την βιβλική αφήγηση μέσα από τα μάτια αξιόπιστων ευαγγελικών ερμηνευτών που εκτιμούν τόσο την ιστορική λεπτομέρεια όσο και την πνευματική εφαρμογή.
Διαβάστε
Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τόσο προειδοποίηση όσο και ενθάρρυνση, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια δεκαεννέα και είκοσι του Πρώτου Σαμουήλ. Ακούστε για τις κλιμακούμενες απειλές εναντίον του Δαβίδ, τις γενναίες παρεμβάσεις του Ιωνάθαν και τους εκπληκτικούς τρόπους με τους οποίους ο Κύριος προστατεύει τον δούλο Του. Αφήστε το κείμενο να θέσει τη σκηνή πριν εξετάσουμε τις ιδέες των Jamieson, Fausset και Brown.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο περιγράφοντας την συνετή παρέμβαση του Ιωνάθαν.
Στίχος 4. 4-7. Ο Ιωνάθαν μίλησε καλά για τον Δαβίδ —Είπε στον πατέρα του ότι διέπραττε μεγάλη αμαρτία να συνωμοτεί εναντίον της ζωής ενός ανθρώπου που είχε προσφέρει τις πιο ανεκτίμητες υπηρεσίες στη χώρα του και του οποίου η πίστη ήταν ομοιόμορφα σταθερή και αφοσιωμένη. Οι ισχυρές διαμαρτυρίες του Ιωνάθαν επέφεραν αποτέλεσμα στην παρορμητική διάθεση του πατέρα του. Καθώς ήταν ακόμα δεκτικός σε καλές και ειλικρινείς εντυπώσεις, δεσμεύτηκε με όρκο να εγκαταλείψει τον εχθρικό του σκοπό· και έτσι, μέσω της παρέμβασης του ευγενικού πρίγκιπα, επετεύχθη μια προσωρινή συμφιλίωση, συνεπεία της οποίας ο Δαβίδ χρησιμοποιήθηκε ξανά στη δημόσια υπηρεσία. :- . Η ΚΑΚΟΒΟΥΛΗ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΣΑΟΥΛ ΞΕΣΠΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ.Στη συνέχεια αφηγούνται την ξαφνική ανανέωση της βίαιης πρόθεσης του Σαούλ.
Στίχος 8. 8-10. Ο Δαβίδ βγήκε, και πολέμησε με τους Φιλισταίους, και τους σκότωσε με μεγάλη σφαγή —Μια λαμπρή νίκη επιτεύχθηκε επί του δημόσιου εχθρού. Αλλά αυτές οι νέες δάφνες του Δαβίδ αναζωπύρωσαν στο μελαγχολικό στήθος του Σαούλ το προηγούμενο πνεύμα φθόνου και μελαγχολίας. Με την επιστροφή του Δαβίδ στην αυλή, η διάθεση του Σαούλ έγινε πιο διαβολική από ποτέ· οι μελωδικές νότες της άρπας είχαν χάσει όλη τους τη δύναμη να γοητεύουν· και σε μια παροξυσμική ανεξέλεγκτη φρενίτιδα στόχευσε ένα ακόντιο στο πρόσωπο του Δαβίδ—το βλήμα είχε εκτοξευθεί με τέτοια δύναμη που διαπέρασε τον τοίχο του δωματίου. Ο Δαβίδ διέφυγε με τη θεία πρόνοια· αλλά ο βασιλιάς, έχοντας πλέον πετάξει τη μάσκα και έχοντας αποφασίσει για επιθετικά μέτρα, έκανε την κατάσταση του γαμπρού του παντού επικίνδυνη.Ο σχολιασμός στη συνέχεια ξεδιπλώνει την συγκινητική ανανέωση της διαθήκης μεταξύ των δύο φίλων.
Στίχος 11. 11. Ο Ιωνάθαν είπε στον Δαβίδ, Έλα, ας πάμε στο χωράφι —Ο ιδιωτικός διάλογος, ο οποίος εδώ αναλύεται πλήρως, παρουσιάζει μια πανέμορφη έκθεση αυτών των δύο αξιαγάπητων και ευγενικών φίλων. Ο Ιωνάθαν οδηγήθηκε, υπό τις περιστάσεις, να είναι ο κύριος ομιλητής. Η δύναμη της προσκόλλησής του, η καθαρή του ανιδιοτέλεια, η θερμή του ευσέβεια, η επίκλησή του στον Θεό (που αποτελείται από μια προσευχή και έναν επίσημο όρκο συνδυασμένα), η ήρεμη και πλήρης έκφραση της πεποίθησής του ότι η δική του οικογένεια επρόκειτο, με τη θεία θέληση, να αποκληρωθεί, και ο Δαβίδ να ανυψωθεί στην κατοχή του θρόνου, η διαθήκη που συνήφθη με τον Δαβίδ εκ μέρους των απογόνων του, και η κατάρα (Α' Σαμουήλ 20:16) που επιβλήθηκε σε οποιονδήποτε από αυτούς παραβίαζε το μέρος του των όρων, η επανάληψη αυτής της διαθήκης και από τις δύο πλευρές (Α' Σαμουήλ 20:16- :) για να την καταστήσει άλυτη—όλα αυτά υποδηλώνουν μια τέτοια δύναμη αμοιβαίας αγάπης, μια τέτοια μαγνητική ελκυστικότητα στον χαρακτήρα του Δαβίδ, μια τέτοια ευαισθησία και εξύψωση συναισθήματος στην καρδιά του Ιωνάθαν, ώστε αυτή η συνάντηση για δραματικό ενδιαφέρον και ηθική ομορφιά παραμένει ασυναγώνιστη στα αρχεία της ανθρώπινης φιλίας.
Σκεφτείτε
Οι Jamieson, Fausset και Brown πιέζουν το συμπέρασμα ότι μόνο η θεία δύναμη διατήρησε τους προφήτες και τον Δαβίδ.
Στίχος 24. 24. ξάπλωσε γυμνός —δηλαδή, απογυμνωμένος από την πανοπλία και τα εξωτερικά του ενδύματα— σε κατάσταση έκστασης. Έτσι ο Θεός, κάνοντας την οργή του ανθρώπου να τον δοξάζει, διατήρησε τις ζωές όλων των προφητών, ματαίωσε όλους τους σκοπούς του Σαούλ, και διατήρησε τη ζωή του δούλου Του.Κλείνουν υπογραμμίζοντας την ηθική ομορφιά της διαθήκης φιλίας.
Στίχος 11. 11. Ο Ιωνάθαν είπε στον Δαβίδ, Έλα, ας πάμε στο χωράφι —Ο ιδιωτικός διάλογος, ο οποίος εδώ αναλύεται πλήρως, παρουσιάζει μια πανέμορφη έκθεση αυτών των δύο αξιαγάπητων και ευγενικών φίλων. Ο Ιωνάθαν οδηγήθηκε, υπό τις περιστάσεις, να είναι ο κύριος ομιλητής. Η δύναμη της προσκόλλησής του, η καθαρή του ανιδιοτέλεια, η θερμή του ευσέβεια, η επίκλησή του στον Θεό (που αποτελείται από μια προσευχή και έναν επίσημο όρκο συνδυασμένα), η ήρεμη και πλήρης έκφραση της πεποίθησής του ότι η δική του οικογένεια επρόκειτο, με τη θεία θέληση, να αποκληρωθεί, και ο Δαβίδ να ανυψωθεί στην κατοχή του θρόνου, η διαθήκη που συνήφθη με τον Δαβίδ εκ μέρους των απογόνων του, και η κατάρα (Α' Σαμουήλ 20:16) που επιβλήθηκε σε οποιονδήποτε από αυτούς παραβίαζε το μέρος του των όρων, η επανάληψη αυτής της διαθήκης και από τις δύο πλευρές (Α' Σαμουήλ 20:16- :) για να την καταστήσει άλυτη—όλα αυτά υποδηλώνουν μια τέτοια δύναμη αμοιβαίας αγάπης, μια τέτοια μαγνητική ελκυστικότητα στον χαρακτήρα του Δαβίδ, μια τέτοια ευαισθησία και εξύψωση συναισθήματος στην καρδιά του Ιωνάθαν, ώστε αυτή η συνάντηση για δραματικό ενδιαφέρον και ηθική ομορφιά παραμένει ασυναγώνιστη στα αρχεία της ανθρώπινης φιλίας.
Απαντήστε
Πού βλέπετε τον Κύριο να μετατρέπει τα σχέδια των πονηρών για να υπηρετήσει τους δικούς Του σκοπούς στη ζωή σας; Πώς θα μπορούσε η πίστη του Ιωνάθαν να αμφισβητήσει το βάθος των δικών σας φιλικών σχέσεων εν Χριστώ; Με ποιους τρόπους καλείστε να εμπιστευτείτε την προστασία του Θεού όταν οι ανθρώπινες αρχές γίνονται εχθρικές;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, σκέπασον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ φθόνου καὶ τῆς φονικῆς ὀργῆς ποὺ κατέκλυσε τὸν Σαούλ, καὶ ἀγκυροβόλησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν τῇ διαθηκικῇ ἀγάπῃ ἣν ἐπέδειξας διὰ τῆς ἀκλονήτου πίστεως τοῦ Ἰωνάθαν πρὸς τὸν Δαβίδ. Κρύψον ἡμᾶς ἐν τῇ σκέπῃ τῆς προνοίας Σου ὅταν ὁ κίνδυνος πιέζῃ, καὶ συνένωσον ἡμᾶς ἐν φιλίαις εὐαγγελικαῖς αἱ ὁποῖαι ἀντανακλῶσι τὸν μέγαν Φίλον ὅστις ἔθηκε τὴν ζωὴν Αὐτοῦ ὑπὲρ ἡμῶν. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ποίησον ἡμᾶς πιστοὺς καὶ ἀληθινοὺς ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης καθ’ ἣν θὰ Σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →