← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 3-4 — με τον Συμεών

Ιώβ 3-4Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα προς τις Ωρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης που διαμορφώθηκε για την Εκκλησία της Αγγλίας. Στα κεφάλαια τρία και τέσσερα του Ιώβ ο Συμεών ανιχνεύει τις πρώτες κινήσεις της ιερής λύπης και την μετρημένη απάντηση ενός φίλου, κατευθύνοντας πάντοτε την καρδιά προς ταπεινή εμπιστοσύνη στη σοφία του Θεού. Τα λόγια του, που εκφωνήθηκαν από τον άμβωνα της Αγίας Τριάδας στο Κέιμπριτζ, συνεχίζουν να στηρίζουν ψυχές που συναντούν θλίψη και μυστήριο εξίσου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο ίδιο το ιερό κείμενο. Σε ένα ήσυχο μέρος, διαβάστε αργά τα κεφάλαια τρία και τέσσερα του Ιώβ, επιτρέποντας στον ωμό θρήνο του πατριάρχη και στο μετρημένο όραμα του Ελιφάζ να ακουστούν χωρίς βιασύνη. Σημειώστε τα σημεία όπου υψώνεται το παράπονο και όπου η συμβουλή αρχίζει να απαντά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών προχωρεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο ο Ιώβ εξέφρασε την ανυπομονησία του. Ο τρόπος με τον οποίο εξέφρασε την ανυπομονησία του— Φαίνεται σαν ο Σατανάς να είχε τώρα επιτεθεί όχι μόνο στο σώμα του αλλά και στην ψυχή του, και να είχε επιτύχει να τον πληγώσει με τα πύρινα βέλη του. Είναι πιθανό επίσης ότι η συνεχής σιωπή των φίλων του είχε προκαλέσει δυσμενή εντύπωση στο νου του. Όπως και αν είχαν τα πράγματα, εξέφρασε τα παράπονά του με πολύ ακατάλληλους όρους— [ Καταράστηκε πρώτα την ημέρα της γέννησής του, ευχόμενος να σημειωθεί, τόσο από τον Θεό στην πρόνοιά του όσο και από τους ανθρώπους στα αισθήματά τους, ως ημέρα σκότους και ζοφερότητας, ακόμη και στις τελευταίες γενεές [Σημείωση: εδ. 3–10.]. Στη συνέχεια εξέφρασε τη λύπη του που δεν αφέθηκε να χαθεί μόλις βγήκε από τη μήτρα· διότι τότε θα είχε διαφύγει όλες τις συμφορές του και θα ήταν ήσυχος στον τάφο, όπου όλοι κάθε τάξης, όποιες και αν ήταν οι θέσεις και οι περιστάσεις τους ενώ ζούσαν στη γη, απολαμβάνουν ίση ανάπαυση [Σημείωση: εδ. 11–19. Στη συνέχεια προσφέρει παρατηρήσεις για την ανοησία του να κατηγορεί κανείς τη θεία πρόνοια. Η ανοησία του να κατηγορεί κανείς την πρόνοια του Θεού— [Αν ο Ιώβ μπορούσε να δει τον σκοπό του Θεού σε αυτή τη διαχείριση προς αυτόν (ως αποσταλμένη με την καθαρότερη αγάπη) και το τέλος στο οποίο σύντομα θα κατέληγε (τη μεγάλη αυξημένη ευτυχία και ευημερία του)· αν είχε σκεφτεί το όφελος που θα προέκυπτε από αυτό για την ψυχή του (τόσο στον παρόντα αγιασμό όσο και στην αιώνια δόξα) και για την Εκκλησία του Θεού σε όλες τις εποχές (στο να έχει τεθεί ενώπιόν τους ένα τέτοιο παράδειγμα παθημάτων και υπομονής), δεν θα είχε ποτέ εκφράσει τέτοια παράπονα· θα είχε αναγνωρίσει τότε αυτό που αργότερα είδε τόσο καθαρά, ότι «ο Κριτής όλης της γης έκανε το ορθό». Έτσι, αν και εμείς στις δοκιμασίες μας κοιτούσαμε το τελικό αποτέλεσμά τους, θα τις υπομέναμε όλες, μικρές ή μεγάλες, με παραίτηση και ηρεμία. Ο Συμεών στη συνέχεια στοχάζεται την αδυναμία του Σατανά να επικρατήσει κατά του λαού του Κυρίου. ] 2. Η αδυναμία του Σατανά να επικρατήσει κατά του λαού του Κυρίου— [Ο Σατανάς είχε ελπίσει ότι θα παρακινήσει τον Ιώβ να «καταραστεί τον Θεό κατά πρόσωπο»· αλλά σε αυτό απογοητεύτηκε. Ο Ιώβ πράγματι «καταράστηκε την ημέρα του»· αλλά ποτέ ούτε στιγμή δεν σκέφτηκε να καταραστεί τον Θεό του. Αντιθέτως, μιλούσε συχνά για τον Θεό με τους πιο τιμητικούς και σεβαστούς όρους. Αλλά ο Σατανάς είναι ένας αλυσοδεμένος αντίπαλος· δεν μπορεί να επικρατήσει περισσότερο από όσο ο Θεός κρίνει σκόπιμο να του επιτρέψει. Δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε κατά του Ιώβ, αν δεν είχε πρώτα λάβει άδεια από τον Θεό. Ούτε μπορεί να κάνει τίποτε κατά του ελαχίστου του λαού του Θεού, περισσότερο από όσο ο Θεός ευαρεστείται να τον αφήσει με σκοπό το αιώνιο καλό τους. «Επιθύμησε να κοσκινίσει τον Πέτρο ως σιτάρι»· αλλά η μεσιτεία του Χριστού διαφύλαξε τον δούλο του από το να νικηθεί τελικά. «Είναι λέων που βρυχάται, περιφέρεται ζητώντας ποιον να καταβροχθίσει»· αλλά δεν μπορεί να αρπάξει ένα από τα αρνία του ποιμνίου του Χριστού. Στρεφόμενος στη δεύτερη ομιλία, ο Συμεών εισάγει το όραμα που δόθηκε στον Ελιφάζ. Εδάφια 12-19. ΟΜΙΛΙΑ: 454 Ο ΕΛΙΦΑΖ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟΝ ΙΩΒ Ιώβ 4:12-19 . Τώρα ένα πράγμα μου φέρθηκε κρυφά, και το αυτί μου έλαβε λίγο από αυτό. Σε σκέψεις από οράματα της νύχτας, όταν βαθύς ύπνος πέφτει στους ανθρώπους, φόβος ήρθε επάνω μου, και τρόμος, που έκανε όλα τα οστά μου να τρέμουν. Τότε ένα πνεύμα πέρασε μπροστά από το πρόσωπό μου· οι τρίχες της σάρκας μου σηκώθηκαν· στάθηκε ακίνητο, αλλά δεν μπορούσα να διακρίνω τη μορφή του· μια εικόνα ήταν μπροστά από τα μάτια μου, υπήρχε σιωπή, και άκουσα μια φωνή που έλεγε, Θα είναι ο θνητός άνθρωπος πιο δίκαιος από τον Θεό; θα είναι ο άνθρωπος πιο καθαρός από τον Πλάστη του; Ιδού, δεν έθεσε εμπιστοσύνη στους δούλους του· και στους αγγέλους του απέδωσε ανοησία· πόσο λιγότερο σε αυτούς που κατοικούν σε οικήματα από πηλό, των οποίων το θεμέλιο είναι στη σκόνη, που συνθλίβονται ενώπιον του σκόρου; Η διαμάχη εκ μέρους των φίλων του Ιώβ αρχίζει εδώ· και ο Ελιφάζ οδηγεί τον δρόμο.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Συμεών κλείνει την ομιλία πιέζοντας την ανάγκη να φύγουμε από την οργή που έρχεται. Δεν μπορούσε ούτε να συνθέσει τον νου του για να υπομείνει σωστά τη θλίψη του· πολύ λιγότερο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εκείνη την ώρα για να ανακαλέσει τους παρελθόντες τρόπους του και να στραφεί προς τον Θεό με όλη την καρδιά του. Έτσι και εμείς θα βρούμε ότι είναι αρκετά αρκετό να υπομείνουμε τους πόνους ή την αδυναμία μιας ώρας θανάτου. Ας βελτιώσουμε λοιπόν τον χρόνο της υγείας και της ευημερίας, προετοιμαζόμενοι για έναν καλύτερο κόσμο, όπου ούτε αμαρτία ούτε λύπη θα μας ενοχλήσουν πλέον, αλλά θα είμαστε για πάντα ευτυχείς στον κόλπο του Θεού μας. Κλείνει με την προτροπή προς τους ακροατές να έχουν κατά νου την άπειρη απόσταση μεταξύ τους και του Πλάστη τους. Λέμε πάλι, αν μόνο ο Θεός υψωθεί στα μάτια σας, και εσείς ταπεινωθείτε στη σκόνη, όλα θα πάνε καλά· ο Θεός θα δοξαστεί, και οι ψυχές σας θα είναι ευτυχείς, τόσο στον χρόνο όσο και στην αιωνιότητα.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποιες από τις παρούσες περιστάσεις μου πειράζομαι περισσότερο να αμφισβητήσω την τάξη της πρόνοιας; Πώς μπορεί η ανάμνηση της περιορισμένης δύναμης του Σατανά να στηρίξει την ψυχή μου υπό δοκιμασία; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο θα αφιερώσω χρόνο αυτή την εβδομάδα για να προετοιμάσω την καρδιά μου για την ώρα που η υγεία και η δύναμη μπορεί να αποτύχουν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε πάσης σοφίας και ελέους, που επιτρέπεις στους δούλους σου να δοκιμάζονται αλλά ποτέ πέρα από τη κυρίαρχη φροντίδα σου, χάρισε μας χάρη να δεχόμαστε τις διαχειρίσεις σου με ήσυχες καρδιές. Φύλαξέ μας από την αμαρτία του να κατηγορούμε την πρόνοιά σου· δίδαξέ μας μάλλον να εμπιστευόμαστε ότι κάθε σκοτεινή διαχείριση υπηρετεί τον σκοπό σου για αιώνιο καλό. Υπεράσπισέ μας κατά του κατηγόρου που θα μας οδηγούσε στην απόγνωση, και αρίθμησέ μας μεταξύ εκείνων που φυλάσσονται ασφαλείς από τη μεσιτεία του Υιού σου. Έτσι προετοίμασέ μας, σε παρακαλούμε, ώστε όταν έρθει η λύπη να μην καταράσουμε την ημέρα μας ούτε να αμφιβάλουμε για την αγάπη σου, αλλά να αναπαυόμαστε στην πόλη καταφυγίου μέχρι να δούμε το πρόσωπό σου εν δικαιοσύνη· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →