Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 7 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, το Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον προσφέρει σταθερό φως για τον χριστιανικό οίκο. Σήμερα παρακολουθούμε την πραγματεία του για την Α' Κορινθίους 7, όπου η συμβουλή του αποστόλου για τον γάμο και την κλήση αναπτύσσεται με ποιμαντική σοβαρότητα και ευαγγελική θέρμη. Η μέθοδος του Σάιμεον — υπομονετική ερμηνεία, στοργική εφαρμογή και επανειλημμένη πρόσκληση σε προσευχή — μας καθοδηγεί καθώς επιδιώκουμε να παραμένουμε με τον Θεό σε κάθε κατάσταση της ζωής.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο έβδομο κεφάλαιο της Πρώτης Επιστολής προς τους Κορινθίους. Σε αυτό το τμήμα ο απόστολος πραγματεύεται τον αγιασμό της έγγαμης ζωής, την ήσυχη παραμονή στην κλήση του καθενός και τη μετριοπάθεια που αρμόζει σε όσους γνωρίζουν ότι το σχήμα αυτού του κόσμου παρέρχεται. Αναγνώστε το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας στην μετρημένη συμβουλή του να εγκατασταθεί στην καρδιά και τη συνείδηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει θέτοντας το καθήκον των προσώπων στην έγγαμη ζωή:
Το καθήκον των προσώπων στην έγγαμη ζωή — Πρόσωπα που έχουν εισέλθει σε γαμήλια ένωση οφείλουν από τότε και στο εξής να ζουν, κατά κάποιον τρόπο, εξ ολοκλήρου το ένα για το άλλο, όπως ακριβώς ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι αδιάκοπα απασχολημένος με την προαγωγή της ευημερίας της Εκκλησίας Του: και, όπως η Εκκλησία επιζητά πάντοτε να προάγει την τιμή του θείου Κεφαλής της, έτσι και καθένας οφείλει να επιζητά συνεχώς τη σωτηρία του άλλου — [Αν υπάρχει ενότητα γνώμης μεταξύ των μερών, αυτό θα είναι εύκολο. Αλλά όποια και αν είναι η διαφορά γνώμης μεταξύ τους, το καθήκον παραμένει το ίδιο· και πρέπει να εκτελείται με αδιάλειπτη επιμέλεια. Δεν πρέπει να υποθέσουμε ότι τέτοιες ενώσεις θα βρεθούν συχνά, όπως συνέβαινε συχνά στην πρωτόγονη Εκκλησία, όταν, μέσω της μεταστροφής ενός μέρους στην χριστιανική πίστη, το φως και το σκότος, ο Χριστός και ο Βελίαλ, ένας πιστός και ένας άπιστος, ενώθηκαν.Στη συνέχεια πιέζει την ανάγκη υπομονετικής ανεκτικότητας και επίμονης προσευχής:
Δεν πρέπει να περιμένουμε να δει με τα δικά μας μάτια: και, αν εκφράσει λύπη ή ενόχληση για τη συμπεριφορά μας, πρέπει να σκεφτούμε πώς θα είχαμε αισθανθεί, αν η αλλαγή είχε γίνει σε αυτόν, και εμείς είχαμε παραμείνει ακόμη υπό την προηγούμενη τύφλωσή μας. Ευγνώμονες προς τον Θεό για το έλεος που μας δόθηκε, πρέπει να ικετεύουμε το ίδιο και για λογαριασμό του: ναι, πρέπει «να κοπιάζουμε με ζήλο στην προσευχή για αυτόν νύχτα και ημέρα», ώστε ο Θεός να ανοίξει τα μάτια του και να του μεταδώσει τη σωτηρία που εμείς βιώσαμε. Πρέπει να θυμόμαστε ότι η αλλαγή έγινε σε εμάς· και ότι επομένως υπάρχει, κατά κάποιον τρόπο, λόγος παραπόνου από την πλευρά του, ο οποίος διατηρεί ακόμη τις προηγούμενες γνώμες και συνήθειές του: και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να υπομείνουμε κακία από αυτόν, στον οποίο εμείς προξενήσαμε τόσο βαθιά πληγή. Πρέπει να κατέχουμε τις ψυχές μας με υπομονή· και να κοπιάζουμε, με πραότητα και αγάπη, να κερδίσουμε αυτόν, του οποίου η καρδιά δεν υποτάχθηκε ποτέ στον κηρυττόμενο λόγο [Σημείωση: Α' Πέτρου 3:1].Ο Σάιμεον τοποθετεί στη συνέχεια ενώπιόν μας το επαρκές κίνητρο για τέτοιο κόπο:
] Σε αυτό η πιο μακρινή προοπτική επιτυχίας πρέπει να αποτελεί επαρκές κίνητρο — [Όποια και αν είναι η κατάσταση του συντρόφου μας, ο Θεός είναι ικανός να επιφέρει αλλαγή: «τίποτε δεν είναι αδύνατο σε Αυτόν»: μπορεί να «ζωοποιήσει τους νεκρούς» και να «καλέσει σε ύπαρξη αυτό που δεν υπήρχε». Και μεγάλη πέρα από κάθε σύλληψη είναι η δύναμη της προσευχής. Το πρόσωπο που επιμένει στην προσευχή είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιτύχει στο τέλος. Και τι αν η επιτυχία δοθεί, ακόμη και μετά από χρόνια πόνου και ικεσίας; δεν θα ήταν αυτό πολύ άφθονη ανταπόδοση για όλα; Ναι: χρόνια κόπου θα ανταμείβονταν καλά με τέτοιο αποτέλεσμα. Και πώς γνωρίζεις, σύζυγε ή σύζυγε, αν αυτό δεν θα είναι το αποτέλεσμα των προσευχών σου; Πώς γνωρίζεις, αν δεν θα είσαι το ευτυχές όργανο για τη σωτηρία του απίστου συντρόφου σου;
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τέλος ο Σάιμεον αντλεί το ευρύτερο συμπέρασμα για όλες τις σχέσεις μας:
Μπορείς να είσαι μεταξύ των ασθενέστερων του λαού· όμως αυτό δεν πρέπει να σε αποθαρρύνει: διότι ο Θεός ευαρεστείται να τιμά εκείνους που Τον τιμούν· και «θα τελειοποιήσει τη δική Του δύναμη στην αδυναμία σου». Αλλά, εν πάση περιπτώσει, αν αποτύχουμε να κάνουμε καλό σε άλλους, μήπως κανένα δεν θα προκύψει για εμάς; Αυτό δεν μπορεί να γίνει: διότι «ο Θεός θα ανταμείψει κάθε άνθρωπο σύμφωνα με τον δικό του κόπο [Σημείωση: Α' Κορινθίους 3:8]·» και αυτός που «πότισε άλλους, θα ποτιστεί και ο ίδιος».
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια σημεία της παρούσας κλήσης σου χρειάζεσαι περισσότερο να παραμείνεις με τον Θεό αντί να επιζητάς διαφυγή; Πώς μπορεί η ελπίδα της σωτηρίας κάποιου άλλου να μεταμορφώσει την υπομονή σου μέσα στους στενότερους δεσμούς της οικογένειας ή της φιλίας; Σε ποια μοναδική πράξη ανεκτικότητας ή προσευχής σε προσκαλεί ο Κύριος να αρχίσεις σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που μας κάλεσες σε κάθε κατάσταση να παραμένουμε μαζί Σου, χάρισε μας χάρη να σε τιμούμε στα καθήκοντα των οίκων μας και στην ήσυχη συνέχιση των κλήσεών μας. Δίδαξέ μας την ανεκτικότητα που κερδίζει ψυχές και την επιμονή που περιμένει τη δύναμή Σου. Ας μας διεγείρει η δυνατότητα ότι θα σώσουμε έστω και έναν για τον οποίο πέθανε ο Χριστός σε ακούραστη προσευχή και πράο κόπο. Έτσι τακτοποίησε τις στοργές μας ώστε να χρησιμοποιούμε αυτόν τον κόσμο χωρίς να τον καταχρώμαστε, προσβλέποντας στην ημέρα που το σχήμα του θα παρέλθει και θα σε δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →