← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους

Προς Εφεσίους 2 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)

Εφεσίους 2Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το δεύτερο κεφάλαιο της επιστολής προς τους Εφεσίους εκθέτει τη ριζική διάκριση μεταξύ της κατάστασης του ανθρώπου υπό την κυριαρχία της αμαρτίας και της κατάστασης εκείνων τους οποίους ο Θεός ανέστησε σε ζωή εν Χριστώ. Ο απόστολος απευθύνεται σε πιστούς που κάποτε περπατούσαν σύμφωνα με την πορεία αυτού του κόσμου αλλά τώρα στέκονται εντός της διαθήκης της χάριτος. Δεν απαλύνει την περιγραφή της προηγούμενης κατάστασής τους ούτε αποδίδει την απελευθέρωσή τους σε κάποια ποιότητα που κατοικεί εντός τους. Αντιθέτως το χωρίο ξεδιπλώνει την κυρίαρχη πρωτοβουλία του Θεού ο οποίος ενεργεί σύμφωνα με τη βουλή του ιδίου θελήματός του για να ζωοποιήσει εκείνους που ήταν νεκροί εν παραπτώμασι και αμαρτίαις. Το επιχείρημα προχωρεί από την καθολική βασιλεία του θανάτου στην ιδιαίτερη εφαρμογή του ελέους εν Χριστώ και από αυτό το έλεος στη διαμόρφωση ενός ενιαίου λαού που δεν διαιρείται πλέον από προηγούμενες διακρίσεις. Σε όλη την έκταση η έμφαση στηρίζεται στο γεγονός ότι η σωτηρία προέρχεται εξ ολοκλήρου έξω από τον αμαρτωλό και εξασφαλίζεται από την ίδια δύναμη που ανέστησε τον Χριστό εκ νεκρών. Το κεφάλαιο αυτό επομένως λειτουργεί ως διαρκής έκθεση του τρόπου με τον οποίο η θεία χάρις υπερνικά την καταστροφή που επέφερε η αμαρτία ενώ διατηρεί την ακεραιότητα των υποσχέσεων της διαθήκης που δόθηκαν στον Αβραάμ και εκπληρώθηκαν στην εκκλησία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθώς διαβάζεται το κεφάλαιο προσέξτε την οργανωμένη κίνηση από την περιγραφή του πνευματικού θανάτου στη διακήρυξη της θείας ζωοποίησης. Παρατηρήστε πώς ο απόστολος πρώτα θεμελιώνει την κοινή κατάσταση όλων των ανθρώπων έξω από τον Χριστό και στη συνέχεια εισάγει την παρέμβαση του Θεού χωρίς αναφορά σε προηγούμενη αξία. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι η απελευθέρωση γίνεται κατά χάριν και όχι εκ έργων και σημειώστε τη μετάβαση από την ατομική ανάσταση στην εταιρική πραγματικότητα ενός νέου ανθρώπου. Προσέξτε τον τρόπο με τον οποίο η προηγούμενη διάκριση μεταξύ Ιουδαίου και Εθνικού υπερνικάται όχι από ανθρώπινη διευθέτηση αλλά από το αίμα του Χριστού. Το χωρίο κλείνει με την εικόνα ενός αγίου ναού οικοδομημένου πάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και προφητών με τον Ιησού Χριστό ως ακρογωνιαίο λίθο υποδεικνύοντας ότι το έργο του Θεού καταλήγει σε έναν σταθερό και οργανωμένο τόπο κατοικίας για το Πνεύμα του.
Μελετήστε

Μελέτη

Το κεφάλαιο ανοίγει δηλώνοντας ότι εκείνοι που είναι τώρα ζωντανοί ήταν κάποτε νεκροί εν παραπτώμασι και αμαρτίαις. Αυτός ο θάνατος δεν παρουσιάζεται ως μερική βλάβη αλλά ως πλήρης αδυναμία ανταπόκρισης στον Θεό αποδεικνυόμενη από την πορεία συμπεριφοράς που ακολουθούσε τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος. Ο απόστολος περιλαμβάνει τον εαυτό του μεταξύ εκείνων που κάποτε εκπλήρωναν τις επιθυμίες της σαρκός και του νου θεμελιώνοντας έτσι ότι η κατάσταση είναι καθολική και όχι ιδιότυπη σε κάποιο έθνος ή τάξη. Η περιγραφή χρησιμεύει για να αφαιρέσει κάθε έδαφος καυχήματος πριν από την επακόλουθη αναγγελία του ελέους. Όταν το κείμενο στρέφεται προς τη θεία ενέργεια το κάνει χωρίς καμία προπαρασκευαστική προϋπόθεση εκ μέρους του ανθρώπου. Ο Θεός όντας πλούσιος σε έλεος ενεργεί εξ αιτίας της μεγάλης αγάπης με την οποία αγάπησε τους εκλεκτούς. Η ζωοποίηση επιτελείται μαζί με τον Χριστό ώστε η ανάσταση του πιστού να θεμελιώνεται στην ανάσταση του Υιού. Αυτή η ένωση εξασφαλίζει ότι η ζωή που δίνεται δεν είναι ανεξάρτητη κτήση αλλά συμμετοχή στη ζωή του αναστημένου Κυρίου. Ο σκοπός αυτής της ανάστασης δηλώνεται ως η επίδειξη των υπερβαλλόντων πλούτων της χάριτος στους επερχόμενους αιώνες κατευθύνοντας έτσι την προσοχή στην αιώνια επίδειξη της θείας καλοσύνης και όχι σε κάποιο πρόσκαιρο πλεονέκτημα. Η σωτηρία προσδιορίζεται περαιτέρω ως κατά χάριν διά της πίστεως και τούτο όχι εξ υμών είναι δώρον του Θεού. Ο αποκλεισμός των έργων είναι απόλυτος μήπως καυχηθεί κάποιος. Ωστόσο το ίδιο χωρίο αμέσως βεβαιώνει ότι οι πιστοί είναι κτισμένοι εν Χριστώ Ιησού επί έργα αγαθά τα οποία ο Θεός προετοίμασε για να περιπατήσουν εν αυτοίς. Έτσι η απουσία έργων ως εδάφους σωτηρίας δεν εξαλείφει τα έργα ως ορισμένη συνέπεια της εκλογής. Το τελευταίο μέρος του κεφαλαίου πραγματεύεται την ενσωμάτωση των Εθνικών στον λαό της διαθήκης. Εκείνοι που ήταν μακριά έγιναν πλησίον διά του αίματος του Χριστού. Το μεσότοιχο του φραγμού κατεδαφίζεται όχι με την εξάλειψη του νόμου αλλά με την εκπλήρωσή του στο πρόσωπο του Μεσσία ώστε Ιουδαίος και Εθνικός να συμφιλιωθούν σε ένα σώμα. Το αποτέλεσμα είναι ένας ενιαίος νέος άνθρωπος εν ειρήνη με τον Θεό και μεταξύ τους. Το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται αυτή η δομή είναι οι απόστολοι και προφήτες με τον Ιησού Χριστό ως ακρογωνιαίο λίθο. Το οικοδόμημα αυξάνεται σε άγιο ναό εν Κυρίω υποδεικνύοντας τόσο την παρούσα αύξηση όσο και την μελλοντική ολοκλήρωση υπό την κυρίαρχη επίβλεψη του Θεού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το κεφάλαιο αυτό στέκεται σε στενή σχέση με το προηγούμενο επιχείρημα της επιστολής σχετικά με το μυστήριο του Χριστού και την ενότητα της εκκλησίας. Απηχεί τη γλώσσα της προς Ρωμαίους σχετικά με τη βασιλεία του θανάτου διά ενός ανθρώπου και τη βασιλεία της ζωής διά ενός άλλου ενώ προάγει το θέμα δείχνοντας πώς η ίδια χάρις που δικαιώνει ενσωματώνει και τα έθνη στην πολιτεία του Ισραήλ. Η επιμονή στη σωτηρία χωρίς έργα συμφωνεί με τη διδασκαλία της προς Γαλάτας ότι ουδεμία σάρξ δικαιώνεται διά του νόμου. Η εικόνα του ναού θυμίζει τις υποσχέσεις που δόθηκαν στον Δαβίδ και το όραμα του Ιεζεκιήλ όμως ερμηνεύει αυτές τις υποσχέσεις ως πραγματοποιημένες στον πνευματικό οίκο του οποίου ακρογωνιαίος λίθος είναι ο Χριστός. Μέσα στην ερμηνευτική παράδοση της Μεταρρύθμισης το χωρίο έχει αναγνωστεί ως σαφής μαρτυρία για την κυριαρχία του Θεού στην εκλογή και για την επιμονή των αγίων αφού η ζωή που δίνεται είναι η ζωή του Χριστού και δεν μπορεί να χαθεί από εκείνους που είναι εν αυτώ. Η εταιρική διάσταση προφυλάσσει από κάθε αμιγώς ατομικιστική ανάγνωση υπενθυμίζοντας στην εκκλησία ότι οι ευλογίες της διαθήκης πραγματοποιούνται στον συγκεντρωμένο λαό και όχι σε μεμονωμένους πιστούς.
Απαντήστε

Απόκριση

Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους η ανάμνηση του προηγούμενου θανάτου εν παραπτώμασι υπηρετεί στο να συγκρατήσει κάθε παρούσα τάση προς αυτοπεποίθηση εντός της κοινότητας της διαθήκης; Πώς διαμορφώνει η διακήρυξη ότι τα αγαθά έργα είναι προετοιμασμένα εκ των προτέρων την προσέγγιση του πιστού στην καθημερινή υπακοή χωρίς να εισάγει εδάφη καυχήματος; Με ποιον τρόπο η διαμόρφωση ενός νέου ανθρώπου εν Χριστώ πληροφορεί τον τρόπο με τον οποίο οι διακρίσεις μεταξύ πιστών πρέπει να θεωρούνται εντός της ορατής εκκλησίας σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ που μας ζωοποίησες μαζί με τον Χριστό σύμφωνα με τη βουλή του ιδίου θελήματός σου δώσε να μη χάσουμε ποτέ από τα μάτια μας τον θάνατο από τον οποίο απελευθερωθήκαμε. Κράτα μας ενθύμιους ότι η σωτηρία είναι δώρον σου και όχι μισθός οποιουδήποτε έργου που επιτελέσαμε. Στερέωσέ μας ακλόνητα πάνω στο θεμέλιο που τέθηκε στους αποστόλους και προφήτες με τον Ιησού Χριστό ως ακρογωνιαίο λίθο ώστε να αυξηθούμε μαζί σε άγιο κατοικητήριο για το Πνεύμα σου. Διαφύλαξε την ενότητα που αγοράστηκε με το αίμα του Υιού σου και κάνε μας να περιπατήσουμε στα αγαθά έργα που προετοίμασες εκ των προτέρων. Ας επιδειχθούν εν ημίν οι υπερβάλλοντες πλούτοι της χάριτός σου σε όλη την έκταση των επερχόμενων αιώνων προς έπαινον του ενδόξου ονόματός σου. Αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.