← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 26 — με τον Μακλάρεν

Ματθαίος 26Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην επεξεργασία του για το κεφάλαιο 26 του Ματθαίου, ο Μακλάρεν εστιάζει στο Κυριακό Δείπνο τόσο ως ανάμνηση όσο και ως προφητεία προς το μέλλον. Τα λόγια του μας προσκαλούν να κρατήσουμε μαζί τον Σταυρό και τη βασιλεία που έρχεται, αφήνοντας το αναμνηστικό γεύμα να ανάψει την ελπίδα για τη γιορτή που βρίσκεται μπροστά. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να ζωογονήσει την πίστη μας για να δούμε πέρα από το τραπέζι στη μεγαλύτερη επανένωση που υποσχέθηκε ο Χριστός.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τον Ματθαίο 26 αργά, σταματώντας ιδιαίτερα στους στίχους που καταγράφουν την καθιέρωση του Κυριακού Δείπνου. Αφήστε την αφήγηση του πασχαλινού γεύματος, τα λόγια πάνω στο ψωμί και το ποτήρι, και την υπόσχεση να πιείτε ξανά στη βασιλεία του Πατέρα να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Παρατηρήστε πώς η ανάμνηση και η προσμονή υφαίνονται μαζί στην ίδια ιερή πράξη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά επισημαίνοντας τη διπλή όψη της Κοινωνίας. Ι. Πρώτον, ας πω λίγα λόγια για τη διπλή όψη της Κοινωνίας ως μνημειακή προφητεία, ή προφητική ανάμνηση. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια δείχνει πώς κάθε εξωτερική τελετουργία διακηρύσσει τη δική της παροδικότητα. Τώρα, δεν χρειάζεται να σας υπενθυμίσω, υποθέτω, ότι σύμφωνα με την άποψη που, όπως πιστεύω, παίρνει η Καινή Διαθήκη, και την οποία σίγουρα παίρνουμε εμείς οι μη κομφορμιστές, για όλες τις τελετουργίες της εξωτερικής λατρείας, κάθε μία από αυτές είναι προφητεία, επειδή κάθε πράξη στην οποία η αίσθησή μας εισάγεται για να ενισχύσει το πνεύμα-και με εξωτερικές μορφές, είτε φωνητικές, είτε χειρωνακτικές, είτε οποιουδήποτε άλλου είδους, προσπαθούμε να εκφράσουμε και να ζωογονήσουμε πνευματικά συναισθήματα και διανοητικές πεποιθήσεις-διακηρύσσει τη δική της ατέλεια, σκάβει τον δικό της τάφο, και προφητεύει την ανάστασή της με έναν ευγενέστερο και καλύτερο τρόπο. Ακριβώς επειδή αυτά τα εξωτερικά σύμβολα του ψωμιού και του οίνου, μέσω των αισθήσεων, ζωογονούν την πίστη και την αγάπη του πνεύματος, διακηρύσσουν τον εαυτό τους ως παροδικά, και δείχνουν προς τα εμπρός στον χρόνο όταν αυτό που είναι τέλειο θα απορροφήσει, και έτσι θα καταστρέψει, αυτό που είναι εν μέρει, και όταν η αίσθηση δεν θα είναι πλέον απαραίτητη ως σύμμαχος και ταπεινός υπηρέτης του πνεύματος. 'Δεν είδα ναό σε αυτήν.' Ναοί, και τελετουργίες, και υπηρεσίες, και ιερές ημέρες, και όλος ο εξωτερικός μηχανισμός της λατρείας, δεν είναι παρά ικριώματα, και όπως το ικρίωμα γύρω από ένα κτίριο είναι προφητεία της δικής του κατεδάφισης όταν το κτίριο ανεγερθεί και ολοκληρωθεί, έτσι δεν μπορούμε να μετέχουμε σε αυτά τα εξωτερικά σύμβολα σωστά, εκτός αν αναγνωρίσουμε την παροδικότητά τους, και αισθανθούμε ότι μας λένε, 'Ένας ισχυρότερος από εμένα έρχεται μετά από εμένα, του οποίου το λουρί του υποδήματος δεν είμαι άξιος να λύσω.' Το φως που λάμπει στο σκοτάδι προαναγγέλλει την ημέρα και την ίδια του την εξαφάνιση. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ιχνηλατεί πώς η ίδια η ανάμνηση απαιτεί μια μελλοντική εκπλήρωση. Αλλά τότε, πάλι, ας σας υπενθυμίσω ότι αυτή η προφητική όψη είναι εγγενής στην αναμνηστική όψη της Κοινωνίας, επειδή αυτό που θυμόμαστε απαιτεί αναγκαστικά την έλευση αυτού που ελπίζουμε. Δηλαδή, αν ο Ιησούς Χριστός είναι αυτό που το Κυριακό Δείπνο λέει ότι είναι, και αν έχει κάνει αυτό που το σπασμένο ψωμί και ο χυμένος οίνος διακηρύσσουν, σύμφωνα με τη δική του ρήση, ότι έχει κάνει, τότε σαφώς αυτός ο θάνατος που ήταν για τη ζωή του κόσμου, αυτός ο θάνατος που ήταν η σφραγίδα μιας διαθήκης, αυτό το σώμα που σπάστηκε για την άφεση των αμαρτιών, αυτός ο οίνος που μετέχεται ως υποδοχή μέσα μας του ίδιου του αίματος της ζωής του Ιησού Χριστού, όλα απαιτούν κάτι πολύ πιο ευγενές και πιο τέλειο από την σπασμένη, ατελή υπακοή και πιστότητες και κοινωνίες που οι χριστιανοί άνθρωποι εδώ ασκούν και κατέχουν. Ο Μακλάρεν κλείνει το τμήμα παροτρύνοντας τους πιστούς να προσκολληθούν στον Σταυρό ως το σίγουρο έδαφος της ελπίδας. Επομένως, αγαπητοί αδελφοί, μου φαίνεται ότι ο καλύτερος τρόπος με τον οποίο οι χριστιανοί μπορούν να εμβαθύνουν την εμπιστοσύνη τους και να φωτίσουν την ελπίδα τους στην τέλεια επανένωση και μακαριότητα των ουρανών, είναι να αυξήσουν τη σταθερότητα της πίστης τους σε, και το βάθος της κατανόησής τους για, τη θυσία του Σταυρού. Αν ο Σταυρός απαιτεί το Στέμμα, τότε ο πιο σίγουρος τρόπος μας να πραγματοποιήσουμε ως βέβαιη την ίδια μας την κατοχή αυτού του Στέμματος είναι να προσκολληθούμε πολύ κοντά σε αυτόν τον Σταυρό. Όσο περισσότερο κοιτάζουμε προς τα πίσω σε αυτόν τόσο περισσότερο θα ρίχνει το φως του σε όλα τα σκοτεινά μέρη που βρίσκονται μπροστά μας, και θα φωτίζει τους ουρανούς μέχρι τον έβδομο και πέρα, με τις δόξες που ρέουν από αυτόν. Κρατηθείτε σφιχτά από τον Σταυρό, και όσο πιο πλήρως, πιστευτά, χαρούμενα, ακλόνητα, αναγνωρίζουμε σε αυτόν το θεμέλιο της σωτηρίας μας, τόσο πιο ευχαρίστως, καθαρά, ενεργά, θα θρέψουμε την ελπίδα ότι 'η κορυφαία πέτρα θα φερθεί με κραυγές,' και ότι η ατελής συμβολική κοινωνία της γης θα μεγαλώσει και θα αυξηθεί σε πλήρη και πραγματική ένωση στην αιώνια μακαριότητα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν συγκεντρώνει το όραμα του μελλοντικού γεύματος σε τέσσερις σαφείς ευλογίες. Αυτά τα τέσσερα πράγματα, αδελφοί-ικανοποίηση, κοινωνία, ανάπαυση, νέα χαρά-διακηρύσσονται και προφητεύονται σε καθέναν από εμάς, αν θέλουμε, από αυτήν την αναμνηστική τελετουργία. Ο Μακλάρεν τελειώνει εστιάζοντας τα πάντα στην κοινωνία με τον ίδιο τον Βασιλιά. Τέλος, η σύλληψη του μέλλοντος για τις χριστιανικές ψυχές που προκύπτει από αυτήν την όψη του Κυριακού Δείπνου είναι ότι δεν είναι μόνο γεύμα, και γεύμα σε θυσία, αλλά ότι είναι γεύμα με τον Βασιλιά.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην ίδια σας την πρακτική του Κυριακού Δείπνου η ανάμνηση πιο εύκολα αφυπνίζει την ελπίδα; Πώς μπορεί το να κρατάτε τον Σταυρό πιο σφιχτά να ενισχύσει την προσδοκία σας για τη βασιλεία που έρχεται; Ποια μία λαχτάρα που ξεσήκωσε η σημερινή ανάγνωση θα μεταφέρετε στην επόμενη φορά σας στο τραπέζι;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, καθώς θυμόμαστε το σπασμένο σώμα Σου και το χυμένο αίμα Σου, αφυπνίστε μέσα μας τη σίγουρη ελπίδα να πιούμε τον νέο οίνο μαζί Σου στη βασιλεία του Πατέρα. Κρατήστε τα μάτια μας στραμμένα στον Σταυρό ώστε το φως του να φωτίσει κάθε υπόσχεση επανένωσης και ανάπαυσης. Ας γίνει το αναμνηστικό γεύμα για εμάς μια ζωντανή προφητεία που σταθεροποιεί τις καρδιές μας εν μέσω των παρόντων σκιών. Ελκύστε μας καθημερινά σε βαθύτερη κοινωνία μαζί Σου μέχρι την ημέρα που η πίστη θα δώσει τη θέση της στην όραση και κάθε πείνα θα ικανοποιηθεί στο τραπέζι Σου. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →