Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησαΐας 65-66 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ακούμε τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ερμηνεύει τα κεφάλαια 65 και 66 του Ησαΐα. Ο Καλβίνος παρακολουθεί προσεκτικά τους λόγους του Κυρίου για την απόρριψη του επαναστατημένου Ισραήλ ενώ ανοίγει την πόρτα της χάριτος σε εκείνους που κάποτε δεν ήταν λαός. Η ερμηνεία του τονίζει τόσο τη σοβαρότητα της παραβίασης της διαθήκης όσο και το εκπληκτικό έλεος που συγκεντρώνει ένα υπόλοιπο από κάθε έθνος. Μέσα από τον σαφή και ευλαβή χειρισμό του κειμένου από τον Καλβίνο καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας απόκριση στα απλωμένα χέρια του Θεού. Ας ενισχύσουν τα λόγια του την εμπιστοσύνη μας στον Κύριο που τηρεί τις υποσχέσεις του και διαφυλάττει έναν λαό για τον εαυτό του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τον Ησαΐα 65 και 66, ακούγοντας την κρίση του Κυρίου για την επίμονη επανάσταση και την υπόσχεσή του να δημιουργήσει έναν νέο λαό που θα επικαλείται το όνομά του. Καθώς ξεδιπλώνονται τα κεφάλαια, παρατηρήστε την αντίθεση μεταξύ κρίσης και αποκατάστασης, μεταξύ εκείνων που αρνούνται την κλήση του Θεού και εκείνων που συγκεντρώνονται από μακριά. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στους προφητικούς λόγους να προετοιμάσουν την καρδιά σας για την ερμηνεία του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει την πραγματεία του για τον Ησαΐα 65 εξηγώντας την αιτία της απόρριψης των Ιουδαίων.
1. Εφανέρωσα τον εαυτό μου. Ο Προφήτης περνά τώρα σε άλλη διδασκαλία· γιατί δείχνει ότι ο Θεός έχει καλό λόγο να απορρίπτει και να αποβάλλει τους Ιουδαίους. Είναι επειδή δεν ωφελήθηκαν καθόλου ούτε από προειδοποιήσεις ούτε από απειλές για να επιστρέψουν από τα λάθη τους στον ορθό δρόμο. Αλλά για να μην νομίσουν ότι η διαθήκη του Κυρίου θα ακυρωθεί εξαιτίας αυτού, προσθέτει ότι θα έχει άλλον λαό που παλαιότερα δεν ήταν λαός, και ότι όπου ήταν άγνωστος, το όνομά του θα γίνει πολύ γνωστό και πολύ δοξασμένο. Οι Ιουδαίοι το έβλεπαν αυτό ως τερατώδες και το θεωρούσαν εντελώς ασυμβίβαστο με τη διαθήκη που ο Κύριος έκανε με τον Αβραάμ, (Γένεσις 17:7), αν τέτοια ευεργεσία επεκτεινόταν σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από τους απογόνους του. Αλλά ο Προφήτης σκόπευε να τους απογυμνώσει από την ανόητη εμπιστοσύνη ότι ο Θεός ήταν δεσμευμένος στους απογόνους του Αβραάμ· γιατί ο Κύριος δεν είχε περιοριστεί σε αυτούς παρά μόνο με απόλυτη προϋπόθεση, και αν αυτή παραβιαζόταν από αυτούς, θα στερούνταν, ως παραβάτες της διαθήκης και προδότες, κάθε ωφέλειας από τη διαθήκη. Ούτε αυτή η υπόσχεση δόθηκε μόνο στον Αβραάμ και σε εκείνους που κατάγονταν από αυτόν, αλλά σε όλους όσους θα εγκεντρίζονταν με πίστη στην οικογένειά του. Αλλά θα είναι πιο βολικό να ξεκινήσουμε με τον δεύτερο στίχο, στον οποίο εξηγεί την αιτία της απόρριψης, ώστε να κατανοήσουμε πληρέστερα τον σκοπό του Προφήτη. [198]Ο Καλβίνος στη συνέχεια δείχνει πώς το ίδιο απόσπασμα προλέγει την κλήση των Εθνικών.
1. Σε εκείνους που δεν ζήτησαν. [199] Όταν λέει ότι ο Θεός φανερώθηκε «σε εκείνους που δεν ζήτησαν», δείχνει ότι οι Εθνικοί προηγήθηκαν από τη χάρη του Θεού, και ότι δεν έφεραν καμία αξία ή αρετή ως κίνητρο για να τους δώσει ο Θεός. Αυτό συμφωνεί προφανώς με εκείνο το απόσπασμα που παραθέσαμε, στο οποίο ο Μωυσής τους αποκαλεί «άσοφο έθνος». (Δευτερονόμιο 32:21.) Έτσι, κάτω από ένα καθολικό τύπο, περιγράφει ποια είναι η φύση των ανθρώπων πριν ο Κύριος τους προλάβει με το έλεός του· γιατί ούτε επικαλούνται τον Κύριο, ούτε τον ζητούν, ούτε σκέφτονται γι' αυτόν. Και αυτό το απόσπασμα πρέπει να παρατηρηθεί προσεκτικά, για να εδραιωθεί η βεβαιότητα της κλήσεώς μας, η οποία μπορεί να ειπωθεί ότι είναι το κλειδί που ανοίγει για εμάς τη βασιλεία των ουρανών· γιατί μέσω αυτής δίνεται ειρήνη και ανάπαυση στις συνειδήσεις μας, οι οποίες θα ήταν πάντα σε αμφιβολία και αβεβαιότητα αν δεν στηρίζονταν σε τέτοιες μαρτυρίες. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι δεν συνέβη τυχαία ή ξαφνικά το ότι κληθήκαμε από τον Θεό και λογιστήκαμε ως λαός του· γιατί είχε προλεχθεί πολύ πριν σε πολλά αποσπάσματα. Από αυτό το απόσπασμα ο Παύλος αγωνίζεται σθεναρά για την κλήση των Εθνικών, και λέει ότι ο Ησαΐας φωνάζει με τόλμη και βεβαιώνει ότι οι Εθνικοί κλήθηκαν από τον Θεό, επειδή μίλησε πιο καθαρά και δυνατά από ό,τι απαιτούσαν οι συνθήκες της εποχής του. Εδώ βλέπουμε, λοιπόν, ότι κληθήκαμε από αιώνιο σκοπό του Θεού πολύ πριν συμβεί το γεγονός.Στους επόμενους στίχους ο Καλβίνος περιγράφει την εσκεμμένη πρόκληση του Θεού από τον λαό.
3. Λαός που με προκαλεί. Εδώ περιγράφει και απεικονίζει πιο εκτενώς σε τι ακριβώς οι Ιουδαίοι ήταν επαναστατημένοι κατά του Θεού. Ήταν επειδή είχαν εγκαταλείψει την εντολή του Θεού, και είχαν μολυνθεί από διάφορες δεισιδαιμονίες. Είχε πει λίγο πριν, (Ησαΐας 63:17), ότι οι Ιουδαίοι είχαν αποξενωθεί από τον Θεό, επειδή περιπλανήθηκαν μετά τις εφευρέσεις τους· και τώρα δείχνει τον καρπό αυτής της ακολασίας, ότι, δίνοντας χαλαρό χαλινάρι στις σκέψεις τους, ανέτρεψαν την καθαρή λατρεία του Θεού. Και αναμφίβολα αυτή είναι η προέλευση όλων των δεισιδαιμονιών, ότι οι άνθρωποι ευχαριστιούνται με τις δικές τους εφευρέσεις, και προτιμούν να είναι σοφοί στα δικά τους μάτια παρά να συγκρατούν τις αισθήσεις τους σε υπακοή στον Θεό. Μάταια προβάλλουν οι άνθρωποι τις ευλάβειές τους, όπως τις αποκαλούν, και τις καλές τους προθέσεις, τις οποίες ο Θεός θεωρεί με τέτοια αποστροφή και βδέλυγμα ώστε εκείνοι που τις ακολούθησαν είναι ένοχοι παραβίασης της διαθήκης και αποστασίας από την πίστη τους· γιατί δεν υπάρχει τίποτα που πρέπει να αναλάβουμε με δική μας πρωτοβουλία, αλλά πρέπει να υπακούμε στον Θεό όταν διατάζει. Με μια λέξη, η αρχή και η τελείωση της νόμιμης λατρείας είναι η ετοιμότητα για υπακοή.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος απαλύνει τις προηγούμενες προειδοποιήσεις δείχνοντας το υπόλοιπο που ο Θεός θα διαφυλάξει.
8. Έτσι λέει ο Ιεχωβά. Εδώ ο Προφήτης απαλύνει την προηγούμενη δήλωση· γιατί διαφορετικά θα ήταν πολύ σκληρό να πει ότι οι ανομίες των πατέρων θα μνημονευθούν με τέτοιο τρόπο, ώστε ο Κύριος να καταστρέψει τους πατέρες και τα παιδιά μαζί τους· και αυτά τα πράγματα μπορεί να χτυπήσουν τους πιστούς με τέτοια φρίκη ώστε να τους οδηγήσουν να σκεφτούν ότι η σωτηρία τους ήταν πέρα από κάθε ελπίδα. Πρέπει επομένως να είμαστε προσεκτικοί και να παρατηρούμε τον λόγο για τον οποίο ο Κύριος είναι οργισμένος μαζί μας· γιατί θέλει να μας τρομάξει, ώστε να μας οδηγήσει στον εαυτό του, και όχι ώστε να μας ρίξει σε απόγνωση. Για αυτόν τον λόγο προβάλλει ελπίδα στους πιστούς, ώστε να μην χάσουν το θάρρος τους· και, παρουσιάζοντας παρηγοριά, τους ενθαρρύνει σε μετάνοια. Το επιβεβαιώνει με μια σύγκριση.Ο Καλβίνος συνδέει περαιτέρω αυτή την υπόσχεση με την αιώνια ύπαρξη της Εκκλησίας.
9. Και θα βγάλω σπέρμα από τον Ιακώβ. Εξηγεί τον προηγούμενο στίχο με άλλα λόγια, και δείχνει ότι ο Κύριος θέλει να διαφυλάξει για τον εαυτό του κάποιο «σπέρμα» που θα τον επικαλείται· γιατί ο Κύριος συνηθίζει να παιδεύει τον λαό του με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφασίζει ότι η Εκκλησία θα υπάρχει, στην οποία η αλήθεια του και η καθαρή θρησκεία μπορεί να διαφυλαχθούν, και την οποία ο Παύλος για αυτόν ακριβώς τον λόγο αποκαλεί «στύλο και θεμέλιο της αλήθειας». (Α' Τιμόθεος 3:15.) Δεν πρέπει, λοιπόν, να κρίνουμε την Εκκλησία από την παρούσα κατάσταση των πραγμάτων, (γιατί τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να είναι μόνιμο,) αλλά από τον σκοπό του Θεού, ο οποίος δεν θα επιτρέψει να ανατραπεί ή να καταστραφεί. Αυτό πρέπει να θυμόμαστε προσεκτικά, ώστε να μην τρομοκρατούμαστε από καμία συμφορά ή ερείπια, ή από καμία φρικτή ερήμωση της Εκκλησίας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου αντιστέκομαι στα απλωμένα χέρια του Κυρίου; Πώς η υπόσχεση ενός διαφυλαγμένου υπολοίπου με ενθαρρύνει όταν η εκκλησία φαίνεται μικρή ή αδύναμη; Ποια βήματα μπορώ να κάνω σήμερα για να ζητήσω τον Κύριο με καθαρή καρδιά αντί να βασίζομαι σε εξωτερικά προνόμια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Δεσπότα, ὁ ἀπαγγέλλων τὸ τέλος ἀπ’ ἀρχῆς καὶ μέλλων κτίζειν καινοὺς οὐρανοὺς καὶ καινὴν γῆν ἐν οἷς κατοικεῖ δικαιοσύνη, σύναγε πρὸς Σεαυτὸν ὑπόλοιπον ἐξ ἐθνῶν παντὸς κατὰ τὴν διαθηκικὴν Σου ἔλεος, στρέφων τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τῆς ἀποστασίας εἰς τὸ ζητεῖν Σε ἐν ᾧ καιρῷ εὑρίσκεσαι. Στήριζε τὴν ἐκκλησίαν Σου διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ χάριτι τῇ ἀσφαλισθείσῃ διὰ τοῦ Υἱοῦ Σου καὶ διαφυλαχθῶμεν ἕως τῆς ἡμέρας ἐν ᾗ πᾶν γόνυ κάμψει ἐνώπιόν Σου. Ἐνίσχυε τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐν τῇ πιστότητί Σου μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →