Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Εβραίους 4 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ερμηνεία της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Η προσεκτική ερμηνεία του Γκιλ εδάφιο προς εδάφιο στους Εβραίους 4 ξεδιπλώνει την υπόσχεση της ανάπαυσης που παραμένει για τον λαό του Θεού και τη ζωντανή δύναμη του Λόγου που ερευνά κάθε καρδιά. Σε έξι παλμούς θα διαβάσουμε το κεφάλαιο, θα μελετήσουμε επιλεγμένα σχόλια του Γκιλ, θα σταθμίσουμε το βάρος τους, θα ανταποκριθούμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή. Ας μας δώσει το Πνεύμα θεοσεβή φόβο και σταθερή πίστη καθώς ακούμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το κείμενο των Εβραίων κεφάλαιο 4 και διαβάστε το αργά, αφήνοντας κάθε προειδοποίηση και υπόσχεση να εγκατασταθεί. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη κλήση σε φόβο, σε πίστη και σε εργασία για να εισέλθετε στην ανάπαυση που ακόμη παραμένει. Αφήστε τα λόγια για τον ζωντανό και δυνατό Λόγο να προετοιμάσουν την καρδιά σας για την ερμηνεία που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ αρχίζει με την ερμηνεία του εδαφίου 1.
Εδάφιο 1. Ας φοβηθούμε λοιπόν,.... Όχι με φόβο οργής και καταδίκης, ούτε με φόβο δυσπιστίας και έλλειψης εμπιστοσύνης στη δύναμη, τη χάρη και την αγαθότητα του Θεού, αλλά με προσεκτικό φόβο, θεοσεβή ζήλο, προσεκτική περίσκεψη και επαγρύπνηση: μήπως, ενώ έχει μείνει υπόσχεση να εισέλθουμε στην ανάπαυσή του,.... όχι η γη Χαναάν, ο τύπος του ουρανού, αλλά μάλλον ο ίδιος ο ουρανός, η έσχατη δόξα: υπάρχει ανάπαυση του σώματος στον τάφο, από έργο, υπηρεσία και μόχθο, και από ασθένειες και νόσους, όπου αναπαύεται υπό την προστασία του Πνεύματος, μέχρι την ημέρα της ανάστασης, και υπάρχει ανάπαυση της ψυχής πριν την ανάσταση, στην αγκαλιά του Χριστού, με τον οποίο βρίσκεται αμέσως μόλις αποχωριστεί από το σώμα, και υπάρχει ανάπαυση και της ψυχής και του σώματος μετά την ανάσταση, από την αμαρτία, από τις θλίψεις, από τους πειρασμούς του Σατανά, από την απιστία, τις αμφιβολίες και τους φόβους, και από όλους τους εχθρούς: και αυτή μπορεί να ονομαστεί ανάπαυση του Θεού, επειδή αυτός είναι ο συγγραφέας και ο δωρητής της, και θα συνίσταται πολύ στην κοινωνία μαζί του, και επιπλέον ο ουρανός είναι ο τόπος της ανάπαυσης του Θεού, Ησαΐας 66:1 και η κατοχή και η απόλαυση της ουράνιας δόξας συχνά σημαίνεται με την είσοδο σε αυτήν: και υπάρχει υπόσχεση γι' αυτήν, η οποία έχει μείνει στα χέρια του Χριστού και δεν θα αποτύχει ποτέ, αν και μερικοί που έχουν ελπίσει γι' αυτήν μπορεί να έρθουν σε έλλειψη, ή τουλάχιστον να φαίνονται ότι το κάνουν: αλλά μάλλον μια ανάπαυση υπό τη διαθήκη του Ευαγγελίου εννοείται εδώ, αφού είναι ανάπαυση που οι πιστοί εισέρχονται τώρα, Εβραίους 4:3 και αφού η εκκλησία του Ευαγγελίου παριστάνεται ως κατάσταση ειρήνης και ανάπαυσης, Ησαΐας 11:6 και η οποία συνίσταται σε πιο σαφή και παρήγορη εφαρμογή του αίματος και της δικαιοσύνης του Χριστού στους αγίους, σε ελευθερία από πνεύμα δουλείας σε φόβο, και από τον ζυγό των σαρκικών διατάξεων, και στην απόλαυση των προνομίων και διατάξεων του Ευαγγελίου, και αυτή είναι η ανάπαυση του Θεού, την οποία έχει προετοιμάσει για τους αγίους της Καινής Διαθήκης, και στην οποία εισέρχονται με πίστη και ομολογία της, και το Ευαγγέλιο είναι η υπόσχεση ή η διακήρυξη που έχει μείνει μεταξύ αυτών των Εβραίων και στον κόσμο, για να τους ενθαρρύνει να το κάνουν: μήπως κάποιος από εσάς φανεί ότι έρχεται σε έλλειψη,.... είτε της υπόσχεσης είτε της υποσχεμένης ανάπαυσης, η οποία αν εννοηθεί για την ουράνια δόξα, το νόημα είναι ότι αν και οι αληθινοί πιστοί δεν θα έρθουν σε έλλειψη αυτής, όμως μπορεί να «φαίνονται» σε άλλους ότι το κάνουν, και επομένως πρέπει να προσέχουν τη ζωή και τη συμπεριφορά τους, ώστε να μην φαίνονται ότι έρχονται σε έλλειψη, και αυτό πρέπει να το κάνουν για τη δόξα του Θεού, την τιμή του Χριστού και του Ευαγγελίου του, και το καλό των άλλων, αλλά αν η ανάπαυση και η υπόσχεσή της εννοούν το Ευαγγέλιο και τη διαθήκη του, το νόημα είναι ότι οι άγιοι πρέπει να ενδιαφερθούν να συμπεριφερθούν έτσι, ώστε να μην φαίνονται ότι αποτυγχάνουν στο δόγμα της χάριτος του Θεού και να απογοητευτούν από εκείνη την ανάπαυση και ειρήνη που υποσχέθηκε σε αυτό.Ο Γκιλ συνεχίζει με την ερμηνεία του εδαφίου 3.
Εδάφιο 3. Διότι εμείς που πιστέψαμε εισερχόμαστε στην ανάπαυση,.... Όχι αιώνια ανάπαυση, όλοι οι πιστοί θα απολαύσουν αυτήν, και μόνο αυτοί, αλλά αυτή δεν απολαμβάνεται τώρα ή προς το παρόν, εκτός αν τα μελλοντικά πράγματα μπορούν να ειπωθούν ότι είναι παρόντα, εξαιτίας της πίστης σε αυτά και της βεβαιότητάς τους, αλλά πνευματική ανάπαυση στον Χριστό υπό τη διαθήκη του Ευαγγελίου, η οποία είναι ανάπαυση από το βάρος του νόμου του Μωυσή, και από κάθε μόχθο και εργασία για ζωή και σωτηρία με έργα, και συνίσταται στην απόλαυση πολλής εσωτερικής ειρήνης της ψυχής, παρά τις θλίψεις του κόσμου και τους πειρασμούς του Σατανά, και όσοι πιστεύουν τον λόγο ή το κηρυγμένο Ευαγγέλιο και τον Χριστό σε αυτόν, όχι με γενική και ιστορική πίστη, ή μόνο κατά ομολογία, αλλά με την καρδιά και αληθινά, αυτοί απολαμβάνουν αυτήν την ανάπαυση, διατηρούνται σε τέλεια ειρήνη και έχουν πολλή πνευματική άνεση και παρηγοριά: αυτός ο χαρακτήρας τους διακρίνει από τους απίστους Ισραηλίτες του παρελθόντος και από τους σημερινούς υποκριτές και τυπικούς ομολογητές: όπως είπε, όπως ορκίστηκα εν οργή, αν θα εισέλθουν στην ανάπαυσή μου,.... τα λόγια είναι στους Ψαλμούς 95:11, και έχουν παρατεθεί προηγουμένως στους Εβραίους 3:11 Εβραίους 3:11- : : δεν εισήλθαν εξαιτίας απιστίας, κανείς εκτός από πιστούς δεν εισέρχεται στην πνευματική ανάπαυση.Ο Γκιλ στη συνέχεια πραγματεύεται το εδάφιο 9.
Εδάφιο 9. Άρα λοιπόν απομένει ανάπαυση για τον λαό του Θεού.] Όχι όλη η ανθρωπότητα, ούτε μόνο ο λαός των Ιουδαίων, μάλλον ο λαός του Θεού, τόσο Ιουδαίοι όσο και εθνικοί, υπό την Καινή Διαθήκη, ο λαός τον οποίο ο Θεός έχει αγαπήσει με ιδιαίτερη αγάπη, έχει εκλέξει εν Χριστώ και δώσει σε αυτόν, με τον οποίο έχει κάνει διαθήκη εν αυτώ, και τον οποίο ο Χριστός σώζει από τις αμαρτίες τους και καλεί με τη χάρη του, και η ανάπαυση που απομένει γι' αυτούς δεν είναι νέα ημέρα σαββάτου, αλλά σαββατισμός: και αυτό δεν σχεδιάζει τόσο πολύ την αιώνια ανάπαυση στον ουρανό, αν και οι Ιουδαίοι συχνά ονομάζουν εκείνο σάββατο, ο 92ος ψαλμός λένε ότι είναι ψαλμός για τον μέλλοντα χρόνο, שכלו שבת, «ο οποίος είναι όλο σάββατο», και η ανάπαυση της αιώνιας ζωής κ: αλλά μάλλον αυτό εννοεί την πνευματική ανάπαυση που έχουν οι πιστοί στον Χριστό υπό τη διαθήκη του Ευαγγελίου, στην οποία εισέρχονται τώρα, και για την οποία ο απόστολος είχε πραγματευθεί, και όσον αφορά τη λέξη «απομένει», αυτή δεν δηλώνει το μέλλον της, αλλά το συμπέρασμα ή την συνέπεια του αποστόλου από όσα είχε πει, και το νόημα είναι, άρα λοιπόν απομένει, και είναι βέβαιο γεγονός, σαφές συμπέρασμα από όσα έχουν παρατηρηθεί, ότι υπάρχει άλλη ανάπαυση διαφορετική από την ανάπαυση του Θεού την έβδομη ημέρα, και από την ανάπαυση στη γη Χαναάν, οι οποίες ήταν και οι δύο τυπικές της παρούσας ανάπαυσης που απολαμβάνουν τώρα οι άγιοι: έτσι οι Ιουδαίοι ονομάζουν τον μέλλοντα κόσμο τους καιρούς του Μεσσία, שבת הגדול, «το μεγάλο σάββατο» λ.Ο Γκιλ προχωρά στο εδάφιο 12.
Εδάφιο 12. Διότι ο λόγος του Θεού είναι ζωντανός και δυνατός,.... Αυτό πρέπει να εννοηθεί για τον Χριστό, τον ουσιώδη Λόγο του Θεού, διότι ο Λόγος του Θεού ήταν γνωστό όνομα του Μεσσία μεταξύ των Ιουδαίων, :- και επομένως ο απόστολος το χρησιμοποιεί όταν γράφει σε αυτούς: και τα λόγια εισάγονται ως λόγος για τον οποίο πρέπει να ληφθεί μέριμνα, ώστε οι άνθρωποι να μην αποστατήσουν από το Ευαγγέλιο, επειδή ο Χριστός, ο συγγραφέας, το άθροισμα και η ουσία του, είναι ο ζωντανός Θεός, παντοδύναμος και παντογνώστης, διότι δεν μιλάται για πράγμα αλλά για πρόσωπο, το οποίο είναι Κριτής και κριτικός διακριτής των μυστικών των καρδιών των ανθρώπων: και είναι βέβαιο ότι αυτός ο Λόγος μιλάται ως πρόσωπο, και λέγεται ότι είναι ιερέας στους επόμενους στίχους, στα οποία μπορεί να προστεθεί ότι τα διάφορα πράγματα που λέγονται για τον Λόγο συμφωνούν ακριβώς με τον Χριστό: αυτός είναι «ο Λόγος του Θεού», όπως ο λόγος είναι η γέννηση του νου, αυτός είναι ο μονογενής του Πατρός, αυτός είναι ο Λόγος που μίλησε για τους εκλεκτούς στο συμβούλιο και τη διαθήκη της χάριτος, και που μίλησε όλα τα πράγματα από το τίποτα στη δημιουργία, αυτός είναι ο Λόγος που έχει υποσχεθεί και μιληθεί από τους προφήτες από την αρχή του κόσμου, και είναι ο ερμηνευτής του νου του Πατρός του και ο Συνήγορός μας προς τον Πατέρα: αυτός είναι ζωντανός, ή, όπως μπορεί να αποδοθεί καλύτερα, «ζωηρός», έχει ζωή στον εαυτό του ως Θεός, είναι ο ζωντανός Θεός, είναι ο ζωντανός Λυτρωτής και Μεσίτης, και ζει για πάντα ως άνθρωπος, είναι ο συγγραφέας και δωρητής της ζωής, φυσικής, πνευματικής και αιώνιας: και είναι δυνατός, όπως φαίνεται να είναι στη δημιουργία και τη διατήρηση όλων των πραγμάτων, στα θαύματα και τις διακονίες του, στο έργο της λύτρωσης του ανθρώπου, στη διατήρηση του λαού του και στη μεσιτεία και την παράκλησή του: και πιο κοφτερός από οποιαδήποτε δίκοπη μάχαιρα, ή «πιο κοφτερός από μία», με τα λόγια του στόματός του, με τη δύναμη του Πνεύματός του και την αποτελεσματικότητα της χάριτός του, διότι το ίδιο το στόμα του είναι ως κοφτερή μάχαιρα, και από αυτό εξέρχεται μία, Ησαΐας 49:2 με την οποία διαπερνά τις καρδιές των ανθρώπων, τις κόβει μέχρι το μεδούλι και τις ανοίγει.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα με το εδάφιο 13.
Εδάφιο 13. Και δεν υπάρχει κανένα πλάσμα που να μην είναι φανερό ενώπιόν του,.... Ο Χριστός είναι ο Κύριος Θεός παντογνώστης, δεν υπάρχει πλάσμα, γενικά, λογικό ή άλογο, έμψυχο ή άψυχο, αλλά όσα είναι γνωστά σε αυτόν και βλέπονται από αυτόν, διότι όλα τα πλάσματα είναι φτιαγμένα και συντηρούμενα από αυτόν, και αυτός είναι πανταχού παρών, και ιδιαίτερα, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην είναι φανερός σε αυτόν, έτσι בריה, «πλάσμα», χρησιμοποιείται συχνά από τους Ραβίνους για «άνθρωπο», όλοι οι άνθρωποι, ανοιχτά βέβηλοι άνθρωποι, που είναι εχθροί του Χριστού και του λαού του, είναι υπό το μάτι και την προσοχή του, γνωρίζει τα πρόσωπά τους, βλέπει τις πράξεις τους, ακόμη και εκείνες που είναι πιο κρυφά επινοημένες και εκτελούνται εναντίον του και των αγίων του, και παίρνει τέτοια προσοχή σε αυτούς, ώστε να τους φέρει σε κρίση γι' αυτούς, γνωρίζει τυπικούς ομολογητές θρησκείας, και με ποια βάση έχουν πάρει την ομολογία τους, και πώς κρατούν τις επιθυμίες τους με την ομολογία τους, μπορεί να διακρίνει μεταξύ ομολογίας και χάριτος, και γνωρίζει και παρατηρεί τις πηγές και την πρόοδο της αποστασίας τους: και όσον αφορά τους αληθινούς πιστούς, γνωρίζει τα πρόσωπά τους, και τους γνωρίζει ότι είναι δικοί του, βλέπει τις αμαρτίες και τις αδυναμίες τους, παίρνει υπόψη τις χάριτές τους, και παρατηρεί τις ανάγκες τους, και δεν υπάρχει τίποτα σε αυτούς ή που να ανήκει σε αυτούς που να μην είναι ενώπιόν του, ακόμη και οι κρυφές επιθυμίες των ψυχών τους.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην παρούσα πορεία μου αισθάνομαι την ανάγκη για τον προσεκτικό φόβο που τονίζει ο Γκιλ; Πώς ο ζωντανός Λόγος αποκαλύπτει περιοχές όπου η απιστία ακόμη εμποδίζει την ανάπαυση; Ποιο βήμα πίστης θα κάνω σήμερα για να εργαστώ ώστε να εισέλθω στην ανάπαυση που παραμένει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, αναπαυόμαστε στο τελειωμένο έργο του μεγάλου Αρχιερέα μας, Ιησού Χριστού, και εμπιστευόμαστε την υπόσχεσή Σου ότι απομένει ανάπαυση για τον λαό Σου. Άφησε τον ζωντανό και ισχυρό Λόγο Σου να ερευνήσει τις καρδιές μας, διαιρώντας ψυχή και πνεύμα, και να φέρει κάθε σκέψη αιχμάλωτη στη χάρη Σου. Ενδυνάμωσέ μας να κρατήσουμε σταθερά την ομολογία μας και να εισέλθουμε στην ανάπαυσή Σου μόνο δια πίστεως. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →