Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 23 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν πάνω στο κεφάλαιο 23 του Ματθαίου. Η μετρημένη και συμπονετική έκθεσή του ανιχνεύει τις επτά ουαί που εκφώνησε ο Ιησούς και τη βαθιά λύπη που τις υποβόσκει. Ακούμε τόσο τη σφοδρότητα της προφητικής προειδοποίησης όσο και την τρυφερότητα μιας καρδιάς που ακόμη ποθεί την Ιερουσαλήμ. Τα λόγια του Μακλάρεν μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας θρησκευτικές προσποιήσεις ενώ αναπαυόμαστε στην ακλόνητη αγάπη που αρνείται να μας εγκαταλείψει. Καθώς ακολουθούμε τις παραγράφους του, είθε το Πνεύμα να ανοίξει τα μάτια μας για να δούμε τον Χριστό πιο καθαρά και να δεχθούμε τον ερευνητικό αλλά σωτήριο λόγο Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Βρείτε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά τον Ματθαίο 23, αφήνοντας το βάρος των λόγων του Ιησού προς τους γραμματείς και τους Φαρισαίους να γίνει αισθητό. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις, τον τρυφερό θρήνο για την πόλη και την τελική υπόσχεση μελλοντικής υποδοχής. Αφήστε το κεφάλαιο να μιλήσει πρώτα στην καρδιά σας πριν στραφείτε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν αρχίζει αριθμώντας τις επτά ουαί και σημειώνοντας την ανάμειξη σφοδρότητας και λύπης.
Αν, σύμφωνα με την πλειονότητα των αρχών, αποκλείσουμε το Ματθ. 23:14 από το κείμενο, υπάρχουν σε αυτό το κεφάλαιο επτά ουαί, σαν επτά κεραυνοί, που εκτοξεύονται κατά των αρχόντων. Είναι καυστικές αποκαλύψεις, αλλά, όπως υποδηλώνει η ίδια η λέξη, γεμάτες λύπη όσο και σφοδρότητα. Δεν είναι καταγγελίες, αλλά προφητείες που προειδοποιούν ότι το τέλος τέτοιων διαθέσεων πρέπει να είναι θλιβερό. Ο θρήνος μιας άπειρης συμπόνιας, παρά οι τόνοι οργής, ακούγεται σε αυτές· και μόνον αυτός ακούγεται στην έκρηξη θρήνου στην οποία η καρδιά του Χριστού ξεχειλίζει, σαν σε πάθος δακρύων, στο τέλος. Η ανάμειξη αυστηρότητας και ελέους, καθεμιά τέλεια, είναι το χαρακτηριστικό αυτής της θαυμαστής κορύφωσης των εκκλήσεων του Κυρίου προς το έθνος Του. Θα μπορούσαν τέτοιοι τόνοι αγάπης και δικαίας οργής ενωμένοι να έχουν αντηχήσει δια μέσου των αιώνων σε αυτό το Ευαγγέλιο, αν δεν είχαν ακουστεί;Στη συνέχεια διακρίνει τις πρώτες τέσσερις ουαί από τις τελευταίες τρεις και εξετάζει την επαναλαμβανόμενη κατηγορία της υποκρισίας.
Οι πρώτες τέσσερις ουαί απευθύνονται κυρίως στις διδασκαλίες των γραμματέων και των Φαρισαίων· οι τελευταίες τρεις στον χαρακτήρα τους. Οι δύο πρώτες από αυτές εστιάζουν στο ίδιο αμάρτημα, της υποκριτικής αγιότητας. Υπάρχει, ωστόσο, μια διαφορά μεταξύ της απεικόνισης των υποκριτών υπό τη μεταφορά του καθαρού έξωθεν του ποτηριού και του πιάτου, και εκείνης του ασβεστωμένου τάφου. Στην πρώτη, η κρυμμένη αμαρτία είναι «αρπαγή και ασωτεία»· δηλαδή αισθησιακή απόλαυση που αποκτήθηκε άδικα, της οποίας τα σύμβολα του ποτηριού και του πιάτου υποδηλώνουν ότι το καλό φαγητό και ποτό αποτελούν κύριο μέρος. Στη δεύτερη, είναι «ανομία»—ένα πιο γενικό και σκοτεινότερο όνομα για την αμαρτία. Στην πρώτη, ο Φαρισαίος είναι «τυφλός», αυτοεξαπατημένος εν μέρει ή εντελώς· στη δεύτερη, η έμφαση δίνεται μάλλον στην «εμφάνισή του ενώπιον των ανθρώπων». Η επανάληψη της ίδιας κατηγορίας στις δύο ουαί μας διδάσκει την εκτίμηση του Χριστού για τη βαρύτητα και τη συχνότητα της αμαρτίας.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει την εικόνα του ασβεστωμένου τάφου και την προειδοποίησή της κατά της εξωτερικής επίδειξης.
Οι ασβεστωμένοι τάφοι των μουσουλμάνων αγίων ακόμη λάμπουν στο δυνατό φως του ήλιου σε πολλούς λόφους της Παλαιστίνης. Αν η ταλμουδική πρακτική είναι τόσο παλιά όσο η εποχή του Κυρίου μας, το ετήσιο ασβέστωμα είχε μόλις ολοκληρωθεί. Σκοπός του δεν ήταν να στολίσει τους τάφους, αλλά να τους κάνει εμφανείς, ώστε να αποφεύγονται για φόβο μολύνσεως. Έτσι θα έλεγε, με τρομερή ειρωνεία, ότι η φαινομενική αγιότητα των αρχόντων ήταν στην πραγματικότητα σημάδι διαφθοράς, και προειδοποίηση να μένουμε μακριά τους. Τι πλήγμα στην αυταρέσκειά τους! Και πόσο βαθιά αληθινό είναι ότι όσο πιο σχολαστικά λευκό είναι το εξωτερικό του υποκριτή, τόσο πιο βρώμικος είναι μέσα, και τόσο μεγαλύτερη απόσταση θα του δίνουν όλοι οι διορατικοί άνθρωποι! Η τρομερή δύναμη της εικόνας δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό. Στην εκτίμηση του Χριστού, μια τέτοια ψυχή ήταν ο ίδιος ο τόπος κατοικίας του θανάτου· και δυσώδεις οσμές και σκουλήκια και σήψη γέμιζαν τα αηδιαστικά της βάθη.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν κλείνει την ενότητα ανιχνεύοντας την τελική αποχώρηση του Χριστού από τον ναό και την επίμονη κλήση της αγάπης.
Έτσι ο θρήνος περνά στην επίσημη τελική αποχαιρετιστήρια ομιλία, με την οποία ο Κύριός μας κλείνει τη διακονία Του μεταξύ των Ιουδαίων και αποχωρεί από τον ναό. Όπως, στην παραβολή του γαμήλιου δείπνου, η πόλη ονομάστηκε εμφατικά «η πόλη τους», έτσι εδώ ο Ναός, στις αυλές του οποίου στεκόταν, και τον οποίο σε μια στιγμή επρόκειτο να εγκαταλείψει για πάντα, ονομάζεται «ο οίκος σας», επειδή η αποχώρησή Του είναι η απόσυρση της αληθινής Σεκινά. Ήταν ο οίκος του Θεού· τώρα Τον αποπέμπει, και τον αφήνει σε αυτούς να κάνουν ό,τι θέλουν με αυτόν. Η θλιβερότερη τιμωρία της μακροχρόνιας απόρριψης της ικετευτικής αγάπης Του, είναι ότι παύει επιτέλους να ικετεύει. Η πικρότερη ουαί για εκείνους που αρνούνται να αποδώσουν σε Αυτόν τους καρπούς του αμπελώνα, είναι να λάβουν τον αμπελώνα για δικό τους, αδιατάρακτο. Η έσχατη ανταπόδοση του Χριστού για την πεισματική τύφλωση είναι να αποσυρθεί από την όρασή μας.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή μου πειράζομαι να διατηρώ καθαρό εξωτερικό ενώ παραμελώ την καρδιά; Πώς η επίμονη αγάπη του Χριστού προς μια ανθεκτική πόλη με ενθαρρύνει σήμερα; Ποιο βήμα ειλικρινούς μετανοίας θα μπορούσα να κάνω ως απάντηση σε αυτές τις προειδοποιήσεις;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, μίλησες και προειδοποίηση και θρήνο για την Ιερουσαλήμ. Ερεύνησε τις καρδιές μας όπως ερεύνησες τους ηγέτες εκείνης της ημέρας. Λύτρωσέ μας από κάθε μορφή θρησκευτικής προσποίησης και δίδαξέ μας να εκτιμούμε την εσωτερική αλήθεια. Κράτησέ μας κοντά στον ήχο της φωνής Σου ώστε να μην φιμώνουμε τους αγγελιαφόρους Σου. Όταν είμαστε αργοί να Σε υποδεχθούμε, συνέχισε την υπομονετική Σου επιδίωξη μέχρι τα χείλη μας να ανοίξουν σε χαρούμενες ωσαννές. Είθε ο οίκος Σου να γίνει πάλι ο τόπος κατοικίας της παρουσίας Σου και οι ζωές μας η κατοικία του Πνεύματός Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →