← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 23-24 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Αριθμοί 23-24Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει την αρχαία καταγραφή του Βαλαάμ και του Βαλάκ. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας εισάγει στο μυστήριο του κυρίαρχου λόγου του Θεού που εκφέρεται μέσω ενός απρόθυμου προφήτη. Το σχόλιό του αποκαλύπτει πώς η θεία αλήθεια διαπερνά τα ανθρώπινα σχέδια και τη δεισιδαιμονία. Ακούμε σήμερα ώστε οι δικές μας καρδιές να σταθεροποιηθούν από την ίδια αμετάβλητη πιστότητα που αντίκρισε ο Καλβίνος. Ας γίνουν αυτές οι αρχαίες γνώσεις ζωντανός σπόρος μέσα μας, διαμορφώνοντας πίστη που αντέχει πέρα από τις μεταβαλλόμενες περιστάσεις.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμαστείτε τώρα να ακούσετε τα κεφάλαια 23 και 24 των Αριθμών. Αυτά τα κεφάλαια αφηγούνται τους χρησμούς που εκδόθηκαν από τα υψώματα που υπερέβλεπαν το στρατόπεδο του Ισραήλ. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε τις επανειλημμένες προσπάθειες να καταραστούν αυτό που ο Θεός έχει ευλογήσει. Επιτρέψτε στην αφήγηση να αφυπνίσει θαυμασμό για τη δύναμη που υπερβαίνει την ανθρώπινη πρόθεση. Διαβάστε αργά, προσκαλώντας το Πνεύμα να φυτέψει αυτά τα λόγια βαθιά μέσα στο πνεύμα σας για την ημέρα που έρχεται.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει εξετάζοντας τη συνάντηση του Θεού με τον Βαλαάμ. 4. Και ο Θεός συνήντησε τον Βαλαάμ. Είναι θαυμαστό ότι ο Θεός αποφάσισε να έχει οτιδήποτε κοινό με τις μολύνσεις του Βαλαάμ· αφού δεν υπάρχει κοινωνία μεταξύ φωτός και σκότους, και Αυτός απεχθάνεται κάθε συναναστροφή με δαίμονες· αλλά, όσο μισητή και αν ήταν στον Θεό η ασεβής πράξη του Βαλαάμ, αυτό δεν εμπόδισε Αυτόν να τον χρησιμοποιήσει σε αυτή την ιδιαίτερη πράξη. Αυτή η συνάντηση μαζί του, λοιπόν, δεν ήταν καθόλου απόδειξη της εύνοιάς Του, σαν να ενέκρινε τους επτά βωμούς, και να επικύρωνε αυτές τις δεισιδαιμονίες· αλλά καθώς γνωρίζει καλά πώς να εφαρμόζει διεφθαρμένα όργανα στη χρήση Του, έτσι δια του στόματος αυτού του ψευδοπροφήτη, διακήρυξε τη διαθήκη, την οποία είχε κάνει με τον Αβραάμ, σε ξένα και εθνικά έθνη. Σχετικά με τη φύση της προφητικής ομιλίας, ο Καλβίνος γράφει: Αληθώς, καυχάται για τους επτά βωμούς του, σαν να είχε εξιλεώσει δεόντως τον Θεό. Έτσι οι υποκριτές υπεροπτικά εμπιστεύονται ότι αξίζουν καλά από τον Θεό, όταν μόνο προκαλούν την οργή Του. Ο Θεός, όμως, παραβλέπει αυτή τη διεφθαρμένη λατρεία, και προχωρεί με αυτό που είχε αποφασίσει· γιατί στέλνει τον Βαλαάμ να είναι κήρυκας και μάρτυρας της βεβαιότητας της χάριτός Του προς τον εκλεκτό λαό Του. Πράγματι παρέχει στους υπηρέτες Του αυτό που μιλούν, και ελέγχει τις γλώσσες τους· γιατί ούτε θα ήταν ικανοί να σκεφτούν οτιδήποτε, εκτός αν η ικανότητα δινόταν από Αυτόν· και κανείς δεν μπορεί να πει ότι ο Ιησούς είναι ο Κύριος, παρά μόνο δια του Αγίου Πνεύματος. Ακόμη οι άγιοι προφήτες ήταν με τέτοιο τρόπο όργανα του Πνεύματος, ώστε εξέφεραν από την καρδιά τους θησαυρούς που ο Θεός είχε εναποθέσει σε αυτούς. Υπό αυτή την έννοια, ο Ιερεμίας λέει ότι «έφαγε τους λόγους του Θεού», (Ιερεμίας 15:16)· και ο Ιεζεκιήλ, ότι έφαγε τον κύλινδρο στον οποίο ήταν γραμμένες οι προφητείες του. (Ιεζεκιήλ 3:1.) Διότι δεν πρέπει να συλλάβουμε μια έμπνευση (ενθουσιασμός) όπως αυτή με την οποία οι εθνικοί υποτίθεται ότι οι μάντεις τους παρασύρονταν, ώστε η ουράνια πνοή να τους μεταφέρει, ή να τους ρίχνει σε εκστάσεις· αλλά μάλλον συνέβη σε αυτούς αυτό που ο Δαβίδ δηλώνει για τον εαυτό του: «Επίστευσα, γι' αυτό μίλησα», (Ψαλμός 116:10:) και ο Θεός φώτισε τις αισθήσεις τους πριν οδηγήσει τις γλώσσες τους. Η περίπτωση του Βαλαάμ ήταν διαφορετική, του οποίου ο νους ήταν αλλοτριωμένος ενώ παρέδιδε τους λόγους που τέθηκαν στο στόμα του. [156] Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στον αμετάβλητο σκοπό του Θεού. Όταν δηλώνει ότι «ο Θεός δεν μπορεί να ψεύδεται, επειδή δεν είναι σαν τους ανθρώπους», είναι ένας αυστηρός τύπος επίπληξης, τόσο ώστε να λέει, «Θα έκανες τον Θεό ψεύτη;» γιατί έγινε αναγκαίο να κατασταλεί η φρενιασμένη προθυμία του Βαλάκ, και να εμποδιστεί να προχωρήσει περαιτέρω. Ωστόσο, από εδώ μπορεί να εξαχθεί ένα μάθημα υπέρτατης ωφέλειας, δηλαδή ότι οι άνθρωποι είναι εντελώς λανθασμένοι όταν σχηματίζουν την εκτίμησή τους για τον Θεό από τη δική τους διάθεση και συνήθειες. Ακόμη, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι υποφέρουν από αυτό το λάθος. Διότι πώς συμβαίνει να είμαστε τόσο επιρρεπείς στην ταλάντευση, εκτός αν ζυγίζουμε τις υποσχέσεις του Θεού στη δική μας ζυγαριά; Προκειμένου, λοιπόν, να μάθουμε να υψώνουμε το νου μας πάνω από τον κόσμο, όποτε τίθεται θέμα πιστότητας και βεβαιότητας του λόγου του Θεού, είναι καλό για εμάς να αναλογιστούμε πόσο μεγάλη είναι η απόσταση μεταξύ μας και του Θεού. Οι άνθρωποι συνηθίζουν να ψεύδονται, επειδή είναι ασταθείς και μεταβλητοί στα σχέδιά τους, ή επειδή μερικές φορές αδυνατούν να εκπληρώσουν όσα υποσχέθηκαν· αλλά η αλλαγή σκοπού προκύπτει είτε από ελαφρότητα είτε από κακή πίστη, ή επειδή μετανοούμε για όσα μιλήσαμε ανόητα και απερίσκεπτα. Αλλά στον Θεό δεν συμβαίνει τίποτα τέτοιο· γιατί ούτε εξαπατάται, ούτε υπόσχεται οτιδήποτε δόλια, ούτε, όπως λέει ο Ιάκωβος, υπάρχει σε Αυτόν καμία «σκιά αλλαγής». (Ιάκωβος 1:7.) Τώρα κατανοούμε σε τι αναφέρεται αυτή η ανομοιότητα μεταξύ Θεού και ανθρώπων, δηλαδή ότι δεν πρέπει να παραμορφώνουμε τον Θεό σύμφωνα με τις δικές μας αντιλήψεις, αλλά, στην εξέταση της φύσεώς Του, να θυμόμαστε ότι δεν υπόκειται σε καμία αλλαγή, αφού είναι πολύ πάνω από όλους τους ουρανούς. Όσον αφορά τη σημασία της μετανοίας του Θεού, για την οποία γίνεται συχνά λόγος, ας την αναζητήσουν οι αναγνώστες μου αλλού στον κατάλληλο τόπο. Πρέπει, όμως, ταυτόχρονα, να παρατηρήσουμε την εφαρμογή του μαθήματος· γιατί τα λόγια «ο Θεός είναι αληθινός», δεν θα είχαν από μόνα τους καμία αποτελεσματικότητα, εκτός αν εφαρμόζονται στην κατάλληλη χρήση τους, δηλαδή ότι πρέπει να συμφωνούμε με αδίστακτη πίστη στις υποσχέσεις Του, και να τρέμουμε σοβαρά στις απειλές Του. Διότι με τον ίδιο σκοπό λέγεται ότι ο λόγος του Θεού είναι καθαρός και τέλειος, και συγκρίνεται με χρυσό καθαρισμένο επτά φορές στη φωτιά· και αυτό τείνει επίσης στο συμπέρασμα, που προστίθεται αμέσως: «Δεν θα εκπληρώσει όσα μίλησε;» Ο Βαλάκ επιθυμούσε να καταραστεί ο λαός, τον οποίο ο Θεός είχε υιοθετήσει: ο Βαλαάμ δηλώνει ότι αυτό είναι αδύνατο, επειδή ο Θεός είναι αμετάβλητος σε αυτό που έχει αποφασίσει. Με μια λέξη, διδάσκει την ίδια αλήθεια όπως ο Παύλος, ότι η εκλογή του λαού Του είναι «χωρίς μετάνοια», επειδή θεμελιώνεται στη δωρεάν γενναιοδωρία του Θεού. (Προς Ρωμαίους 11:29.) Αν, λοιπόν, αυτό το ρητό αποσπάστηκε από τον μισθωτό ψευδοπροφήτη, πόσο ασυγχώρητη θα είναι η βλακεία μας, αν ο νους μας ποικίλλει και ταλαντεύεται στην αποδοχή του λόγου του Θεού, σαν να ήταν ο Ίδιος μεταβλητός.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει αυτές τις αλήθειες με την επιμονή του λαού του Θεού. 22. Ο Θεός τους έβγαλε από την Αίγυπτο. Αποδίδει λόγο για τη συνεχή επιτυχία τους, δηλαδή επειδή ο Θεός έχει λυτρώσει αυτόν τον λαό μία φορά, δεν θα εγκαταλείψει το έργο που έχει αρχίσει. Το επιχείρημα αντλείται από τη συνεχιζόμενη πορεία των ευλογιών του Θεού· γιατί, αφού ρέουν από μια ανεξάντλητη πηγή, η πρόοδός τους είναι αδιάκοπη. Αυτό, όμως, αναφέρεται ειδικά στην κατάσταση της Εκκλησίας, γιατί δεν θα παύσει ποτέ να είναι ελεήμων στα παιδιά Του, μέχρι να τα οδηγήσει στο ίδιο το τέλος της πορείας τους. Δικαίως, λοιπόν, ο Βαλαάμ συμπεραίνει ότι, επειδή ο Θεός έχει λυτρώσει μία φορά τον λαό Του, θα είναι ο αιώνιος φύλακας της ευημερίας τους. Στη συνέχεια διδάσκει ότι η δύναμη με την οποία ο Θεός υπερασπίζεται τον λαό Του θα είναι ανίκητη, γιατί αυτό είναι το νόημα της ομοιότητας του μονόκερου.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη ζωή σας αισθάνεστε ότι ο Θεός υπερβαίνει την ανθρώπινη αντίθεση με την ευλογία Του; Πώς η βεβαιότητα του αμετάβλητου λόγου του Θεού σας προσκαλεί να αναπαυθείτε σήμερα; Ποιο βήμα εμπιστοσύνης μπορείτε να κάνετε σε απάντηση στην κυρίαρχη πιστότητά Του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Παντοκράτορ, ἀψευδής ὢν καὶ ἀμετακίνητος τοῖς σκοποῖς Σου, βεβαίωσον ἡμῖν τὴν εὐλογίαν ἣν ἐλάλησας ἐπὶ τὸν λαόν Σου τῆς διαθήκης, ἵνα μηδὲν σχέδιον ἀνθρώπου ἢ δύναμις σκότους ἀνατρέψῃ ὃ Σὺ ἐθέσπισας. Διὰ τῆς χάριτός Σου μόνης, στερέωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τὸν βέβαιον λόγον τὸν ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ θρόνου Σου, φυλάσσων ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ματαίας ἐπινοίας καὶ ἕλκων ἡμᾶς εἰς ἁπλῆν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἀμετάβλητον πίστιν Σου. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν, ἡ εὐλογία ἡ ποτὲ κηρυχθεῖσα ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ ἂς ἀναπαυθῇ ἐφ’ ἡμᾶς ὡς τοὺς ἐκλεκτοὺς δι’ ἀγαπήσεως, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ περιπατῶμεν ἐν ἐκείνῃ τῇ βεβαιότητι. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →