Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 33-34 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα αντλούμε από τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για να εξερευνήσουμε τα κεφάλαια 33 και 34 του Ιερεμία. Ο Μπάρνς προσφέρει μια μετρημένη, στίχο προς στίχο έκθεση που τοποθετεί τα λόγια του προφήτη μέσα στη μεγαλύτερη ιστορία του ελέους της διαθήκης και της θείας κυριαρχίας. Η προσεκτική προσοχή του στο κείμενο βοηθά τους αναγνώστες να δουν τόσο το άμεσο ιστορικό πλαίσιο όσο και τις διαρκείς πνευματικές πραγματικότητες που δείχνουν προς τον Χριστό. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγησή του, καλούμαστε να δεχθούμε αυτά τα κεφάλαια με ευλάβεια και πίστη, επιτρέποντας στο Άγιο Πνεύμα να εφαρμόσει τις αλήθειες τους στη δική μας πορεία με τον Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τα κεφάλαια 33 και 34 του Ιερεμία με πνεύμα προσευχητικής προσοχής. Ακούστε τις υποσχέσεις του Κυρίου για αποκατάσταση, την κλήση σε υπακοή της διαθήκης και τις επίσημες προειδοποιήσεις που συνοδεύουν την απιστία. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να μιλήσει, και ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τη μελέτη που ακολουθεί από την πιστή έκθεση του Μπάρνς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει παρουσιάζοντας το εισαγωγικό πλαίσιο για το κεφάλαιο 33.
Εισαγωγή. Οι υποσχέσεις του Ιερεμία 32:0 επιβεβαιώνονται, αλλά με πιο άμεσα πνευματική έννοια. Ο προφήτης προλέγει σε αυτό την ευτυχία των επιστρεφόντων εξορίστων, της οποίας η κορυφαία δόξα είναι η γέννηση του Μεσσία Ιερεμίας 33:15-16, στον οποίο συνδυάζονται τόσο η λευιτική ιεροσύνη όσο και η δαβιδική βασιλεία Ιερεμίας 33:17-18, και η διαθήκη του Θεού με την ανθρωπότητα καθίσταται αιώνια Ιερεμίας 33:19-26.Στη συνέχεια ασχολείται με τους στίχους που αναγγέλλουν τον καλό λόγο που ειπώθηκε στον οίκο του Δαβίδ.
Στίχος 14. Εκείνο το καλό πράγμα - Καλύτερα, ο καλός λόγος Ιερεμίας 29:10, με αναφορά στην ήδη δοθείσα υπόσχεση Ιερεμίας 23:5-6.Ο Μπάρνς στρέφεται έπειτα στο κεφάλαιο 34 και παρέχει το ιστορικό πλαίσιο για τη διαθήκη σχετικά με τους Εβραίους δούλους.
Στίχοι 8-22. Είναι σύνηθες μεταξύ των σχολιαστών να λένε ότι οι νόμοι που αφορούν την απελευθέρωση των Εβραίων δούλων, καθώς και εκείνος της ανάπαυσης της γης κατά το σαββατικό έτος, δεν τηρήθηκαν. Η αφήγηση μας διδάσκει το ακριβώς αντίθετο. Η απελευθέρωση των δούλων στην παρούσα περίπτωση ήταν η αυθόρμητη πράξη του Σεδεκία και του λαού. Γνώριζαν τον νόμο και αναγνώριζαν την υποχρέωσή του. Η τήρησή του ήταν, χωρίς αμφιβολία, χαλαρή: η πλειοψηφία άφησε τα δικά της ιδιοτελή συμφέροντα να επικρατήσουν· αλλά η μειοψηφία έκανε τη δύναμη να υποχωρήσει ενώπιον του δικαίου, και ο Σεδεκίας υποστήριξε τις προσπάθειές τους αν και μόνο με αδύναμο τρόπο. Στις αρχές Ιανουαρίου, του ενάτου έτους του Σεδεκία, ο στρατός των Χαλδαίων πλησίασε την Ιερουσαλήμ. Ο λαός έκανε διαθήκη με τον βασιλιά, ο οποίος εμφανίζεται ως υποστηρικτής του μέτρου, να αφήσουν τους δούλους τους ελεύθερους.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς πιέζει την επίλυση της φαινομενικής έντασης μεταξύ της υπόσχεσης και της μεταγενέστερης εκπλήρωσής της.
Στίχοι 17-18. Αν διαβαστούν κυριολεκτικά, αυτοί οι στίχοι υπόσχονται την μόνιμη αποκατάσταση του θρόνου του Δαβίδ και της λευιτικής ιεροσύνης. Ως γεγονός ο Σεδεκίας ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της γραμμής του Δαβίδ, και η λευιτική ιεροσύνη έχει από καιρό παρέλθει. Και οι δύο αυτές αλλαγές ο ίδιος ο Ιερεμίας προείπε Ιερεμίας 22:30· Ιερεμίας 3:16. Με ποιον τρόπο λοιπόν αυτή η φαινομενική αντίφαση (συγκρίνετε Ησαΐας 66:20-23· Ιεζ. 40–48) να εξηγηθεί; Η λύση είναι πιθανώς η εξής. Ήταν απαραίτητο η Αγία Γραφή να είναι κατανοητή στον λαό την εποχή που γράφτηκε, και σε κάποιο βαθμό και στον συγγραφέα. Η δαβιδική βασιλεία και η λευιτική ιεροσύνη ήταν σύμβολα, που αντιπροσώπευαν για τον Ιουδαίο όλα όσα ήταν πιο αγαπητά στην καρδιά του στην κατάσταση των πραγμάτων υπό την οποία ζούσε. Η αποκατάστασή τους ήταν η αποκατάσταση της εθνικής και πνευματικής του ζωής. Κανένα δεν αποκαταστάθηκε έτσι ώστε να υφίσταται μόνιμα. Αλλά δόθηκε αντ' αυτού εκείνο, του οποίου και τα δύο ήταν τύποι, η Εκκλησία, της οποίας η Κεφαλή είναι ο αληθινός προφήτης, ιερέας και Βασιλιάς.Καταλήγει επιβεβαιώνοντας τον ακλόνητο χαρακτήρα των σκοπών του Θεού στη χάρη.
Στίχος 25. Οι διατάξεις του ουρανού και της γης - δηλαδή, ολόκληρη η τάξη της φύσης. Η φύση δεν είναι πιο σταθερά εδραιωμένη από τους σκοπούς του Θεού στη χάρη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η βεβαιότητα των υποσχέσεων της διαθήκης του Θεού την εμπιστοσύνη σας σε καιρούς εθνικής ή προσωπικής αβεβαιότητας; Με ποιους τρόπους μπορεί ο Κύριος να σας καλεί σε ανανεωμένη πιστότητα στις διαθήκες που έχετε κάνει με Αυτόν και με άλλους; Πού βλέπετε την ανάγκη για βαθύτερη ευγνωμοσύνη ότι ο αληθινός Βασιλιάς και Ιερέας έχει έρθει για να εξασφαλίσει ό,τι κανένας επίγειος θρόνος ή ιεροσύνη δεν μπορούσε να εγγυηθεί;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, ἀναπαυόμεθα ἐν ταῖς ἀμεταβλήτοις ὑποσχέσεσι τῶν Ἱερεμίου 33 καὶ 34, ἐμπιστευόμενοι ὅτι οἱ σκοποί τῆς διαθήκης Σου μένουσιν ἀκλόνητοι καὶ ὅτι ὁ δίκαιος Βλαστός, ὃν ἀνέδειξας, θέλει ἐκπληρώσει πᾶσαν λέξιν. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἐν ὁλοψύχῳ ὑπακοῇ καὶ ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ τῇ ἀγορασθείσῃ ὑπὸ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν, καυχώμενοι μόνον ἐν τῇ δικαιοσύνῃ τῇ παρασχεθείσῃ ὑπὸ Σοῦ ἐν Χριστῷ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης μορφῆς προδοσίας, ἵνα αἱ ζωαὶ ἡμῶν ἀναδεικνύωσι τὴν ἀκλόνητον ἐλπίδα τοῦ εὐαγγελίου Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →