Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Προς Κορινθίους Β' 2 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο Υπόμνημα του Τόμας Κόουκ για την Αγία Γραφή, αυτόν τον πλούσιο σύντροφο που διαμορφώθηκε από την ποιμαντική καρδιά του πρώτου Μεθοδιστή επισκόπου. Σε αυτές τις σελίδες, τα λόγια του αποστόλου προς την Κόρινθο ανοίγονται με την ίδια τρυφερότητα που χαρακτήριζε τις πρώτες Μεθοδιστικές κοινωνίες, όπου η Γραφή διαβαζόταν για την ίαση των ψυχών και την ενίσχυση της αγάπης. Είθε το Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Κόουκ να καθοδηγήσει τώρα την ακρόασή μας, ώστε κάθε γραμμή να θρέψει την πίστη και να ανάψει νέα υπακοή στον δρόμο της αγιότητας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με την ίδια ευλαβική προσοχή που χαρακτήριζε τους πρώτους Μεθοδιστές, ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το δεύτερο κεφάλαιο της Δευτέρας προς Κορινθίους. Ακούστε αργά για την αναμεμειγμένη θλίψη και χαρά του αποστόλου, τη φροντίδα του για έναν μετανοούντα αδελφό, και την ευχαριστία του για τον θρίαμβο του ευαγγελίου. Αφήστε τα λόγια να ερευνήσουν την καρδιά και να αφυπνίσουν ευγνωμοσύνη για την ευωδία του Χριστού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κόουκ στρέφεται πρώτα στον σκοπό της προηγούμενης επιστολής:
Στίχος 3. Προς Κορινθίους Β' 2:3. Αυτό το ίδιο σας έγραψα, — Το ότι έγραψα αναφέρεται στην πρώτη επιστολή προς Κορινθίους είναι προφανές, διότι έτσι χρησιμοποιείται στον επόμενο και στον ένατο στίχο· και αυτό που έγραψε σε αυτή την επιστολή, το οποίο αποκαλεί αυτο τουτο, αυτό το ίδιο πράγμα, ήταν, πιθανότατα, σχετικά με την τιμωρία του πόρνου· όπως φαίνεται από όσα ακολουθούν μέχρι το 2Κο 2:11, ειδικά αν συγκριθεί με το Προς Κορινθίους Α' 4:0 και Προς Κορινθίους Α' 5:8. Διότι εκεί τους γράφει να τιμωρήσουν αυτό το πρόσωπο· και αν ο Άγιος Παύλος είχε έρθει ο ίδιος πριν γίνει αυτό, θα έπρεπε να είχε έρθει με ράβδο, όπως το αποκαλεί, και να τους είχε τιμωρήσει ο ίδιος: αλλά τώρα, γνωρίζοντας ότι οι Κορίνθιοι τον είχαν τιμωρήσει, σε συμμόρφωση με την επιστολή του, και έχοντας αυτή τη δοκιμασία της υπακοής τους, και ο παραβάτης έχοντας γίνει γνήσιος μετανοών, απέχει τόσο πολύ από το να συνεχίσει τη σκληρότητα, ώστε τους γράφει να τον συγχωρέσουν, και να τον δεχτούν ξανά στην αγάπη τους.Ο Κόουκ στη συνέχεια δείχνει την επάρκεια της τιμωρίας που έχει ήδη υποστεί:
Στίχος 6. Προς Κορινθίους Β' 2:6. Ικανόν τῷ τοιούτῳ, κ.λπ.— 'Ικανόν σε έναν τέτοιο, ο οποίος εδώ ήταν ο επιτιθέμενος, αλλά τώρα είναι μετανοών, είναι αυτή η επίπληξη και η μομφή, την οποία έχει ήδη υποστεί από πολλούς, και, πράγματι, από ολόκληρο το σώμα της κοινωνίας σας, η οποία έδειξε μια τόσο σοφή και ευσεβή προθυμία να ακολουθήσει τις οδηγίες που έδωσα για την επίπληξή του· και να τον φέρει, μέσω της χάριτος, σε μετάνοια.' Είναι αξιοσημείωτο, πόσο τρυφερά ο Άγιος Παύλος συμπεριφέρεται στους Κορινθίους σε αυτή την επιστολή· διότι αν και ασχολείται με τον πόρνο από τον 5ο έως τον 10ο στίχο, συμπεριλαμβανομένου, εντούτοις δεν τον αναφέρει ποτέ με αυτό, ή οποιοδήποτε άλλο οδυνηρό τίτλο, αλλά με τους ήπιους όρους 'κάποιος', ή 'ένας τέτοιος'. Αντί για 'αυτή την τιμωρία', κ.λπ. κάποιοι διαβάζουν, 'αυτή την επίπληξη από την πλειοψηφία'.Ο Κόουκ στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον θρίαμβο εν Χριστώ και την ευωδία της γνώσης Του:
Στίχος 14. Προς Κορινθίους Β' 2:14. Ο οποίος μας κάνει να θριαμβεύουμε εν Χριστώ, — Δηλαδή, 'Στην επιτυχία του κηρύγματός μου στο ταξίδι μου στη Μακεδονία, και επίσης στη νίκη μου ταυτόχρονα στην Κόρινθο, επί των ψευδαποστόλων, των αντιπάλων μου, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει μια φατρία εναντίον μου μεταξύ σας.' Έτσι ο Άγιος Παύλος παρουσιάζει τον εαυτό του να θριαμβεύει μέσω της θείας δύναμης· και, όπως, στις θριαμβευτικές πομπές, ειδικά στην ανατολή, καίγονταν ευωδιαστά αρώματα και θυμίαμα κοντά στους κατακτητές, φαίνεται να αναφέρεται όμορφα σε αυτή την περίσταση σε όσα λέει για την οσμή, την ευωδία του ευαγγελίου, στους ακόλουθους στίχους: και φαίνεται περαιτέρω να αναφέρεται στις διαφορετικές επιδράσεις των ισχυρών αρωμάτων, να ευφραίνουν κάποιους, και να ρίχνουν άλλους σε βίαιες διαταραχές, ανάλογα με τις διαφορετικές διαθέσεις στις οποίες βρίσκονται για να τα δεχτούν. Ο Αιλιανός παρατηρεί ότι ορισμένα είδη ζώων σκοτώνονται από αυτά. Hist. Animal. 50: 3: 100: 7. Ο Δρ. Heylin παρατηρεί ότι η γνώση του Θεού, ή η γνώση ότι υπάρχει Θεός, μπορεί να είναι μια απλή εικασία· όχι έτσι η ευωδία, η γεύση, ή η νοητική αίσθηση του Θεού, που εδώ ονομάζεται η ευωδία της γνώσης Του. Τώρα ένας απόστολος που μιλάει με το πνεύμα του Θεού, πραγματικά διεγείρει αυτή την ευωδία ή αίσθηση στις ψυχές των πιστών ακροατών του: όντας ο ίδιος ενεργοποιημένος από τον Θεό, δίνει, μέσω της χάριτος, κάποια πραγματική αντίληψη Αυτού.—Όσοι καλλιεργούν ευσεβώς αυτό, βελτιώνονται αναλόγως· όσοι το κατανοούν, και δεν θα επηρεαστούν από αυτό, γίνονται πιο αδιάθετοι και σκληροί: όπως φαίνεται στους ακόλουθους στίχους.
Σκεφτείτε
Ο Κόουκ προειδοποιεί για τις μηχανές του Σατανά, ενώ ευλογεί τον Θεό για τη νίκη του ευαγγελίου:
Το να είμαστε ασυγχώρητοι προς εκείνους που έχουμε λόγους να ελπίζουμε ότι ο Θεός έχει συγχωρέσει, είναι ανυπακοή στην εξουσία του Χριστού, και δίνει στον Σατανά πλεονέκτημα εναντίον του ταπεινού μετανοούντος, για να τον οδηγήσει σε απόγνωση· και εναντίον της εκκλησίας, για να φέρει ένα μίσος πάνω της, σαν να ήταν ανελεήμονα σκληρή. Και, αλίμονο! πόσες είναι οι παγίδες του διαβόλου για να υπονομεύσει την υπόθεση του Χριστού, τις οποίες είναι σοφία και καθήκον μας να παρατηρούμε και να φυλασσόμαστε! Αλλά ευλογημένος να είναι ο Θεός, ο οποίος θα κάνει το πολύτιμο ευαγγέλιό του θριαμβευτικό, προς χαρά των υπηρετών του, των οποίων οι συνειδήσεις μαρτυρούν την ακεραιότητά τους, παρά κάθε αντίσταση· και θα ευχαριστηθεί στις διακονίες του, είτε αυτές καταλήγουν στην δίκαιη καταστροφή εκείνων των οποίων οι σαρκικές καρδιές είναι αντίθετες σε αυτό, είτε στην πνευματική ζωή και την αιώνια σωτηρία εκείνων που πιστεύουν μέσω της χάριτος.Ο Κόουκ κλείνει τονίζοντας το βάρος και τη δόξα της διακονίας:
Ω πόσο τρομερό από τη μία πλευρά· πόσο ευχάριστο από την άλλη· και πόσο δύσκολο και σημαντικό, συνολικά, είναι το έργο της διακονίας! Μπορούμε κάλλιστα να αναφωνήσουμε, Ποιος είναι επαρκής για αυτά τα πράγματα; Και αν κάποιοι είναι σοφοί και πιστοί διαχειριστές στην εκτέλεσή τους, και μάλιστα με καλό αποτέλεσμα, όλη η δόξα ανήκει στον Θεό. Αλίμονο σε εκείνους, ο αριθμός των οποίων είναι πολύ μεγάλος, που διαφθείρουν την απλότητα του ευαγγελίου: αλλά εκείνοι που, μέσω θεϊκού φωτός και επιρροής, κηρύττουν και διατηρούν την αγνότητα των δογμάτων του, σύμφωνα με τον λόγο του Θεού, όπως στην ακεραιότητα των καρδιών τους, με ανιδιοτελείς απόψεις, και όπως υπό το παντεπόπτη μάτι Του, μπορούν να είναι ταπεινά βέβαιοι, για την ενθάρρυνσή τους, ότι είτε η επιτυχία τους είναι μεγαλύτερη είτε μικρότερη, αυτοί και ο κόπος τους θα γίνουν δεκτοί με χάρη από Αυτόν στον Αγαπητό. ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1η.
Απαντήστε
Πού στη ζωή μου το ευαγγέλιο αποδείχθηκε ευωδία ζωής, και πού αντιστάθηκα στο θεραπευτικό του έργο; Πόσο πρόθυμος είμαι να αποκαταστήσω έναν μετανοούντα αδελφό ή αδελφή με την ίδια τρυφερότητα που επαινεί ο Παύλος; Με ποιους τρόπους ζητώ από τον Θεό να με κάνει πιστό, απλόκαρδο διάκονο του λόγου Του;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Θεέ, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Τόμας Κόουκ και για κάθε ποιμένα που μετέφερε την ευωδία του Χριστού με ακεραιότητα. Χάρισέ μας την ίδια άγρυπνη αγάπη ο ένας για τον άλλον, που θρηνεί για την αμαρτία αλλά χαίρεται με το πρώτο σημάδι μετάνοιας. Κράτησέ μας από κάθε μηχανή του εχθρού που θα σκλήρυνε τις καρδιές ή θα αποθάρρυνε τους μετανοούντες αμαρτωλούς. Κάνε το ευαγγέλιό Σου στα στόματά μας γλυκιά ευωδία προς ζωή, και χάρισε να βρεθούμε εμείς, αν και αδύναμοι, επαρκείς μόνο μέσω της δύναμής Σου. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →