← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 15 — με τον Μακλάρεν

Μάρκος 15Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 15 του Μάρκου. Σε αυτές τις σελίδες ο Μακλάρεν ιχνηλατεί τις τελευταίες ώρες του Ιησού ενώπιον του Πιλάτου, την μοιραία επιλογή του πλήθους και το μονοπάτι προς τον σταυρό με διεισδυτική διορατικότητα και ευλαβική σαφήνεια. Η έκθεσή του μας προσκαλεί να σταθούμε ξανά στο δικαστήριο και στον τόπο που ονομάζεται Γολγοθάς, αφήνοντας την αρχαία σκηνή να μιλήσει στις δικές μας καρδιές. Καθώς προχωρούμε μέσα από τους ρυθμούς της εισαγωγής, της ανάγνωσης, της μελέτης, της θεώρησης, της απόκρισης και της προσευχής, είθε το Πνεύμα να ανοίξει το κείμενο εκ νέου ώστε ο αληθινός Βασιλιάς που αποκαλύφθηκε στην αδυναμία να γίνει ο παρών Κύριός μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τώρα την Αγία Γραφή σας και διαβάστε το κεφάλαιο 15 του Μάρκου αργά και προσευχητικά. Ακούστε τη σύγκρουση της επίγειας εξουσίας και της ουράνιας βασιλείας, τις φωνές που καταδικάζουν και τη σιωπή που απαντά. Προσέξτε τις κινήσεις από τη δίκη στη χλεύη μέχρι τη μεταφορά του σταυρού. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας σε κάθε σκηνή να αποτυπωθεί στο νου και την καρδιά πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει αντιπαραβάλλοντας την εμφάνιση και την πραγματικότητα ενώπιον του Πιλάτου. Η αντίθεση μεταξύ εμφάνισης και πραγματικότητας δεν σχεδιάστηκε ποτέ πιο έντονα από όταν ο Ιησούς στεκόταν ως φυλακισμένος ενώπιον του Πιλάτου. Ο ένας είναι αβοήθητος, δεμένος, μόνος· ο άλλος επενδυμένος με όλα τα εξωτερικά της εξουσίας. Αλλά ποιος είναι ο ισχυρότερος; και σε ποιο χέρι βρίσκεται το σκήπτρο; Στη χαμηλότερη άποψη της αντίθεσης, είναι ιδέες έναντι σπαθιών. Στην υψηλότερη και αληθινότερη, είναι ο ενσαρκωμένος Θεός, ισχυρός επειδή είναι εκουσίως αδύναμος, και ο άνθρωπος 'ντυμένος με μια μικρή σύντομη εξουσία', και αδύναμος επειδή 'κάνει την εξουσία του θεό του' με υπεροψία. Η αδυναμία, νομίζοντας ότι είναι ισχυρή, αναλαμβάνει κυρίαρχη εξουσία επί της παντοδυναμίας ντυμένης με αδυναμία. Ο φανταστικός άρχοντας δικάζει τον αληθινό Βασιλιά. Ο Πιλάτος που κρατά τη ζωή του Χριστού στο χέρι του είναι το αποκορύφωμα παράδοξο της ιστορίας, και το μυστήριο της αυτοταπεινούμενης αγάπης. Μια άσκηση της θελήσεως του Φυλακισμένου και οι αλυσίδες του θα είχαν σπάσει, και ο κυβερνήτης θα κειτόταν νεκρός στο μαρμάρινο 'δάπεδο'. Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια το σκεπτικιστικό ερώτημα του Πιλάτου σχετικά με τη βασιλεία του Ιησού. Τι θα μπορούσε να δει ένας τέτοιος άνθρωπος στον Ιησού παρά έναν ακίνδυνο οραματιστή; Είχε προφανώς αποφασίσει ότι δεν υπήρχε κακό σε Αυτόν, αλλιώς δεν θα τον είχε ρωτήσει για τη βασιλεία Του. Ήταν κάτι νέο για τους άρχοντες να παραδίδουν επικίνδυνους πατριώτες, και ο Πιλάτος είχε αρκετή εμπειρία για να υποψιαστεί ότι μια τέτοια ασυνήθιστη πίστη έκρυβε κάτι άλλο, και ότι αν ο Ιησούς ήταν πραγματικά ηγέτης εξέγερσης, δεν θα είχε ποτέ πέσει στην εξουσία του Πιλάτου. Συνεπώς, δεν δίνει σοβαρή προσοχή στην υπόθεση, και το ερώτημά του έχει έναν ορισμένο μισοδιασκεδαστικό, μισολυπημένο τόνο. 'Εσύ βασιλιάς;' - φτωχέ αβοήθητε χωρικέ! Ένα παράξενο δείγμα βασιλείας αυτό! Πόσο συχνά επαναλαμβάνεται η ίδια τύφλωση, και τα ισχυρά πράγματα αυτού του κόσμου περιφρονούν τα αδύναμα, και η υλική εξουσία χαμογελά με οίκτο στην αβοήθητη αδυναμία των αρχών του ευαγγελίου του Χριστού, που όμως θα το συντρίψουν μια μέρα σε κομμάτια, σαν αγγείο αγγειοπλάστη! Ο φανταστικός άρχοντας κρίνει τον πραγματικό Βασιλιά ως αδύναμη σκιά, ενώ ο ίδιος είναι η σκιά και ο άλλος η ουσία. Υπάρχουν πολλοί Πιλάτοι σήμερα που κρίνουν και παρεξηγούν τον Βασιλιά του Ισραήλ. Ο Μακλάρεν περιγράφει στη συνέχεια τη βάναυση χλεύη των στρατιωτών προς τον φυλακισμένο. Αυτή είναι χαρακτηριστικά διαφορετική από εκείνη των αρχόντων, που χλεύαζαν την αξίωσή Του για υπερφυσικό φωτισμό, και τον προκαλούσαν να δείξει τη Μεσσιανικότητά Του ονομάζοντας τους υβριστές Του. Οι τραχείς λεγεωνάριοι δεν ήξεραν τίποτα για έναν Μεσσία, αλλά τους φάνηκε καλό αστείο ότι αυτός ο φτωχός, μαστιγωμένος φυλακισμένος είχε αποκαλέσει τον εαυτό του Βασιλιά, και έτσι προχωρούν να κάνουν χονδροειδή και αδέξια διασκέδαση γι' αυτό. Είναι σαν το άγριο θηρίο που παίζει με το θήραμά του πριν το σκοτώσει. Το γέλιο δεν είναι μόνο τραχύ, αλλά σκληρό. Δεν υπήρχε οίκτος για το Θύμα 'αιμορραγώντας από τα ρωμαϊκά ραβδιά', και που σύντομα θα πέθαινε. Και η απουσία οποιουδήποτε προσωπικού μίσους έκανε αυτή τη χλεύη πιο αποτρόπαια. Ο Ιησούς δεν ήταν τίποτα γι' αυτούς παρά ένας φυλακισμένος που έπρεπε να σταυρώσουν, και η χλεύη τους ήταν καθαρή κτηνωδία και άγρια απόλαυση στο βασανισμό. Το παιχνίδι είναι πολύ καλό για να κρατηθεί από λίγους, οπότε όλη η ομάδα συγκεντρώνεται για να το απολαύσει. Πώς θα συνωστίζονταν στον τόπο! Παίρνουν κάποιο ένδυμα ή ύφασμα του αυτοκρατορικού χρώματος, και μερικούς εύκαμπτους βλαστούς κάποιου ακανθώδους φυτού, και από αυτά φτιάχνουν μια παρωδία βασιλικών στολών. Έπειτα φωνάζουν, όπως θα έκαναν στον Καίσαρα, 'Χαίρε, Βασιλιά των Ιουδαίων!' επαναλαμβάνοντας ξανά με αδέξια επανάληψη το παλιό αστείο που τους φαίνεται τόσο εξαίσιο. Έπειτα η διάθεσή τους αλλάζει, και η γυμνή αγριότητα παίρνει τη θέση της ειρωνικής ευλάβειας. Αρπάζοντας το ψεύτικο σκήπτρο, το καλάμι, από το παθητικό χέρι Του, χτυπούν το ακάνθινο στεφανωμένο Κεφάλι με αυτό, και φτύνουν επάνω Του, ενώ υποκλίνονται με ψεύτικη ευλάβεια μπροστά Του, και τέλος, όταν κουράζονται από το παιχνίδι τους, αφαιρούν το πορφυρό, και τον οδηγούν στον Σταυρό.
Σκεφτείτε

Θεώρηση

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει αντανακλώντας στην ασυνείδητη προφητεία που περιέχεται στις ενέργειες των στρατιωτών. Αν σκεφτούμε ποιος ήταν Αυτός που υπέμεινε όλα αυτά, και γιατί τα υπέμεινε, μπορούμε κάλλιστα να υποκλιθούμε όχι το γόνατο αλλά την καρδιά, με ατελείωτη αγάπη και ευγνωμοσύνη. Αν σκεφτούμε τους χλευαστές - τραχείς Ρωμαίους στρατιώτες, που πιθανώς δεν μπορούσαν να καταλάβουν λέξη από όσα άκουγαν στους δρόμους της Ιερουσαλήμ - θα κάνουμε σωστά να θυμηθούμε την ίδια την παράκληση του Κυρίου μας γι' αυτούς, 'δεν ξέρουν τι κάνουν', και να αναλογιστούμε ότι πολλοί από εμάς με περισσότερη γνώση αμαρτάνουμε πραγματικά περισσότερο κατά του Βασιλιά από ό,τι εκείνοι. Η προσβολή τους ήταν μια ασυνείδητη προφητεία. Προφήτευσαν τη βάση της κυριαρχίας Του με το ακάνθινο στεφάνι, και τον χαρακτήρα της με το σκήπτρο από καλάμι, και την έκτασή της με τους χλευαστικούς χαιρετισμούς τους· γιατί η Βασιλεία Του θεμελιώνεται στο πάθος, ασκείται με πραότητα, και σε Αυτόν κάθε γόνατο θα υποκλιθεί μια μέρα, και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Βασιλιάς των Ιουδαίων είναι μονάρχης της ανθρωπότητας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική σας ζωή βλέπετε εξουσία που διεκδικεί αυθεντία αλλά αποδεικνύεται κενή ενώπιον του Χριστού; Πώς η επιλογή του Βαραββά από το πλήθος αντηχεί ακόμα στις αξίες που πειράζεστε να θαυμάσετε; Με ποιον μικρό, απαρατήρητο τρόπο μπορεί να προσκληθείτε σήμερα να βοηθήσετε να σηκώσετε τον σταυρό πίσω από τον Ιησού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, αληθινέ Βασιλιά που στάθηκες σιωπηλός ενώπιον άδικης εξουσίας, υποκλινόμαστε τις καρδιές μας ενώπιον του μυστηρίου της εκούσιας αδυναμίας Σου. Δίδαξέ μας να αναγνωρίζουμε τη διαφορά μεταξύ των δυνατών ισχυρισμών του κόσμου και της ήσυχης αυθεντίας Σου. Φύλαξέ μας από την εύκολη ψήφο του πλήθους για τον Βαραββά και δώσε θάρρος να σταθούμε μαζί Σου όταν ο δρόμος οδηγεί σε ονειδισμό. Είθε να πάρουμε πρόθυμα το πίσω μέρος του σταυρού Σου, βοηθώντας να φέρουμε το όνομά Σου σε έναν χλευαστικό κόσμο. Ας γίνει κάθε απαρατήρητη πράξη πίστης μέρος της βασιλείας Σου που θα γεμίσει μια μέρα τη γη. Στο βασιλικό Σου όνομα προσευχόμαστε, Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →