Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ
Δανιήλ 10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ μας προσκαλεί στον κόσμο του προφήτη γεμάτο οράματα και υπομονή. Με ποιμαντική ακρίβεια ο Καλβίνος ιχνηλατεί πώς τα ουράνια μηνύματα φτάνουν εν μέσω επίγειας αποθάρρυνσης, δείχνοντας ότι ο Θεός εξακολουθεί να μιλά όταν οι περιστάσεις φαίνεται να αντιφάσκουν με τις υποσχέσεις Του. Η πραγματεία του τονίζει την σταθεροποιητική επίδραση της θείας αλήθειας σε έναν κουρασμένο υπηρέτη και σε κάθε γενιά που περιμένει τον ορισμένο καιρό του Θεού. Καθώς ακολουθούμε τη σκέψη του Καλβίνου, ανακαλύπτουμε νέο θάρρος για να παραμείνουμε προσεκτικοί ακόμα και όταν η εκπλήρωση φαίνεται μακρινή. Τα λόγια του συνεχίζουν να εκπαιδεύουν τους πιστούς σε ευλαβική ακρόαση και υπομονετική ελπίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ. Προσέξτε την ημερομηνία, τη στάση πένθους του προφήτη και την συντριπτική εμφάνιση του ουράνιου αγγελιαφόρου. Αφήστε το βάρος του οράματος και την σωματική αδυναμία του Δανιήλ να γίνουν αισθητά. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τον ίδιο σταθεροποιητικό λόγο που στήριξε τον προφήτη πριν από αιώνες.
Μελετήστε
Μελέτη
Καθώς ο Καλβίνος ανοίγει σημειώνει τον χρόνο της αποκαλύψεως και τη διπλή ταυτότητα του Δανιήλ.
Παρατηρούμε ότι ο Προφήτης δεν αρκείται καθόλου στη συνήθη μέθοδο προσφωνήσεως για να διεγείρει την προσοχή των ευσεβών και να τους διαβεβαιώσει πόσο άξιες ιδιαίτερης προσοχής είναι οι προφητείες που ακολουθούν. Σημειώνει τον χρόνο το τρίτο έτος του βασιλέως Κύρου καθώς οι Ιουδαίοι τότε απαγορεύονταν από νέο διάταγμα να οικοδομήσουν τον ναό τους μολονότι η ελευθερία να το πράξουν είχε προηγουμένως χορηγηθεί σε αυτούς. Λέγει ότι ένας λόγος έγινε γνωστός σε αυτόν και προσθέτει ότι ο λόγος ήταν αληθινός μολονότι ο χρόνος ήταν μακρός. Ο χρόνος πραγματεύεται εκτενέστερα στον επόμενο στίχο. Λέγοντας ότι ένας λόγος φανερώθηκε σε αυτόν θεωρείται ότι διακρίνει αυτήν την προφητεία από άλλες καθώς δεν προσφέρθηκε σε αυτόν ούτε με όνειρο ούτε με όραμα. Χρησιμοποιεί τη λέξη μρ’χ μεράχ ένα όραμα στο τέλος αυτού του στίχου αλλά δεν βλέπω γιατί το ουσιαστικό λόγος πρέπει να ληφθεί με τόσο περιορισμένη έννοια. Οι ερμηνευτές πάλι αναζητούν λόγο για τον οποίο μνημονεύει το ίδιο του το όνομα ως Βαλτασάρ μερικοί νομίζουν ότι εξυμνεί κάποια τιμή στην οποία ανυψώθηκε αυτός άλλοι το πραγματεύονται ως επαινώντας την υπεροχή των ικανοτήτων του καθώς το όνομα υποδηλώνει κατήλθε από τον ουρανό ενώ άλλοι προβάλλουν ποικίλες εικασίες. Δεν διστάζω να δηλώσω την επιθυμία του Δανιήλ να ανεγείρει κάποιο ένδοξο μνημείο της κλήσεώς του μεταξύ των Μήδων Περσών και Χαλδαίων. Εκεί πιθανότατα ονομαζόταν συνήθως Βαλτασάρ και το όνομα Δανιήλ ήταν σχεδόν θαμμένο στη λήθη και έτσι ήθελε να μαρτυρήσει ότι δεν ήταν ξένος προς τον λαό του Θεού μολονότι υπέμεινε να του επιβληθεί ξένο όνομα διότι έχουμε ήδη δει την αδυναμία του να το αποφύγει. Γι’ αυτό νομίζω ότι ο Προφήτης δεν είχε άλλη πρόθεση παρά να καταστήσει αυτήν την προφητεία γνωστή σε όλες εκείνες τις περιοχές στις οποίες ήταν καλά γνωστός υπό το όνομα Βαλτασάρ. Εκτός αυτού ήθελε να μαρτυρήσει στους συμπατριώτες του ότι δεν είχε αποκοπεί εντελώς από την Εκκλησία μέσω του ότι ονομαζόταν Βαλτασάρ από τους Χαλδαίους διότι ήταν πάντοτε ο ίδιος και ενώ εξοριζόταν από τη χώρα του ήταν προικισμένος με το Πνεύμα της προφητείας όπως έχουμε προηγουμένως δει. Καθώς το όνομα του Δανιήλ ήταν σχεδόν άγνωστο στη Χαλδαία ήθελε να καταστήσει γνωστή την ύπαρξη και των δύο ονομάτων του.Ο Καλβίνος στη συνέχεια τονίζει τη βεβαιότητα του λόγου μολονότι ο χρόνος είναι μακρός.
Ακολουθεί τώρα Και υπάρχει αλήθεια στον λόγο ο Δανιήλ εδώ επαινεί τη βεβαιότητα της προφητείας σαν να έλεγε φέρνω ενώπιόν σας τίποτε άλλο παρά ό,τι είναι σταθερό και ακλόνητο και του οποίου την πραγματική εκπλήρωση οι πιστοί οφείλουν να προσδοκούν με πεποίθηση. Υπάρχει αλήθεια στον λόγο λέγει σημαίνοντας ότι δεν υπήρχε περιθώριο αμφιβολίας για τις διαβεβαιώσεις του διότι είχε διδαχθεί θεϊκώς σε γεγονότα που θα εκπληρώνονταν στον δικό τους χρόνο. Κατανοώ ότι αυτό που ακολουθεί σημαίνει μολονότι ο χρόνος θα είναι μακρός. Μερικοί από τους ραβίνους λαμβάνουν το τσβά τσέβα για τις αγγελικές δυνάμεις το οποίο είναι εντελώς παράλογο σε αυτό το χωρίο. Η λέξη σημαίνει στρατό καθώς και ορισμένο χρόνο αλλά η ερμηνεία που επιβάλλουν στο χωρίο δεν μπορεί να σταθεί. Το μόριο και όπως νομίζω πρέπει εδώ να ληφθεί αντιθετικώς με την έννοια του μολονότι. Έτσι ο Προφήτης διακηρύττει την ανάγκη μας για ηρεμία του νου και υπομονητική καρτερία έως ότου ο Θεός πραγματικά ολοκληρώσει και εκτελέσει ό,τι έχει αναγγείλει λεκτικώς. Αυτό το συναίσθημα πρέπει να επεκταθεί σε όλες τις προφητείες. Γνωρίζουμε πόσο έντονες είναι οι διαθέσεις των ανθρώπων και πόσο βιαστικά παρασύρονται από τις δικές τους επιθυμίες. Αναγκαζόμαστε επομένως να χαλιναγωγήσουμε την ορμητικότητά μας εάν θέλουμε να προοδεύσουμε στη σχολή του Θεού και πρέπει να δεχθούμε αυτήν τη γενική αρχή Εάν μια υπόσχεση αργήσει περίμενε αυτήν διότι θα έρθει σίγουρα και δεν θα καθυστερήσει. (Αββακούμ 2:3) Εδώ ο Δανιήλ βεβαιώνει με ειδική έννοια ο χρόνος θα είναι μακρός αυτό θα συγκρατούσε τους πιστούς από το να ορμούν με υπερβολική βιασύνη θα διοικούσαν τα συναισθήματά τους και θα παρέμεναν γαλήνιοι έως την πλήρη ωριμότητα της περιόδου.Ο Καλβίνος έπειτα εξηγεί την ιστορική αφορμή της θλίψεως του προφήτου.
Συλλέγουμε από αυτό το χωρίο γιατί ο άγγελος εμφανίστηκε στον Προφήτη κατά το τρίτο έτος του Κύρου. Λέγει ότι ήταν τότε στη μεγαλύτερη θλίψη και ποια ήταν η αιτία της; Εκείνη την περίοδο γνωρίζουμε ότι συνέβη διακοπή του έργου της ανοικοδομήσεως του ναού και της πόλεως. Ο Κύρος είχε απομακρυνθεί είχε ξεκινήσει για τη Μικρά Ασία και διεξήγε πόλεμο με τους Σκύθες. Ο γιος του Καμβύσης διαφθάρηκε από τους απεσταλμένους του και απαγόρευσε στους Ιουδαίους να προχωρήσουν με την ανοικοδόμηση της πόλεώς τους και του ναού τους. Η ελευθερία του λαού θα μπορούσε τότε να φανεί μάταιη. Διότι ο Θεός είχε υποσχεθεί στους Ιουδαίους με λαμπρή γλώσσα μια επιστροφή στη χώρα τους με τα λάβαρά τους υψωμένα. Εκτός αυτού γνωρίζουμε τη λαμπρή γλώσσα των προφητών σχετικά με τη δόξα του δευτέρου ναού. (Ησαΐας 52:12 Αγγαίος 2:9 και αλλού.) Όταν έτσι στερούνταν κάθε ευκαιρίας να ανοικοδομήσουν τον ναό τους τι θα μπορούσαν να αποφασίσουν οι Ιουδαίοι εκτός ότι είχαν εξαπατηθεί αφού επέστρεψαν στη χώρα τους και ο Θεός είχε κάνει επίδειξη απογοητεύοντας προσδοκίες που είχαν αποβεί απλώς αντικείμενο χλευασμού και απάτης; Αυτή ήταν η αιτία της θλίψεως και της αγωνίας που καταπίεζε τον άγιο Προφήτη. Κατανοούμε τώρα γιατί μνημονεύει το τρίτο έτος του Κύρου καθώς οι περιστάσεις εκείνης της περιόδου ακόμη και σήμερα δείχνουν τον λόγο της αποχής του από όλες τις λιχουδιές.Ο Καλβίνος κλείνει το τμήμα υπογραμμίζοντας το χάρισμα της κατανοήσεως που δόθηκε στον Δανιήλ.
Προσθέτει έπειτα Κατενόησε το όραμα με αυτήν τη διαβεβαίωση επιβεβαιώνει την προφητεία την οποία πρόκειται να εξηγήσει και έτσι μας διαβεβαιώνει ότι δεν αρθρώνει τίποτε ούτε περίπλοκο ούτε ασαφές. Προκαλεί επίσης όλους τους ευσεβείς να ελπίζουν στην άσκηση της ίδιας κατανοήσεως που ο ίδιος είχε αποκτήσει σαν να έλεγε γνωρίζω τι ήθελε ο Θεός μου εξήγησε με τον άγγελό του ποικίλα γεγονότα τα οποία θα εκθέσω τώρα με τη δική τους τάξη ας μελετήσει ο καθένας αυτές τις προφητείες προσεκτικώς και ευλαβώς και ας του χορηγήσει ο Θεός το ίδιο χάρισμα κατανοήσεως και ας τον οδηγήσει σε βέβαιη γνώση. Η πληροφορία που μεταδίδεται από τον Προφήτη ανήκει σε όλους τους ευσεβείς για να τους αποτρέψει από τη νωθρότητα και την απελπισία. Με την πρώτη ματιά αυτή η διδασκαλία μπορεί να φανεί πολύ ασαφής αλλά πρέπει να ζητούν από τον Κύριο εκείνο το φως της φανερώσεως που ευδόκησε να χαρίσει στον ίδιο τον Προφήτη. Ακολουθεί τώρα --
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται την αναγκαιότητα να ταπεινωθούμε ενώπιον του Θεού για να μας υψώσει.
Αυτή η γλώσσα τείνει όλα προς τον ίδιο σκοπό -- να μας βεβαιώσει ότι ο Δανιήλ δεν έγραψε τα δικά του σχόλια με προπέτεια, αλλά διδάχθηκε αληθινά και σαφώς από τον άγγελο σε όλα τα σημεία που ανέθεσε στη γραφή, και έτσι κάθε δισταγμός αφαιρείται καθώς αγκαλιάζουμε αυτό που θα αντιληφθούμε στη συνέχεια, καθώς είναι πιστός ερμηνευτής του Θεού. Πρώτα δηλώνει ότι είδε ένα όραμα. Το είχε πει και πριν, αλλά το επαναλαμβάνει για να προκαλέσει τη δέουσα εντύπωση· ονομάζει το όραμα μεγάλο, για να διεγείρει την προσοχή μας στη σημασία του. Προσθέτει, στερήθηκε όλη την δύναμη· σαν να είχε καταστεί άψυχος από την πνοή του Πνεύματος. Έτσι συλλέγουμε τον σκοπό της έκθεσης όλων αυτών των εξωτερικών σημείων· όχι μόνο φέρνουν ενώπιόν μας τον Θεό που μιλά από το στόμα του αγγέλου του, αλλά προετοίμασαν τον ίδιο τον Προφήτη, και τον εκπαίδευσαν στην ευλάβεια. Ο Θεός, όμως, δεν τρομάζει τους γιους του, σαν η ανησυχία μας να ήταν γι' αυτόν αντικείμενο ευχαρίστησης, αλλά αποκλειστικά επειδή είναι ωφέλιμο για εμάς· γιατί αν τα σαρκικά μας αισθήματα δεν υποτάσσονταν εντελώς, δεν θα ήμασταν ποτέ κατάλληλοι να δεχθούμε βελτίωση. Αυτό απαιτεί αναγκαστικά βία, εξαιτίας της έμφυτης διαστροφής μας· και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Προφήτης μειώθηκε σε αυτή την κατάσταση αψυχίας. Ακόμα και η ευπρέπεια, ή η ομορφιά, ή η εμφάνισή μου, μετατράπηκε σε φθορά· εννοώντας, η παραμόρφωσή μου ήταν παρόμοια με αυτή που προκαλείται από τον θάνατο. Προσθέτει τέλος, δεν διατήρησα την δύναμή μου. Χρησιμοποιεί ποικιλία φράσεων για να δείξει τον εαυτό του καταθλιμμένο από την ουράνια πνοή, γιατί παρέμεινε μόνο μια ελαφριά ποσότητα ζωτικότητας, και μόλις διασώθηκε από τον πραγματικό θάνατο. Πρέπει να μάθουμε να μεταφέρουμε αυτή τη διδασκαλία σε εμάς τους ίδιους, όχι με την εξαφάνιση της δύναμής μας ή την αλλαγή της εμφάνισής μας κάθε φορά που ο Θεός μας απευθύνεται, αλλά με όλη την αντίστασή μας να υποχωρεί, και όλη η υπερηφάνεια και η υπεροψία μας να γίνονται ταπεινές ενώπιον του Θεού. Τέλος, η σαρκική μας διάθεση πρέπει να μειωθεί εντελώς σε τίποτα, καθώς η αληθινή διδαξιμότητα δεν θα βρεθεί ποτέ σε εμάς μέχρι όλα τα αισθήματά μας να μειωθούν εντελώς· γιατί πρέπει πάντα να θυμόμαστε πόσο εχθρικές είναι όλες οι φυσικές μας σκέψεις προς το θέλημα του Θεού. Ακολουθεί μετά· αλλά δεν μπορώ να προχωρήσω περαιτέρω σήμερα· πρέπει να αναβάλω το σχόλιό μου στους επόμενους στίχους για αύριο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις σας αισθάνεστε την ένταση μεταξύ της υπόσχεσης του Θεού και της φαινομενικής καθυστέρησης; Πώς μπορεί το παράδειγμα του πένθους και της νηστείας του Δανιήλ να διαμορφώσει τη δική σας στάση αναμονής; Τι θα σήμαινε για εσάς να μειωθείτε σε τίποτα ώστε ο λόγος του Θεού μόνο να σας στηρίζει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ μόνος ἀποκαλύπτων τὰ μυστήρια τῆς βουλῆς Σου ἐν τῷ ὡρισμένῳ καιρῷ, ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ὅταν ἡ δύναμις ἡμῶν ἐκλείπῃ καὶ τὸ ὅραμα βραδύνῃ, καθὼς ἀνύψωσας τὸν Δανιὴλ ἵνα σταθῇ ἐνώπιον τοῦ λόγου Σου. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ πιστότητι τῆς διαθήκης Σου, ἵνα προσμένωμεν μετὰ ταπεινῶν καρδιῶν καὶ λάβωμεν τὴν ἀλήθειάν Σου ἄνευ ἀπογνώσεως. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις ζῇ ἀείποτε διὰ νὰ ἐντυγχάνῃ ὑπὲρ ἡμῶν, Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →