← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Θεσσαλονικείς

Α' Θεσσαλονικείς 1 — με τον Σιμεών

Α' Θεσσαλονικείς 1Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην ήσυχη δύναμη της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σιμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από δεκαετίες πιστού κηρύγματος στην Αγία Τριάδα του Κέιμπριτζ. Η πραγματεία του Σιμεών για το πρώτο κεφάλαιο της Προς Θεσσαλονικείς μας εισάγει στην ευχαριστία του αποστόλου για μια εκκλησία που χαρακτηρίζεται από ζωντανή πίστη, και μας προσκαλεί να εξετάσουμε αν τα ίδια σημάδια εμφανίζονται στο δικό μας βάδισμα με τον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης Επιστολής προς τους Θεσσαλονικείς, προσέχοντας την ευγνώμων ανάμνηση του αποστόλου για το έργο της πίστης, τον κόπο της αγάπης και την υπομονή της ελπίδας των προσήλυτων, και τον τρόπο με τον οποίο το Ευαγγέλιο ήλθε σε αυτούς όχι μόνο με λόγια, αλλά με δύναμη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σιμεών ανοίγει θέτοντας τις τρεις κύριες αρετές που διέκρινε στην εκκλησία των Θεσσαλονικέων. Είναι μια επιστολή θαυμάσια υπολογισμένη να εντυπώσει τα μυαλά όλων όσοι την διαβάζουν, είτε ιερείς είτε λαός, και να τους δείξει τι έντονη αγάπη πρέπει να υπάρχει μεταξύ όλων όσοι στέκονται σε αυτή τη σχέση ο ένας προς τον άλλον. Στην αρχή της βλέπουμε πόσο πρόθυμος ήταν να αναγνωρίσει και να επαινέσει ό,τι ήταν καλό σε αυτούς: και σε αυτό μας διδάσκει ιδιαίτερα πώς να υπηρετούμε με αποτέλεσμα. Αν και αναμφίβολα είναι καθήκον κάθε ιερέα να ελέγχει και να διορθώνει ό,τι βλέπει λανθασμένο στον λαό του, η κύρια χαρά του πρέπει να είναι να παρηγορεί τους αδύναμους στην καρδιά, να στηρίζει τους αδύναμους και να οικοδομεί όλους στην αγιότερη πίστη τους. Το αντικείμενο στο οποίο πρέπει να στοχεύει συνεχώς πρέπει να είναι, να είναι «βοηθός της χαράς τους». Στη συζήτηση των λόγων που μόλις διαβάσαμε, θα εξετάσουμε, Ι. Τις αρετές που είχε δει σε αυτούς— Οι μεγάλες κύριες αρετές του Χριστιανισμού είναι, «πίστη, ελπίδα και αγάπη». Προχωρεί να ξεδιπλώσει τον ενεργό χαρακτήρα της αληθινής πίστης. Σε αυτές όλες οι άλλες αρετές εξαρτώνται ουσιαστικά· έτσι ώστε όπου αυτές υπάρχουν, εκεί θα βρεθούν όλες οι άλλες πιο σίγουρα. Αλλά από όλες αυτές τις αρετές υπάρχουν απομιμήσεις: υπάρχει «μια πίστη που είναι νεκρή»: υπάρχει «μια αγάπη, που είναι» λίγο περισσότερο από «υποκρισία»: και υπάρχει «μια ελπίδα του υποκριτή που χάνεται». Τέτοιες όμως δεν ήταν οι αρετές που είχαν ασκηθεί μεταξύ τους: σε αυτούς είχε δει, 1. Μια ενεργό πίστη— [Η αληθινή πίστη είναι ενεργός: φέρνει στην όψη του Χριστιανού τον Κύριο Ιησού Χριστό, ως έχοντα σε αυτόν πληρότητα όλων των νοητών ευλογιών αποθηκευμένων για τη χρήση της Εκκλησίας· ακριβώς όπως το αμπέλι έχει στη ρίζα και τον κορμό του εκείνο τον χυμό, από τον οποίο όλα τα κλαδιά μετέχουν, και από τον οποίο τρέφονται [Σημείωση: Κολοσσαείς 1:19 . Εφεσίους 1:22-23 . Ιωάν. 15:5 .] — — — Η πίστη, επιπλέον, τον φέρνει στον Χριστό για καθημερινές προμήθειες εκείνων των ευλογιών που απαιτούν οι διάφορες ανάγκες του [Σημείωση: Ιωάννης 1:16 . Στη συνέχεια απεικονίζει την υπομονετική αντοχή που πηγάζει από μια καλά θεμελιωμένη ελπίδα. Ο Παύλος έκρινε εντελώς περιττό να τους γράψει για το θέμα: ήταν τόσο διδαγμένοι από τον ίδιο τον Θεό σχετικά με όλα τα καθήκοντα και τα αξιώματά της, ώστε δεν μπορούσε να προσθέσει τίποτα σε αυτούς, αλλά μόνο να τους παροτρύνει να αφθονούν όλο και περισσότερο στη συμπεριφορά που είχαν ήδη ακολουθήσει [Σημείωση: Α' Θεσσαλονικείς 4:9-10 .].] 3. Μια υπομονετική ελπίδα— [Η ελπίδα είναι απόγονος της πίστης και της αγάπης, ή τουλάχιστον εκείνης της πίστης που εργάζεται μέσω αγάπης. Εδώ ονομάζεται «ελπίδα στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό»· επειδή «σε αυτόν όλες οι επαγγελίες του Θεού είναι ναι, και αμήν». Είναι μια υπομονετική αρετή, που μας οδηγεί να περιμένουμε όλα όσα ο Θεός έχει υποσχεθεί, όσο καιρό κι αν πρέπει να περιμένουμε γι' αυτό [Σημείωση: Ρωμαίους 8:25 .]· και να εκπληρώσουμε όλα όσα ο Θεός έχει απαιτήσει, στον μέγιστο δυνατό βαθμό [Σημείωση: Α' Ιωάννη 3:3 .]· και να υποφέρουμε όλα όσα ο Θεός έχει ορίσει να υποφέρουμε, με ελπίδα τελικής ανταπόδοσης [Σημείωση: Εβραίους 10:34 . Τέλος καταγράφει τη χαρούμενη βεβαιότητα που αυτές οι αρετές ξύπνησαν στην ίδια την αποστολική καρδιά του. Ότι τόσο μεγάλη τιμή πρέπει να αποδοθεί στους ίδιους—ότι τέτοια πλεονεκτήματα πρέπει να μεταδοθούν στους ετοιμοθάνατους συνανθρώπους τους—και ότι τέτοια δόξα πρέπει να φερθεί στον Θεό μέσω αυτών—είναι γι' αυτούς θέμα σχεδόν εκπληκτικής κατάπληξης, και συντριπτικής ευγνωμοσύνης. Και ενώ αποδίδουν ευχαριστίες στον Θεό για αυτά τα πράγματα, χύνουν τις καρδιές τους ενώπιόν του σε προσευχές και ικεσίες υπέρ αυτών. Με μια λέξη, αυτά τα πράγματα σχηματίζουν έναν δεσμό ένωσης μεταξύ ενός ιερέα και του λαού του, τέτοιο που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο.] 2. Μια βέβαιη εμπιστοσύνη στην κατάστασή τους— [Όταν είδε αυτούς τους καρπούς που παρήχθησαν από τους προσήλυτούς του, «δεν είχε καμία αμφιβολία για την εκλογή τους από τον Θεό»: οι αρετές που ασκούσαν ήταν προφανώς εργασμένες σε αυτούς από τη δύναμη του Θεού, ο οποίος είχε εργαστεί έτσι πάνω τους ως συνέπεια του δικού του σκοπού που από την αιωνιότητα είχε σκοπεύσει στον εαυτό του [Σημείωση: Εφεσίους 3:11 . Β' Τιμόθεον 1:9 .].
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σιμεών θέτει το ερευνητικό ερώτημα αν τέτοιοι καρποί μπορεί να φανούν μεταξύ των δικών του ακροατών. και, αν η ίδια η συνείδησή σας μαρτυρεί ότι δεν θα είχε βρει τέτοια αιτία χαράς σε εσάς, τότε μάθετε να χαλαρώνετε την εμπιστοσύνη σας στην κατάστασή σας ενώπιον του Θεού, και επιδιώξτε να γίνετε «Ισραηλίτες αληθινοί, στους οποίους δεν υπάρχει δόλος».] 2. Υπομείνετε λοιπόν ακόμη περισσότερο έναν λόγο παρότρυνσης — [Σε εκείνους που πραγματικά κατέχουν και φανερώνουν τις αρετές που περιγράφηκαν προηγουμένως, θα λέγαμε, Να είστε ευγνώμονες στον Θεό για την εκλεκτική του αγάπη· και δώστε σε αυτόν όλη τη δόξα για ό,τι καλό υπάρχει σε εσάς. «Προχωρήστε επίσης προς τα εμπρός, ξεχνώντας ό,τι είναι πίσω, και τεντώνοντας προς τα εμπρός σε ό,τι είναι μπροστά»: και ποτέ μην νομίζετε ότι έχετε ήδη επιτύχει, ενώ κάτι παραμένει να επιτευχθεί. Αλλά σε εκείνους στους οποίους υπάρχει λίγη ή καθόλου απόδειξη τέτοιου έργου χάριτος θα λέγαμε, Για χάρη του Χριστού μην εξαπατάτε τις δικές σας ψυχές. Κλείνει με μια επίσημη παρότρυνση να επιδιώξουν εκείνη την ολοκληρωτική αλλαγή που μόνο εγγυάται ελπίδα ενώπιον του Θεού. Σας παρακαλούμε, αδελφοί, λάβετε υπόψη αυτές τις συγκινητικές σκέψεις· και αρχίστε χωρίς καθυστέρηση να επιδιώξετε εκείνη την ολοκληρωτική αλλαγή τόσο της καρδιάς όσο και της ζωής, που χαρακτηρίζει αμετάβλητα τους εκλεκτούς του Θεού, και που μόνο μπορεί να εγγυηθεί οποιαδήποτε ελπίδα ευτυχίας στον αιώνιο κόσμο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού εμφανίζονται πιο καθαρά τα καθημερινά έργα της πίστης σας; Με ποιους τρόπους η αγάπη σας για τους άλλους γίνεται πιο κοπιώδης και αυτοθυσιαστική; Πόσο υπομονετικά περιμένετε την εμφάνιση του Κυρίου, και τι διαμορφώνει αυτή η αναμονή στην παρούσα συμπεριφορά σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που κάλεσες τους Θεσσαλονικείς με τη δύναμη του Ευαγγελίου σου, χάρισε ώστε ο ίδιος λόγος να έλθει σε εμάς όχι μόνο με λόγια, αλλά με το Άγιο Πνεύμα και με πολλή βεβαιότητα. Ενίσχυσε την πίστη μας ώστε να είναι ενεργός, την αγάπη μας ώστε να είναι κοπιώδης, και την ελπίδα μας ώστε να είναι υπομονετική μέχρι τέλους. Έτσι συμμόρφωσέ μας με τον Υιό σου ώστε οι ζωές μας να δώσουν δόξα σε εσένα και να δώσουν στους ποιμένες μας αιτία ευχαριστίας· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →