← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Εξ 5-6 — με τον Ματθαίο Χένρι

Έξοδος 5-6Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το κλασικό σχόλιο του Ματθαίου Χένρι φέρνει νέα διορατικότητα στις πρώιμες αντιπαραθέσεις μεταξύ του Μωυσή και του Φαραώ στα κεφάλαια 5 και 6 της Εξόδου. Η προσεκτική του έκθεση τονίζει τόσο τον ανθρώπινο αγώνα όσο και το κυρίαρχο χέρι του Θεού που εργάζεται. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του Χένρι, βλέπουμε πώς η αντίθεση και η απογοήτευση εξυπηρετούν μεγαλύτερους σκοπούς στην ιστορία της απελευθέρωσης. Αυτό το μάθημα μας καλεί να παραμείνουμε στις παρατηρήσεις του, επιτρέποντάς τους να διαμορφώσουν την κατανόησή μας για την επιμονή και τη θεία πιστότητα. Μαζί θα διαβάσουμε το κείμενο, θα μελετήσουμε τις παραγράφους του Χένρι, θα εξετάσουμε βασικά θέματα, θα ανταποκριθούμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ξεκινήστε διαβάζοντας τα κεφάλαια 5 και 6 της Εξόδου αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την κλιμακούμενη ένταση καθώς ο Μωυσής και ο Ααρών παραδίδουν την εντολή του Θεού, την σκληρή αντίδραση από τον Φαραώ και την αποθάρρυνση που ακολουθεί μεταξύ των Ισραηλιτών. Δώστε προσοχή στις ειλικρινείς ερωτήσεις του Μωυσή ενώπιον του Κυρίου και στις ανανεωμένες υποσχέσεις που έρχονται ως απάντηση. Αφήστε την κίνηση της αφήγησης από την αντιπαράθεση στην διαθήκη διαβεβαίωση να προετοιμάσει την καρδιά σας για το σχόλιο του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει θέτοντας τη σκηνή της επικίνδυνης αποστολής του Μωυσή και του Ααρών στον Φαραώ. Ο Μωυσής και ο Ααρών, αφού παρέδωσαν το μήνυμά τους στους πρεσβυτέρους του Ισραήλ, με τους οποίους βρήκαν καλή αποδοχή, πρόκειται τώρα να ασχοληθούν με τον Φαραώ, στον οποίο έρχονται με κίνδυνο της ζωής τους—ιδιαίτερα ο Μωυσής, ο οποίος ίσως ήταν παράνομος για τον φόνο του Αιγυπτίου πριν από σαράντα χρόνια, ώστε αν κάποιος από τους παλιούς αυλικούς θυμόταν αυτό εναντίον του τώρα, θα μπορούσε να του κοστίσει το κεφάλι του. Το ίδιο το μήνυμά τους ήταν δυσάρεστο και άγγιζε τον Φαραώ τόσο στην τιμή του όσο και στο κέρδος του, δύο ευαίσθητα σημεία· όμως αυτοί οι πιστοί πρεσβευτές το παραδίδουν με τόλμη, είτε θα ακούσει είτε θα απέχει. Στη συνέχεια εξετάζει την περιφρονητική άρνηση του Φαραώ στην θεία πρόσκληση. ΙΙ. Η απάντηση του Φαραώ είναι ασεβώς τολμηρή: Ποιος είναι ο Κύριος, ώστε να υπακούσω στη φωνή του; εδ. 2. Όντας προσκεκλημένος να παραδοθεί, έτσι υψώνει τη σημαία της άρνησης, προκαλεί τον Μωυσή και τον Θεό που τον στέλνει, και αρνείται κατηγορηματικά να αφήσει τον Ισραήλ να φύγει· δεν θα διαπραγματευτεί γι' αυτό, ούτε καν θα ανεχθεί την αναφορά του. Παρατηρήστε, 1. Πόσο περιφρονητικά μιλά για τον Θεό του Ισραήλ: 'Ποιος είναι ο Ιεχωβά; Δεν τον γνωρίζω ούτε νοιάζομαι γι' αυτόν, ούτε τον εκτιμώ ούτε τον φοβάμαι': είναι ένα σκληρό όνομα που δεν είχε ακούσει ποτέ πριν, αλλά αποφασίζει ότι δεν θα είναι για αυτόν σκιάχτρο. Ο Ισραήλ ήταν τώρα ένας περιφρονημένος καταπιεσμένος λαός, θεωρούμενος ως η ουρά του έθνους, και, από τον χαρακτήρα που έφεραν, ο Φαραώ κάνει την εκτίμησή του για τον Θεό τους, και συμπεραίνει ότι δεν έκανε καλύτερη εμφάνιση μεταξύ των θεών από ό,τι ο λαός του μεταξύ των εθνών. Σημείωση, Οι σκληρυμένοι διώκτες είναι πιο κακόβουλοι εναντίον του ίδιου του Θεού παρά εναντίον του λαού του. Δείτε Ησ. λζ΄ 23. Πάλι, Η άγνοια και η περιφρόνηση του Θεού βρίσκονται στη βάση όλης της κακίας που υπάρχει στον κόσμο. Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον Κύριο, ή έχουν πολύ χαμηλές και μέτριες σκέψεις γι' αυτόν, και επομένως δεν υπακούουν στη φωνή του, ούτε θα αφήσουν τίποτα να φύγει γι' αυτόν. 2. Πόσο υπερήφανα μιλά για τον εαυτό του: 'Να υπακούσω εγώ στη φωνή του· εγώ, ο βασιλιάς της Αιγύπτου, ένας μεγάλος λαός, να υπακούσω τον Θεό του Ισραήλ, έναν φτωχό υποδουλωμένο λαό; Να υπακούσω εγώ, που κυβερνώ τον Ισραήλ του Θεού, τον Θεό του Ισραήλ; Όχι, είναι κάτω από εμένα· περιφρονώ να απαντήσω στην πρόσκλησή του.' Σημείωση, Αυτοί είναι τα παιδιά της υπερηφάνειας που είναι τα παιδιά της ανυπακοής, Ιώβ μα΄ 34· Εφ. ε΄ 6. Οι υπερήφανοι άνθρωποι θεωρούν τους εαυτούς τους πολύ καλούς για να υποκύψουν ακόμη και στον ίδιο τον Θεό, και δεν θα ήθελαν να βρίσκονται υπό έλεγχο, Ιερ. μγ΄ 2. Εδώ είναι ο πυρήνας της διαμάχης: Ο Θεός πρέπει να κυβερνά, αλλά ο άνθρωπος δεν θα κυβερνάται. 'Θέλω να γίνει το θέλημά μου,' λέει ο Θεός: 'Αλλά θα κάνω το δικό μου θέλημα,' λέει ο αμαρτωλός. 3. Πόσο αποφασιστικά αρνείται το αίτημα: Ούτε θα αφήσω τον Ισραήλ να φύγει. Σημείωση, Από όλους τους αμαρτωλούς κανείς δεν είναι τόσο πεισματάρης, ούτε τόσο δύσκολο να πειστεί να εγκαταλείψει την αμαρτία του, όσο οι διώκτες. Ο Χένρι στη συνέχεια ανιχνεύει πώς τα άδικα παράπονα του λαού πέφτουν πάνω στον Μωυσή και τον Ααρών. ΙΙ. Πόσο άδικα παραπονέθηκαν για τον Μωυσή και τον Ααρών: Ο Κύριος ας σας δει και ας κρίνει, εδ. 21. Αυτό δεν ήταν δίκαιο. Ο Μωυσής και ο Ααρών είχαν δώσει επαρκή απόδειξη της ειλικρινούς καλής τους θέλησης για τις ελευθερίες του Ισραήλ· και όμως, επειδή τα πράγματα δεν πέτυχαν αμέσως όπως ήλπιζαν, κατηγορούνται ως συνεργοί στη δουλεία τους. Θα έπρεπε να είχαν ταπεινωθεί ενώπιον του Θεού, και να πάρουν πάνω τους την ντροπή της αμαρτίας τους, που απέστρεψε τα καλά πράγματα από αυτούς· αλλά, αντί γι' αυτό, πετούν στο πρόσωπο των καλύτερων φίλων τους, και τσακώνονται με τα όργανα της απελευθέρωσής τους, εξαιτίας κάποιων μικρών δυσκολιών και εμποδίων που συνάντησαν στην πραγματοποίησή της. Σημείωση, Αυτοί που καλούνται σε δημόσια υπηρεσία για τον Θεό και τη γενιά τους πρέπει να περιμένουν να δοκιμαστούν, όχι μόνο από τις κακόβουλες απειλές υπερήφανων εχθρών, αλλά από τις άδικες και άστοργες κρίσεις αδιάφορων φίλων, που κρίνουν μόνο από την εξωτερική εμφάνιση και βλέπουν λίγο μπροστά τους. Τώρα τι έκανε ο Μωυσής σε αυτό το στενό; Τον λυπήθηκε στην καρδιά που το αποτέλεσμα δεν ανταποκρίθηκε, αλλά μάλλον αντιφάσκονταν, στην προσδοκία του· και οι επικρίσεις τους ήταν πολύ κοφτερές, και σαν σπαθί στα οστά του· αλλά, 1. Επέστρεψε στον Κύριο (εδ. 22), για να τον ενημερώσει γι' αυτό, και να του παρουσιάσει την περίπτωση: ήξερε ότι ό,τι είχε πει και κάνει ήταν με θεία κατεύθυνση· και επομένως όποια κατηγορία του αποδίδεται γι' αυτό την θεωρεί ως αντανάκλαση στον Θεό, και, όπως ο Εζεκίας, την απλώνει ενώπιόν του ως ενδιαφερόμενος στην υπόθεση, και επικαλείται αυτόν. Συγκρίνετε αυτό με Ιερ. κ΄ 7-9. Σημείωση, Όταν βρισκόμαστε, σε οποιαδήποτε στιγμή, μπερδεμένοι και εμποδισμένοι στον δρόμο του καθήκοντός μας, οφείλουμε να καταφύγουμε στον Θεό, και να ανοίξουμε την περίπτωσή μας ενώπιόν του με πιστή και θερμή προσευχή. Αν υποχωρήσουμε, ας υποχωρήσουμε σε αυτόν, και όχι παραπέρα. 2. Διαφωνούσε μαζί του, εδ. 22, 23. Δεν ήξερε πώς να συμφιλιώσει την πρόνοια με την υπόσχεση και την αποστολή που είχε λάβει. 'Είναι αυτό το κατέβασμα του Θεού για να ελευθερώσει τον Ισραήλ; Πρέπει εγώ, που ήλπιζα να γίνω ευλογία γι' αυτούς, να γίνω μάστιγα γι' αυτούς; Με αυτή την προσπάθεια να τους βγάλω από τον λάκκο, βυθίζονται μόνο βαθύτερα σε αυτόν.' Τώρα ρωτά, (1.) Γιατί κακομεταχειρίστηκες αυτόν τον λαό; Σημείωση, Ακόμη και όταν ο Θεός έρχεται προς τον λαό του με τρόπους ελέους, μερικές φορές παίρνει τέτοιες μεθόδους ώστε να νομίζουν ότι κακομεταχειρίζονται. Τα όργανα της απελευθέρωσης, όταν στοχεύουν να βοηθήσουν, βρίσκονται να εμποδίζουν, και αυτό που γίνεται παγίδα, που ελπιζόταν ότι θα ήταν για το καλό τους, ο Θεός επιτρέπει να είναι έτσι ώστε να μάθουμε να παύουμε από τον άνθρωπο, και να απομακρυνθούμε από την εξάρτηση από δευτερεύουσες αιτίες. Σημείωση, περαιτέρω, Όταν ο λαός του Θεού νομίζει ότι κακομεταχειρίζεται, πρέπει να πηγαίνει στον Θεό με προσευχή, και να ικετεύει μαζί του, και αυτός είναι ο τρόπος να έχει καλύτερη μεταχείριση στον καλό καιρό του Θεού. (2.) Γιατί με έστειλες; Έτσι, [1.] Παραπονιέται για την κακή του επιτυχία: 'Ο Φαραώ έκανε κακό σε αυτόν τον λαό, και κανένα βήμα δεν φαίνεται να έχει γίνει προς την απελευθέρωσή τους.' Σημείωση, Δεν μπορεί παρά να βαραίνει πολύ στα πνεύματα εκείνων που ο Θεός απασχολεί για αυτόν να δουν ότι ο κόπος τους δεν κάνει καλό, και πολύ περισσότερο να δουν ότι κάνει κακό τελικά, αν και όχι σκόπιμα. Είναι άβολο για έναν καλό υπηρέτη να αντιλαμβάνεται ότι οι προσπάθειές του για την πεποίθηση και τη μεταστροφή των ανθρώπων απλώς εξοργίζουν τις διαφθορές τους, επιβεβαιώνουν τις προκαταλήψεις τους, σκληραίνουν τις καρδιές τους, και τις σφραγίζουν υπό απιστία. Αυτό τους κάνει να πηγαίνουν στην πικρία των ψυχών τους, όπως ο προφήτης, Ιεζ. 3. 14. Ή, [2.] Ερωτά τι πρέπει να γίνει περαιτέρω: Γιατί με έστειλες; δηλαδή, 'Ποια άλλη μέθοδο θα ακολουθήσω στην επιδίωξη της αποστολής μου;' Σημείωση, Οι απογοητεύσεις στο έργο μας δεν πρέπει να μας διώχνουν από τον Θεό μας, αλλά ακόμη πρέπει να σκεφτόμαστε γιατί στελνόμαστε.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι καταλήγει δείχνοντας πώς ο Θεός σιωπά τα παράπονα του Μωυσή με νέα διαβεβαίωση επιτυχίας. Εδώ, Ι. Ο Θεός σιωπά τα παράπονα του Μωυσή με την διαβεβαίωση επιτυχίας σε αυτή τη διαπραγμάτευση, επαναλαμβάνοντας την υπόσχεση που του έγινε στο κεφ. γ΄ 20, Μετά από αυτό, θα σας αφήσει να φύγετε. Όταν ο Μωυσής ήταν στο τέλος της εξυπνάδας του, ευχόμενος να είχε μείνει στη Μαδιάμ, παρά να είχε έρθει στην Αίγυπτο για να κάνει τα πράγματα χειρότερα—όταν ήταν εντελώς σε απώλεια τι να κάνει—Τότε ο Κύριος είπε στον Μωυσή, για την ησυχία του νου του, 'Τώρα θα δεις τι θα κάνω στον Φαραώ (εδ. 1)· τώρα που η υπόθεση έφτασε σε κρίση, τα πράγματα είναι όσο χειρότερα μπορούν να είναι, ο Φαραώ είναι στο ύψος της υπερηφάνειας και ο Ισραήλ στο βάθος της δυστυχίας, τώρα είναι η ώρα μου να εμφανιστώ.' Δείτε Ψαλ. ιβ΄ 5, Τώρα θα αναστηθώ. Σημείωση, Η ακραία κατάσταση του ανθρώπου είναι η ευκαιρία του Θεού να βοηθήσει και να σώσει. Ο Μωυσής περίμενε τι θα έκανε ο Θεός· αλλά τώρα θα δει τι θα κάνει, θα δει την ημέρα του επιτέλους, Ιώβ κδ΄ 1. Ο Μωυσής προσπαθούσε τι μπορούσε να κάνει, και δεν μπορούσε να επιτύχει τίποτα. 'Λοιπόν,' λέει ο Θεός, 'τώρα θα δεις τι θα κάνω εγώ· άφησέ με μόνο να ασχοληθώ με αυτόν τον υπερήφανο άνθρωπο,' Ιώβ μ΄ 12, 13. Σημείωση, Τότε η απελευθέρωση της εκκλησίας του Θεού θα ολοκληρωθεί, όταν ο Θεός παίρνει το έργο στα χέρια του. Με ισχυρό χέρι, δηλαδή, αναγκασμένος σε αυτό από ισχυρό χέρι, θα τους αφήσει να φύγουν. Σημείωση, Όπως κάποιοι φέρονται στο καθήκον τους από το ισχυρό χέρι της χάριτος του Θεού, που γίνονται πρόθυμοι την ημέρα της δύναμής του, έτσι άλλοι από το ισχυρό χέρι της δικαιοσύνης του, σπάζοντας εκείνους που δεν θα λύγιζαν.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στις τρέχουσες συνθήκες σας αισθάνεστε αντίσταση σαν του Φαραώ στους σκοπούς του Θεού; Πώς συνήθως ανταποκρίνεστε όταν οι πιστές σας προσπάθειες φαίνεται να κάνουν τα πράγματα χειρότερα για τους άλλους; Ποια υπόσχεση του Θεού χρειάζεται να κρατήσετε όταν η αποθάρρυνση απειλεί να σιωπήσει την υπακοή σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὅταν ἀντιξοότητες ἀναφύονται καὶ οἱ κόποι μας φαίνονται μάταιοι, ἐνδυνάμωσέ μας νὰ ἐμπιστευθοῦμε ὅτι ἡ χείρ Σου οὐδέποτε βραχύνεται καὶ ὅτι αἱ διαθηκικαί Σου ὑποσχέσεις μένουν ἀκλόνητες. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, βοήθησέ μας νὰ ἐπιστρέψουμε σὲ Σένα μὲ εἰλικρινεῖς ἐρωτήσεις, νὰ ἀναπαυθοῦμε στὸν καιρό Σου γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση, καὶ νὰ ζήσουμε ὡς ὁ λυτρωμένος λαός Σου πρὸς δόξαν Σου μόνον. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →